Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo de ſancto

nubeculis quodāmō fuſcata. Itaqꝫ ne ſuiſum cuolet/ talibꝰ fantaſmatū deſiderioꝝcatenulis circūligata tenet̉ in portōe inferioris rōnis eſt aīalitas. Altera ꝟo cognitio ſurſum emergit ab hac ꝯfuſiōe materialiū imaginū ſic remanet liber rōnis ſuperioris intuitꝰ purus ſerenus totꝰ intellectiuus ad res ꝑſpiciēdas ſumma facilitate circūqͣqꝫ diffuſus. Ita fit vt res eadēlōge alit̓ ſciat̉ eruditōꝫ lr̄aꝝ aut exꝑientiācōeꝫ. alit̓ ꝯtēplatōeꝫ facit hoīeꝫ trāſire in affectu cordis guſtare de reqͣlibet iuxta ſaporē ſibi ꝓpriū. dat pure cognitōiarida ē ſuū ſaporē ac inde reſultat ſapīa .i. ſapida ſcīa. Prīa cognitio in ītellectu ē. Secunda in affectu. Prima in qͣdā luce. Secūda in luce feruore. Scd̓a plus immutat quēadmodū dulcedo mellis plus afficit guſtādo ſentit̉ maſticat̉/ qͣꝫ tm̄ rōnatiue viſiue ꝯſpicit̉. Ita oportet ꝯtemplātes plura ſcire qͣꝫ alios. ſꝫ pluribus modis alijs. Qd̓ ſi gl̓oſus rex Ludouicꝰ velut alt̓ Dauid vir int̓ tot turbasint̓ tot ppl̓os abſqꝫ lr̄is ml̓tis. libera hacꝯſideratōe ꝯtēplatiōe pollebat. erubeſcatocioſa lr̄ata ſenectus/ ſi tali careat. ſivltra ſapiat qͣꝫ ꝑuulus. Imitādus eſt certepr̄iarcha Iſaac egreſſus ē ad meditāduꝫin agro inclināte die. vide qͥd ſecutū eſtSiqͥdē Rebecca illa prudēs decora ſapiētis ꝑſonā gerit eidē obuia fuit Gen̄. xx.iiij. Inclinata ē qͥppedies vite in ip̄is grādcuioribꝰ. Propterea exire debent veſꝑead meditandū in agro illo celeſti/ vbi ſapīaobuia erit. vbi thezaurus in margaritafulgida felicitatis et̓ne recōdit̉. īueniturqꝫMath̓. xiij. In agro īpetrat axa irriguūinferius irriguū ſuꝑius. Iudi. i. In hocagro apparet angelus vxori Māne ſedēti qͥeſcenti leuāti ſe ſuꝑ ſe. Iudi. xiij. Dequa ꝯſideratiōe loquit̉ inuitās nos ad eaꝫGrego. in O mel̓. Si ꝯſideremus fratreschariſſimi qͣꝫta ſunt que nobis ꝓmittūtur in celis vileſcunt animo oīa que habentur in terris. Terrena nāqꝫ ſubſtātia ſuperne felicitati comꝑata/ mors ē dicenda potius qͣꝫ vita. Ip̄e em̄ qͦtidianus defectꝰ corruptōis qͥd aliud ē qͣꝫ q̄dam ꝓlixitas mortis? Que aūt lingua dicere. qͣs intellectuscaꝑe ſufficit ſuꝑne illiuſ ciuitatis qͣꝫta ſuntgaudia angeloꝝ choris intereſſe. cum beatiſſimis ſpiritibus glorie cōditoris aſſiſtere. pn̄tem deū cernere. incircūſcriptū lumē

videre. nll̓o mortis metu affici. incorruptionis ꝑpetue munere letari? Sꝫ ad hec audita/ inardeſcit animus. Iāqꝫ illic cupit aſſiſtere vbi ſe ſperat ſine fine gaudere. Sedad magna p̄mia ꝑueniri pōt niſi magnos labores. Hec ille. Uere ſic eſt. Remopōt dicā ad felicitatē. ſꝫ nec ad hāc felicitatis ꝯſideratōeꝫ ſublimem aſcēderc niſi forti ꝯtritōe ſpūs. Uerbū ē diuini Dicnyſij. Niſi p̄terea ocio magno libero acuris terrenis deſiderijs oībꝰ carnaliuꝫ.Niſi demuꝫ aſſit ꝯſtans ꝑſeuerātia cui ſoliaperit̉/ ſola coronat̉. Hec tria ponit Bern̄.ſuꝑ Can̄. Sed heu ve multi ideo cedunt iuri ꝓpinqͥtatis hereditarie in agro cꝯtemplatōis. qꝛ ducere nolūt Ruth. iuxtamyſticam hyſtoriam Ruth. iiij. ſcriptam.Ruth īterpretat̉ qͣſi deficiens ſeu defectio.animus ꝟo humanus heres agri huius exſua creatōe regeneratōe niſi ruth ducateſt niſi deficiat a ſeip̄o/ agrū taleꝫ celeſtisꝯtemplatōis iure libero poſſidendū attingit. videbit me viuet inqͥt dn̄s.Et intellige vita ſenſuali animali/ ſꝫ diuiſionē fieri inter ſpm̄ animā neceſſe ē verbum dei viuax efficax. Que diuiſio longeplus hꝫ ammiratōis qͣꝫ aīe corꝑis ſeꝑatio. quēad modū teſtat̉ autor li. de ſpirituaīa. venerabilis Richardus. Sed qͥdconamur. qͥd multa garriēdo balbutimusquaſi videlꝫ rem tantā/ tantis ꝟboꝝ anguſtijs claudere valeamus. Hoc itaqꝫ neqͥt fieri. Scripſerūt multa plurimi viroꝝ diuinoꝝ eleuatoꝝ ſuꝑ hac re. diuinus Dionyſius. Augꝰ. Grego. recentiores Bern̄.Hugo. Richar. poſt eos Bonauē. alij in hāc ꝯcurrūt ſnīaꝫ poſſe hāc cognitionē ꝯſideratōis loqͥmur incxꝑtis apire. qm̄ ē māna abſcōditū. calculus in ēnomē ſcriptū qd̓ nemo nouit niſi accipit ſons in cōicat alienus. Sileamꝰergo ad vnū obediētes xp̄o/ ꝯſideremꝰ lilia agri quō creſcūt. qm̄ hoc ſufficiet. tantū deſit imitatio applicatio ad opꝰ.ne lilioꝝ ſemen pͥus mortificat̉ in terra qͣꝫſtipes aſſurgat. qͣꝫ flores emicēt? alit̓carnalitatē animalitatem ſuis appetitibꝰ deſiderioꝝ paſſionibꝰ corruptiſſimiſemori neceſſe ē ſi cupimus tandem / patentibus floribꝰ/ pulchraꝝ caſtarūqꝫ affectionum/ libero ꝯſpectu ſuꝑnis inhiare fulgoribꝰ. Et qͥs ad hec idoneus? Nimiꝝ illein valle lachrymaꝝ totūs in ꝯtritiōe ꝑuali-