Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo corā Alexādo papa

capite deo. ita ī meo corꝑe ſub ſūmo pōtifice pͥmates vl̓ pr̄iarche archiep̄i ep̄i. archiO p̄ſbyteri p̄ſbyt̓i abbates reliqͥ. Eſt aliapͥncipalior cuiꝰ gr̄a īſtituta fuit vt qͣꝫtūpatit̉ corpꝰ corruptibile qd̓ celeſtes hn̄tfecte habeāt t̓reſtres ex ꝑte Illi vidēt ſpēꝫvideāt iſti ſapīaꝫ fidē. Illi deū tenēt pn̄ cōp̄hēſionē. teneāt abn̄tē iſti ſpeꝫ. illi deo fruunt̉ plēa charitate. fruant̉ iſti qͣꝫtapn̄t ī corꝑe p̄gͣuāte Deū colāt adorēt quōbtī. caſti ſint quō btī. ſapiāt ſurſū ſūtſuꝑ t̓rā quō btī. ſic poſſeꝫ diſcurrere ceteras v̓tutes. recte ſane ſic ordīauit ſapiensartifex. ſi ꝓpͥa mea q̄rit̉ mei collatio ad celeſtē ciuitatē faciēda ē. Ego ſū via motꝰ ī illā illa finis ac terminꝰ. Ego peregrīatio raptī trāſiēs. illa pr̄ia ſꝑ manēs.Ego militātiū iugecertamē. illa letꝰ victo triūphꝰ. Ego vall̓ miſerie illa mōs leticie. Ego mare tēpeſtuoſū. illa portꝰ trāqͥllꝰEgo exiliū. illa natale ſoluꝫ. Itaqꝫ quēadmodū motꝰ ex ſuo t̓mīo ad quem vadit. ſicego ex illa ꝓpriā traho rōnē. Quātū ad illāacceſſero tātū ꝟitatꝭ acqͥro Si tēdere d̓ſidero amiſſo noīe ꝓpͥo ī alterā formā ꝯuertor.Un̄ deꝰ ꝯditor meꝰ aſcēdēs ī celū qͥd aliuovoluit qͣꝫ vt mente ſeq̄rer ꝓgrediebat̉corꝑe vt illic eēt cor meū vbi eēt theſaurusmeꝰ. amor meꝰ. ſpes deſideriū. Nōne affixit mihi pēnas qͥbꝰ ī terrꝭ corꝑe iacētete volarē ī celos. Sūt etem̄ pēne volucresmihi celſa ꝯſcēdūt poli. qͣs ſibi veloymēs īduit/ t̓ras ꝑoſa deſpic̄. Sꝫ ſūt ille?fides ſpes charitas nihil t̓ra cōe gerēteſſꝫ tote celeſtes. Nōne ẜꝫ has v̓tutes meſuſcitauit deꝰ ꝯſedere fec̄ ī celeſtibꝰ in xp̄oieſu. O mira atꝫ deſiderabil̓ imitatio celeſtior qͣꝫ t̓reſtrior effecta dubitor. Oīa ciuitatꝭ illiꝰ ordinē eloquūt̉ celi/ ſidera/ elemētamixta cuꝫ ordīatiſſimis legibꝰ deo ſeruiātUn̄ natura duce an̄ xp̄m meū natū/ gētitiliū ſacerdotū ptātes ita erāt ordīate vt archiflamībꝰ flamīes ſubeſſent. a qͥbꝰ adhucꝓuīciarū ac dioceſiū diſcretōeꝫ ꝑtitionēqꝫretineo. Ptātes aūtterrenas qͥs ordīatasambigat? ē ptās niſi a deo. āt a deo ſt̓ordīata ſūt. Ueꝝ ordīs mei pulcritudoge p̄ſtātior exp̄ſſior atqꝫ vicinior. Huiꝰ cu p̄cipuā ac pene vnicācuſtodibꝰ qͦs mihi reliqͥt in terrꝭ meꝰ ꝯditor mādauit. Exēplū īquiēs dedi vob̓ vt quēadmodū ego feci ita vos faciatꝭ. Si ſil̓itudīes pulcherrimas celeſtꝭ ordīs in terrꝭ poſui vos illas

ẜuate. vr̄m ē officiū vt cet̓os purgetꝭ illuminētꝭ ꝑficiatꝭ qͣtinꝰ celeſtē portēt imaginēIdcirco vos purgaui illuminaui ꝑfeci. qꝛnec ſordulētū mūdificat. nec tenebroſū illuminat. nec diminuta ꝑficiūt. Et vos qͣles Ecuſtodes mee ſpōſe ſubſtitueritꝭ etiā atꝫ etiam caute ꝯſideretꝭ. qͣꝫdiu recte his mādatꝭeſt obeditū. ſpūs valuit. caro iacuit. eximia totū orbē t̓raꝝ diffuſa ſū. Pax vbiqꝫ portabat̉/ vbiqꝫ recipiebat̉/ ferrea corda līguisigneis v̓bis ignitꝭ liq̄ſcebāt. Sꝫ heu qͥdde calamitate pn̄tiū tēpoꝝ q̄rar miſera? qͥbꝰ celeſti ordīe ꝑturbor ꝯfuſiōe/ ex ſil̓itudine celeſti mihi vita ē/ ad īferni ſil̓itudinēvbi nullꝰ ordo ſꝫ ſempit̓nꝰ horror inhītatmihi mors ē manibꝰ īpij ꝑtrahor? Deniqꝫex diſtīctiſſima mēbroꝝ d̓cētia ī chaoſanaxagoreū/ niſi manꝰ ꝯditoris retētaret ꝓpedilaberer. Siccine mi rex te ſeqͦr? Siccinecelos peto? Siccine mr̄is celeſtis venerat̉imago? Uix ordo meꝰ quē īſtituiſti legitur in librꝭ. qͣꝫto minꝰ ī moribꝰ. Cernere eſtarchiep̄os/ pͥmates ſuos/ vel igͦrare vl̓ ꝯtēnere aduerſus illos aut ꝯſuetudīs diuturne p̄ſcpͥtōeꝫ aut exceptōꝫ allegare. Et nonne hec eadē ab inferioribꝰ ſuis archiep̄i patiūt̉? Cernere ē ꝓfeſſos pauꝑtatē ita vt necī pͥuato nec ī cōi ſibi qͥcqͣꝫ reẜuauerint. liberiꝰ ī terris charitatꝭ ardore ſeraphin. ſcīeplenitudine cherubin imitarēt̉/ aut ad p̄laturas niſibꝰ ſūmis aſpirare. aut ſi audeāt ad bn̄ficioꝝ minoꝝ qd̓ ē inuſitatiꝰmēdas currere. veritoſ ne vxore lothretroſpiciētes ī ſalis effigiē redigāt̉. neqꝫ ſatis mēores ananie ſaphire. Miꝝ ē alios feſtinare ditari his qͦꝝ ꝓfeſſio vetatditari. Cur enī aſſidue pulſant aures apl̓icas/ qͣtinꝰ noua pͥuilegia valeāt extorquereSi vt pb̓lice ꝓficiat/ magꝭ qͣꝫ marſupiarepleāt. ſplēdide viuāt. pauꝑtatē quā vouerūt exuāt ip̄i viderint. qͣꝫ qͣꝫ ml̓ta me exꝑientia mgr̄a docuerit/ nolim tn̄ iudicare Uideas alios nouē ordībꝰ ꝯtētos. eniꝫnouenis bn̄ficijs ſaturāt̉. tādiu nouos hiatus pādere qͣꝫdiu viuāt. ꝯiūgere domū addomū/ agrū agro copulare qͣſi ī medio t̓reſoli hītarēt. ip̄m veꝝ ve ꝓpheticū fabulaꝯtēnere. Uideas fere oēs ſūmis īportunitatibꝰ ī leges irruere nūc petūt gr̄aꝫ obtinēdoꝝ ſil̓ īcōꝑatibiliū nūc ī abſentia poſſe fructꝰ colligere. nunc an̄ oēs magnas dignitates aſſeqͥ. nūc ad ſacros ordīespelli. mille alia rectꝭ legibꝰ vetita. Ubi