Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo in die

in cōcilio ip̄o p̄ſideat/ qͥnīmo ſit a termino initiādi ꝯcilij ip̄o iure ab om̄i adminiſtratōe papatꝰ ſuſpenſus. nec ſibi a qͦqͣꝫ ſubpena fautorie ſciſmatis quōlibꝫ obediatur ſi infra annū ante diē īdicti ꝯcilij ꝯtingant ſupradicti caſus. vicꝫ plures ſe gerāt papa. vel vnus mētū ſeu imp̄ſſionem eligat̉. cēſeant̉ ip̄o iure gerētes ſepapa qͣꝫ electus metū ſeu imp̄ſſiōeꝫ/ cardinales ad dictū ꝯciliū ꝓuocati. teneant̉qꝫin iſto ꝯcilio ꝯparere/ ꝑſonalit̓ cauſam exponere iudiciū ꝯcilij expectare. ſi dictꝭcaſibꝰ occurrētibꝰ ꝯtingat forte caſus aliqͥs neceſſariū ſit locū ꝯcilij mutare vel obſidionis vl̓ guerre vl̓ peſtis vel ſil̓is. teneant̉ nihilominus oēs ſupͣdicti qͣꝫ oēs p̄lati/ ceteriqꝫ ad ꝯciliū ire tenent̉ ad locū ꝓximio vt p̄mittit̉ ſit habil̓ ad conciliū ꝯuenire. poſſitqꝫ maior pars p̄latoꝝ infra menſem ad locū certū declīauerīt illū ſibi alijs loco concilij deputare. ad quē ceteri cōuenire teneant̉ ac ſi a pͥncipio fuiſſet deputatꝰ. Cōciliū aūt vt p̄fert̉ cōuocatū ꝯgrega de hmōi ſciſmatis cognoſcēs et ī contūaciā electoꝝ ſeu gerētiū ſe papa vl̓ cardinaliū ſi forte venire neglexerint. litem dirimat/ cauſamqꝫ diffiniat ac culpabiles ī ſciſmate ꝓcurādo ſeu nutriēdo/ vl̓ in adminiſtrādo aut obediēdo vel admīſtrātibꝰ fauēdo ſeu ꝯͣ interdictū ſuꝑius eligēdo. vl̓ calūnioſos in allegādo metū etiā vltra p̄dictaspenas cuiuſcūqꝫ gͣdus ſtatus ſeu p̄eminentie exiſtāt eccl̓iaſtice vl̓ mūdane ſic puniat/vt vindicte rigor trāſeat ceteris in exemplū. Ut aūt metꝰ ſeu imp̄ſſiōis moleſtia in electōne pape eo formidoloſiꝰ euitet̉ quo totixp̄ianitati lamētabiliꝰ eoꝝ īcuſſio ſeu factioꝑpetret. vltra p̄dicta ſpecialit̓ duximꝰ ſtatuendū. ſi qͥs hmōi metū vel imp̄ſſiōeꝫ autviolentiā electoribꝰ ip̄is vel alicui eoꝝ ī electōe pape intulerit ſeu fecerit aut fieri ꝓcurauerit. vel factū ratū habuerit. aut in ꝯſiliū dederit vel fauorē. faciētēve ſciēter receptauerit vel defenſauerit. aut negligēs ī executiōe penarū inferiꝰ memorataꝝ extiterit.cuiuſcūqꝫ ſtatꝰ gͣdꝰ vl̓ p̄eminētie fuerit. etiāſi imꝑiali regali pontificali aūt alia qͣuis eccleſiaſtica aut ſeculari p̄fulgeat dignitate illas penas ip̄o facto incurrat. in ꝯſtitutōefelicis recordatōis Bonifacij pape octaui incipit Felicis/ ꝯtinent̉. illis effectualiterpuniat̉. Ciuitas ꝟo etiā ſi qd̓ abſit vrbs romana fuerit vl̓ alia q̄uiſ vniuerſitas/ talia

faciēti cōſiliū vl̓ auxiliū dederit aut fauorē.vel infra mēſem ſaltē taliter delinquentēut tanti facinoris enormitas exegerit. et facultas ei affuerit duxerit puniēdū/ eo ipſo ſubiaceat eccl̓iaſtico interdicto. Et nihilominus p̄ter dictā vrbē/ pōtificali ſupraeo ip̄o ſit pͥuata dignitate obſtātibꝰ pͥuilegijs qͥbuſcūqꝫ. Uolumꝰ inſuꝑ in finecuiuſlibet cōcilij general̓ hoc decretū publicet̉ ſolēniter/ necnō quādocūqꝫ vbicunqꝫromani pōtificis electio īminebit faciēda/ante ingreſſum cōclauis legat̉ et publice intimetur. FinitSequit̉ ſermo eiuſdem cancellarij factus in die circūciſionisdn̄i coram papa apud TaraſconāSparuit gratia dei et ſaluato/ vris nr̄i omnibꝰ hoībꝰ. erudiēsnos vt abnegātes impietateꝫ ſcl̓aria deſideria/ ſobrie et iuſte ac pie viuamꝰ in ſecl̓o. etreliqͣ nunc audiuit ex epl̓a Pauli vr̄a deuotio. Quoniā apparuit gr̄a dei et ſaluatoris nr̄i. adeamꝰ fiducia thronū gr̄e eiꝰvt miẜicordiā eiꝰ ꝯſeqͣmur et gr̄aꝫ ī auxiliooportuno. Nam qꝛ finis nr̄ ſuꝑ nos nosd̓bilitati ꝯfractiqꝫ iacemꝰ in imo limofigimur. confundat̉ pelagiana hereẜ gr̄aꝫdei ſubleuatōe neceſſariā abnegare preſumit. Rurſus qꝛ de gratia dei ẜmo habendus ē/ de noīe ieſu quē nemo p̄t dicere niſi in ſpūſancto/ vt ip̄e ieſus ẜm nomē ſuumſit nobis ieſuſ. vt p̄terea ꝯdemnatos ī curiaiuſticie/ gr̄e nos curia ſuſcipiat. interimſedet in throno ſue gr̄e/ pͥuſqͣꝫ legitimū tꝑsꝯparēdi p̄tereat/ appellemꝰ ad curiā thro gratie. illic nos p̄ſentemꝰ in cōfeſſiōibꝰvbi ſoror nr̄a mr̄ eſt eiuſdē gr̄e et aduocatanoſtra. que plane deſpicere nos poterit.Caro enī et ſanguis nr̄ ē/ curie ſue iura defendet/ iura gratie. Sed qͥs eſt iſte thronꝰ ētie? Ille ꝓculdubio puer hodie circūciſus.cuius vocatū eſt nomē ieſus. vt ieſumtia fieret ſicut lex moyſen data ē vt ſaluaret̉ mūdus ip̄m. quē vidimꝰ plenū gͣtiaīmo gratiarū. Deꝰ meꝰ miẜicordia mea inquit ꝓpheta. Et quid miẜicordia niſi gratia Sꝫ dicet fortaſſe timidior aliqͥs. Egoaꝑtos habens ocl̓os cordis in lumīe fidei lucerna euāgelice ꝟitatis hodierne intueor in hoc puero ſeueritatē diuīe iuſticie ſeue valde. que etiā ꝓprio filio dei peꝑcit-