Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Uenite ad me oēs qui laboratis I

tūc ita vehernent̓ ardet exeſtuat vt ei dicere cōueniat. Aīa mea liq̄facta ē. Un̄? Deigne ſctō. igne mūdo. Et ſi vis ſcire deꝰ nr̄ſte ignis eſt. Hec his ſil̓ia (vt mihi videt̉fro dilectiſſimi) dn̄s īnuere voluit dixit.Tolllite iugū meū. Sꝫ cur addidit meū?Utiqꝫ diſcernere voluit ſuum ab his ſua ſūt. Siqͥdē ē iugū ſtatꝰ hūani. iugū cordis ꝑuerſi ē iudei. ſeculi. dyaboli. inferni. Iugū ſtatꝰ hūani eſt corruptio mortalitas ml̓tiformis īfirmitas/ qͥbꝰ hūanūgenus ſubiacere dinoſcit̉. Un̄ ſcriptuꝫ eſt.Graue iugū ſuꝑ filios Adā. Iugum cordis ꝑuerſi ē voluntas ꝓpͥa vel ꝯſuetudoua nr̄a captiua tenet̉ ſepiſſime ducit̉quo vult. De niſi filius nos liberauerit nunqͣꝫ veri liberi erimus: cuius nob̓ſona ꝓmittit̉. Ecce ego venio dirumꝑe iugum captiuitatis vr̄e: Iugū iudei / eobẜuātia legis ad lr̄aꝫ. De apl̓s Petrus dic̄.Quid temptatis imponere iugū ſuꝑ ceruices diſcipuloꝝ. qd̓ neqꝫ vos neqꝫ pr̄es vr̄iportare potu erūt? Iugū ſeculi/ eſt cupiditas. Un̄ ſtultus rex legitur dixiſſe ad ppl̓mſuū. Pr̄ meus aggͣuauit iugū vr̄m/ ego addam iugo vr̄o. Ac ſi diceret. Pr̄ meus exegit a vob̓ magnū q̄ſtū. ego multo maioreꝫ. Iugū dyaboli/ ē pctm̄ vel iniqͥtas. Deillud Eſaie. Iugū em̄ oneris eiꝰ v̓gā humeri eius. ſceptrū exactoris eius ſuꝑaſti.Exactor nr̄ eſt dyabolus pctī numū quēin ꝑadiſo nob̓ obtulit vſura exigit. qꝛ adaddendum pctō pctm̄ ſemꝑ inſtigat. vt infine nos ad iugū eterne damnatōis trahat.Contra qd̓ oramus patrē nr̄m in celis ēvt glorioſa filij ſui natiuitas liberet qͦs ſubpeccati iugo vetuſta ſeruitus tenet. Huiusitaqꝫ exactoris iugū virgā ſceptrū apparens in carne dei filius ſuperauit cum ſeductionē/ afflictōeꝫ/ dn̄ationē/ qua cruētus ille tyrannus nos tenebat ad nihilū moriendo redegit. Iugum inferni ē eterna damnatio faſciculi ad comburenduꝫ colligabunt̉. vt illic cōiungant̉ in pena qui equales extiterūt in culpa. De hoc iugo pōt accipi qd̓ dn̄s dicit Oſee. Propt̓ea imponet̉eis iugū. qd̓ auferet̉. Sūt alia qͥnqꝫiuga boū curioſitates videlꝫ qͥnqꝫ ſenſuuꝫexterioꝝ. que iuga ſibi qͥdam in euangeliocoemerat vt excuſatus haberet̉ a nuptijsea ſe ꝓbatuꝫ ire dicebat. Dicēs itaqꝫ dn̄s.Tollite iugū meū ſuꝑ vos ad aliqd̓ predictoꝝnos inuitat. ſed ad illud de ſignā-

ter dicere meū debuit. Sꝫ eſt ſuꝑ vos?hoc v̓bo admoneri nos arbitror vt donuꝫconuerſionis nos celitus accepiſſe cognoſcamus. vel vt de accepto gr̄as iugiter agamus. vl̓ certe vt nos diuina p̄cepta ad ꝑfectū poſſe īplere ſentiētes ad ſuꝑne pietatis viſcera aſſidue ſuſpiremus. Poſſumꝰſane in ꝓpoſitis qͣttuor ꝟbis/ pͥncipales qͣttuor v̓tutes approbatas intelligere. qͣttuor ineptias ſiue abuſiones que inter clauſtrales plerūqꝫ reꝑiunt̉ approbatas acciꝑeUirtutes he ſunt. Iuſticia. fortitudo. pridētia. tꝑantia. Iuſticie cōpetit qd̓ dr̄. tollite. qꝛ veꝝ dignū iuſtū ē vt ꝯſulenti acqͥeſcas. p̄cipiēti obedias ꝯditori Ad fortitudi ꝑtinet qd̓ dr̄. Iugū. qꝛ ip̄o noīe dat̉ intelligi te fortē atqꝫ ꝯſtantē eſſe debere. Prudētie eſt qd̓ addit̉ meū. qꝛ nimiꝝ oꝑtet eſſeprudentē/ vt ſcias reprobare malum eligere bonū ac fatutare iugū. Tēꝑantie congruit qd̓ ſub infert̉ ſuꝑ vos. qꝛ tꝑantis animi ē ad ꝯpetentē modū cūctos effectus reſtringere ordīare. Abuſiōes v̓o he ſunt.Continuus tēpor. indiſcretus feruor. indebita occupatio nimia formido. Teporꝯͣrius ē iuſticie. rep̄hendit̉ in v̓bo tollite. Nimius feruor ext̓minat fortitudineꝫdamnat̉ in v̓bo iugū. Indebita occupatio expellit prudentia. damnat̉ in hoc qd̓dr̄ meū. Porro nimia formido aduerſaturtꝑantie. expͥmit̉ in qd̓ annectit̉ ſuꝑ vos Singl̓a ſi placet ordīe ꝓſeqͣmur. iuxta alteriꝰ loci ꝑabolā ad vineā dn̄i ſabaoth excolendā. alij pͥmo mane. alij hora tercia. qͥdaꝫſexta vel nona. nōnulli vndecima veniūt.Hoc v̓o eſt ad iugū xp̄i. ad ẜuitium dei.ad viuendū religioſe. ad militanduꝫ ſub regula vel abbate. qͥdā veniunt in puericia.dam in adolefcētia. multi in iuuenili ſeu virili etate. pleriqꝫ in vltima ſenectute. Fit Lꝟo nōnunqͣꝫ vt is in puericia ad ꝯuerſione venit/ frigeſcēte poſtmodū nouitij feruoris igniculo v̓tat̉ in tēporē. qͦtidianistutū incremētis gr̄am ſibi apud deuꝫ homines comꝑari debuerat. vituperium ſibimagnū cōquirat. Qui ſolā innocentiāꝑpēdit ad oꝑa vtutū ſe virilit̓ accingit.Impatiēs ad ieiunia. ad vigilias ſomnolentus. ad oranduꝫ tepidus. indeuotus adpſallenduꝫ. alijſqꝫ xp̄i militibꝰ mūdo. carnidyabolo vſqꝫ ad ſanguinē reſiſtētibꝰ/ ip̄e ſibi ī oībꝰ requiē q̄rit accidioſuſ qͣꝫ ocioſuſ ſecreta tacitaqꝫ ſibi cogitatōe dic̄. qͥdnam

lL I