Monoteſſeron ſiue
aduerſū me ē. ⁊ qͥ nō colligit mecū diſꝑget.Amē R. dico vob̓ qm̄ oīa dimittent̉ filijshoīm pctā ⁊ blaſphēie qͥbꝰ blaſphemauer̄tQui aūt blaſphemauerit in ſpm̄ ſctm̄ nonhēbit remiſſiōꝫ ī et̓nū. ſꝫ reꝰ erit et̓ni d̓licti.qm̄ dicebāt. ſpm̄ īmūdū hꝫ. Quicūqꝫ Mdixerit v̓bū ꝯͣ filiū hoīs r̄mittet̉ ei. Qui ātdixerit ꝯͣ ſpm̄ſanctū v̓bū nō remittetur eineqꝫ ī hͦ ſecl̓o neqꝫ ī futuro Aut facite arborē bonā ⁊ fructū eiꝰ bonū. Aut facite arborē malā ⁊ fructū eiꝰ malū. Siqͥdē ex fructuarbor cogͦſcit̉. Progenies viperaꝝ quō poteſtis bona loqͥ cū ſitꝭ mali? Ex abūdātiaeī cordis os loqͥt̉. Bonꝰ hō d̓ theſauro bonō ꝓfert bōa. ⁊ malꝰ hō d̓ theſauro malo ꝓfert mala. Dico aūt vob̓ qm̄ d̓ oī ꝟ̓bo ocioſo qd̓ locuti fuerint hoīes reddēt rōem deeo in die iudicij. Ex v̓bis enī tuis iuſtificaberis ⁊ ex v̓bis tuis ꝯdēnaberis. Cū Maūt L. īmūdꝰ ſpūs exierit ab hoīe ābulatꝑ loca arida q̄rēs reqͥem ⁊ nō īuenit. Tūcdicit. Reuertar ī domū meā vn̄ exiui. ⁊ veniēs īuenit eā vacātē. ſcopis mūdatā et ornatā. Tūc vadit ⁊ aſſumit ſeptē alios ſpiritus ſecū neqͥores ſe ⁊ ītrātes hītāt ibi. ⁊ fiunt nouiſſima homīs illiuſ peiora pͥoribꝰ.Sic erit ⁊ generatōi huic peſſime. FactuꝫL. eſt cū hͦ diceret. Extollēs vocē q̄dā mulier de turba dixit illi. Btūs vēter qͥ te portauit ⁊ vbera q̄ ſuxiſti. At ille dixit. Quinīmo Btī qͥ audiūt v̓bū dei ⁊ cuſtodiūt illd̓De matre ieſu ⁊ fratribꝰ q̄rētibꝰ loqͥ ei. M. xij. R. iij. L. viij.¶ Capitulū lvi.Dhuc. M. eo loq̄nte ad turbas eocemr̄ eiꝰ ⁊ fr̄es eiꝰ foris ſtabāt q̄rētes loqͥ ei. Nō eī poterāt adire p̄ turba. ⁊ Rmiſer̄t ad eū vocātes eū. ⁊ ſedebat circa eūturba. Dixit. M. aūt ei qͥdā. Ecce mr̄ tua⁊ frēs tui foris ſtāt q̄rētes te L. videre. AtM. ip̄e rn̄dēs dicēti ſibi ait. Que ē matermea; ⁊ qͥ ſunt frēs mei? ⁊. R. circūſpicienseos qͥ ī circūitū eiꝰ ſedebāt. ⁊ M. extēdenſmanꝰ ſuas ī diſcipl̓os ſuos dixit. Ecce mr̄mea ⁊ frēs mei. Quicūqꝫ enī fecerit volūtatē pr̄is mei qͥ in cel̓ ē ip̄e meꝰ frater ſoror etmr̄ eſt. Mr̄. L. mea ⁊ frēs mei ſūt hi qͥ verbum dei audiūt et faciūt.De petētibus ſignūde celo. M. xij. L. xi. ¶ Ca. lvij.Unc. M. rn̄derūt ei qͥdā d̓ ſcribis
⁊ phariſeis dicētes. Mgr̄ volumus a te ſignū videre. Cōcurrētibꝰ. L. aūt turb̓ cepitdicere. Generatio hec generatio neqͣꝫ ē. Generatio. M. mala ⁊ adult̓a ſignū q̄rit. et ſignū nō dabit̉ ei niſi ſignū Ione ꝓph̓e NāL. ſic̄ Ionas fuit ſignū niniuitꝭ. ita erit filiꝰ hoīs generatōi iſti. Sic̄ M. em̄ ionasfuit ī vētre ceti tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ. ſicerit filiꝰ hoīs ī corde t̓re tribꝰ diebꝰ ⁊ tribuſnoctibꝰ. Uiri niniuite ſurgēt ī iudicio cuꝫgeneratōe iſta ⁊ ꝯdēnabūt eā. qꝛ pnīaꝫ egerūt ī p̄dicatōe ione. Et ecce plꝰ qͣꝫ ionas h̓.Regina auſtri ſurget ī die iudicij cū generatōe iſta. ⁊ ꝯdēnabit eā. qꝛ venit a finibꝰ t̓reaudire ſapīaꝫ ſalomōis. Et ecce plꝰ qͣꝫ ſalomō h̓. Nēo. L. lucernā accēdit ⁊ ī abſcōdito ponit neqꝫ ſub modio ſꝫ ſuꝑ cādelabrūvt qͥ īgrediant̉ lumē videāt. Lucerna corꝑis tui oculꝰ tuus. Si oculꝰ tuꝰ fuerit ſimplex totū corpꝰ tuū lucidū erit. Si aūt nequā fuerit etiā corpꝰ tuū tenebroſū erit. vide gͦ ne lumē qd̓ ī te ē tenebre ſint. Si ergocorpꝰ tuū totū lucidū fuerit nō habēs aliqua ꝑtē tenebraꝝ erit lucidū totū. ⁊ ſic̄ lucerna fulgoris illumīabit te.De diſcipulis quibus demonia ſubijciebāt̉. M. xi. L. x.Euerſi. L. ſūt aūt oēs Ca. lviijlxxij. diſcipuli cū gaudio dicentesDn̄e etiā d̓monia ſubijciūt̉ nob̓ īnoīe tuo. Et ait ill̓. Uidebā ſathanā ſic̄ fulgur d̓ celo cadētē. ⁊ ecce dedi vob̓ ptātē calcādi ſuꝑ ẜpētes ⁊ ſuꝑ ſcorpiōes ⁊ ſuꝑ oēmptātē īimici ⁊ nihil vos nocebit. Uerūtn̄ īhͦ nolite gaudere qꝛ ſpūs vob̓ ſubijciūtur.Gaudete aūt qꝛ noīa vr̄a ſcpͥta ſunt ī celisIn ip̄a aūt hora exultauit ih̓s ī ſpūſctō. etM. rn̄dēs. L. dixit. Confiteor tibi pr̄ dn̄eceli ⁊ terre/ qꝛ abſcōdiſti hͨ a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis. Ita pat̓. qꝛ ſicplacuit an̄ te. Oīa mihi tradita ſunt a pr̄emeo. Et. L. nemo. M. ſcit qͥ ſit filiꝰ niſi pr̄neqꝫ qͥ ſit pr̄ niſi filiꝰ/ ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. ⁊ ꝯuerſus ad diſcipulos ait. Beatioculi qͥ vidēt q̄ vos videtis. Dico em̄ vob̓qꝛ ml̓ti reges ⁊ ꝓph̓e voluer̄t videre q̄ vosvidetis ⁊ nō vider̄t. ⁊ audire q̄ auditis ⁊ n̄audierūt. Uenite ad me oēs qͥ laboratis etonerati eſtꝭ ⁊ ego reficiā vos. Tollite iugūmeū ſuꝑ vos. ⁊ diſcite a me. qꝛ mitꝭ ſum ethumil̓ corde. ⁊ īuenietꝭ requiē aīabꝰ veſtrꝭ.Iugū em̄ meū ſuaue ē ⁊ onus meū leue-