Sermo de verbis dn̄i
noꝝ opeꝝ. Uos vocatꝭ me inqͥt mgr̄ ⁊ dn̄e⁊ bn̄ dicitꝭ. Sū etem̄. In hͦ inqͥt cogͦſcentoēs/ qꝛ mei diſcipl̓i eſtꝭ. ſi ſic̄ ego ſuꝫ/ mites⁊ hūiles corde fueritis. Mea actio vr̄a ē. lectio mea vr̄a ē diſciplīa. diſcite gͦ a me. qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ hūil̓ corde. Pulchra frēs dilectiſſimi exhortatio cū mgr̄ exhibet hͦ ī factis qd̓docet v̓bis. ⁊ diſcipl̓os p̄cedit vita qͦs vultꝑfectos eē ⁊ eruditos corde ī ſapīa. ¶ Diligēdꝰ plāe ⁊ oī ſagacitate imitādꝰ. p̄ẜtiꝫ cūnihil exhibeat. nil doceat alid̓ qͣꝫ manſuetūdinē ⁊ hūilitatē cordis. Apꝑet gͦ qͣꝫ amabil̓fuit dn̄s ih̓s vtpote mitꝭ ⁊ huil̓ corde. Siq̄em̄ oīs iracūdꝰ ⁊ arrogās odioſus. ita ē regiōe oīs māſuetꝰ ⁊ hūil̓ gͣtioſus. Māſuetudo āt hoībꝰ. hūilitas deo amabilē ſolet reddere hoīeꝫ. Amabil̓ gͦ erat dn̄s ih̓s ⁊ ml̓tūamabil̓/ tā amabil̓ ī māſuetudīe ⁊ hūilitateſua. qͣꝫ magnꝰ ⁊ laudabil̓ ī maieſtate diuīa.Dic̄ itaqꝫ ſe mitē ⁊ hūilē corde. ¶ Nā ꝙ mitis ⁊ hūil̓ eēt dictꝭ ⁊ factꝭ n̄ opꝰ hēbat hͦ cōmēdare diſcipul̓ ſuis. Ip̄i em̄ vider̄t ⁊ audier̄t ⁊ ꝑſpexer̄t. ocul̓ ſuis ⁊ manibꝰ tractauer̄t vider̄t ⁊ ānūciauer̄t nob̓. Que āt videre ⁊ audire n̄ poterāt neceſſe habuit vel potiꝰ ip̄i neceſſe habuer̄t vt ip̄e ānūciaret eis/qꝛ argumētū cordis v̓ba ſūt. ¶ Cū igit̉ vthēat tres dr̄ias. duas fec̄ exēplo. terciā v̓boMitē ſe ⁊ hūilē demōſtrauit ī dictꝭ qn̄ horrēdis blaſphemijs laceſſitꝰ ⁊ qͥnqͥes hr̄e demoniū dictꝰ ad doctrinā ſꝑ qͣꝫ ad ꝯtūeliā ſepotiꝰ erexit. Mitē ⁊ hūilē ſe demōſtrauit īfactis. qm̄ ſic̄ ouis ad occiſionē ductꝰ ⁊ qͣſiagnꝰ corā tōdēte ſe obmutuit. ſe ligādū flagellādū expoſuit. qͥ ſolo nutu potuit necuiſſe malignos. Cū igit̉ nullꝰ ſciret qͥd eſſet ineiꝰ īteriori hoīe niſi ſpūs eiꝰ qͥ ī ip̄o erat. bonū qd̓ ī corde habuit. v̓bo diſcipul̓ ꝓpoſuit. ⁊ hͦ eos diſcere atꝫ imitari p̄cepit. Eſt aūt⁊ alid̓ h̓ ꝯſiderādū Uirtꝰ qͥdē alia ꝯſiſtit inactu. alia ī effectu. Uirtꝰ ī actu v̓tꝰ ē. UiriH in effectu v̓tꝰ v̓tutis ē. ¶ Uirtꝰ qͣꝫtalibet ꝓferat̉ in actu aūt ꝑua ē aūt nll̓a. niſi etiā d̓ cordis emittat̉ affectu. Si eī bonuꝫ facis ſinecordis affectu. beſtialit̓ facis ⁊ v̓tus ꝑua ē.Si bonū ꝯͣ cordiſ affectū fraudulent̓ facꝭ.⁊ v̓tus nll̓a ē magꝭ viciū reputat̉. Hīc psͣ.ait. Eructauit cor meū v̓bū bonū. Uerbūſane bonū n̄ eēt niſi ex bono cordis affectuꝓdiret. Hinc ē etiā illd̓ qd̓ ad cōmēdatiōeꝫſpōſe in Can̄. cāti. dr̄. Emiſſiōes tue ꝑadiſus malorūpunicoꝝ. Malapunica foriſ rubicūda ſūt. ītrinſecꝰ gͣnis repleta. Bōe igit̉
actōes de bono corde emiſſe. ⁊ egreſſe. recteꝑadiſo malorūpunicoꝝ cōꝑant̉. qꝛ ⁊ hoībꝰforis rutilāt ꝑ pietatꝭ exhibitōꝫ. ⁊ d̓o ſeſe intus copulāt/ ꝑ charitatis affectōeꝫ. Ut gͦ ſedn̄s nob̓ p̄beret exēplū/ n̄ ſolū boni oꝑisetiā mūde affectōis. diſcite inqͥt a me qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ hūil̓ corde. qꝛ nimiꝝ nulliꝰ momēti apd̓ deū ē exhibitio bone actiōis quā nōcōmēdat emiſſio pie affectōis. ¶ Sane notādū ꝙ duas īſinuauit v̓tutes. māſuetudinē ⁊ hūilitatē. ꝙ ī his ſūma ꝯſiſtit ꝑfectōiſ.Sūt etem̄ duo qͥbꝰ ſꝑ īpugnātibꝰ ab ſtatuꝑfectōis euertimur. ꝓſꝑa videlꝫ ⁊ aduerſa.Uerba igit̉ dn̄ica ſic debemus attēdere ꝙduo doceamur opponere. māſuetudinē aduerſis. ꝓſꝑis hūilitatē. Si qͥ e nob̓ cū ꝓſperis ad votū ſucceſſibꝰ pollēt ⁊ hoīs tꝑalibꝰ⁊ animi trāqͥllitatibꝰ gaudēt tūc ſe in gr̄aꝝ/actōibꝰ exerūt atꝫ dei circa ſe beniuolentiaꝫdebita cū reuerētia ſuſcipiūt. cū āt iniurijsincōmodis tāgunt̉/ mox in murmuratiōeꝫatqꝫ in īpatientiā ſeu in meditatōes vltōisꝓſiliūt. Hi nimiꝝ hūiles inꝓſꝑis. ſꝫ nō ſūtmāſueti ⁊ mites ī aduerſis. ¶ At qͥ ꝯͣ ꝯſtantiā in tribulatōibꝰ tenēt/ ſꝫ ꝓſꝑitatis tꝑe deſucceſſu intus ſuꝑbiūt. hi v̓tutū altera ſeruātes/ alterā negligūt. Debemꝰ āt ⁊ māſuetudinē hūilitati/ ⁊ humilitatē manſuetudini iungere. ⁊ hinc aduerſa ſufferēdo illincꝓſpera nō curādo/ elicere. ne cū ex vna ꝑtedecori apparuerimꝰ. ex altera deturpati diſpliceamus. ¶ Sed inter hec ad memoriaꝫveniunt octo illa pͥncipalia vicia. quoꝝ p̄ſentiā ſentire omniū eſt/ naturā diſcernerepaucoꝝ. cōtra q̄ vt nobis videt̉ ex v̓bis p̄miſſis nō mediocriter cōmunimur. Octoquippe pͥncipalia vicia eſſe ſctī diffinierūtſurētes autoritatē ex teſtamēto vl̓ teſtimonio legis. in qͣ nūerant̉ ſeptē gētes qͦꝝ olimppl̓s dei t̓ras poſſedit Scriptū nāqꝫ ē Etītroducā vos ad loca cananei ⁊ ethei amorrei ⁊ pherezci euei ⁊ iebuzei ⁊ gergezei. Quibus ſeptē dum egyptioꝝ gens addit̉ ꝓculdubio octo gētes deſcribunt̉. ꝑ qͣs vt dictūeſt octo pͥncipalia vicia deſignant̉. ſic̄ ex earuꝫ interp̄tatiōibꝰ etiā intelligi pōt. ¶ Egyptius etem̄ interp̄tatur tenebre et deſignatgulam. qꝛ guloſitas obtenebrat ⁊ obſcuratintellectū. Iuxta illud ꝓuerbiū qd̓ de greco trāſtulit Hiero. in latinū. Pinguis venter nō gignit ſenſum tenuē. ¶ Chananeusexpͥmit luxuriā qd̓ ⁊ congrua interp̄tatōnedemōſtrat Interp̄tat̉ em̄ motus etꝝ. quo-