Unum ex quattuor

T. M. cū veniſſet in templū factūeſt vna dieꝝ docēte illo ppl̓m in tēplo ⁊ euāgelizāte ꝯuenerūt ⁊ acceſſerūt. M. ad eū docentē pͥncipes ſacerdotum ⁊ ſcribe. L. cum ſenioribꝰ ppl̓i. M. dicentes. In qua poteſtate hec facis? ⁊ quisdedit tibi hanc poteſtatē vt ita. R. facias?Dic. L. nobis? Rn̄dens. M. ieſus. R. dixit. L. Interrogo vos ⁊ ego vnū ſermonēquē ſi dixeritis mihi ⁊ ego vobis dicaꝫ inqua poteſtate hec facio. Baptiſmus iohānis vn̄ erat? De celo an ex hoībus. Rn̄deteR. mihi. At. M. illi. R. cogitabant. L. intra ſe dicentes. Si dixerimus de celo. d̓cet nobis/ qͣre ergo nō credidiſtis illi? Saūt dixerimus ex hoībꝰ. timemus turbamOmnes em̄ habent iohannē ſic̄ ꝓphetamEt rn̄dentes ieſu dixerūt. Neſcimus. Aitillis ⁊ ip̄e. Neqꝫ ego dico vobis in qua poeſtate hec facio.De duobus filiisquoꝝ vnus facit voluntatem patris. M.xxi. ¶ Capitulum. cxx.Uid aūt vobis videt̉. Homo qͥdā habebat duos filios. ⁊ accedēsad pͥmū dixit. Fili vade hodie oꝑari in vineam meā. Ille aūt rn̄dens. Nolo. poſteaaūt pnīa motus abijt. Accedēs aūt ad alterum dixit ſimiliter. At ille rn̄dens ait. Eodn̄e. ⁊ nō iuit. Quis ex duobꝰ iſtis fecit voluntatem patris? Dicunt pͥmus. Dicit eisieſus. Amen dico vobis/ quia publicani ⁊meretrices p̄cedēt vos in regnum dei. Uenit aūt ad vos iohānes in via iuſticie ⁊ nōcredidiſtis ei. publicani auteꝫ ⁊ meretricescrediderunt ei. Uos autē videntes nec penitentiā habuiſtis poſtea vt crederetis ei.e iudice iniquītatis ⁊ de phariſeo ⁊ publicano. Luce. xviij.¶ Capitulum. cxxi.Icebat autem ⁊ parabolam ad illos/ quoniam oportet ſemꝑ orare ⁊non deficere dicens. ¶ Iudex quidam eratin ciuitate qͣdam qui deuꝫ nō timebat ⁊ iudicem nō reuerebat̉. Uidua autem quedaꝫerat in ciuitate illa ⁊ veniebat ad eū dicensUindica me de aduerſario meo/ ⁊ nolebatꝑ multum tempus. Poſt hec aūt dixit intra ſe. Et ſi deum nō timeo nec hominē. reuereor tamen quia moleſta eſt mihi hec vidua. vindicabo eam ne in nouiſſimo veni-

ens ſuggillet me. Ait autem dominus. Audite quid iudex iniqͥtatis dixit. Deus autēnon faciet vindictam electoꝝ ſuoꝝ clamantium ad ſe die ac nocte ⁊ patientiam habebit in illis? Dico vobis/ quia cito faciet vīdictam illoꝝ. Ueruntamē filius hominisveniens putas inueniet fidē ſuꝑ terrā? Dixit aūt ⁊ ad quoſdam qui in ſe ꝯfidebāt tāqͣꝫ iuſti ⁊ aſpernabant̉ ceteros parabolamiſtam dicens. Duo homines aſcenderuntin templū vt orarent. vnus phariſeus ⁊ alter publicanus. Phariſeus ſtans hec apd̓ſe orabat. Deus gr̄as tibi ago/ quia nō ſuꝫſicut ceteri hominū. raptores. iniuſti. publicani. adulteri. velut etiā hic publicanus.Ieiuno bis in ſabbato. decimas do oīumque poſſideo. Et publicanus a longe ſtāsnolebat nec oculos ad celū leuare. ſꝫ ꝑcutiebat pectus ſuū dicens. Deus ꝓpicius eſtomihi pctōri. Dico vobis. deſcēdit hic iuſtificatus in domū ſuam ab illo. quia omnisqui ſe exaltat humiliabit̉. ⁊ qui ſe humiliatexaltabitur.De parabola locate vinee agricolis. M. xxi. R. xij. L. xx.¶ Capitulum. cxxij.Liā. M. parabolā audite. CepitR. aūt ad plebē dicere ꝑabolā hācHō. M. qͥdam R. L. erat. M. pr̄familias qͥ plātauit vineā. ⁊ R. ſepē circūdedit ei. ⁊ fodit in ea torcular. lacu R. fodit⁊ edificauit. M. turrī. ⁊ locauit eā agricol̓colonis. L. ⁊ ꝓfectus eſt ꝑegre. M. R. ml̓.tis. L. tꝑibus. Cum. M. aut tēpꝰ fructuūappropinqͣſſet in. L. tēpore vindemie miſit. M. R. L. ẜuos ſuos ad agricolas cultores. L. vt de fructu vinee darēt illi. ⁊ Macciꝑent ab agricolis. R. fructꝰ. M. eius.Et agricole app̄henſis ſeruis eiꝰ aliū ceciderūt et dimiſerūt. R. L. vacuū ⁊ inanemL. aliū. M. occiderūt. aliū ꝟ̓o lapidauer̄tIteꝝ miſit alios ſeruos plures prioribꝰ. etfecerūt eis ſil̓r. in capite. R. cedētes. L. vulnerauerūt. R. ⁊ ꝯtumelijs affecerūt. ⁊ addidit alterū mittere qͥ ⁊ illū vulnerātes eiecerunt. Nouiſſime. M. aūt adhuc. R. habēſvnū filiū chariſſimū dixit. L. dn̄s vinee.Quid faciā? Mittā filiū meū dilectū. ⁊ illū. M. R. miſit ad eos nouiſſime dicēs. qꝛforte verebunt̉. L. filiū meū. cū hūc viderint. Quē. L. cū. M. vidiſſent coloni cogitauerūt intra ſe ⁊ dixerūt. R. ad īuicē. Hic