De auferibilitate pape
⁊ conciliatiuam. voluntas exercitium ⁊ executionem.Terciā directio¶ Concilium generale pōt de diſſentōibꝰ ⁊guerris int̓ pͥncipes xp̄ianos ſeuiētes in ꝑniciē totius xp̄ianitatis ⁊ ꝑditōis hoīuꝫ inaīa ⁊ corꝑe autoritate legitīa cogͦſcere. ꝓhibēdo eis vias facti ⁊ ad ſuſcipienduꝫ viasiuris ⁊ rōnis ꝑ cēſuras eccl̓aſticas cōpellēdo. ¶ Hoc pͣcticare ꝓpoſuit ſereniſſimꝰ rexromanoꝝ ſemꝑ auguſtus qͥ pͥuſqͣꝫ recederetab hoc ꝯcilio ad locū ꝯuentōis cū rege aragonū ⁊ Petro de luna orōnē ad deputatoshabuit oī religioſa pietate. ⁊ vera xp̄iana religione pleniſſimā. quā his auribꝰ non ſinepia ꝯpunctiōe letus audiui. Narrauit illicꝓpoſitū ſuū eſſe tēdere poſt ſedatōeꝫ ſciſmatis ad pacificatōeꝫ regū frācie ⁊ anglie. maxime ꝑ autoritatē huius ꝯcilij. Narrauit d̓pacificatōe regis Polonie cū prutenis. Dehinc de paſſagio hieroſolymitano p̄cedente pacificatōe regis polonie ⁊c̄. ¶ Fūdamentū ſeu regulā ꝓcurauit inducēdo qͣꝫlibet ꝑtium vt ſe generali ꝯcilio ſueqꝫ diffinitioniꝓrſus ſummitterēt. cuius autoritati ip̄emetrex quēadmodū tū c ⁊ pluries antea ſub atteſtatiōe diuini noīs ꝓteſtatus eſſe debebat⁊ volebat eſſe ſubiectus ⁊ hͦ in ſpeculū ⁊ exēplar eternum cuiuſlibet pͥncipis catholiciotemporalis.Quarta directio ſiue lex duodecima ⁊ vltīa. ¶ Conciliū generale pōt ⁊ dꝫ ꝯſtituere crebriorē generaliumꝯcilioꝝ celebratōeꝫ qͣꝫ retroactis tꝑibꝰ fuerint celebrata. vt de decēnio in decēniū prefixa futuris ſūmis pōtificibꝰ iſta lege quaꝫtrāſgredi nō liceat. Fundat̉ in p̄miſſis hecꝯſideratō ⁊ ꝑ argumētū ex oppoſitis. qm̄ ſitot et tā enormia diſcrimina ꝓuenerūt eccleſie dei dū ceſſatū eſt a ꝯcilijs generalibꝰ/ qͣꝫta demū erit ſalutaris vtilitas ex frequētiori celebratiōe ꝑſpicuū eſt. Quis itaqꝫ neſciat ꝙ inde ſuꝑioꝝ pctā minus vigebūt. duꝫminorē ſibi ſentiēt eſſe peccādi licentiā. velimpunitatis ſpeꝫ dū .ſ. reddituros ſe rōneꝫcoram iudice ſuo generali ꝯcilio ꝓſpicient.Sūt qͥppe nōnulli qͥ ⁊ ſi deū nō timent homines tn̄ reuerent̉. Deniqꝫ ſi nō aſſidue lexviua dirigēs regēs ⁊ actuans leges mortuas ad effectū. ip̄e nō ſatis ꝓficiūt. vn̄ ⁊ ph̓stradere ſatagēs mediū ꝟ̓tutis nō potuit il-
lud efficacius inuenire qͣꝫ vt diceret ꝓut ſapiēs iudicabit. ¶ Potuerāt ex p̄miſſis oībꝰvelut ex fundamētalibꝰ qͥbuſdā regulis directionibꝰ ⁊ ſignis in via mandatoꝝ dei leges elici ꝑticulariores. ad tollendū ſcādalaimpediētia ꝓſpeꝝ iter pacis fidei ⁊ v̓tutisad ſedationē ſciſmatū qͦ ad pͥmū. ad extirpationē erroꝝ qͦ ad ſcd̓m. ⁊ ad reformatōꝫ morum qͦ ad terciū. ſꝫ neqꝫ tp̄s neqꝫ locus ſufficiūt. qꝛ tetigerūt inſuꝑ multa ex eis prudentes ⁊ ſtudioſi ſuis in ſcriptis. qꝛ rurſus debent hmōi leges ⁊ ꝯſtitutōes ꝑticl̓ares magis ꝑ mutuā collatōeꝫ oīuꝫ de ꝯcilio agitari tractari ⁊ diffiniri. iuxta regionū aut patriaꝝ varietatē. Quia deniqꝫ decreta ⁊ decretales viderent̉ abūdanter ſufficere. ſi ꝑ legēviuā fieret efficax executio. Alioqͥn ml̓tiplicatio ꝯſtitutionū hmōi etiaꝫ penaliū qn̄qꝫplus onerat et aggͣuat qͣꝫ ſubleuet aūt ꝓficiat. ¶ Faciamꝰ tādē in orōe finē v̓bis vt Oreuolet ad A. et dicamꝰ obſecrātes. Proſperū iter faciat nobis deꝰ ſalutariū noſtroruꝫ.Iter nedū terreſtre ſed ſpūale ⁊ celeſte. itereternitatis ad deū ſalutariū nr̄oꝝ. qͥ eſt deuſbn̄dictus in ſecula Amen.Libellus de auferibilitate pape ab eccl̓ia Ioh̓is d̓ gerſon Cācellarij pariſien̄.Cuiet autē dies cū auferet̉ ab ꝓeis ſpōſus. Mar. ij. Circa quētextū ꝓ materia nūc currēte q̄ritur. Si auferibil̓ ſit ſpōſus eccleſie a filijs ſuis vel ab ea. Etponant̉ hic conſideratōnes. xx.Cōſideratio primaUferibil̓ n̄ ē ſpōſuſ eccleſie xp̄s hōab ip̄a tota eccl̓ia lege ſtante. Siqͥdē caput eccl̓ie chriſtꝰ eſt. ad Eph̓.iiij. et Col̓. i. et. ij. Puto autē nemo ꝯceſſeritꝙ abſqꝫ capite valeat ꝑmanere corpꝰ aliqd̓verū vl̓ myſticū. ſed eccl̓ie corpus myſticūmanere ſꝑ vſqꝫ ad ꝯſūmatōem ſecl̓i neceſſeeſt lege ſtāte. Matthei vlti. et. xxiiij. Hoc gͦfiet ꝑ viuificū influxū capitis in ip̄m. Proqͦ facit ꝑabola qua xp̄s ſe viti cōꝑat. diſcipulos palmitibꝰ. Ꝙ ſi qͥs dixerit oppoſitūdicēs eccl̓iam īcepiſſe ab abel iuſto ẜm greqͦ tꝑe nōdū xp̄s erat incarnatꝰ. Rn̄det Iohānes in Apocal̓. qͥ dicit agnum fuiſſe occiſū ab origine mundi p̄uiſiue .ſ. ⁊ acceptati-