Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Uenite ad me oēs qui laboratis I

domo iſrl̓ ē obſtīatio mentis in religioſoparies ꝯtinet idola ſculpta ſꝫ depicta.religioſus oīmode diligit iniqͥtatē. lꝫ afficiat̉ circa aliquā vanitatē. Colit igit̉ deū ſil̓Aadola boīs oꝑbꝰ īſiſtit. nihilominſcīe alicui ſecl̓ari vane ītēdit. Quarta abujſio ſiue īeptia/ ē īcauta formido. Hec ex ꝯſideratōe negligētis vite ꝓcedit. niſi tꝑan diſcretōeꝫ adhibueris ad deſꝑatōeꝫ ꝑducit. Si de reſpectu multitudīs diuīe miẜicordie negligētias tuas pēſare ſuꝑſederis. ē fallere teip̄m. Si āt ex ītuitu diſtrictōiſſuꝑne intꝑate timeas. ē dolore deſcēdere ad īfernū. Quid ē? Nimiꝝ vt adhibitodiſcretōis ſtudio de duobꝰ ꝯͣrijs qͣſi qͦddaꝫtꝑamētū facias. vt int̓ ſpeꝫ metū. int̓ ſecūritatē decipiētē diffidētiā euiſcerātē ābulās. medio tutiſſimꝰ eas. Nūc ſingula ſingul̓ adaptemꝰ. Supͣ diximꝰ. qꝛ ꝯtinuꝰ tepor ꝯͣriꝰ ē iuſticie. qd̓ liqͥdo ꝯſtabit ſi diffinitionē īſpexerimus. Diffinit̉ itaqꝫ ſic. Iuſticia ē ꝟtꝰ reddēs cuiqꝫ qd̓ ſuū ē. tēpor ē viciū nulli ex ītegro reddēs qd̓ ſuū ē. Debitores ſumꝰ frēs chariſſimi d̓o. debitoreſ ꝓxīodebitores nob̓. debemꝰ deo gl̓aꝫ laudē.ꝓxīo ꝯgͣtulatōneꝫ cōpaſſionē. nobiſip̄isdiſciplinā ſollicitudinē. Debemꝰ d̓o totūqd̓ poſſumꝰ. qd̓ ꝓxīo ab ip̄o nob̓ fieri vellemus. debemꝰ nobiſip̄is qͥcqͥd v̓tutꝭ. qͥcqͥdbōe famē. qͥcqͥd bōe ꝯſcīe eſſe cogͦuerimus.Si āt ī laude dei ſꝑ tepētes diſſoluti. ī amore ꝓximi torpētes frigidi. ī dijudicatione nr̄i negligētes fuerimꝰ remiſſi. qͥd taꝫiuſticie ꝯͣriū? Uides plāe ſic faciēdoreddimꝰ cuiqꝫ qd̓ ſuū ē. Deniqꝫ qͥd iuſticie ꝯͣriū qͣꝫ dicēte dn̄o. tollite. noſ ip̄m qd̓ſuſtulimꝰ iugū oīmode ſatagimꝰ deponere Diximꝰ itē nimiꝰ feruor ext̓minat fortitudinē. qd̓ de cōꝑatiōe duoꝝ ꝯcertātiū dinoſcere facillimū ē. Ponamꝰ an̄ ocl̓os duos ī certamīe ꝯgredi. Unū validis ꝯtinuis ictibꝰ aduerſariū laceſſat. Aliū venientes ictꝰ clipeo ſagacit̓ excipiat laceſſen hoſtē ꝓuida expectatōe deludat vnū to ſil̓ ꝓferat ſpm̄ ſuū. aliū diſpēſet reſeruet ī poſteꝝ. Nōne iſto qͣſi ſegnit̓ agente/ ſꝫvtilit̓ ſibi ꝓſpiciēte. Ille dūictꝰ ſuos modificat fortitudinē ſuā ext̓mīat triūphuꝫaduerſario dat? Nōne iſto vſqꝫ ad finē ꝑdurante fortit̉. ille ſuccūbit turpit̓ ꝑdet iuſteqd̓ nimis feruide q̄rebat. qm̄ finis pugͣcoronat̉. Eya frat̓ ſingl̓arꝭ ſingl̓arit̓ īdiſcret facis. Eya inqͣꝫ ext̓mīa faciē tuā vt

videaris hoībꝰ ieiunās. Ext̓mīa ocl̓os tuos vt videarꝭ plorās. ext̓mina fortitudinētuā ī pūcto tꝑis vt paulo pꝰ nihil plꝰ facerepoſſis. Hec ē tota ſctītas tua. ſapīa tua īſpirata a rectore tenebraꝝ caligīs ſe trāſfigurat ī āgelū lucꝭ. Audiſ dn̄s noīandoiugū ſocialē (vt ſupͣ dictū ē in ꝯuētu te hortat̉ ducere vitā/ tn̄ obſtīato ſectarꝭ aīo odioſaꝫ ſuꝑſtitiōeꝫ tuā. Deꝰ īhītare fac̄ vniꝰmoris ī domo vt ẜuiant ei hūero vno. Titāt alteriꝰ moris hūero ẜuis ab vnitaterecedis. ſꝫ qͦrſuꝫ iſta ꝓgreſſio? Sufficiāt Itē diximꝰ indebita occupatio expellit.prudētiā. qm̄ ꝯͣria ē illi. bn̄ ꝯueniūtin vna ſede morāt̉ ſcīa maieſtatꝭ ſcīa vaītatꝭ. magꝭ qͣꝫ duo aduerſarij ī vna domo. em̄ ſocietas lucꝭ ad tenebras aut qͥs locꝭtēpli dei idol̓. aut qͣre filij iudeoꝝ ī hirl̓ꝫloquūt̉ azotice. etiā ī azoto poſiti deberētloqͥ iudaice Nec dicimꝰ iſta ſcire ſit ma. ſꝫ religioſo ī his nimiū occupari ſit vicioſū. deniqꝫ iſta diſcere ſꝫ olī didiciſſe. Nūc cura alia nos ſollicitat. Occupent̉ī his ſecl̓ares ne iocēt̉. ne venēt̉. ne fornicēt̉vbi āt iſta deſūt/ illa qͥd faciūt? debeasin lege dei meditari die ac nocte mēte ruminas ſyllogiſmos argumēta vanitatistue. Dicēte dn̄o meū tu neſcio qͥd alid̓ iugūviderꝭ ducere ſcl̓aribꝰ. ꝑtē tuā fortaſſehypocritꝭ hīturꝰ. Diximus etiā īcautaformido aduerſat̉ tꝑantie. illa deſꝑatōꝫ repͥmit quā iſta ſuggerit. illa cor letificat qd̓ iſtaꝯturbat. Si te pctōrē ꝯſideras ait Grego.oꝑtet vt a te dn̄m repellas. Repell̓ āt ſiboītate eiꝰ ꝓpt̓ totā maliciā deſꝑas. ſi de īꝑfecto tuo ītꝑate formidas. Si oꝑa nr̄a ſuificerēt nob̓ diuine miẜicordie qͥs locꝰ eſſet?Propt̓ea dat̉ gr̄a vt gl̓iet̉ oīs caro corāillo. ſe videt ſolā obtīere gr̄aꝫ qd̓ pōi v̓tutē ſuā. ſi vilitatē tuā ꝯſideras magꝭ īſta. ꝯfide. ſpera. clama dep̄care altiſſimūdabit tibi petitōes cordis tui. audis dicētē dn̄m ſuꝑ vos. reſpira ad gr̄am. qͣtꝰ eſtogr̄e. viribꝰ tuis noli p̄ſumere. Ecce de Iiugo dn̄i potuimꝰ diximꝰ ml̓ta qͥdē. ſꝫoīa fortaſſis debuimꝰ Sꝫ qꝛ ad alia ſeq̄ntia ꝓperamꝰ. iſta ad pn̄s ſufficere credimꝰ.Ueꝝ qꝛ btūs Bn̄dictꝰ iugū dn̄i/ ſcolā diuini ẜuitij noīat. qͥd in hac ſcola agēdū. qͥdve diſcēdū ſit vigilāter audiamꝰ? Sequit̉Et diſcite a me/ qꝛ mitꝭ ſuꝫ hūilis cordePatet ꝓfecto mgr̄ nr̄ ip̄e ē xp̄s nos a ſediſcere monuit. factus ip̄e nob̓ exēplū bo