Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Circūciſionis domini

tas tribulatōes oꝑtet nos intrare in regnūdei. Et hoc horrēdū peccatoribꝰ/ qꝛ authic erūt in labore hominū penitētiā. autin ſocietate demonū dānatōem. Ceteꝝdic cur hoc potiſſimū die chriſtꝰ circūcidivoluerit / ſuꝑſtitōes impie ī his Ianuarij kal̓. plꝰ vigebant? Rn̄ſio vt eas deſerēdas oſtēderet. Cur nōdū ceſſauerūt neqꝫī clero neqꝫ in ppl̓o ſuꝑ encenijs et alijsobẜuationibꝰ vanis et varijs/ qͣꝫ ſuꝑ ritibꝰīprobis eccl̓ias qͦs appellāt ludos fatuorū/ ſicut ve fatuitates ſunt. īmo inſanie ſacrilege īpie blaſpheme/ qͣs inter eccl̓iaſticos īpune fieri ſtupor ē? Nūquid apponideberet ꝓuiſio? Ita deberet. ſꝫ pluries audiſti qꝛ queſtio debet ſoluit̉ facit. Preuideat gr̄a d̓i ſaluatoriſ nr̄i ſūmi pōtificꝭdiligētia. Quęſtiones hmōi ml̓tiplicaremagis magis ſatagebat īportune nimisſtudioſitas ſpeculatrix in meditatōne meaCui ego. Noli p̄cor mihi moleſta eſſe. Lo tꝑus alid̓ expecta. eſt iſte diſputatōis ſpeculatiue actus ſed edificatōis p̄ctice. Tu interim ſecedas aliorſū. vt de gratiadei ſignis eiꝰ certo ꝑgat itinere ſermo noſter. p̄ſertim ad ſignū ſecūdū qd̓ eſſe poſuimus benignitatē ſaluatricē. ſicut notat̉ innoīs impoſitōe. Si tn̄ prius ex eis circapͥmū ſignū diximꝰ qd̓ ē hūanitas ſeu hūilitas/ ꝯſiderationē moralē qͣdruplicē notauero ẜm qͣttuor effectꝰ gr̄e dei. ſunt abnegare impietatē ſecl̓aria deſideria. Sed etſobrie et iuſte pie viuere in ſecl̓o. Quāqͣꝫ male ſuaſa peſtis adulatio ꝑſtrepat ſuſurrās loqͥ ꝓhibeat/ aſſerens vetere ꝓuerbio. veritas odiū parit. Et opus ēneras mordaci radere v̓bo auricolas. Splus roboris affert apl̓s in fine epl̓e ſtimulans quēlibet p̄dicatorē in ꝑſona tyti. Hecloq̄re exhortare argue omni imꝑio.Nemo te contemnat.Cōſideratio prima Ad apparentē gr̄am dei in circūciſiōe humilis pueri ieſu Princeps vl̓ p̄latus qͥlibꝫ ſi dicat̉ ſolutus legibꝰ pati debet legē quāip̄e tulerit. ſubditoꝝ exēplo/ reuerētia p̄ſtanda deo vt appareat gr̄a dei ī eo impietas aut ſecl̓aria deſideria videātur dn̄ari. Poterāt hic vti gentiliū exēplisꝓpͥas in ſe leges qͣꝫuis duriſſimas ẜuatiū.quoꝝ Ualeriꝰ memīt. Sed abūde ſatꝭ eſtad exēplū ſūmus legiſlator chriſtꝰ/ et pon-

tifex ſup̄mus/ ob hoc legē ꝓpriā ſoluere ſed in ſemet īplere voluit/ vt eiꝰ actio eētin hoc pͥncipū p̄latorūqꝫ inſtructio Ubinihilominꝰ notandū occurrit ꝯͣ eos tanta obſtinatōe legibꝰ mortuis hūanis adherent/ legē viuā fundatā in lege eterna et ī eqͥtate ſeu epikeyā penitꝰ vel igrātes vl̓ ſpernētes lex ꝑficit̉ et implet̉ vel in finemmeliorē vel ſalubrioribꝰ medijs ordinatur finis eſt caritas ẜm apl̓m. Alioqͥn chriſtus legē antiquā impleſſet qͣꝫ ſoluiſſet.Et documentū mediocrit̓ ſpectat adſciſma p̄ſens. cuiꝰ ſedationē inuenire ſufficerēt leges hūane cōdite. niſi ſuꝑior lexdiuina viua architectonica cōſulat̉. Qd̓qꝛ forte ſatis actū ē vſqꝫ in p̄ſens/ obtigit qd̓ ait dn̄s in Eſa. Timuerūt me mandato hoīm et doctrinis. ecce ego addāvt admiratōem faciā ppl̓o huic miraculogrādi et ſtupendo. Peribit enī ſapiētia a ſapientibꝰ eiꝰ. et intellectus prudētiū eiꝰ abſcondet̉. Ex loco ſumpſit ieſus illud improperiū ꝯͣ phariſeos. irrituꝫ faciebantmandatū dei ꝓpter ſuas traditōes. Audirent vtinā iſta auribꝰ ſuis hi legem euangelicā/ legē diuinā ꝓfeſſoribꝰ ſuis deſerēteſ hūanis inuentōibꝰ incūbūt toti adeovt ad ſuꝑiorē legē illā oculos attollere vel valeant ex ruditate/ vel nolint ex iniqͥtate/ vel negligant ex inerti ſegnicie. tamēvbi leges hūane ſufficiūt (prout ī ſciſmate p̄ſenti cōpertū videt̉) vt ad legis diuīe radicē interp̄tationē ꝯſultatio referat̉. et ẜmeam ꝯſtitutio formet̉ neceſſe ē. Quid auteꝫmali/ qͥd ꝑiculi qͥd confuſiōis attulerittemptus ſacre ſcpͥture vtiqꝫ ſufficiētis proregimīe eccl̓ie (alioqͥn chriſtꝰ fuiſſꝫ legiſlator imꝑfectus) interroget̉ exꝑientia/ cōſideret̉ clerus. cui deſpōſari debuerat ſapiētia. deſurſū eſt pacifica et pudica. an ip̄e fornicatus ē adultera illa meretricula ſapientia terrena aīali diabolica? Statꝰ inſu eccl̓ie nōne factus ē totus qͣſi brutalis etmōſtruoſus? vbi celū deorſum. eſt ſcꝫ idqd̓ ſpūale eſt/ terra fruſum ſpūs ſeruienset caro dn̄ans. prīcipale acceſſoriū acceſſoriū principale/ vſqꝫ ad vt qͥdam delirare dubitēt. inuentōes hūanas etiāmeliꝰ qͣꝫ legē diuinā euangelicā regeret̉ſi minus ſit aīa qͣꝫ corpus. ſpūalis qͣꝫ carnalis fructus. Hec aſſertio meā fidē blaſphema eſt/ nedū falſa Euāgelica qͥppe doctrina ſuos ꝓfeſſores dilatauit eccleſiam