Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cauſe dimittendi

xitatē fas eſſet fugere. ſiqͥdē indignatio pͥncipis mors. nemo pōt duobꝰ dn̄isſeruire. Cogor amicis fauere tn̄ eruereme ſufficiūt. nec mea factioſis fortiſſimis hoībꝰ oīa calūniant̉ ago. īmoba mea tota aduerſuꝫ me execrant̉. Hec idcirco ꝑſecutio plꝰ ꝑſonal̓ ē qͣꝫ altera. caſulicet expedit ſecedere vīcere in bono ma. ne obnitēdo fruſtra ego ruine magneamicis īuoluar. Hoc docere pn̄t ea nouiter ꝯtigerūt. xp̄i ſil̓ pauli exēpla atꝫ documēta id ſuadēt. caſu paſtorē fugerefugere eſt. Cogor īportuniſſimis. īmo nimis gͣuibꝰ obniti vl̓ peccare/ meliꝰ āt ē īcidere in dei manꝰ quā hoīuꝫ/ pn̄t declīari. ne amās ꝑiculū ꝑeat ī illo. Cogor ad liberatōeꝫ alioꝝ vel ꝯſuetudīe tꝑis/ igͣrosſcīa/ pernitioſos moribꝰ p̄mouere qn̄qꝫſufficiētioribꝰ p̄ponere. indicat ſapiēs.Noli velle fieri iudex niſi v̓tute valeas irrūpere iniqͥtates. Cogor īportuniſſimis hominibꝰ diuerſoꝝ moꝝ a meis rn̄dere obſeqͥ eis ꝯiūgi familiaritate aut inciuil̓ iudicabor ero ꝓximꝰ ꝑiculo. qꝛ gaudere oꝑtet gaudētibꝰ. Cogor aſſidue rumores audire illic ꝯtinue ꝑſtrepūt. qͥbꝰ aīe qͥes oīscripit̉. in ml̓tiloquijs hmōi pctm̄ deeſſe ac ſpūalit̓ ꝯgregata dilabi ſtatī/ cognitū ē. Cogor laborare curioſis ſermonibꝰ qͥbꝰ abſqꝫ edificatiōis fructu maximatꝑis ꝑs abſumit̉. mihi ꝯuenit illd̓. ſtultolabore ꝯſumeris. Cogor rurſus curie fluctibꝰ ſi ſꝑ īmergi vl̓ ingͣtus iudicabora qͥbꝰ vt emigͣrē/ ſola hec fuit occaſio cācellariā poſtulādi. ꝯtulit deꝰ. alit̓ tn̄ qͣꝫ ſpera. cur igit̉ hīto fine ceſſat motuſ? Cogor int̓ hec ſil̓ia/ miſſas or̄oes omitterevel irrecollectꝰ dicere. In qͥbꝰ tn̄ fructus ēvberior ſi bn̄ fiant qͣꝫ in gͣduū tali qͣli diſtributōe vbi ꝑuus vtina ſepe ꝑnitioſusvtinā mores ſit eccl̓e fructꝰ ītima cernētibꝰlinqͦ. vbi locū hꝫ illud apl̓i. nemini cito manus īpoſueris/ neqꝫ cōicaueris pctīs alienis. Cogor etiā in tꝑali vita qͣſi mēdicare deſpectꝰ viuere mediocritas aureaamara pauꝑtas ſit tutiſſima ẜm exigentiaꝫſtatꝰ alibi abundant̉ habeā menagiuꝫ ꝓuiderī. qd̓ detrimento magno oꝑteret relinquēdo diſſipare grāmaticul̓pueris viuere. Cogor viuēdo decanatūtenere. vbi ꝓficere v̓bis exēplis ſum aſtrictus. tn̄ ſi reſideā in cācellaria. ſciūt oēseſt iuramētū. qͣle murmur. qͣle detrimētū.

qͣlit̓ iure vocabor mōſtrū biceps. ābitiōisīſuꝑ īmo deieratōis exēplū putabor. Cogor liti adiūcto bn̄ficio vl̓ cedere irriſiōe dāno/ vl̓ fortiſſimo īſuꝑabili hſte in et̓nū dimicare. Qd̓ a moribꝰ meis abhorret maxīe īſonat illd̓ auribꝰ meis. cur magis īiuriā patimī? Cogor ad p̄ben nouit̓ āhelare. me qͦꝫ amicos meos huic noue cure ſubijcere. vbi qͣꝫta ſpes ꝓuiſionis ſit. mores hodierni docere facilit̓ pn̄tꝑfecto q̄rere obligor/ nec ex altera ꝑteīprouiſus ſtipendijs ꝓprijs laborare neqꝫhūc deſerere locū/ vbi abſqꝫ honore ſaltē ꝑiculoſo vacare mihimet poſſuꝫ. oīatermittunt̉ ſequunt̉ ſcādala declīare. Qſi ſcādala poſt hāc reſignatōꝫ (vt amici minant̉ ꝯtingāt ꝓfecto veniēt eadē vl̓ maiora ſi diuiſio vlla. Malo ī alio ſub alio alio/ qͣꝫ in me ſub me fieri. notet̉ illudSaluſtij. Fruſtra niti fatigando niſiodiū q̄rere/ extreme demētie ē. Cogor ml̓titudinē inſeqͥ ad agendū qd̓ placet aūtlicet. vl̓ vt hoſtis ac ſuſpectꝰ ābitōe haberinec diſſiml̓are aūt fugere ſeu tacere. ſuffic̄niſi patent̓ clamauero tn̄ ſcpͥtū ſit. inſeq̄ris multitudinē ad faciēdū malū. Cogor ꝑnitioſa dogmata qͣlia ſemīata ſuntab aliqͥbꝰ vl̓ tacere ꝯͣ ꝯſcīam/ vl̓ ſummomei. īmo vitatis ꝑiculo illa reuocatōnescorrigere potiꝰ ꝯfirmare fauētes dicētibꝰ ꝑmiſerīt. vbi āt malicia p̄ualet hītādū eſſe ſuadet plato illic Ezech̓. Hier̄.gemendo valet ꝯſiliū. Cogor līguas oēsmaliuolas tāqͣꝫ ſignū ad ſagittā ꝑpeti tn̄ītolerabilit̓ irrōnabilit̓ ſeuiūt penetrāt.ſciūt exꝑti qͣꝫtū deniqꝫ in v̓bis ſolū ſꝫ invita ꝓpt̓ coherētiā qͣꝫdā innoīatā ſit diſcrime agͦſcūt Quo pacto deniqꝫ redimēdūtp̄s ſic vidēt. qꝛ dies mali ſūt/ īmo ſupͣ mo ꝑiculoſiſſimi ſeditionū ſeminibꝰ vndiqꝫ repleti. Arx ſyō occupata fit in laqueumip̄i hierl̓m felix porro e tali naufragio ſine bn̄ficio ſi vl̓ nudꝰ enatauerit. Ex aduer)ſo pn̄tia mea nihil allegari boni pōt/ niſiſpes q̄dā alijs ꝓficiēdi qͣꝫ fingūt qͥdā vtinā ceco iudicio rapti exiguitate mea. qͣꝫad inutil̓ ſit ſentio. dudū exꝑior. ſcitū vere eſt illud plꝰ alijs de te. Cōſideret̉ acriiudicio ex p̄teritis qͣꝫ ex circūſtātia reꝝ ſiplus obeſt ille ſuis ꝑſonalit̓ q̄rit̉ ꝑſeqͥ. eo iuſticia ꝑiclitat̉ quā iuuet vbi lo hꝫ ſi vos ꝑſecuti fuerīt ⁊c̄. Cōſideret̉ qͣꝫꝑua ſit ꝓficiēdi ſpes apd̓ eos ſapiētes ſūt