Monoteſſeron ſiue
plo. M. ⁊ menſas nu cū hac miſcere primularioꝝ ⁊ cathedras mā d̓ quā ſupra iovēdētiū colūbas euer hannis. ij. ⁊ miſcettit. ⁊ non. R. ſinebat vt hiſtoriam de Nicoqͥſqꝫ trāſferret vas ꝑ tē demo.plū. Et docebat eos dicēs. Nōne. R. M. ſcriptū ē. Domus meadomus or̄onis vocabit̉ cūctis. R. gētibꝰ.Uos. M. aūt. R. feciſtis eā ſpelūcā latronū. Et acceſſerūt. M. ad eū ceci ⁊ claudi intēplo ⁊ ſanauit eos. Uidētes aūt pͥncipesſacerdotū mirabilia q̄ fec̄ ⁊ pueros clamātes in tēplo ⁊ dicētes. Oſanna filio dauidindignati ſunt ⁊ dixerunt ei. Audis qͥd iſtidicūt? Ih̓s aūt dixit eis. Utiqꝫ. Nūqͣꝫ legiſtis? Exore infantiū deus ⁊ lactentiū ꝑfeciſti laudē. Et. L. erat qͦtidie docēs in tēplo.Principes aūt ſacerdotum ⁊ ſcribe ⁊ pͥncipes pleb̓ q̄rebāt illū ꝑdere ⁊ nō inueniebātqͥd facerēt ei. Oīs em̄ ppl̓us ſuſpēſus eratdiens illum.e gētibus querentibꝰ videre ieſum ⁊ de p̄dicatōe eius. I. xij.Et regreſſu eius in Bethaniam. M. xxi. ⁊¶ Capl̓m. cxvij.Rant. I. aūt gentiles qͥdā ex his qͥAaſcenderāt vt adorarēt in die feſto.Hi ergo acceſſerūt ad Philippū qͥ erat inbethſaida galilee. ⁊ rogabāt eum dicētes.Dn̄e volumus ieſum videre. Uenit Philippus ⁊ dixit andree. Andreas rurſum etphilippus dixerūt ieſu. Ieſus aūt reſpondit eis dicēs. Uenit hora vt clarificetur filius homīs. Amenamen dico vobis. Niſi granū frumenti cadens in terrā mor tuūfuerit ip̄m ſolum manet. Si aūt mortuūfuerit multum fructū affert. Qui amat animam ſuā perdet eā. ⁊ quiodit animam ſuāin hoc mudo in vitam eternā cuſtodit eamSi qͥs mihi mīſtrat me ſequat̉. ⁊ vbi egoſum. illic ⁊ miniſter meus erit. Si qͥs mihi miniſtrauerit honorificabit eū pr̄ meusqui eſt in celis. Nūc anima mea turbata ē.⁊ quid dicā? Pater ſaluifica me ex hac hora ſed ꝓpterea veni in hanc horā. Pr̄ clarifica nomen tuū/ alias filiū tuum. Uenit ergo vox de celo. ⁊ clarificaui ⁊ iteꝝ clarificabo. Turba ergo que ſtabat ⁊ audierat dicebat tonitruū factum eſſe. Alij dicebāt. Angelus ei locutus ē. Rn̄dit ieſus ⁊ dixit. Nōꝓpter me vox hec venit/ ſꝫ ꝓpt̓ vos. Nunciudiciū eſt mūdi. nūc pͥnceps huius mūdi
eijciet̉ foras. ⁊ ego ſi exaltatus fuero a terraomnia trahā ad meip̄m. Hoc aūt dicebatſignificans qͣ morte erat moriturus. Rn̄dit ei turba. Nos audiuimus ex lege/ quiaxp̄s manet in eternū. ⁊ quō tu dicis oportꝫexaltari filiū hoīs? Quis eſt filius homīs?Dixit ergo eis ieſus. Adhuc modicum lumen in vobis ē. Ambulate dum lucē habetis / vt nō tenebre vos comp̄hendāt. Et qͥambulat in tenebris neſcit qͦ vadit. Dū lucem habetis credite in lucē vt filij lucis ſitis. Hec locutus ē ieſus ⁊ abijt ⁊ abſcōditſe ab eis. Et relictis. M. illis ⁊ circumſpectis. R. oībus cū iam veſꝑa eſſet hora exijtin bethaniā cū. xij. foras. M. extra ciuitatē ibiqꝫ manſit ⁊ docebat eos de regno dei.De ficuinea areracta. M. xxi. R. xi.¶ Capl̓m. cxviijT alia. M. die. R. cū exiret de Bethania mane. M. reuertens in ciuitatem eſurijt. Cūqꝫ. R. vidiſſet a lōge ficum ſecus. M. viā habentem. R. foliavenit ad eam. M. ſi qͥd. R. forte in ea inueniret. Et cum veniſſet nihil inuenit p̄ter folia. Nō em̄ erat tempus ficoꝝ. Et rn̄densdixit illi. Nunqͣꝫ. M. ex te fructus naſcat̉in eternuꝫ. Nō. R. amDicit Augꝰ ꝙ ferplius in eternū ex te qͥſqͣꝫ fructus manducet.cia die mirati ſuntEt arefacta. M. eſt cōita ꝙ ſecūda die. ſcitinuo ficulnea. Et vilicet lune ficulneadentes diſcipuli ficumfuit arefacta ⁊ nōR. aridam factam a radn̄ica. ſicut aliquidicibꝰ/ mirati. M. ſuntdicunt. Et ly contidicentes. Quomō connuo refert̉ ad dieꝫtinuo aruit? Et recorprecedentēdatus Petrus dixit ei.Rabbi Ecce ficꝰ cui maledixiſti aruit. Reſpōdēſ aūt ieſus ait. Habete fidē dei AmēM. dico R. vobis ſi habueritꝭ fidē et nōheſitaueritis nō ſolū de ficulnea facietꝭ. ſed⁊ ſi monti huic dixeritis. tolle te ⁊ iacta te īmare ita fiet. Propt̓ea. R. dico vobis Oīaq̄cunqꝫ orātes petitis credite qꝛ accipietꝭ.et venient vobis. Et cū ſtabitis ad orandū dimittite ſi qͥd habetꝭ aduerſus aliquē.vt et pater veſter qui ī celis eſt dimittat vobis peccata veſtra.De queſtiōe baptiſmi iohānis. M. xxi. R. xi. L. xx.¶ Capitulū cxix.