De auferibilitate pape

et ſola auctoritate diuīa pͥmitus ordinatū.¶ Conſideratio. x.Uferibilis eſt in caſibꝰ dabilibꝰ vicarius ſponſus eccl̓ie ab ip̄a eccl̓ia.Thͦ ꝑ eam/ vl̓ ꝑ cōciliū generale rep̄ſentās eā vī̓ ꝑ aliqͦs ad hͦ ꝑ eā inſtitutos/ ſiue cōſentiat ip̄e vicarius vl̓ nō ꝯſentiat ſueceſſiōi. ¶ Sumit̉ in primis argumētū prohac ꝯſideratōe ex ꝟitate p̄cedentis. Naꝫ ſivicarius ſpōſus p̄t reſignare ſpōte ip̄i eccleſie dādo ei libellū repudij. Cū ſpōſus ⁊ ſpōſa nō debeāt qͦ ad hͦ impari iure cēſeri. poterit ſil̓iter repudiare ſponſum talē ip̄a eccl̓iaſponſa. dū par rō vel potior adducit̉ ꝓ ipſaꝯͣ ſponſū. vel qꝛ ꝓſtituere q̄rit eā qͣꝫtū īſe eſt.vl̓ tyrānide ſeua tractare/ laniādo eā. vl̓ placitādo bona ſua diſſipādo. vel qꝛ abuti conat̉ ea in ꝑniciē filiorū. Nullū qͥppe ſtatuꝫ.nullū gͣdū dignitatis/ nullū mīſtratōis genus dedit deꝰ niſi in edificatōem ſuā ⁊ vtilitatē ꝯmunē. ptꝫ ad Eph̓. iiij. ⁊ ad Chorin.vi. Dedit vtiqꝫ ad pacē eius cuiꝰ fines poſuit pacē. ẜm pͣs. Et hanc oꝑat̉ dilectio. ꝓpter qd̓ finis legis ab apl̓o ponit̉ dilectio.qua etiā fundauit xp̄s officiū paſtoral̓ Sidiligis me (inqͥt chriſtꝰ petro) paſce oueſ meas. Ioh̓. vlti. Sed qͥs nō videat caſus ml̓tos eſſe poſſibiles/ quoꝝ aliqͥ nūc tacti ſunt.in qͥbꝰ eccl̓ia nō edificaret̉ ſed deſtrueretur.nō vniret̉ ſed diſſiparet̉. nō paſceret̉ ſꝫ depaſceret̉. ſi nō cederet voluntariꝰ vel eijceret̉ īuitus h̓ qͥ in vicariū ſponſum eccl̓ie rite etcanonice fuerat ordinatꝰ. Nec ſit cuiqͣꝫ illd̓ammiratōi qd̓ dicimꝰ qͣſi ꝯtrariātes illi iuſſioni. Nolite tāgere chriſtos meos quomodo etiā vni ſingulari ꝑſone fas eſſet in caſuviolētie attēptate ꝑ papā verū cōtra caſtitatem ſuā vel vitā vim vi repellere cū appoſitione inculpate tutele. ⁊ ita licite ſtabit ꝙ tāgat papā violēter. vl̓ in mare deijciat. Curſimiliter in caſu nō liceat idē toti eccl̓ie ꝓ defenſiōe ſua et violētie attēptate cauta rep̄ſſione¶ Ionſideratio. xi.Uferibilis eſt in caſu vicariꝰ eccl̓ieꝑ ꝯciliū generale eo non ꝯſentienteNvl̓ īuito celebratū. ¶ Fateamur pͥuſꝙ regulariter ꝯciliū generale nō eſt celebrādū de iure etiā diuino nō vocāte vl̓ approbante papa ſi eſt vnicꝰ. nec aduerſus eū allegatio legitima. Sed regule generales bene

ſuſcipiunt exceptōes ſicut in grāmaticalibꝰita et in moralibꝰ. p̄ẜtim vbi caſus particulares incidūt modis variabiles infinitꝭ. adqͣs exceptōes ordīata eſt lex ſuꝑior int̓presaliaꝝ. quā Ariſto. vocat epykeiam. v. ethicorū. Et alia diuinior qua gnomi appellatin. vi. ethicorū. Hec autē lex ſꝑ hꝫ locū in īterp̄tatione legū aliaꝝ ꝑticulariū vbi deficere cernit̉ ratio ⁊ finis inſtitutōnis ip̄aꝝ. Finis autē legū omniū nedū hūanarū. ſed diuinaꝝ eſt dilectio que vnitatē oꝑat̉. Sit gͦcaſus vbi legis aliculꝰ obẜuatio diſſiparetvnitatē ⁊ obeſſet publice ſaluti. Quis rōnevtēs diceret eā tenere oportere. Nimirū necſibijp̄i qͥſqͣꝫ vellet hoc fieri. quāto minus tota ꝯmunitas ratōnabiliter hoc fugiet ¶ Q.ſi quis interrogaret/ qͣ auctoritate fulcieturvel vtet̉ hmōi conciliuꝫ acephalū vt videt̉ſine papa? Reſpōdendū ꝙ auctoritate xp̄icapitis ſui et indefectibil̓ ſponſi. auctoritate p̄terea legū ſuaꝝ tam diuīe qͣꝫ natural̓. q̄hac licentiā vel neceſſitati vl̓ manifeſte charitati vel religioſe pietati ꝯcedūt. Pro qͦ facit textus Marci. ij. de excuſatōe diſcipulorū vellentiū ſpicas in ſabbato ꝑ legē neceſſitis ꝯfirmatā. exemplo dauid qͥ ꝯmedit panes propoſitionisonſideratio. xii.Uferibilis eſt in caſu vicariꝰ ſpon­ Mſus eccleſie / ꝑ eccleſiam vel generale conciliū/ neduꝫ conciliatiue/ autdictatiue/ vel denunciatiue. ſed autoritatiue iudicialiter/ atqꝫ iuridice. ¶ Preſupponamus ꝙ iuriſdictio idem eſt ꝙ iuris dictioſeu poteſtas vel iuriſdictio ⁊ facultas propinqua dicēdi ius. Et ſolet reſtringi ad coactiuam iuriſdictionem que fertur vel dicitur in alterum etiam inuitum. Sequitur ꝓtinus ex hac deſcriptione conſiderationisveritas. quomodo eccleſia ſeu conciliuꝫ habet in caſu facultatem ꝓpinquam vel autoritatem ſeu poteſtatē dicendi ius. etiā in alteꝝ qͥ in papā fuit rite ſuſceptus ⁊ electus.Nolumus tn̄ impugnare quī ſummus pōtifex habeat ptātē regitiuā ⁊ autoritatiuamreſpectu omniū hominuꝫ. quantum xp̄usvoluit ⁊ cognouit expediens ſibi dare proexercendo eam. Non pro ſe tantummodo/ſed magis ad vtilitatem eccleſie. qualeꝫ autoritatem eccleſie nō habet totū eccleſie reſiduuꝫ. niſi vnitiue quodammō vel electiue.Et ex iſta diuiſione verū eſt ꝙ claues date