Sermo factus in die

ſpecie virtutū. Ita vt horrendum valde ſitqd̓ dicit Sap̄. eſt via que videt̉ homini iuſta. nouiſſima aūt eius ad mortem ducūt.Sic p̄latus nōnunqͣꝫ dum eſſe gloriat̉ plenus gratia dei/ repletus ē īſenſibiliter aſtutia dyaboli. Quāmulta quotidie (exempligratiā) credit aliqͥs facere ex magnanimitate que fiūt ex arrogātia ⁊ p̄ſūptōe. qͣꝫ multaex indulgētia hūiliqꝫ pietate q̄ oriūt̉ ex deſidioſo torpore. vel certe (qd̓ miranduꝫ eſt)ex vana oſtentatōe ⁊ gloriatōe ſuꝑbiſſimaad hoc dūtaxat vt patientie ⁊ miſericordielaudem cū magnis viris meruiſſe credat̉.Sic furor incautus ⁊ emulatio maledictaqꝛ ꝑtinax. Zelus quoqꝫ nō ẜm ſcientiā durus/ ceruicoſus. inexorabilis imꝑterritus/nemiui cedens. nullū ſcandalum reformidans. ſꝫ dicens ſi damnari volūt qua rōneſaluare potero vel teneor inuitos? Talis inquā furor mentit̉ ſe zelū boni publici ⁊ cōmunis libertatis. Sic implicatio friuola⁊ ſtultus labor in minimis/ tāta ſe diligentia ſimulās/ ſic ꝑplexā ſcrupuloſitas ſemꝑvacillans. nihil expediens bone ſibi ꝯſciētie nomen vſurpat q̄ eſt ex radice ſuperbienolentis ſe peritoꝝ iudicio ꝯformare. Sicambitus honoris palliat ſe ꝙ nō ꝓ ſe ſꝫ ꝓdignitatis honore ⁊ alioꝝ edificatōe ꝑqͥritur. Sic ambitio retentōe dignitatū. in ꝑniciē eccl̓ie ſubtili malo fingit ſe velle multis ꝓficere nec eccl̓iam exponere diſcrimini ꝑuerſoꝝ. Et hoc plane eſt demoniū meridianum qd̓ facit qn̄qꝫ eſſe martyrē dyaboli. dū eſſe gloriat̉ quis in ꝑſequentibꝰ martyr dei. Monet inſuꝑ dicere hominē. quiadiues ſum ⁊ nullius egeo. Et neſcit qꝛ paper eſt ⁊ miẜabilis ⁊ cecus ⁊ nudus. ¶ Equid innumerabilia dyaboli machinamenta dinumerare ꝯtēdimus qͥbus mētit̉ ⁊ blādit̉ iniqͥtas ſibi quaſi plena ſit gr̄a dei? Dicamus potius qͥs euaſurus ē illa? Rn̄deatnō ego ſꝫ ꝓpheta/ ꝑ oraculū quale factū eſtAntonio. Humiliatus ſum ⁊ liberauit mehūiliatus intellectu. hūiliatus affectu. Interrogata nimiꝝ gr̄a dei q̄ eſſent ſigna eiusquibꝰ apparet in homīe? Rn̄dit. Primū ⁊p̄cipuū ſignū meū eſt humilitas. hec ſedesmea hec reqͥes. Deus itaqꝫ hūilibꝰ dat gratiam. Cognoſce igit̉ humilitatē ⁊ tu meaꝫhabitatōeꝫ ignorare nō poteris. ¶ Interrogata ꝟ̓o humilitas de ſignis ſuis/ ml̓ta numerans ea tandeꝫ ad duo ꝑſtrinxit. q̄ ſunthumile ſaꝑe ⁊ humile velle. adiungens de

hoīe quē inhabitauerit ꝙ eū reddit tractabilem quaſi ꝑfuſum oleo leticie. ſuaſibileꝫ.bonis ꝯſentientē. minus ſemꝑ ꝓpͥo qͣꝫ alieno fidentē ꝯſilio. abiectus ē ⁊ vilis in oculis ſuis. nō ſe iactās nō iuſtificās. nō magna ꝓmittēs. nō ſollicite ſe excuſans. ¶ Exaduerſo cognita ſunt ſuꝑbe elatōnis ſignaſi ſe colit. ſi amat. ſi cōplacet in ſe ſibi. ſi ſapiens ē in oculis ſuis. alienū vel nō requirēsvel odiens vel nō implens ꝯſiliū. ꝓ ſanctoiam ſe hꝫ ⁊ ꝓ tali qͥ dignus ſit reuelatōnibꝰatqꝫ miraculis regi. Et qm̄ obſtupuit ī malis/ neqꝫ ſe neqꝫ morbū ſuū nouit. ſe humiliorē ſe ſanctiorē omnibꝰ iudicat. ſolos quiloquunt̉ placentia retinet ſibi / alios odit.tādemqꝫ abijcit qͦcūqꝫ q̄ſito colore. ⁊ ſi adhorā diſſimulet amare ſe veritatē. Si ſcādalizant̉ alij nō vrit̉ ſed iraſcit̉ eis. tanqͣꝫ ſolus īmunis ſit a delicto/ tāqͣꝫ ſcādalo cauſam nullā p̄buerit. īmanet in opinionibꝰ ꝓprijs quas deſerere neqꝫ alioꝝ monitꝭ. neqꝫ ꝯſilio. neqꝫ exꝑientia maloꝝ ſeq̄ntiuꝫ ꝑſuaderi pōt. Egreſcit potius ⁊ excādeſcitaduerſus monita ſalubria. Ue ve eccl̓ie etreligiōi cuiqꝫ a peſte tali. Uix enī ſatis dep̄hēdi poteſt. qꝛ tegit̉ ouina pelle. ſed ꝑ doctiſſimos ſciētes ꝓbare ſpūs ſi ex deo ſuntexfructibꝰ cognoſcit̉. et maxime dū ad inhonoratōis cuiuſlibet vel paruā eſti mationē quaſi furit / vt philocaptus amate ſueleſionē exhorreſcit. Nihilominꝰ cū ꝑ talesdep̄henſa fuerit. vix eſt inuenire remediuꝫ.qꝛ nec expelli facile p̄t nec retēta corrigi. niſi ꝑ miraculoſam oꝑatōem gratie dei ſaluatoris nr̄i. ¶ Talē curſū habuerit ſermo nr̄ꝑ primū ſignū quo apparuit gr̄a dei ⁊ ſaluatoris nr̄i. in eius hūilitate ſubijciēte ſe legi circūciſiōis ⁊ de ip̄ius imitatiōe debitaꝑ p̄latos ⁊ clerū. vt patiat̉ p̄latus legē quātulerit. vtqꝫ quāto maior eſt hūiliet ſe ī omnibꝰ. vtqꝫ n̄ imponat onera grauia ceruicibus ſubditorū. vtqꝫ gratioſū ſe nō rigoroſum oſtendat. ⁊ ita abnegata impietate ⁊ ſecularibꝰ deſiderijs/ et ſobrie/ et iuſte et pieviuamꝰ in hoc ſeculo. ¶ Reliquū eſt vt per Iſecundū ſignū diuīe gr̄e quod eſſe diximꝰbenignitatē ſeu caritatē. plenius ſignatā innoīs impoſitōe ẜmonis noſtri curſus cōſūmationē accipiat. Uocatū eſt nomē eiuſieſus inquit euāgeliſta. O nomentotiensvocatū ⁊ deſideratū. nomen tādiu cū ſuſpirijs expectatū. ſed hodie pͥmituſ impoſitūcum vocatū eſt nomē eius ieſus. Dudū ex.