Regis rhomanoꝝIII
taris in via moꝝ ⁊ virtutis. ¶ Conciliū generale ſic eſt ſupra papā ⁊ aliū quēlibet d̓ eccleſia ꝙ ip̄m papā pōt deponere ꝓ quocūqꝫcrimine. de qͣ notorie ⁊ incorrigibiliter ſcādalizat̉ eccl̓ia. Hoc eſt practicatū dudū depapa Ioh̓. xij. ⁊ nūc de Ioh̓. xxiij. In cuius deiectōe nō inſerit̉ ꝙ fuerit hereticꝰ vela fide deuius. Et ſi ita actū eſt d̓ cedro libani. qͣre nō timebit humilis herba deẜti? Accuſatus tn̄ int̓ cetera fuit ⁊ cōuictus ꝙ fuerat notorie ſymoniacus. Ex qͦ ꝯfundit̉ illaquorundā temeritas qͥ papā in collatōe beneficioꝝ nō poſſe cōmittere ſymoniam/ veldiſputabant vel diffiniebant.Secūda directio ſiue decima lex. ¶ Cōciliū generale qͣꝫuis nōpoſſit nec debeat plenitudinē ptātis papalis cōmiſſam a xp̄o Petro ⁊ ſucceſſoribuseiꝰ tollere vl̓ minuere. ſꝫ de ea gr̄as agere d̓oqui ꝯtulit eāqꝫ reuereri dꝫ ⁊ āplecti. Pōt nihilominus vſuꝫ ptātis illius certis legibꝰ ⁊ſtatutis limitare in edificatōeꝫ eccl̓ie. Hocpracticauit pn̄s ꝯciliū. tū in multis. tū ſpāliter in hoc ꝙ legē p̄fixit in eligēdo papā futuꝝ ⁊ ſuis electoribꝰ ꝙ reuerendiſſimū patrē dn̄m angelū corario. ob laudabilitatemſue ceſſiōis ſpōtanee. nullus papa futuruspoſſet eū a collatis cardinalatū ⁊ ptāte legati ꝑ hoc ꝯciliū deponere. nec eū ſuꝑ p̄teritisquibuſcūqꝫ factis quōlibet impetere vl̓ puuire. Iure qͥdē ⁊ indulgēti ꝯdeſcēſione hocfactū eſt vt exēplū poſteris det̉ vltro cedendi/ dū illud efflagitat eccl̓ie vel pia vtilitasvel vrgēs neceſſitas. ¶ Expedit aūt nūc an̄ſummi pōtificis electōeꝫ ita fieri circa mula generalē ſtatū eccl̓ie ꝯcernētia. In quibꝰummi pōtifices vſum plenitudīs ſue ptātis paſſim nimis verterūt in abuſum. vt qꝛnoluerūt generalia celebrare ꝯcilia. Nec inferioribꝰ p̄latꝭ ordīaria iura relinq̄re. Ꝙqꝫin ſtatutis generaliū ꝯcilioꝝ nūc caſſandoca. nūc mutādo. nūc ad libitū īterp̄tandonūc pͥuilegia ⁊ exceptiōes largiēdo. palam⁊ abſqꝫ manifeſta rōne vel vtilitate deuiar̄t.¶ Un̄ ſicut in vſu diſpenſationū. ꝯceſſiōe pͥuilegioꝝ. innouatiōe decretaliū nō expeditvſum ptātis papalis ſic reſtringi. vt in omni caſu tali fiat ad ꝯciliū generale recurſusꝓpter difficultatē ⁊ raritatē ſue ꝯuocatiōisqualis nō erat in pͥmitiua eccl̓ia. qn̄ cōi cōſenſu dicēte Hiero. fiebāt oīa. Sic non expedit talē laxatōeꝫ fieri q̄ vim ⁊ robur gene-
raliū ꝯcilioꝝ in ſuis ꝯſtitutiōibꝰ paſſim tollat ⁊ eneruet. ¶ Cōſiderari poſſet in hoc lo Dco Areſto. traditio de triplici politia regali .ſ. ⁊ mōarchica. In qͣ vnus bn̄ p̄eſt cui tyrānus opponit̉. Altera eſt ariſtocratia. vbidn̄ant̉ pauci ⁊ boni. cui opponit̉ oligartia.Tercia ponit tymocratiā in qͣ ppl̓s bn̄ dominat̉ que oppoſitā hꝫ democratiā. ¶ Eſſꝫaūt int̓ iſtas policias illa melior qͣꝫ aliqͣ ſingularis q̄ ex regali ⁊ ariſtocratia cōponeret̉vt in regno Francie vbi rex inſtituit parlamentū a quo iudicari nō refugit. Eſſet v̓ooīuꝫ optīa ⁊ ſaluberrima policia/ q̄ triplicēhanc bonā complecteret̉ regalē/ ariſtocratiam/ ⁊ tymocratiā. ¶ Eſt aūt generale ꝯciliūpolitia talis cōpoſita hn̄s ſuā directōꝫ magis ex aſſiſtētia ſpāli ſpūſſancti ⁊ ꝓmiſſiōeieſu xp̄i. qͣꝫ ex natura vel ex hūana ſola induſtria. ¶ Hinc eſt illud qd̓ p̄diximus ꝙ ip̄meſt ſaluberrima ⁊ efficaciſſima regl̓a ad regimen totiꝰ eccl̓ie trāquillū vel ꝯẜuandū velreformandū vel inueniendū tanqͣꝫ ſup̄muset ſufficiēs legiſlator vniuerſal̓ ⁊ potēs epiekes. Preterea legitimꝰ et ſecurꝰ nec ſuſpectus rōnabiliter ab aliqͥbꝰ xp̄ianis cū ꝓcedat oīm vl̓ qͣſi omniū ꝯmuni cōſenſu vl̓ aſſenſu. ¶ Quid āt ē generale ꝯciliū al̓s d̓ſcriptū ē ⁊ repeto? Cōciliū generale ē ꝯgregatōlegitima auctoritate facta ad aliquē locū exom̄ī ſtatu hierarchico/ totiꝰ eccl̓ie catholice̓nulla fideli ꝑſona q̄ audiri reqͥrat excluſa adſalubriter tractādū et ordinādū ea que debitū regimē eiuſdē eccl̓ie in fide et moribuſreſpiciūt. Deduci poſſet ex hac deſcriptōnecū p̄cedentibꝰ qͣliter plenitudo ptātiſ papalis collata eſt a xp̄o in his q̄ ſuꝑ naturā ſūtIn alijs etiā q̄ leges natural̓ canonica et ciuilis ſibi tribuūt vt monarche ſup̄mo ſtatet ꝯcordat̉ cū ptāte cōcilij q̄ dicta ē. qm̄ inꝯcilio papalis ptās includit̉. qͣꝫuis alit̓ ſithec ptās in papa alit̓ in concilio. Sic̄ alit̓claues petro tradite ſunt aliter eccl̓ie. Und̓ꝯciliū. multis q̄ papā reſpiciūt habꝫ auctoritatē ꝯciliatiuā et dictatiuā. papa exercitatiuā et executiuā. Non enī poſſꝫ ꝯciliūꝑ ſeip̄m vel abſoluere in foro ꝯſcīe/ vel p̄ſbyteros ordīare. vel corpꝰ xp̄i ꝯficere. vel debellare manu armata infideles. ⁊ ita d̓ ml̓tꝭ.ſꝫ ad ip̄m ſpectat circa hec hmōi ꝯſulere vl̓dictare/ cuiꝰ dictamini qͥ repugnat ꝯtumaciter repugnat ſpūiſancto cuiꝰ eſt ip̄m conciliū in dictādo vel conſulēdo dirigere. Exemplū ī hoīe vbi ratio ptātem hꝫ dictatiuā-