Circūciſionis domini
tas tribulatōes oꝑtet nos intrare in regnūdei. Et hoc horrēdū ꝓ peccatoribꝰ/ qꝛ authic erūt in labore hominū ꝑ penitētiā. autin ſocietate demonū ꝑ dānatōem. ¶ Ceteꝝdic cur hoc potiſſimū die chriſtꝰ circūcidivoluerit / cū ſuꝑſtitōes impie ī his Ianuarij kal̓. plꝰ vigebant? Rn̄ſio vt eas deſerēdas oſtēderet. ¶ Cur nōdū ceſſauerūt neqꝫī clero neqꝫ in ppl̓o tā ſuꝑ encenijs et alijsobẜuationibꝰ vanis et varijs/ qͣꝫ ſuꝑ ritibꝰīprobis ꝑ eccl̓ias qͦs appellāt ludos fatuorū/ ſicut ve fatuitates ſunt. īmo inſanie ſacrilege īpie ⁊ blaſpheme/ qͣs inter eccl̓iaſticos īpune fieri ſtupor ē? Nūquid apponideberet ꝓuiſio? Ita deberet. ſꝫ pluries audiſti qꝛ queſtio ꝑ debet ſoluit̉ ꝑ nō facit. Preuideat gr̄a d̓i ſaluatoriſ nr̄i ⁊ ſūmi pōtificꝭdiligētia. ¶ Quęſtiones hmōi ml̓tiplicaremagis ⁊ magis ſatagebat īportune nimisſtudioſitas ſpeculatrix in meditatōne meaCui ego. Noli p̄cor mihi moleſta eſſe. Locū ⁊ tꝑus alid̓ expecta. Nō eſt iſte diſputatōis ſpeculatiue actus ſed edificatōis p̄ctice. Tu interim ſecedas aliorſū. vt de gratiadei ⁊ ſignis eiꝰ certo ꝑgat itinere ſermo noſter. p̄ſertim ad ſignū ſecūdū qd̓ eſſe poſuimus benignitatē ſaluatricē. ſicut notat̉ innoīs impoſitōe. Si tn̄ prius ex eis q̄ circapͥmū ſignū diximꝰ qd̓ ē hūanitas ſeu hūilitas/ ꝯſiderationē moralē qͣdruplicē notauero ẜm qͣttuor effectꝰ gr̄e dei. qͥ ſunt abnegare impietatē ⁊ ſecl̓aria deſideria. Sed etſobrie et iuſte ⁊ pie viuere in hͦ ſecl̓o. Quāqͣꝫ male ſuaſa peſtis adulatio ꝑſtrepat ⁊ ſuſurrās loqͥ ꝓhibeat/ aſſerens ꝙ vetere ꝓuerbio. veritas odiū parit. Et ꝙ nō opus ēneras mordaci radere v̓bo auricolas. Splus roboris affert apl̓s in fine epl̓e ſtimulans quēlibet p̄dicatorē in ꝑſona tyti. Hecloq̄re ⁊ exhortare ⁊ argue cū omni imꝑio.Nemo te contemnat.Cōſideratio prima¶ Ad apparentē gr̄am dei in circūciſiōe humilis pueri ieſu Princeps vl̓ p̄latus qͥlibꝫ⁊ ſi dicat̉ ſolutus legibꝰ pati debet legē quāip̄e tulerit. tū ꝓ ſubditoꝝ exēplo/ tū ꝓ reuerētia p̄ſtanda deo vt appareat gr̄a dei ī eo⁊ nō impietas aut ſecl̓aria deſideria videātur dn̄ari. Poterāt hic vti gentiliū exēplisꝓpͥas in ſe leges qͣꝫuis duriſſimas ẜuatiū.quoꝝ Ualeriꝰ memīt. Sed abūde ſatꝭ eſtad exēplū ſūmus legiſlator chriſtꝰ/ et pon-
tifex ſup̄mus/ qͥ ob hoc legē ꝓpriā n̄ ſoluere ſed in ſemet īplere voluit/ vt eiꝰ actio eētin hoc pͥncipū p̄latorūqꝫ inſtructio ¶ Ubinihilominꝰ notandū occurrit ꝯͣ eos qͥ tanta obſtinatōe legibꝰ mortuis hūanis adherent/ legē viuā fundatā in lege eterna et ī eqͥtate ſeu epikeyā penitꝰ vel igrātes vl̓ ſpernētes ꝙ lex ꝑficit̉ et implet̉ dū vel in finemmeliorē vel ſalubrioribꝰ medijs ordinaturqͥ finis eſt caritas ẜm apl̓m. Alioqͥn chriſtus legē antiquā nō impleſſet qͣꝫ ſoluiſſet.Et hͦ documentū nō mediocrit̓ ſpectat adſciſma p̄ſens. cuiꝰ ſedationē inuenire n̄ ſufficerēt leges hūane iā cōdite. niſi ſuꝑior lexdiuina viua ⁊ architectonica cōſulat̉. Qd̓qꝛ forte nō ſatis actū ē vſqꝫ in p̄ſens/ obtigit qd̓ ait dn̄s in Eſa. Timuerūt me mandato hoīm et doctrinis. Iō ecce ego addāvt admiratōem faciā ppl̓o huic miraculogrādi et ſtupendo. Peribit enī ſapiētia a ſapientibꝰ eiꝰ. et intellectus prudētiū eiꝰ abſcondet̉. Ex qͦ loco ſumpſit ieſus illud improperiū ꝯͣ phariſeos. ꝙ irrituꝫ faciebantmandatū dei ꝓpter ſuas traditōes. Audirent vtinā iſta auribꝰ ſuis hi qͥ legem euangelicā/ legē diuinā cū ꝓfeſſoribꝰ ſuis deſerēteſ hūanis inuentōibꝰ incūbūt toti adeovt ad ſuꝑiorē legē illā oculos attollere velnō valeant ex ruditate/ vel nolint ex iniqͥtate/ vel negligant ex inerti ſegnicie. Cū tamēvbi leges hūane n̄ ſufficiūt (prout ī ſciſmate p̄ſenti cōpertū videt̉) vt ad legis diuīe radicē ⁊ interp̄tationē ꝯſultatio referat̉. et ẜmeam ꝯſtitutio formet̉ neceſſe ē. Quid auteꝫmali/ qͥd ꝑiculi qͥd confuſiōis attulerit cōtemptus ſacre ſcpͥture vtiqꝫ ſufficiētis proregimīe eccl̓ie (alioqͥn chriſtꝰ fuiſſꝫ legiſlator imꝑfectus) interroget̉ exꝑientia/ cōſideret̉ clerus. cui deſpōſari debuerat ſapiētia.q̄ deſurſū eſt pacifica et pudica. an ip̄e fornicatus ē cū adultera illa meretricula ſapientia terrena aīali ⁊ diabolica? Statꝰ inſuꝑ eccl̓ie nōne factus ē totus qͣſi brutalis etmōſtruoſus? vbi celū deorſum. hͦ eſt ſcꝫ idqd̓ ſpūale eſt/ ⁊ terra fruſum ſpūs ſeruienset caro dn̄ans. prīcipale acceſſoriū ⁊ acceſſoriū principale/ vſqꝫ ad hͦ vt qͥdam delirare nō dubitēt. ꝙ ꝑ inuentōes hūanas etiāmeliꝰ qͣꝫ ꝑ legē diuinā euangelicā regeret̉ qͣſi minus ſit aīa qͣꝫ corpus. ⁊ ſpūalis qͣꝫ carnalis fructus. Hec aſſertio ꝑ meā fidē blaſphema eſt/ nedū falſa Euāgelica qͥppe doctrina ꝑ ſuos ꝓfeſſores dilatauit eccleſiam