Unum ex quattuor

De ſermone domini poſt cenā ⁊ ꝯtinet multas rubricellas ꝓmultitudine doctrinaꝝ vbi ꝑ totū de myſterio trinitatis. Io. xiiij. xv. xvi. xvij.¶ Capitulum. cxli.Cait diſcipulis ſuis. Nō turbeturcor veſtꝝ. Creditis in deū ⁊ in mecreditē. In domo patris mei māſiones ml̓ Prima rubricella.te ſunt. Si qͦ minꝰ dixiſſem vobis. qꝛ vado ꝑare vobis locū. ⁊ ſiabiero ⁊ p̄parauero vobis locū. iteꝝ venioad vos ⁊ accipio vos ad meip̄m vt vbi egoſum ⁊ vos ſitis. ⁊ qͦ ego vado ſcitis. ⁊ viaꝫſcitis. Dicit ei Thomas. Dn̄e neſcimus qͦvadis. ⁊ quō poſſumus viā ſcire? Dicit eiieſus. Ego ſum via veritas ⁊ vita. Nemovenit ad patrē niſi ꝑ me. Si cognouiſſetisme ⁊ patrē meū vtiqꝫ cognouiſſetis. ⁊ amodo cognoſcetis eū ⁊ vidiſtis eū. Dic̄ ei philippus. Dn̄e on̄de nobis patrē ⁊ ſuffic̄ nobis? Dicit ei ieſus. Tāto tēꝑe vobiſcū ſum⁊ nō cognouiſtis me. Philippe qͥ videt mevidet ⁊ patrē meū. Quō tū dicis on̄de nobis patrē? Nō credis qꝛ ego in patre ⁊ patin me eſt? Uerba q̄ ego loquor vobis a meip̄o nō loquor. Pater aūt in me manēs ip̄efacit oꝑa. Nō creditis qꝛ ego in patre ⁊ pr̄in me ē. Alioqͥn ꝓpt̓ oꝑa ip̄a credite. Amēamen dico vobis qͥ credit in me oꝑa q̄ egofacio ip̄e faciet ⁊ maiora hoꝝ faciet. qꝛ egoad patrē vado. ⁊ qd̓cūqꝫ petieritis in noīemeo hoc faciā vt glorificet̉ pr̄ in filio. ſi qͥdpetieritis in noīe meo hoc faciā. ¶ Si diligitis me mādata mea ſeruate. ⁊ ego rogabo patrē ⁊ aliū paraclitum dabo vobis vtmaneat vobiſcū in eternū/ ſpm̄ veritatꝭ quēmūdus nō pōt acciꝑeqꝛ nō videt̉ eū nec ſcitScd̓a rubricella.eū. Uos aūt cognoſcetis eū. qꝛ apud vos manebit ⁊ in vobis eritNō relinquā vos orphanos. veniā ad vosAdhuc modicū ⁊ mundus me iā nō videtUos aūt videtis me. qꝛ ego viuo ⁊ vos viuetis. In illo die vos cognoſcetis. qꝛ egoin patre meo ⁊ vos in me ⁊ ego in vobis.Qui hꝫ mādata mea ⁊ ſeruat ea ille eſt quidiligit me. qͥ aūt diligit me diliget̉ a patremeo ⁊ ego diligā eū ⁊ manifeſtabo ei meipſuꝫ. Dicit ei iudas nōille ſchariotꝭ. Dn̄e qͥd Queſtio iude apl̓ifactū eſt. qꝛ manifeſta-

turus es teip̄m nobis Tercia rubricella.⁊ nō mundo? Rn̄dit eiieſus ⁊ dixit ei. ¶ Si qͥs diligit me ſermonēmeū ſeruabit ⁊ pr̄ meus diliget eū ⁊ ad euꝫveniemꝰ ⁊ māſionē apud eū faciemꝰ. Quinō diligit me ſermones meos nō ſeruat. Etſermonē quē audiſtisnō ē meus ſꝫ eius qͥ mi Implēdus ſermoſit me patrꝭ. Hec locū chriſtitꝰ ſum vobis apd̓ vosmanēs. Paraclitus aūt ſpūſſctūs quē mittet pr̄ in nomīe meo ille vos docebit oīa etſuggeret vobis oīa q̄cūqꝫ dixero vob̓. Pacem relinquo vobis/ pacē meā do vobis.nō quō mūdus dat ego do vobis. Nō turbet̉ cor veſtꝝ neqꝫ formidet. Audiſtis quiadixi vobis vado et venio ad vos. Si diligeretis me gauderetis vtiqꝫ qꝛ ad patremvado. qꝛ pr̄ maior me eſt. Et nūc dixi vob̓pͥuſqͣꝫ fiat vt cū factū fuerit credatis. Iamnō multa loqͣr vobiſcūUenit enī pͥnceps mūQuarta rubricellaScd̓m aliquos hicdi huiꝰ ⁊ in me nō habet qͥcqͣꝫ. ſed vt cognoincipit capitulumſcat mūdus qꝛ diligoxv. Iohā. non expatrē. et ſicut mādatūplicat euangeliſtadedit mihi pater ſic faquo iuerit dn̄s ⁊ dicio. Surgite eamꝰ hīcxerit ſequētia quia¶ Ego ſum vitis veranonduꝫ tranſierat⁊ pater meꝰ agricola ē.torrentem cedronOēm palmite in me n̄nec erat hymnusdictus. Niſi veliferentē fructū tollet eū.et oēm qͥ fert fructummus vti regula velpurgabit̉ eū vt fructūanticipatōnis velplꝰ afferat. Iā vos mūrememoratōis.di eſtꝭ ꝓpt̓ ẜmonē quēlocutus ſum vob̓. manete ī me ⁊ ego in vobis. Sic̄ palmes nō p̄t ferre fructu a ſemetip̄o niſi māſerit in vite. ſic nec vos niſi ī memāſeritis. Ego I. xv. ſum vitis ⁊ vos palmites. qͥ manet ī me ⁊ ego ī eo hic fert frutū multū. qꝛ ſine me nihil poteſtis facere.Si qͥs ī me nō māſerit mittet̉ foras ſicutpalmes et areſcet. ⁊ colligent eū ⁊ in ignemmittent ⁊ ardet. Si māſeritꝭ in me ⁊ verbamea ī vob̓ māſerint. qd̓cunqꝫ volueritꝭ petetis ⁊ fiet vobis. In hͦ clarificatꝰ eſt pr̄ meus vt fructū plurimū afferatis. ⁊ efficiamīmei diſcipuli. Sicut dilexit me pr̄ ⁊ ego dilexi vos. Manete in dilectōe mea. ſi precepta mea ẜuaueritis manebitꝭ in dilectōnemea ſicut et ego p̄cepta pr̄is mei ẜuaui. etmaneo in eiꝰ dilectōe. Hec locutꝰ ſum vob̓