Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus alius

iuris. vl̓ ſaltem erit veriſil̓e. vel neceſſeomnes obediāt ſnīe tal̓ ꝯgregatōis eritin forma iuris ꝯuocata ita erit totū quodibi aget̉ dubiū fluctuās inualidū. Concilium autē generale pōt cōuocari ī formaiuris niſi auctoritate ſūmi pontificꝭ. di. xvijcum ibi allegatis. Et p̄ẜtim ſi ſit aliqͥs taliſvel talis reputatus in eccl̓ia/ ſi ꝑtinaciter refutauerit celebrare conciliū/ ſuꝑrationabiliter fuerit reqͥſitus. Iſtas duaſ exceptōes reputarēt aliqͥ iuriſtarū etiā ſuꝑfluas. quia tenent regulā in ſuis terminis generaliter eſſe verā. tn̄ ita dicimus in ꝓpoſito.Supponimꝰ inſuꝑ Bn̄dictus nōdū depoſitus ē de papatu/ quia nec fuit iuridiceaccuſatꝰ nec auditꝰ/ et cōſeq̄ns conuictus. Nam ſi heretie ſciſmaticꝰ ſit iuredeponendꝰ/ et apud deū ſic mereat̉. ē tn̄depoſitus de facto ante ſentētiā. no. v. q. iiij.Noue. gloſe ſuꝑ verbo. Exēpla ſūt ml̓ta in ſil̓ibꝰ materijs/ de ep̄is/ aut inferioribꝰpͥncipibꝰ aut p̄latis. ſi qͥs dixerit eſſeexpectandam ſentētiā a iudice latā ferat̉a iure notoriū factū ē. Iſtud directe eſtꝯfundere omnē ordinatōem policie. cōtraomnē eccl̓ie regulā. qͥlibet ad libitū dicere poterit notorio eſt notoriū. ſicqͥlibet erit iudex in cauſa ſua. Sicut ad propoſitū p̄ſens poſſemꝰ applicare. multadicūt̉ a multis eſſe notoria crimīa ꝯͣ Benedictū que alij vl̓ negant vl̓ approbāt. Deinde dicētes papa hereticꝰ minor ē qͦcūqꝫcatholico et iuriſditōi eccl̓ie ſubeſt/ ītelligūt ab alijs p̄t vt inferior iudicari. ſed an̄ iudiciū debet ſꝑ reputari maior. enī inſemur errorē qͦrundā dicentiū iniuſtū poſſe iuſte dn̄ari. Iura ad hec allego. qꝛ totus textus libri ꝯciliorū ab Iſidoro plenꝰeſt ꝯciliū nullū robur habꝫ nec p̄t ꝯuocari niſi autoritate pape/ etiā an̄ oīa ſpoliatus debꝫ reſtitui. In ꝓlogo vocat iſtas duas regulas duas claueſ duos gladios ſuificiētes ⁊c̄. Et eſt caſus ī termīs de Symaco papa. licꝫ accuſatus eſſet de hereſiuocauit ꝯciliū. ante oīa reſtitutꝰ ē. Poſtmodū ſe purgauit. Reꝑit̉ etiā clerꝰ romanus .ſ. cardīales puniti ſunt eo a papa diſceſſerāt. His ſuppoſitis arguamꝰ vltramodo dn̄s Benedictꝰ ꝯuocabit ꝯciliū ſtāſin carcere ſpoliatus vt dicit̉. Qualit̓ etiaꝫilli reſtituūt obediētiā ſubtractā ſibi parebunt? Qualiter etiā ip̄emet in ſuaaudiet̉ vt iuris eſt ſi relaxet̉ ſiue det̉ lib̓ta

ti ſaltē in ꝯcilio? Qualiter p̄terea poterit ml̓tos a ꝯcilio abijcere. vel petere remoueriqͣꝫ inimicos ſibi/ ſpecialit̓ ꝓprioſ fratres dominos cardinales? Et an cauſaꝫ habeat ſu hoc rationabilē videte qͥd p̄ſumendum? Secūdo ſic arguit̉ ex ꝑte cōuocandoruꝫ R ſi veꝝ ſit ꝓuerbiū. Ubi ml̓titudo ibifuſio. p̄cipue hic habꝫ ꝟitatē qn̄ ē vnioſub aliquo capite neqꝫ ſub eadē r̄gula ſiue lege. Sed ꝯuocādi de diuerſis regnis. īmoeodē regno ꝯueniēt ī iudicio et opiniōeſuꝑ eodem capite/ realē omnimodā obediētiā vt veriſimilit̓ ſupponit̉. Et eſt/ qꝛ ꝯueniūt ſub eadē regula ſiue lege/ que eſtde ſubtractōnis rōnabilitate/ dicētibꝰ alijsſubtractiōem bene factā et ꝯtinuandā forealijs ſic. ſed et male facta fuit. Et ſi benefacta. tn̄ rebꝰ īmutatis nūc ē mutāda. et itamurmur erit inter eos. qͥs ꝯpeſcet illud?Deniqꝫ nōdū ſcimꝰ an alij pͥncipes volentꝯuenire nobiſcū/ p̄ẜtim ad tractanduꝫ ſip̄ſciuerint. Neceſſe tn̄ eſt vt p̄ſciant. nec p̄ſumendū eſt qͥn ante oīa ſcire flagitēt/ponet̉ eis iſtud ꝯciliū. ſi ab eis veritascelet̉ mendacijs ſeduci q̄rant̉. qͣꝫ indecoꝝ eſſet īmo ꝑiculoſiſſimū et ſcādaloſiſſimūneſcit nemo. dicat̉ eis nos velle tractare an Benedictꝰ ſit verꝰ papa vl̓ ſciſmaticꝰ. certū putāt ī dubiū reuocare. veriſimilius eſt rn̄debunt ſe certos eſſe nec vellediſcutere/ ſicut obediētia ꝑtiſ intruſi nūc vſqꝫ rn̄det. Ecce igit̉ qͣꝫ difficile ſit vel impoſſibile ꝯuocādos in vnā viaꝫ ꝯiūgere diſcuſſiōe negocij qd̓ loqͥmur. Tercio ſic arguit̉ ex ꝑte mediorū in tractādo Preſupponamꝰ itaqꝫ illud qd̓ eſt veriſil̓e oēſ vnanimi aſſenſu de iſta obediētia/ velint ꝯuenire ad ꝯciliū/ ꝑtractādo hanc materiā ſiſolā tn̄ p̄cipue pͥncipaliter iſtā. CōſtatBenedictus ſui ſe audient̉ in ſui defenſiōe. ꝓpt̓ea videndū eſt ante oīa ſi ea opponuntur ꝯͣ ip̄m vel opponent̉ ſint talia debeant facere fidē omnibꝰ etiā ſibi obediētibus fauentibꝰ. qꝛ ſi ſint talia talit̓ euidentia ſolū fruſtra. īmo ꝯfuſibiliter eaponemus/ nos ſubtractōis cōtinuatōemdefendimus/ ponemus nos in ꝑiculo note ſciſmatis. ꝯdēnatōis obprobrioſe. Addito hoc fauor amor multū impediūtiudicia hominū iuſtorū/ licet credātvel videāt. ergo maior ꝑs in cōcilio eritde eis qui ſubtractionē aut ſaltē ſubtractōnis continuatōnem reprobēt reſtat niſi