Unum ex quattuor

De ſamaritano curāte vulneratū. L. x. Capl̓m. lix.T ecce qͥdā legiſpitus ſurrexit temptās illū ⁊ dicēs. Magr̄ qͥd faciēdo vita et̓nā poſſidebo. At ille dixit ad euꝫIn lege qͥd ſcriptū ē? Quō legis? At ille rn̄dēs dixit. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo ⁊ tota aīa tua ⁊ ex oībꝰ viribꝰ tuis/ ⁊ex oī mēte tua/ ⁊ ꝓximū tuuꝫ ſic̄ teip̄m. Dixitqꝫ illi. Recte rn̄diſti. hͦ fac ⁊ viues. Illeaūt volēs iuſtificare ſeip̄m dixit ad ieſum.⁊ qͥs ē meus ꝓximꝰ? Suſpiciēs āt ih̓s dixit. Hō qͥdā deſcendebat ab hierl̓m in iericho ⁊ īcidit in latrones qͥ etiā deſpoliauer̄teū ⁊ plagis īpoſitis abierūt ſemiuiuo relicto. Accidit aūt vt ſacerdos qͥdā deſcenderet eadē via ⁊ viſo illo p̄teriuit. ſil̓r ⁊ leuita.cū eēt ſecus locū ⁊ videret eū ꝑtrāſijt. Samaritanus aūt qͥdā iter faciēs venit ſecuseū ⁊ vidēs eū miẜicordia motꝰ eſt. ⁊ appropiās alligauit vulnera eiꝰ infundēs oleū etvinū. ⁊ īponēs illū in iumētū ſuū. duxit inſtabulū ⁊ curā eiꝰ egit. Et altera die ꝓtulitduos denarios ⁊ dedit ſtabulario. Et ait.Curā illius habe ⁊ qd̓cūqꝫ ſuꝑerogauerisego cū rediero redda tibi. Quis hoꝝ triuꝫvidet̉ tibi ꝓximus fuiſſe illi qͥ incidit in latrones? At ille dixit. Qui fec̄ miẜicordiā inillū. Et ait illi ih̓s. Uade et fac̄ tu ſil̓r.M9e mīſterio earthe. Lu. x.Tapl̓m. lx.Actū eſt autē dū irēt/ ⁊ ip̄e intrauitī qͦddā caſtellū. ⁊ mulier q̄dā martha noīe excepit illū in domū ſuā. Et huicerat ſoror noīe maria/ q̄ etiā ſedēs ſecus pedes dn̄i audiebat v̓būillius. Martha āt ſataEiecta iā erant ſegebat circa frequēs miptē d̓monia a maria. vel preoccupa.niſterium q̄ ſtetit ⁊ ait.Dn̄e nō eſt tibi cure ꝙtur hiſtoria. ⁊ ita d̓ſoror mea reliqͥt me ſoremiſſione peccalam mīſtrare? Dic gͦ illitorum in domo ſyvt me adiuuet. Et rn̄­ monis leproſidēs dixit illi dominusMartha martha ſollicita es ⁊ turbaris erga plurima. Porro vnū eſt neceſſariū. maria optimā ꝑtē elegit q̄ nō auferet̉ ab ea.De doctrina oratōnis. L. xi.Capl̓m. lxi.Efactū eſt cū eſſet in loco quodaꝫ

orās. vt ceſſauit dixit vnꝰ ex diſcipulis eiꝰad eū Dn̄e doce nos orare ſic̄ ⁊ ioh̓es docuit diſcipulos ſuos. Et ait illis. Cuꝫ oratis dicite. Pr̄; ſanctifiProbabile ē ꝙ hoccet̉ nomē tuū. Adueniat regnū tuū. Panē nofuerit repetituꝫ etſtrū qͦtidianuꝫ da nob̓due petitōes tunchodie. Et dimitte nob̓pret̓miſſedebita nr̄a ſiqͥdeꝫ et ip̄idimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Et ne nos īducas in tēptatiōeꝫ. Et ait ad illos. Quis veſtrū habebit amicū ⁊ ibit ad illū media nocte/ ⁊ dicet illi. Amice accōmoda mihi trespanes/ qm̄ amicꝰ meꝰ venit de via ad me etnō habeo qd̓ ponā an̄ illuꝫ. ⁊ ille deintꝰ rn̄deat dicens. Noli mihi moleſtꝰ eſſe. Iā em̄hoſtiū clauſum eſt/ ⁊ pueri mei mecū ſuntin cubili nō poſſum ſurgere ⁊ dare tibi. Etille ſi ꝑſeuerauerit pulſans dico vob̓ etſi nōdabit illi ſurgens eo ꝙ amicus eius ſit propter improbitatē aūt eius ſurget ⁊ dabit illi qͦt qͦt hꝫ neceſſarios. Et ego dico vob̓. pedabit̉ vobis.Ie traditionibusphariſeoꝝ rep̄henſis a xp̄o. L. xi. Cap̄. lxijT cū loq̄ret̉/ rogauit illū qͥdā phariſeus vt prāderet apud ſe; ⁊ ingreſſus recubuit. Phariſeus aūt cepitintra ſe reputās dicere. Quare nō baptizatus eſſꝫ ante prādiū? Et ait dn̄s ad illum.Nūc vos phariſei qd̓ deforis eſt calicis etcatini mūdatis. qd̓ aūt intus eſt veſtꝝ/ plenū eſt rapina et iniqͥtate. Stulti. Nōne qͥfecit qd̓ deforis ē/ etiā id qd̓ intus eſt fecit?Uerūtamē quod ſuꝑeſt date elēoſynā. ⁊ ecce oīa mūda ſunt vobis.e confricatōe granorū ſabbatis. M. xij. R. ij. L. vi.Capitulū lxiij.ū L. ē aūtPatꝫ in hac rubriī illo tꝑe ſabbaca variā eē tā preto ſcd̓o. pͥmo cū trāſioccupatōneꝫ qͣꝫ reret ih̓s ꝑ ſata/ diſcipulimemoratōnem. etMeiꝰ eſuriētes ceper̄thoc ex quotatōneꝓgredi ⁊ euellere ſpicaſcapituloꝝ. nec hēt̓⁊ māducabāt. R. ꝯfrirei geſte certꝰ ordocātes manibꝰ. Quidaꝫprout refert ad noaūt phariſeoꝝ dicebatticiā veritatis velſalutis.illis. Quid facitꝭ qd̓ n̄licet in ſabbatis? ⁊ M. vidētes dicebāt ieſu. Ecce diſcipuli tui faciūt quod non licꝫ