Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ab eccleſiaIII

gradus hierarchicos ī eccl̓ia dubiū qͥnhoc potuerit. Porro nulla ꝯmūitas vl̓ vniuerſitas hoīm mortaliū ſil̓ ꝯgregata talemaliquē gradū nullo īſtituere potuiſſet ptāte qͣlis in qͦlibꝫ reꝑit̉ ſupͣ naturā exiſtēs ip̄am ſibi p̄ſupponit et ſubſternit quodāmō ſicut forma materiā. Nec opinoraliqͥs doctorū theologorū ſenſerit in hoc ꝯͣrie qͣꝫuis v̓ba q̄dā epl̓e cuiuſdā tractatꝰ deꝯcilio generali videri pn̄t aliqͣliter ſonare.niſi benigno interp̄te foueant̉. Deducit̉inde nec hieronymus nec aliqͥs aliorumdicēs eccl̓iam vel apl̓os ſibi ꝯſtituiſſe Petrū vt ſup̄mus eſſet princeps inter eos adſciſma tollendū non intelligunt hoc niſi qd̓eccleſia vel apl̓i declarauerūt ita eſſe ꝯſtitutum a chriſto. hoc tenendū fidelibꝰ tradiderūt. Et ita ſaluat̉ illa videt̉ ſuꝑ hac re īter Hieronymū et ceteros varietas.Conſideratio. Vili.Uferibilis eſt aut mutabil̓ lege ſtāte q̄libet politia ciuilis monarchicaſeu regalis/ vt fiat ariſtocratica. et ſic de eccl̓ia in vno monarcha ſup̄mo vniuerſum fundata eſt a xp̄o. Poſſꝫ deduci ꝯſideratio a priori qͣꝫ a poſteriori deducēdo variatiōes fuerūt ī alijs politijs.qꝛ nullā aliā politiā inſtituit chriſtꝰ īmutabiliter monarchicā. quodāmō regalē niſieccl̓iam. Et oppoſitū ſentiētes de eccl̓ia.ſcꝫ fas ē eſſe plures papas. aut qͥlibꝫ ep̄seſt in ſua dioceſi papa. vel paſtor ſup̄mꝰlis pape romano/ errāt ī fide et vnitate eccleſie ꝯtra articulū illū. in vnā ſctām ⁊c̄. et ſiꝑtinaces maneant iudicādi ſūt heretici. ſic̄Martinꝰ de padua et qͥdā aliorū. Cōſonat. qꝛ ſicut ad vnā fidē et ad eadē ſacr̄aobligant̉ oēs viatores. Sic oꝑtet vt eſſꝫciſma reductionē finalē fieri ad vnū ſupre. Secus vbi ꝯmunitas regit̉ legibꝰ ſolis naturalibꝰ et traditōibꝰ humanis/ proarietate tēporū et locorū laudabiliꝰ et vtilius variant̉/ qͣꝫ vt vno tenore ligēt omnes.quēadmodū tradit Ariſto. exemplificāſ deregula leſbie. Quocirca dicam ex incidenti conſeq̄nter nec ſummꝰ pontifex nec aliqͥs alioꝝ debet conari vt canones poſiti vl̓alie traditōes hūane obẜuent̉ vbiqꝫ totaꝫeccl̓iā et oēs īuariabiliter natōes. Oppoſitū ſatagere dedit forte occaſionē grecis diſcedēdi a latinis. dat p̄terea quotidie materiā multā litium ſcrupulorū grauiū/ eqͣ

li tenore querit̉ obẜuari lex humana. ſiue ſitilla canonica ſecularis vl̓ ciuilis. quēadmodum cuſtodiri diuinā abſqꝫ vlla variatōneneceſſe eſt. Inde vēit illa xp̄i queſtio Mat.xv. Irritū feciſtis mandatū dei ꝓpter traditiones veſtras. Conſideratio. ix. xUferibilis eſt vicariꝰ ſponſus eccleſie voluntariā eius ceſſionē autrenunciatōem a papatū. Fueratolim dubitatio poſt renuciatōem Celeſtininunqͥd talis renūciatio iure ſubſiſteret.ꝓpter votū quo ſe papa obligat ad eccl̓iaꝫ.Cum ꝓpter deſponſationē et mr̄imoniumquoddā ſpūale inter papam et eccl̓iaꝫ.p̄terea qꝛ papa diuino iure ſtatutus eſt ingradu. Et ſi que ſunt alieratōes. Occaſiōecuius dubitatōis facta eſt decretalis determinās affirmatiuā hoc licet. Et ita licet ex hac humili renunciatōe ceteris patribus Celeſtinꝰ annumeratꝰ eſt catalogobeatorū. Sunt autē caſus aliqͥ etiā iuriſtas exp̄ſſi quādo licitū eſt p̄lato. īmo qn̄qꝫ debitū cedere ſtatui ſuo. Unus eſt grande ſcādalū ſubditorū qd̓ non expectat̉ aliomodo ꝓbabiliter terminandū qͣꝫ ceſſiōeꝫ.Alius caſus eſt occupatio ſeu retentiolature patenter vergit in detrimentū ſalutisꝓpͥe. Nam quid ꝓdeſt homini ſi vniuerſuꝫmundū lucret̉ anime vero ſue detrimentuꝫpatiat̉. aut quā dabit homo anīa ſuamutationē. Alius caſus eſt vbi manifeſtetalis retentio impediret maius bonū vel inp̄lato vel in ſubditis. Multiplices eſſentcaſus in particulari ẜm illud triplex genusSed breuitati nr̄e ſatis ſint iſta nūc. Perque diſſoluitur prima ratio que fiebat voto/ quod non obligat dum vergit in detrimentum ſalutis/ vel exitū deteriorē. Alterārationem ſoluit diſſimilitudo que eſt intermatrimoniū carnale et ſpūale. licꝫ cōueniātin multis. Diſſimilitudo eſt quantū ad in ſpirituali eſt ſacramentū. exquoſurgat indiſſolubil̓ nexus ex inſtitutōne diuina. Quēadmodū de carnali eſt exp̄ſſa lexQuod deus cōiunxit ſeꝑet. et ſacr̄mhoc magnū eſt. Dico autē in chriſto eccleſia. inquit apoſtolus. Ac ꝑinde ſoluit̉ ratiotercia. qꝛ ꝓpͥe ſolꝰ chriſtꝰ eſt ſponſus eccl̓ie.Alij ſunt tantū modo vicarij quos per humanam deſignationem vel electionem voluit inſtitui. quāuis officium ſit diuinum/