Monoteſſeron ſiue
vt gaudiū meū in vobis ſit et gaudiū veſtru plenū impleatur.¶ Hoc eſt p̄ceptū meūPreceptū dilectōisvt diligatis inuicē ſic̄dilexi vos. Maiorem Quinta rubricellahac dilectōeꝫ nēo habꝫvt aīam ſuā ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. Uosamici mei eſtis ſi feceritis q̄ ego p̄cipio vobis. Iam nō dicā vos ſeruos/ qꝛ ſeruꝰ neſcit qͥd faciat dn̄s eius. Uos aūt dixi amicos. qꝛ omnia q̄cunqꝫ audiui a pr̄e meo nota feci vobis Nō vos me elegiſtis ſꝫ ego elgi vos ⁊ poſui vos vt eatis ⁊ fructū afferatis ⁊ fructus veſter maneat. vt qd̓cūqꝫ petieritis pr̄em in noīe meo det vobis. ¶ Hecmando vobis vt diligatis inuicē. Si mū Sexta rubricelladꝰ vos odit ſcitōte qꝛme priorē vobis odio habuit. Si de mundo fuiſſetis mūdꝰ qd̓ ſuū erat diligeret. qꝛꝟo de mūdo non eſtis. ſꝫ ego elegi vos demundo. ꝓpterea odit vos mūdus. Memētote ſermonis mei quem ego dixi vobis.Nō eſt ſeruus maior dn̄o ſuo. ſi me ꝑſecutiſunt ⁊ vos ꝑſequent̉. ſi ſermonē meū ſeruauerint ⁊ veſtꝝ ſeruabūt. Sꝫ hec oīa faciētvobis ꝓpter nomē meū. qꝛ neſciūt eū qͥ miſit me. Si nō veniſſem ⁊ locutus eis fuiſſem pctm̄ nō haberēt. Nūc aūt excuſatōemnō hn̄t d̓ pctō ſuo. Qui odit me odit ⁊ pr̄eꝫmeū. Si oꝑa nō feciſſem in eis que nemoalius fecit. pctm̄ non haberēt. Nūc autem⁊ viderūt ⁊ oderūt me ⁊ patrē meū. ſꝫ vt impleat̉ ſermo qͥ in lege eoꝝ ſcriptus ē qꝛ odiohabuerunt me gratis.¶ Cū aūt venerit ꝑacli Septima rubriceltus quē ego mittā vo la.bis a pr̄e ſpm̄ ꝟitatisqui a pr̄e ꝓcedit ille teſtimoniū ꝑhibebit d̓me. ⁊ vos teſtimoniū ꝑhibebitꝭ. qꝛ ab īitiomecū eſtis. Hec locutus ſum vobis vt nōſcādalizemī. Abſqꝫ ſynagogis facient voſſꝫ venit hora vt omīs qͥ interficit vos arbitret̉ obſequiū ſe p̄ſtare deo. Et hec faciēt vobis. qꝛ nō nouerūt pr̄eꝫ neqꝫ me. ſꝫ hec locutus ſum vob̓ vt cū venerit hora eorū reminiſcamī/ qꝛ ego dixi vobis. Hec aūt vobis ab initio non dixi. qꝛ vobiſcū erā. ¶ Etnunc vado ad eū qͥ memiſit. ⁊ nemo ex vob̓ ī Octaua rubricellaterrogat me qͦ vadis.Sed qꝛ hec locutꝰ ſū vobis. triſticia impleuit cor veſtꝝ. ſed ego ꝟitatē dico vob̓. Ex-
pedit vobis vt ego vadā. Si eī nō abieroꝑaclitꝰ nō veniet ad vos. ſi aūt abiero mittā eū ad vos. Et cū venerit ille arguet mūdū de pctō. ⁊ de iuſticia ⁊ d̓ iudicio. De peccato qͥdem qͥa nō credider̄t ī me. de iuſticiaꝟo qꝛ ad pr̄em vado ⁊ iā nō videbitꝭ meDe iudicio aūt qꝛ pͥnceps huiꝰ mūdi iamiudicatꝰ eſt. Adhuc ml̓ta habeo vobis dicere ſed nō poteſtis portare modo. Cū autē venerit ille ſpūs ꝟitatis docebit voſ oēꝫꝟitatē. Nō eī loqͥt̉ a ſemetip̄o ſꝫ q̄cūqꝫ audiet loq̄t̉. ⁊ q̄ vētura ſūt annūciabit vob̓ Illeme clarificabit qꝛ d̓ meo accipiet ⁊ annūciabit vob̓. ¶ Modicūet iā nō videbitis me. Nona rubricella.et iteꝝ modicū ⁊ videbitis me. qꝛ vado ad pr̄em. Dixerunt gͦ exdiſcipul̓ eiꝰ adinuicē. Quid eſt hͦ quod dicit nobis modicū ⁊ nō videbitis me. ⁊ iterū modicū ⁊ videbitꝭ me. qꝛ vado ad pr̄eꝫ?Dicebāt gͦ. quid eſt hͦ quod dicit nob̓ modicū? neſcimꝰ qͥd loqͥtur. Cognouit aūt ih̓sqꝛ volebant eū īterrogare. et dixit eis. De hͦqꝛitis inter vos. qꝛ dixi modicū et nō videbitꝭ me. ⁊ iteꝝ modicū ⁊ videbitꝭ me. Amēamen dico vob̓ qꝛ plorabitis et flebitꝭ voſ.mūdus aūt gaudebit. voſ aūt ꝯtriſtabimī.ſed triſticia veſtra vertet̉ in gaudiū. Mulier cū parit triſticiā habꝫ. qꝛ venit hora eiCum aūt pepererit pueꝝ iā nō memīt p̄ſſure ꝓpter gaudiū qꝛ natꝰ eſt hō ī mūdumEt vos igit̉ nūc qͥdē triſticiā habetis. Itērū aūt videbo vos et gaudebit cor veſtrū.et gaudiū veſtꝝ nemo tollet a vobis. Et inillo die nō rogabitꝭ qͥcqͣꝫ. ¶ Amen amen dico Decima rubricellavobis ſi qͥd petieritispatrē in noīe meo dabit vob̓. Uſqꝫ mō nōpetiſtis qͥcqͣꝫ ī noīe meo. Petite ⁊ accipietꝭ.vt gaudiū veſtꝝ ſit plenū. Hec in ꝓuerbijſlocutꝰ ſum vobis. Uenit enī hora cū iamnō ī ꝓuerbijs loqͣr vobis ſed palā de patremeo annūciabo vob̓. Illo die in noīe meopetetis. Et nō dico vob̓ qꝛ ego rogabo patrē de vobis. Ip̄e enī pr̄ amat vos qꝛ vosme amatis/ et credidiſtꝭ qꝛ a deo exiui. Exiui a patre et veni in mūdū. Iteꝝ relinqͦ mūdū et vado ad pr̄em. Dicūt ei diſcipuli eiꝰ.Ecce nūc palā loq̄ris ⁊ ꝓuerbiū nullū dicis. Nunc ſcimus qꝛ ſcis oīa et nō eſt opꝰtibi vt qͥs te interroget. In hͦ cognouimuſqꝛ a deo exiſti. Rn̄dit eis ieſus. Mō creditis. Ecce venit hora et iā venit vt diſꝑga-