De ſpirituſancto
XLIX
q̄ſo ſalutē nr̄am nō nob̓ ſꝫ deo. qꝛ ſi fec̄ nos⁊ n̄ ip̄i nos ī eſſe nature dicēte psͣ. nō minꝰꝯfitēdū ē de eſſe gr̄e qd̓ ē recreatio q̄dā. Docet hͦ or̄o Pſal. Emitte ſpm̄ tuū ⁊ crea. ⁊c̄.¶ Scādalizāt̉ aliūde hoīes qͣles p̄diximꝰcarnNes filij huiꝰ ſecl̓i. qꝛ n̄ ſapiūt ꝙ hmōip̄uētio nō tollat lib̓tatē atꝫ neceſſitatē. Autqͥn in deo ſit īuenire viciſſitudīs obūbrationeꝫ aut ꝑſonaꝝ acceptōeꝫ/ vl̓ inefficaciaꝫoꝑatōis. dū a p̄uētōe reſilit qͥs ⁊ peccat Inducūt p̄terea illud Augꝰ. ꝙ deus ſic res adminiſtrat vt eas ꝓpͥos motus agere ſinat.Libeꝝ arbitriū cur ab hac lege inquiūt dicet̉ exēptū? Nec exēptū eſt fatemur qͥn ſinatip̄m agere deꝰ ꝓpͥos motꝰ ſue lib̓tatis. īmotāto liberiꝰ ⁊ efficaciꝰ ſinit. qͣꝫto ip̄m āpliorip̄uenit gr̄a. viuificat. corroborat. īformat ⁊lāguidū erigit ⁊ ſanat. Puto (exēpli gr̄a) ꝙͣdu egrotus hō ſanat̉ a deo nō idcirco deūeū ꝓpͥos motus agere nō ſinit. ſꝫ ad eoſdeꝫP aptiorē reddit. ¶ Addat̉ ad hͦ ꝯſideratio ſaluberrima ⁊ alta ꝙ in ordīe ⁊ latitudīe ſpūaliū chariſmatū īueniunt̉ ꝓprij motꝰ ſingulaꝝ v̓tutuꝫ ſuo mō diuiniori liberiori ⁊ excellētiori quēadmoduꝫ ſuos motꝰ hꝫ naturaliū agētiū ordo. vt motꝰ fidei ē miraculaagere. Si habueritis fidē ſic̄ gͣnū ſinapisdicetꝭ huic mōti trāſfer te ⁊ trāſferet Moſpei liberatōeꝫ a dn̄o reciꝑe. qꝛ in me ſꝑauitliberabo eū. Motꝰ charitatꝭ hr̄e oīa q̄ ſuntdei gr̄a. Amicoꝝ em̄ omīa cōia ſunt. vn̄ pr̄euāgelicꝰ ad ſeniorē filiū. Fili/ oīa mea tuaſunt. ⁊ tua mea ſunt. Et ita de reliqͥs v̓tutibus ſuo mō. ꝯcordātias omitto. Cōſtat ātꝙ ſic̄ corpꝰ ꝓpt̓ aīaꝫ ē/ nō ecōtra. ſic corꝑal̓oīs iſte motꝰ naturaliū agētiū ordīatus eſtſubiectꝰ ⁊ ſubẜuiēs ad agēda ſuꝑnaturaliadiuīoꝝ chariſmatū. Qua in re ꝑſpicunꝫ ſitporifma ſeu corollariū pulcherrimū qd̓ nōturbat reꝝ ordinē deꝰ. nec eaꝝ motꝰ ſaltemobediētiales īpedit. dū ad fidē. ad ſpeꝫ. adcharitatē iuſtoꝝ / ꝓ vtilitate vel ip̄oꝝ vel eccleſie miracula ſpūſſctī oꝑat̉. Sic hodierna die factꝰ repēte de celo ſonꝰ. ſic ignis ꝑ līguas ſuas diſꝑtitꝰ. ſic līguaꝝ apl̓icaꝝ pͥusineruditaꝝ motus in ſonos varios. ſic eloquēte tāta viuacitas in eis vt multa miliahoīuꝫ breui or̄one vel ẜmone mox ꝯuerteret hō piſcator. ⁊ ſine lr̄is Petrꝰ. Sic ꝯſtātia tā admirabil̓ ⁊ ebrietate ſimillima. dumibāt apl̓i gaudētes a ꝯſpectu ꝯcilij. qm̄ digni hīti ſunt ꝓ nomīe ih̓u xp̄i ꝯtūeliā pati.Sic deniqꝫ ſtupendū illud vincēs oēꝫ ad
miratōeꝫ miraculū. ꝙ īfra pauciſſimos annos oēm regionē q̄ ſub celo ē a ſol̓ ortu vſqꝫ ad occaſuꝫ. ⁊ ab aqͥlone ⁊ mari. ꝑuagatiſunt/ tā ardent̓ qͣꝫ efficacit̉ hoīes pauciſſimi ⁊ igͦbiles ⁊ īopes replētes mūdū euāgelio dei qd̓ erat legibꝰ ⁊ moribꝰ īueteratꝭ ſumme ꝯͣriū/ iudeis ſcandalū. ⁊ grecis ſtulticiaſic̄ Augꝰ. ⁊ Chryſoſ. elegant̓ exaggerāt ī cōfirmatōꝫ legis nr̄e. Hec inqͣꝫ oīa ⁊ ſil̓ia miracula ſi ad ſola corꝑalia reſpicias vident̉eſſe motui naturali ꝯͣria. Si ꝟ̓o naturā cōparaueris ad gr̄aꝫ iudicab̓ naturā vt acilaꝫ/ gr̄e ſic̄ dn̄e ordinabilit̓ paruiſſe. Ordoqͥppe qͣlis alter rectior qͣlis naturalior ē/ qͣꝫvt replēte ſpūſctō orbē t̓raꝝ/ noua fiāt oīa.nouuſ rex. noua lex. noua ſigna. noua miracula? Innoua ſigna. īmuta miracula/ petitſapiēs. Et in Apoc̄. dixit qui ſedet in throno. Ecce noua tacio oīa. ¶ Potuerāt in lōgiſſimū ꝓtrahi. ſꝫ ꝓpoſiti memor ad alterāme tranſfero ꝯſideratōeꝫ.Secūda ꝯſideratio?¶ Spūs dn̄i dū replet hoīeꝫ īcolā orb̓ terraꝝ n̄ neceſſitate ſic̄ dictū ē ſꝫ ſpōtanea volūtate attollit ip̄m. vt in arcē ꝯtemplatiue ꝑfectōis aſcēdat. ¶ Ip̄aꝫ ſiqͥdē ſpūs dn̄i repletionē ꝯſequit̉ libera mētis eleuatio ſurſumducens. Inſtar teſte oui/ de qͣ ferūt ꝙ repleta rore ⁊ obſtructa/ ſi ad feruidū ſolē expoſita ſit ſurſuꝫ abit. Myſtice. ros gr̄a. Pondus meū (inqͥt Augꝰ) amor meꝰ. Illo ferorqͦcūqꝫ feror. Hoc ꝑfectū amoris pōdꝰ (ſi n̄potiꝰ leuitas dicēda ē) emergere facit ſpm̄ aturbida fluctuātiū fantaſmatū ⁊ exundantiū deſiderioꝝ carnaliū/ tetra caligīe. vt ſuperas liber euadat ī auras. vt ferat̉ ſuꝑ aqͣscogitationū vagātiū ⁊ inſtabiliū. ſomnioqꝫ ſil̓iū. vt eruat̉ de tenebris ⁊ vmbra mortis. Ubi pͥus erat vīctꝰ in mēdicitate ⁊ ferro male ꝯſuetudīs ⁊ fomitꝭ original̓. ¶ Sꝫſerat exꝑimēto felici repletōꝫ hac ſpūs dn̄iſurſuꝫ agētē ip̄a mr̄ auguſtini ſct̄ā monicaHec aliqn̄ in eccl̓īa ſctī Cypͥani martyrisſuſceꝑat ſacrā cōionē. in qͣ plenitudo gre velut in ſuo fonte ſumit̉. tuꝫ ꝓtinꝰ corꝑe a t̓raleuato tales erupit ī voces. Uolemꝰ in celūvolemꝰ in celū fideles. A qͣ dū poſtmoduꝫq̄reret̉ qͥd ſibi voluiſſet hec īſolita clamoſitas ⁊ eleuatio? Ip̄a vt erat tota columbineſimplicitatis/ pie benigneqꝫ rn̄dit. Et qͥdvultꝭ. qͥd q̄ritis? Cor meū ⁊ caro mea exultauer̄t in deū viuuꝫ. Cōgruit id qd̓ ſequit̉.
KK 4