Sermo Habitus Maſſilie
cernēs alios auaricia rapacioues ſpoliareexactōibꝰ exactiōes cumulare. accuſatōnesſtruere. ſerere lites. falſis crimībꝰ īnocētes īpetere. ꝯgerere pecunias. t̓renis tm̄ mō negociatōibꝰ intēdere/ qͥbꝰ ſalubrit̓ ꝯſultū putarēt ſi mallent Ariſtotelē audire qͣꝫ apl̓i p̄terire mādatū. Ille pr̄ibuſfamilias cōpulētis ꝯſiliū dat vt admīſtrādarū facultatūatqꝫ familie negociū ꝓcuratoribꝰ īponātip̄i v̓o ſil̓ viuāt aut philoſophent̉. Sꝫ modicum miror apud iſtos Ariſtotelē ꝯtēniapd̓ qͦſ nihil valꝫ apl̓oꝝ exēplū ſalubre qͥ nov̓bū dei relinq̄re cogerent̉ ſeptē diaconeſ ꝓmīſterio mēſaꝝ īſtituerūt. Nec ſine lachrymis īſpicere poterā aliū ꝯcubīatu polluicui tn̄ vt puritatē āgelicā emulet̉ ꝯnubiuꝫeſt int̓dictū. luxuriā n̄ clā ſꝫ in ꝓpatulo hr̄efedis factis feda v̓ba ꝯiūgere. dapibꝰ īplere ventrē. īebriari vino doctū ⁊ ad calicē vigilāti ſtertere naſo. ⁊ mille mal̓ alijs ꝓpe cōſpectꝭ. fluchāt mihi lachryme. nec fluere deſinēt niſi malas iſtas radices peioꝝ germiI nū mr̄es ſucciſas agͦuero. ¶ Nā qͥd poſtremo de ſpe mēdaci ꝓferā? Quid ſacerdotesſperare dicā/ vtꝝ ſempiternā gl̓aꝫ? Hec ꝓfecto eoꝝ poſtrema cura ē Sꝫ qͥd? Sperātbn̄ficia ꝯſeqͥ. ſperāt emolimēta terrena. ſubnoua lege vetcraſcūt. cū nouis p̄mijs eterniſqꝫ relictis ad legis moyſi vetuſtatē reſouunt̉/ ⁊ ex ſchola credo ſtoicoꝝ nō certe xp̄ianoꝝ honores iſtos caducos bn̄ficioꝝ v̓tutꝭ p̄mia ducūt. Qd̓ facturos nō exiſtimoniſi ita ocl̓os ad opes honoreſqꝫ ꝯuerterētvt onera nō aduerterēt. niſi honoꝝ dulcedinē ⁊ nō oneꝝ amaritudinē inſpicerēt. An tibi videt̉ nauclerus ſūmis tēpeſtatibꝰ vſqꝫad finē dicꝝ meoꝝ mari iactādꝰ recte premiū putare terrenū cōmodū qd̓ tātis ꝑiculis ꝯiunctū viderit. Nō putabit inqͥes niſitēpeſtatis īmemor. Ceteꝝ qͥs viator ꝓ laboꝝ p̄mio eā pecuniā ſumpſerit. quā niſi ꝑmedios latrones p̄doneſqꝫ manu ſꝑ portauerit poſſidere nō liceat? Nullus inqͥes niſi ſalutis oblitus. Ergo ſi in bn̄ficijs ſtatūlubricū ſempiterneqꝫ pene nimis facile periculū ineſſe certū ſit qͥs intelligens non eamagis ſuſciꝑe metuat timore ꝑiculoꝝ qͣꝫ q̄rat ſpe cōmodoꝝ? Quo circa ſoleo mirariquid hi ſibi voluerūt qui primū gr̄as expectatiuas applantauerūt? ſed vt video iamdudū vera reꝝ vocabula amiſſa ſunt. Habes itaqꝫ vl̓ maxīas afflictōis mee cauſasqꝛ dū oēs q̄ ſua ſunt q̄rūt nō que ieſu xp̄i/ ⁊
qd̓ ſibi vtile eſt qd̓ nō multis/ dū ſuaui carnis paſtui tm̄ carnales intēdūt. currūt adhonoreſ. onera reijciūt. querūt iocūda. moleſta fugiūt. quod in aliēo ſtatu dulce viderint ad ſe raꝑe. quod in ꝓpͥo amaꝝ cognouerūt in alios ꝓijcere moliūt̉. Inde diſcordie lites/ ſciſmata rixe/ ſimultates/ ⁊ totiuſordīs mei turpiſſima ꝯfuſio. ¶ Quero dn̄e. Fſi ab his peſtibꝰ hoc tꝑe liberabiſ ac reſtitues regnū iſrael? Et p̄cor vt reſtituaſ. Qd̓ facturū ſubīde ſpero. Quippe ſpūalibꝰ litteris eruditiſſimos ſacerdotes dei legē ignorare nō feres. vti ſine dānatōis ꝑiculis igͦrare nequeunt. Qd̓ multis autoritatibꝰ ſacreſcripture ꝯfirmarē. ſꝫ breuitati ſtudendū eſt. ¶ Deniqꝫ cū a puero te celeſtis religio ſuſceptū adeo ſpūaliter viuere docuerit. vt id tibi in naturā ꝯuerſū ſit. aduocab̓ſpūales viros ad bn̄ficia/ ab his carnalesarcebis. Excludes qͦs ſpes īproba ad importune petendū īpulerit/ ſꝫ inuitos intrare coges qͦs ꝑuipēdere terrena comꝑatōneceleſtiū agnoueris. Exinde ꝯfuſionē pn̄tiſtꝑis reduces ad diſtinctōeꝫ ordīs. Cogesquēqͣꝫ ſuū tenere locū ſuo gradu ꝯtētari. officiū exercere ordinis ſuſcepti/ limites nonexcedere/ nō ꝑturbare terminos poſitos apatribꝰ. Iubebis quēlibet eſſe ꝯtētū mēſura ſtatuū decēte. Et qm̄ pͣue cupiditati terminū īponit nemo. tu oībꝰ p̄figere conaberis. Precipies ſemīare ſpūalia qͥ metūt carnalia. Ecōtra leges recte latas qͣꝫtalibet īportunitate petētiū fatigeris nūqͣꝫ diſpēſabis niſi aut neceſſitas vrgeat/ aut cōis ꝓuocet vtilitas. Alioqͥn fuerit potiꝰ crudel̓ diſſipatio qͣꝫ iuſta diſpēſatio. Cauebis diſpēſatōem ip̄aꝫ lege cōiorē facere ne turpe ſit ſiregulā ſua vincat exceptio. ¶ Si hec fecerꝭ Lad que te ſuſcepti officij debitū aſtrīgit. tūſciſmatū auulſis radicibꝰ pax ip̄a xp̄iana ſibi t̓raꝝ orbē denuo vēdicabit. Et in hͦ poſitū ē vnicū pacis ſtabile fūdamētū/ ſine qͦ ſiqͥs edificare voluerit nihilo plus agit qͣꝫ ſidet operā vt gͣuia tecta ꝑictibꝰ arūdineis ſuꝑimponat. Morū corruptio fuit pͥma cauſa mali. qͦꝝ moꝝ correctio erit pͥma cā boniUeꝝ h̓ labor hīc opꝰ ē. nec hͦ facere poſſis.niſi te ꝓpinqui tui ac domeſtici inuenerīt.Proinde gregoriano exēplo ꝑſuaſus aduocabis tibi tantoꝝ laboꝝ ſocios clericoꝝ acreligioſorū qͦſqꝫ prudētiſſimos ac optimoſOrnab̓ domū tuā ſctīs/ prudētibꝰ/ modeſtis/ integrꝭ/ īcorruptꝭ. Quā enī domū dceꝫ