Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo de oratione factus

nos/ ſpūalibꝰ auxilijs fouere miẜicorditerobſecrata abnuas nr̄e me mor miſerienr̄e ꝑegrinatōnis anguſtie. Nec abhorrepctōres ſine qͥbus vnqꝫ fores tali digna filio. qd̓ vt īpetremus adimus cum fiduciathronū gr̄e tue te ſalutātes obſecrādo. obſecrātes ſalutādo dicētes illud angelicū.Aue maria. Obſecro vos ⁊c̄. errauitꝓfecto pͥnceps eccl̓ie Petrus cunctoshoīes obſecraturus viſceroſiſſima pietateRagis qͣꝫ imꝑio/ cōmonuit eos aduenaseſſe ꝑegrinos. Cur ita? Ne ꝑegrinatōemvie ſtatuerēt ſibi habitatōe patrie. ſed adct̓na ſemet ꝓucherēt. alit̓ qͣꝫ pecora pecudes. alit̓ qͣꝫ diues ille in euāgelio qui dicebat. Aīa mea habes multa bōa repoſitain annos plurimos. Sꝫ qm̄ ſtatu nature deſtitute. nos corꝑea heu mole p̄ſſi etoppreſſi poſſumus ad celū patriā nr̄aꝫquā a lōge ſalutamus ſuſpirātes/ curuas īterris aīas ſatis erigere inſtar ziſiphi fabuloſi quam aſſidue mola ſua deijcit obruitCorpus em̄ qd̓ corrūpit̉/ aggrauat animāclauſam tenebris carcere ceco. ait Uirgilius. Et vinctū in mēdicitate ferro dicente ꝓph̓a. Hinc ē illa Pſal. ꝯq̄ſtio. Heu mihi/ qꝛ īcolatus meꝰ ⁊c̄. Prouidit miẜicors miſerator dn̄s. reſtaurator nr̄. dux nr̄. viaꝟitas vita. rōne poſſet mēs nr̄a volatulibero celerē nunciū ad ip̄m pr̄eꝫ nr̄m incelis ē deſtinare. Mira ꝓrſus qͥd dicā. vl̓dei benignitas. vel hoīs dignitas. vel or̄onis ptās dicā iſtoꝝ qd̓libet. Ita eſt. Credite. Nūcius eſt oro. duabꝰ alis ſubnixaeſt/ fide. ſpe. aīata ē charitate. ornata ētāqͣꝫ plumis varijs/ v̓tutū multiplicitate.Un̄ qͥd ē or̄o niſi aſcēſio vel eleuatio mentis in deū/ piū humilē affectum. fit vt oramus nos familiari qͣdaꝫ ꝓximitatedeo colloqͥmur. Pōt illd̓ ph̓icū de Boecarmē ſonoꝝ ad id traduci qd̓ aſſerimus.Sūt etem̄ pēne volucres mihi. Que celſaꝯſcendāt poli. qͣs ſibi velox mēs induitterras peroſa deſpicit. aeris immenſi ſuꝑatglobū. nubeſqꝫ poſt terguꝫ videt. qͥqꝫ agilimotu calet etheris. trāſcendit ignis v̓ticē.donec in aſtrigeras ſurgat domos. Bn̄hꝫ igit̉. Fecit nobiſcū magnifice deus.nob̓ aduenis ꝑegrinis in loco horrorisvaſte ſolitudīs dedit talē nunciū neceſſitates nr̄as afferret deo opē deſideratā impetraret referret. Obſecro igit̉ vos viripr̄es frēs. obſecro vos voce Petri

qͣꝫ aduenas ꝑegrinos. Aſſumat̉ ab vnoquoqꝫ nr̄m ſedulus iſte nūcius or̄o qͥdētꝑe. oportet ſꝑ orare deficere. precipue tn̄ in hac hora die ad ip̄m factꝰeſt ꝯuētus iſte ſacratiſſimus. hec deuotiſſima ꝓceſſio. hec ſacroſctē ſynodi pe uliarisquedā collectio. nr̄is oībꝰ incōmodis.ſubleuādis. ſpālit̓ vt dirigat deus legatos huius ꝯcilij ad dn̄m nr̄m deſtinatos.vt veniētes redeāt exultatōne portātesrn̄ſionis optate manipulos. Fiat inſuperor̄o qͣtinus det deus voci ſue voceꝫ v̓tutisdet mihi euāgelizāti v̓bū v̓tute multa. īpleatos meū. iuſſiones vr̄as qͥbus obnitifas eſſe credidi illud aꝑuit. Neqꝫ em̄ exiſtimaui vllo deeſſe poſſet ẜmo mihide re ſaluberrima ad petitiōeꝫ talē. licet ſerovaldenimis impoſitū locuturo. Aſſumpſerat onus iſtud reuerēdiſſimus pr̄ doctorEmericꝰ. gigāteis hūeris ſuis. ſꝫ raucedovocē abſtulit. Conabor pr̄eꝫ filius ſeqͥ nonpaſſibꝰ eqͥs vt apud Uirgiliū ē. Enūeremus ordīe lucido breui (qꝛ nihil ē qd̓ texitur ordīe longū) ꝯditōes ꝓpͥetates qͣs dꝫhabere nūcius nr̄e ꝑegrinatiōis or̄o deuota vel obſecratio. Coerceat̉ ẜmo nr̄ īfratermīos v̓ba p̄noīate epl̓e dn̄ice currētisne diuerſa vaget̉ diffluat. Sumamꝰ exea ſex or̄onis ꝓpetates iuxta totidē ꝯſiderationes ſnīaꝝ ex eadē epl̓a. Utamur īſuꝑ familiari groſſa palpabili ſil̓itudine ꝑegrini/ magis ſcholaſtico doctrīali qͦtidianoqͣꝫ accurato ẜmōe loquētes. Hꝫ em̄ ſatꝭ venuſtatis ip̄e ẜmo diuinus. etiā vbi vilibusꝟboꝝ pāniculis oꝑit̉. quēadmodū ꝟitatē de terra orta ē. auro vel ſericis. ſꝫniculis ꝟ̓go mr̄ inuoluit. Sit igit̉ oro vl̓obſecratio qͣtinus euolet liberius in celū agilis expedita. abſtinere. dehinc bonis aſſociata. Cōuerſatōeꝫ vr̄aꝫ rurſus patiens benigna. vt in eo de vob̓. Sit libera nec ſeruilit̓ obligata. liberi eſtote. Sitamicabil̓ modeſta. oēs honorate. Sit deniqꝫ humil̓ ſubdita. ſubditi eſtote. Dicamus igit̉ proſequētes or̄o ſit agil̓ expedita tanqͣꝫ curſor leuis/ explicās vias ſuas. ſic̄ v̓gula fumi. quēadmodū poſtulabat dicebat. dirigat̉ ad te or̄o mea ſic̄ incēſum in conſpectutuo. Hoc aūt fiet ſi obſecrāti Petro obediuerimus abſtinētes nos a carnalibꝰ deſiderijs militāt aduerſus aīaꝫ. Mala ꝓrſus