De ſciſmate
vt cōdemnemur. ¶ Nec valet hoc dicere ꝙdn̄s nō ꝑmittet errare ꝯciliuꝫ/ qm̄ in eis q̄ſunt facti aūt iuris poſitiui ⁊ breuit̓ in omnibꝰ alijs p̄terqͣꝫ ī materijs q̄ ſt̓ pure d̓ fideeccleſia fallit ⁊ fallit̉ ẜuata charitate. Patet cū cōpellit aliquē habitare cū non ſua.Iſte ꝟ̓o ꝓpoſitōes. Subtractio fuit bn̄ facta vel male facta/ nō ſunt ꝓpoſitiōes purede fide/ ſꝫ p̄ſupponūt alias iniurias q̄ ſuntpure de facto. ¶ Rurſus ad idē ſi Bn̄dictꝰaccuſet̉ de aliqͥbus qͥs dubitat qͥn accuſabit frēs ſuos ⁊ alios aduerſarios/ de pluribus ⁊ forte de maioribꝰ ⁊ magis coloratis⁊ fundatis tā in materia fidei qͣꝫ in materiaſciſmatis. Exempli gr̄a. Accuſabit cardīales de rebellione ad eū ⁊ ꝯſpiratōe/ ⁊ crimine machinationū doloſaꝝ aut de alijs criminibꝰ vt ſymonia ⁊ ſil̓ibꝰ. Itē hꝫ q̄dā ſcripta aliquoꝝ in quibꝰ ſunt hereſes manifeſte/ dū credunt eundē impugnare vt ꝙ ſolicardinales ſint ſucceſſores apl̓oꝝ Ꝙ eccleſia tota nō poſſet creare papā niſi ꝑ mediūcardinaliū nec vnqͣꝫ potuit. Ꝙ res exp̄ſſeꝓhibita a deo ſi iuret̉ dꝫ ẜuari in reuerentiam iuramēti. M Iepte occidēs ꝓpriaꝫ filiā meruit. Ꝙ deus pōt obligari. Item dealijs. Ꝙ pn̄t eē pl̓es ſūmi pōtifices Ꝙꝫ decreta ⁊ decretales plus nocuerūt eccl̓ie qͣꝫꝓfuerūt. Ꝙ claues date ſunt vnitati nonvni. Ꝙ oīs obediēs vel ꝓcurās obedientiā ad ip̄m Bn̄dictū ſtātibꝰ terminis in qͥbus ſumus/ ē ſciſmaticus. ꝑ ꝯſequens ꝑtinax. Ꝙ ꝓbabile ē ſtāte dubio ꝓbabili ⁊ notorio. de aliquibꝰ ꝯtendentibꝰ de papatu dicere ꝙ alteri eſt obediendū ē error in fide etmoribꝰ. Nā cū caſus pn̄tis ſciſmatis ſit intali dubio ꝓbabili ⁊ notorio/ ſi vnqͣꝫ fuit vl̓erit tale dubiū. oēs qͥ obediuerūt vſqꝫ nuncvel obediūt vni ꝑti vel alteri errāt in fide etmoribꝰ. Itē ꝙ in eodem dubio qͥlibet ꝯtendens tenet̉ cedere iuri ſi qd̓ habet ⁊ ſimiliaItē ꝙ a papa licet appellare/ ⁊ ꝙ licite appellatū eſt in hac materia. Cuius tn̄ oppoſitum determinauit nuꝑ totū ꝯciliū cardinaliū vt dicit̉. Itē forte accuſabunt̉ multide multis criminibꝰ tā in fide qͣꝫ in moribꝰque debēt puniri morte. ⁊ merent̉ ẜm leges⁊ decreta ꝑpetratores taliū exheredari ꝓ ſe⁊ ſuis poſteris/ ⁊ ita videre facile ē ꝙ horrēda ſciſſura fieret. Ita tn̄ debere fieri in contractādo materias an̄dictas videt̉ veriſimilius. Nā ſi. Bn̄dictus accuſet̉ ad mortē etſui fautores nōne credibile ē attento ſuo ꝙ
alios ſil̓r accuſabit ad mortē ſi poterit. Preſertim ſi fautores aliqͦs habeat eoꝝ qͦs accuſare voluerit inimicos odioſos. īmo etforte accuſabit p̄latos regni de ſentētijs excōmūicatōis multis ⁊ nomīatim. qꝛ ꝯſenſerunt ꝯtra iura vt dicet/ ⁊ contra eccl̓iaſticā libertatē ſubſidia ꝓ dn̄is tꝑalibꝰ abſqꝫcauſa manifeſte neceſſitatꝭ ⁊c̄. ¶ Prelati ecōtra volēt ſe tuere. Uolēt etiā dare beneficiaad nutū ſicut modo/ et hoc forte Benedictus nō volet neqꝫ ſui cardinales. Itē forte retorquebit omīa cōtra p̄deceſſorē ſuumClementē ⁊ ſui fautores/ qͥ ꝯtra ip̄m allegabunt̉ ſaltē quo ad ip̄a ꝯcernūt modos diuerſos machinādi ꝓ impedimēto vniōis/nō dico ꝙ iuſte ſed nec etiā ꝙ iniuſte/ parcat om̄ibꝰ deꝰ. ¶ Poſtremo qͦ ad hoc videnda ſunt ſcripta ꝯtinētia ratōes cōtra Benedictū. ⁊ videant̉ ſimiliter reſpōſiones atqꝫponderent̉. Et forte videbimus qͥcqͥd ſitin re ꝙ nō poterit ſufficienter de hereſi autſciſmate ꝯuinci qd̓ tn̄ exigit̉. Eſt em̄ difficillimū ꝯuincere aliquē pertinacē ⁊ incorrigibilē fuiſſe ante iudiciū. Nā ⁊ ſi aliquismilleſies repetiuerit ⁊ ꝓteſtatus fuerit ante ſnīaꝫ ꝙ defendet errorē ſuum nec reuocabit / tn̄ admittit̉ ad veniā in puncto ſnīe ꝓferende/ ſi ſe monſtret penitere ⁊ velle ſtareiudicio ſuꝑioris ſui/ qͣꝫuis ip̄e Okā videat̉oppoſitū ī dialogo ſuo ſuaſiſſe. Cōtra qd̓ ēvſus ⁊ lex eccleſie. ¶ Quarto ſic arguit̉ ex fine ꝯcilij in obediendo. ¶ Uideamus itaqꝫ Mẜm verā ⁊ iuſtā eſtimationeꝫ. Si quilibetde ꝯcilio tenebit maiorē partē bn̄ ſentētiaſſe qͣntūcūqꝫ ſit in ſui opprobriū vl̓ dānumvel infamiā. Nam cū cōciliū etiā totū poſſet errare vt dictū eſt in his q̄ tractāda hicꝓponunt̉ nōne poterit leuiter dicere ꝯdēnatus in hͦ ꝯcilio/ certe cōciliū errauit/ ꝯciliū male ſentētiauit. Fuit hic inimicicia vl̓odiū vel ignorātia facti vel alicuiꝰ ſimilisConſideremꝰ obſecro/ ſi pars q̄ ſubtraxitnec vult obedire/ ꝯdēnaret̉ male egiſſe autſaltē debere obedire. An pareret huic ſnīe.ſcio ꝙ facile eſt dicere ita obedirent. Scioꝙ etiā ita obedire poſſent. Sed an hͦ debeat ẜm moralē eſtimatiōem ⁊ ꝯiecturā crediex his q̄ vt in pluribꝰ accidant hūanitꝰ/ viderint qͥ ſic vident ego nō video. Si veronihil ſententiet̉/ irriſoriū et vanū erit concilium. Si aliqͥd ſententiet̉ quod nō teneat̉erit ꝑnicioſum et ſcādaloſiſſimū ꝓ omnibꝰconcilijs in poſteꝝ celebrādis/ ⁊ erit ſciſmam 2