Coram papa BenedictoVII
U ditis peꝑciſſe. ¶ Sic miẜicordiā ⁊ gr̄aꝫ inuenias inꝯſpectu tremēdi iudicij dei. qͥ ſubbullis patētibꝰ ꝓmiſit miẜicordiā miẜicordibꝰ/ qͥ ſel̓ dimiſſa nō repetit/ qͥ iuſſit nō eſſememorē iniurie ciuiū ſuoꝝ. Sic in oratiōetua ꝯfitēs dn̄o exaudiarꝭ ⁊ nō audias horrēdū illud īproperiū dn̄i iraſcētis. Serueneqͣꝫ nonne oē debitū dimiſi tibi ⁊c̄. Sicp̄terea cū dauid ꝯſeqͣris ſedē regni in miſericordia. ⁊ mititate poſſideas terraꝫ ⁊ delecteris in multitudine pacis ſuꝑ eā. ¶ Tandē ꝓpt̓ mititatē doceat te dn̄s vias ſuas vtabſqꝫ offendiculis ad īpatiētie lapidē dirigat pedes tuos in viā pacis. qua a te pacēpetimꝰ pr̄ btīſſime dicētes. Bn̄dic hereditati tue. Nō qͣſi hūana v̓tus q̄libet hāc pacē p̄bere nō inſufficiēs ſit ⁊ īfirma/ niſi maior agat deꝰ vt apud Uirgiliū ē. p̄ſertim intā deſperato ⁊ radicato ſciſmate qd̓ eſt qͣſicācer egreſcēs medēdo/ ⁊ īgreſſibil̓ dedalilabyrīthus. ⁊ caput hydre fabuloſe ſua reſciſſione fecūdius ita vt ꝑiſſe videat̉ ꝯſiliūa ſapiētibꝰ ⁊ dicere ꝯueniat cuꝫ Ioſaphatrege. Cū igͦramus qͥd agere debemus hͦ ſolū habemꝰ reſidui/ vt oculos nr̄os ad te dirigamus. Scimus nihilominꝰ te poſt deūcuius vicariꝰ es decere. Scimꝰ ad te hierarchicā ſup̄mū ſpectare bn̄dictōeꝫ hmōi hereditatis eccl̓iaſtice. vt fiat pax in diebꝰ noſtris. ⁊ tu maximꝰ int̓ mōtes ſuſcipias pacē ppl̓o. Qd̓ ſi ꝑficis bn̄dictus eris in oēsgeneratōes/ ⁊ mēoriā eternaꝫ his qͥ poſt tefuturi ſunt relinques. Sinaūt nō ꝑfecerisinchoaueris tn̄ ⁊ elaboraueris bōa ⁊ ātiqͣfide diligēti ſtudio. pia ⁊ hūili volūtate/ ꝑte ⁊ tuos (tui qͥppe ſunt oēs) nō ꝑdet̉ merces tua. nō laus. nō gl̓ia. res ip̄a ꝯdēnabitmēdacij eos qͥ vel īgrātia vel liuore criminant̉ ſummā. t. S. dignitatē tuā vigilantiā. tuā charitatē. Facis hͦ ſedulo. Ita eī tefacere ⁊ me ſentire equū ē. ¶ Sꝫ qͦ āpliꝰ ſtimuleris ad agendū/ aſcēde frequēter ſublimē mētis tue lucē leuādo te ſuꝑ te vbi deſpectis e ſurſum terris verſis iugit̓ ⁊ acrit̉an̄ mētis oculos in lumīe fidei. in ſublimitate ſpei. ī latitudīe charitatis cū illo qͥ ait.Cogitaui dies ātiqͦs ⁊c̄. Uideas inqͣꝫ acute/ qͣꝫ nihil ſit oē illud qd̓ mūdꝰ affert gl̓e iocūditatꝭ potētie. qͣꝫ vana. qͣꝫ lubrica ⁊ vētoſōnioqꝫ ſimillima. īmo qͣꝫ āxia ⁊ amaritudinibꝰ reſꝑſa. triſtiſſima ſint oīa Ecce oēs morimur ⁊ qͣſi aq̄ fluētes dilabimur ſuꝑ terrāhodie rex. cras papa morit̉. Eheu fugaceſ
poſthume labunt̉ āni/ deſlet Oratiꝰ ⁊ tragicus. Proꝑat curſu vita citato volucriqꝫdie rota p̄cipitis voluit̉ āni. ⁊ naſo. Uolabat irreꝑabile tp̄s. ⁊ nihil ē ānis velocius.Et ē oīuꝫ horribiliſſimū qd̓ dr̄. qꝛ ī pūctoad īferna deſcēdūt. ⁊ Ite maledicti ī ignēeternū. Ceteꝝ qͥd q̄ſo vſqͣꝫ ē tā altū aut p̄cioſū ꝓ qͦ vl̓ adipiſcēdo vl̓ retinēdo generoſus animꝰ ⁊ diuinoꝝ ꝯſciꝰ ſe ꝑdere ⁊ aliosturbare dignū ducat? Uiderat hͦ ex alto qͥtā ſapiēter exclamauit. Uanitas vanitatuꝫ⁊ oīa vanitas. Quā ſentētiā ſi ſaꝑent/ īmovt ſaꝑent/ deberēt oēs ī ptātibꝰ ꝯſtituti ẜmChriẜ. ꝯſiliū ſcriptū hr̄e in ianuis ſuis. inpenetralibꝰ/ in frontibꝰ. ⁊ maxīe ī cordibuſſuis. Amplius ſi filij huiꝰ ſeculi tā auidaſolicitudīe curāt ꝑitura adeo vt cū eis ꝑirenō formidēt/ obſurdeſcētes ad illā increpatiōeꝫ ꝓpheticā. Filij hoīuꝫ vſqꝫ qͦ gͣui corde ⁊c̄. Filios igit̉ lucis. īmo te pr̄em hmōifilioꝝ. qͣꝫtā apponere decet curā. qͦt laboreſqͣs vigilias. vbi de rebꝰ et̓nis agit̉. vbi veꝝ⁊ vnice expaueſcēdū ꝓ aīabꝰ tractat̉ dānatiōis ꝑiculū. Nō ē iſta lis de pauꝑe regnovt apd̓ Staciū ponit̉. neqꝫ de lana capͥnavt Satyricus ait/ de vita ⁊ morte ꝑpetuisres ꝟſat̉ agitat̉ ⁊ q̄rit̉. ¶ Ꝙ ſi paſtoral̓ p̄ſi Adētie delectet aliquē honor volatil̓ ⁊ nomēīane. t̓reat eū diſtrictū iudicꝭ examē ī reddēda d̓ ouiū ſalute ⁊ nūero rōe Agͦſcat qm̄ poſitꝰ ē n̄ ī d̓ſtructōꝫ ſꝫ edificatōꝫ nō ad ociūſꝫ laborē. ⁊ vt ꝑ eū iuxta vbū maximi r̄gꝭ artarxerẜ ſecluſo abuſu potētie/ ſb̓diti optatacūctꝭ mortlibꝰ pace ꝑfruāt̉. qm̄ h̓ ē finis oīſpotētatꝰ tā ſecl̓arꝭ qͣꝫ ſpūal̓ ¶ Sꝫ ad te ꝯuertor pr̄ ſctē. Fīge p̄cor ī ip̄a ſublimitate meditatōis tue ſpōſā eccl̓iaꝫ talibꝰ vtētē q̄rul̓plāgoribꝰ. Eheu qͥs ꝯſolabit̉ anxiā? Et qͥsdeſolate qͥs plaga crudeli ꝑcuſſe medebit̉?Int̓ has āguſtias q̄ me circūuallar̄t vndiqꝫ/ qͣle dabit̉ effugiū qͥſ mei miẜebit̉? Egoilla ſpōſa regꝭ et̓ni quā olī vidit vnꝰ ex filijſmeis nouā deſcēdēdā d̓ celo qͣſi ſpōſā ornatā viro ſuo. Ego lota ī ſāguīe agni īmacl̓ati. ego tot ſudoribꝰ ⁊ ſanguībꝰ martyꝝ īnumerabiliū ſtabilita. violis ꝯfeſſoꝝ. lilijs v̓ginū coronata. Ego tanta deuotōne pͥncipū vſqꝫ ad inuidiā dotata ornata/ diues facta. Nūc heu velut miſella ⁊ ancilla deijcior/ p̄mor deſpicior. Filios enutriui ⁊ exaltaui. ip̄i aūt ſpreuerūt me ⁊ facti ſunt hoſtesin capite. Pacem inſuper iocundiſſimumin celo et in terra bonuꝫ qua me dotauerat