Sermo factus de ſancto.

expoſitū. qd̓ ⁊ nūc legit eccl̓ia in laudē ſingularis ſpōſe xp̄i virginis gl̓ioſe. Can̄. ij.¶ Si nō capit amoris v̓ba frigidū pectusvt ſcpͥtura loquit̉ (amoroſe Bernarde) Site eodē teſte linguagiū amoris nō amans/nō intelligit plus qͣꝫ latinus barbaꝝ. qͦ pacto ſpes erit de algido īmo gelato pectoremeo ꝙ amoris vnqͣꝫ flāmantia v̓ba depromat. ꝙ eloquiū eiꝰ ſit ignituꝫ vehement̓/ ꝙv̓bū inſtar Helie vt facula ardeat. Neceſſarius ē igit̉ ignis ille amoris quē dn̄s miſitin terrā volēs vehement̓ accēdi. Neceſſarius dixerī. tū vob̓ ad capiēdū v̓ba amoris.tū p̄cipue mihi ad illa capiēdū ſil̓ ⁊ loquēdū. ¶ Te v̓o btīſſimū Bern̄. eſſe vnū ex cōſortio ignitoꝝ illoꝝ ſpirituū qͦs ſeraphinſcpͥtura noīat. ego pia fide tenens obſecroiā ⁊ obſecro ꝑ amorē tuū qͣtinꝰ ſumpto calculo ardēti de altari illiꝰ cuiꝰ ignis ē in ſyō.⁊ caminꝰ in hierl̓m/ qͥ ē nō eupido falſus/ſꝫ verus dilectōis deus ⁊ ignis ꝯſumēs ē.tu labia mea tāgēs purgēs. Tu īſuꝑ pectora nr̄a oīa ſuccedas ad amorē illū qͦ te oliꝫlāguiſſe ⁊ arſiſſe felicit̓/ te ducēte īfra docebimus. Exorabimus ſil̓ amatricē illā tuaꝫ⁊ amatā deā. q̄ qͥdē decātat. Ego mat̓ pulchredilectōis. Cui ſupplices pn̄tamus illud angelicuꝫ. Aue gr̄a plena ⁊c̄. ¶ Fulciteme floribꝰ. ſtipate me mal̓ quia amore langueo. Uox iſta viri pr̄es ⁊ frēs vox amantis ē. Amātis nō qͣliſcūqꝫ amātis. ſed eiusquē vulgus loquit̉. qͥ amat ꝑ amorē qͥ philocaptus ē. Cū v̓o int̓ aīe paſſiōes nll̓a vehemētior ſit qͣꝫ amor (vt ab exꝑientia ſumpſit Cicero) nulla inſuꝑ violētior. nulla rapacior. ⁊ q̄ minus ſinat aīam eſſe ſui iuris.(Nā ē extaſim faciēs. vt ait Diony. iiij. dediui. no.) ſic̄ amorē ꝑuerſum ⁊ īprobū nullū crimē excedit in vicio. ſic amori caſto etbono nulla v̓tus equat̉ in p̄cio. Alioquinquō ſtatuiſſet egregius doctor Auguſtinex aduerſo duos amores bonū ⁊ malū/ eſſeqͣſi totidē p̄cipuos ꝯditores ⁊ rectores duarum ciuitatū. vnius diuine. alterius dyabolice. niſi ꝙ amor bonus int̓ ꝟtutes/ ⁊ malus int̓ vicia pͥncipant̉? Proinde vterqꝫ amor/ ſua actōe feruida languere h̓ qͦs poſſidet cogit. qͣꝫuis alit̓ ⁊ alit̓ ſic̄ amor hereosmanifeſtat in malo. ⁊ vox nr̄i thematis inbono. Cū aīa ſancta ſpōſa dei loquit̉. Fulcite me floribꝰ. ſtipate me mal̓/ qꝛ amore lāgueo. ¶ Et qͥdē de amore ꝑuerſo erit ſecunda ꝑs nr̄i ſermonis huius. ſi hora ⁊ vr̄a ex-

pectatio tulerint. ⁊ hoc ſub voce q̄rula ⁊ lugubri xp̄ianitatis lāguorē ſuū in membrispeſſimū ex hͦ amore/ deplorātis. Primamꝟo ꝑtē ſibi vēdicabit vox amoroſiſſimi etd̓o amātiſſimi bernardi. tū ad ſui laudē. tūad nr̄i edificatōeꝫ. ¶ Introducet̉ itaqꝫ ꝑſona eius iā btā atqꝫ ſecura. tāqͣꝫ ip̄m d̓ amore ſuo in hoc mundo loquentē audiamus.Ita em̄ texere meditatus ſum doctrinā deamore. qͣtinus iocūdior eſſet ad audiendū.facilior ad credēdū. maieſtate ſua dignior.⁊ inuidie hn̄s minꝰ ad imitādū. Quis em̄ſibi ꝯgruētius amoris magiſteriū vſurpauerit. cuius ⁊ facta oīa ⁊ ſcpͥta/ ſcītille ſuntq̄dā ignee amoris? Auertite igit̉ pauliſpermente a me ⁊ ip̄m Bernardū nō meloquiputate. ¶ Fulcite me floribꝰ caſtoꝝ deſiderioꝝ o beati amorofi omēs ſpūs. Stipate 4me mal̓ odoriferis/ pulchraꝝ ordinatarūqꝫ operationū. qꝛ amore langueo. Ecce anima meadū aduena ego ſum in terra peregrinatiōis mee/ circūibat ⁊ q̄rebat quemamaret. Neqꝫ enim abſqꝫ amore diu viuereoīno poterat. Cuius ſtimuliſ neſcio qͥbusiam ab ineūte etate cōfigebat̉. Cuius ignecarpebat̉. vt in has gemebunda ſuſpiraretvoces. Fulcite me ⁊c̄. Obtuli aīe mee corāin ꝓſpectu ꝑ portas ſenſuū. Celū ⁊ terram⁊ mare ⁊ oīa q̄ in eis ſunt pulchra ⁊ ſpecioſa valde. Pulchritudo ī formis corporeisex ordine cōgruo partiū. cū qͣdam coloris⁊ lucis ſuauitate. pulchritudo in numerisſonoris ⁊ canoris. pulchritudo in tangibilibꝰ. pulchritudo in guſtabilibꝰ. pulchritudo in odoriferis. q̄ oīa ꝯueniēti ꝓportioneſua intra mentē alliciūt. Et dixi aīe mee. ecce hec ſunt amor tuus. Fulci te his floribꝰſtipa te his malis. Et ne vltra plāxeris. qꝛamore lāgueo. ¶ Quid refugis. qͥd faciē obducis? Refugiebat em̄ (bn̄ ſenſi) aſpernabaturqꝫ monitus meos/ cū his oībꝰ q̄ induxeram intus ad eā/ ꝑ corꝑis mei ſenſus. Ip̄animirum doctricē alterius amoris ſuſceperat. adhuc fere a cunabulis ab ancilla tuadeus noſter matre mea. in gremio eccleſieſancte tue ⁊ a ſpūſancto tuo. Qualis hͨ doctrix eratꝭ erat fides catholica. q̄ mox vt excreui. mox vt greſſuꝫ figere potui. duxit animam meā ad fontē puriſſimū ⁊ ſerenumſancte tue eccl̓e in qͣ ꝓtinus vt vidit animamea ſe ⁊ faciem ſuam velut in ſpeculo quodam mundiſſimo ip̄a repente ſagittata eſtiaculis ſuauiter ardentibꝰ/ diuine pulchri-