Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus

tis. aut in ꝯcilijs ꝓuincialibꝰ reformaridetis/ vt de auctoritate veſtra reꝑaret̉ eccl̓a purget̉ domus dei ab immūdicijs vicijs erroribꝰ vniuerſis. Hoc aūt vt diligēter fieret/ ſancti pͥores patres ordinauerūt. ordinatōes eoꝝ poſteriores ſꝑ in ꝯcilijs ꝯfirmauerūt. vt .ſ. bis in anno in qualibet ꝓuincia celebrāda eſſet ſynodus. Unde in canonibꝰ Terracon̄. ꝯcilij. c. viij. ita dicit̉. Propter eccl̓iaſticas cauſas altercationū ſolutiones placuit ſingulas ꝓuincias bis inanno ꝯcilia fieri/ conuocāte metropolitanooēs ep̄os ꝓuinciales ita vt ad cōciliū ꝓcedant oēs p̄ſbyteri vel dyacones/ vel leſos ſe exiſtimat vt in ꝯcilio cauſe examinatead iuſtū iudiciū ꝑducantur. Hec ibi. Secūdūqꝫ capl̓m Carthaginē. ꝯcilij tercij dicit ſil̓r. Placuit vt ꝓpter cauſas eccleſiaſticas ad ꝓuincie plebē ſepe inuēte ſunt/ ſingulis annis ꝯciliū ꝓuinciale ꝯuocet̉. Rurſus capl̓m ſeptimū Toletani ꝯcilij ſexti/ qͣꝫuis inqͥt pͥora nequaqͣꝫ ſiluerūt de tanto facinore ꝯcilia/ dictabat vt ea frequētiuaricatōe iterant̉/ frequenti ſnīa ꝯdemnēt̉.qͣꝫuis vt ſcribit̉ in eodē ꝯcilio/ ſepe pullulātia pͣuitatis germina. ſanctoꝝ ſepiſſime patruꝫ iuſta nouerimus ſeueritate dānata. tn̄qꝛ crebris ꝯſpiciunt̉ denuo vigere radicibꝰiuſticie acrioris vigore/ radicitus ea āputari ſancimus. Ceteꝝ capl̓m terciū qͣrti ꝯcilijToletani ita loquit̉. Nulla pene diſciplinemores ab eccl̓a xp̄i magis expellit qͣꝫ negligentia ſacerdotū qui ꝯtēptis canonibꝰ adcorrigēdos eccl̓iaſticos mores ſynodos facere negligūt. Ob hoc a nobis diffinitū eſt/vt qꝛ iuxta antiquoꝝ patꝝ decreta/ bis ī anno difficultas tꝑis fieri ꝯciliū ſinit ſaltem ſemel a vobis celebret̉. Ita tn̄ vt ſi fideicauſa eſt/ aut q̄libet alia eccl̓ie cōmunis generalis totius Hyſpanie gallie ſynodusꝯuocet̉. Si ꝟ̓o nec de eccl̓ie cōmuni vtilitate tractabit̉/ ſpāle erit ꝯciliū ꝓut vniuſcuiuſqꝫ ꝓuincie metropolitanus elegerit peragendū. Hec ibi. Ex qͥbus oībꝰ arguit̉ aſil̓i/ etiā ꝓpter defectū ꝯcilioꝝ generaliuꝫtotius eccl̓ie ſola audet intrepide corrigere oēs ea mala vniuerſalē tangūt eccl̓iammanētia diu incorrecta creſcūt/ inuēta ſūtde malo in peius donec tandē iniqͣ ſub fiction ꝯſuetudinis reputēt̉ licita. His itaqꝫꝑactis vt in illo ſit noſtꝝ explicuiſſe a nobis fuit inchoaſſe. inuiſibil̓ oīm creatorispͥncipis pacis īploro opēſuffragijs/ vt me

is verborū energia tenuibꝰ hortamētꝭ vimtribuat effectꝰ ꝑoptatā/ fragilitatēqꝫ hūanāveritatis illuſtret fulgoribꝰ/ vt intētōi pietatis ſe opponat ꝑtinacē/ ne diuīe ſeueritatis vltio poſtmodū corripiat ꝯͣdictoresvt recto rōis libramīe amplectētes viā ꝯſilij pacis miẜicordia ꝓfluēs/ pax ꝑpetua etgl̓ia ſuſcipiat ſempiternaClemens vrbano litē qꝛ mouerat ergoExplicit errantē codex vaſurus in orbemConſilij placeat nominet̉ epiſtola pacisSi facit anterior torpor vel deuius errorUt taceāt lingue/ mundū tranſite libelleSciſma necat tale pote ꝯciliū generale defers merces/ ſꝫ veri portitor es tuEt ſi diſpliceas veri qꝛ nūcius/ exquoAſſem vix valet eſſe tuū/ qͥd ſi laceraris.Finit epl̓a pacis.De eodem ſciſmatealius tractatus eiuſdem.N inqͥſitōe veritatis tāgentisꝓximū ſciſma ſtatū eius/ oꝑtet eſſe monoculū ſic tm̄vno oculo ad ip̄aꝫ attendamus/ qd̓ fit illa tm̄mōꝑte nr̄a faciūt aſpicimꝰ aduerſus rōnes videre negligimꝰ. Et qꝛ ml̓ti vt ſuppono offerēt ocul̓ videre volētiū rōnes faciūt ſuaopinione in materia nūc vētilat̉ .ſ. de ſubtractōe obediētie a dn̄o nr̄o ī toto vl̓ in ꝑte.decreui q̄dā ſil̓r ī aſpectu adducere/ ī oppoſitū faciētia. Prīo notet̉ qͣlis ꝑſona etcuiꝰ fama ſtatꝰ nūc tractat̉/ qͥbꝰ pͥuilegijs dignitate ſuꝑioritate dotatꝰ ē. Idcircoſūme cauēdū ē ne qͥd temere aūt incōſiderate aut p̄cipitant̓ fiat. Scd̓o notet̉ obtulit ſꝑ publice in pͥmo ꝯſiſtorio/ videlicꝫhēbat ꝓmptitudinē animi ad mortē ouibus ſuſtinendā/ an̄qͣꝫ fiet vnio eccleſie. Tercio notet̉ ceſſio ſua ſi nūc fiereteſſet ꝯueniēs ſꝫ peſſima niſi pͥus ab aduerſa ꝑte alia ſentiremus. Et ita non dꝫ accuſari de ꝑiurio ſi ceſſerit vl̓ cedat pn̄tialiter.Si dicat̉ nec petit̉ ſed reddat ſe voluntariū et ꝓmptū ad ceſſionē. Prīo videat̉ ſi iuramentū hoc importat qd̓ vocaliter nūc iſtud offerat. Secundo aduertat̉ſi illa oblatio promptitudine ad mortemſatis hoc importat etiā paratꝰ eſt cedere