Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Omnium ſanctoꝝ

XLVI

uitiaꝝ/ eis miſero ſuppeditant̉. ſicutonus gͣue cupiditatis moleꝫ gͣuant̉ ſuꝑeos. ꝓpt̓ea diuitie ſunt eis qͣſi mola aſinaria ad collū ſuſpēſa. nitētes ſurſuꝫ ſaltareretorquent̉ in ꝓfūdū. quēadmodū de ſaxoziſiphi poetica ē fictio. Et apl̓ica vox clamat. Qui volūt diuites fieri/ īcidūt in tēptatōeꝫ in laqueū dyaboli. Noli igit̉ſarcina diuitiaꝝ cupiditatꝭ viſco in celosſaltare. tutiꝰ (mihi crede ꝯſiliū ē/ vt pauꝑta ſpūs arripiaſ leuē expeditā liberā. qm̄ſi Eſaie credis/ pauꝑes hoīes/ in ſctō iſrl̓exultabūt. Scd̓m ſaltū oꝑat̉ ſcd̓a btītudo mititatis ſeu māſuetudinis Et fittm̄mō ſuꝑ res iſtas tēꝑales qͥntiā ſuꝑ ipſos hoīes nob̓ viciniores ſunt. a qͥbꝰ plerūqꝫ gͣuat̉ ſaltator celeſtis iniurijs. moleſtationibꝰ. ꝯtūelijs. ꝓbriſqꝫ. Sꝫ in ſaltū ſuper hoīes ip̄oꝝ incōmoda/ erigit̉ homo māſuetudinem. ſic erigit̉ vt in eo nihilturbatōis inferre valeāt. nihil leſiōis. ſed atalibꝰ iniuriaꝝ inſultibꝰ ſurſuꝫ magis īpellit̉/ dei cooꝑatōe attollit̉. Probat v̓buꝫPſal. Exaltauit māſuetos in ſalutē. Et ite. Suſcipiēs māſuetos dn̄s. ſuſcipiensexpone ſurſuꝫ capiēs. hūiliās āt pctōresſubijciēs vſqꝫ ad terrā. Hinc exclamatio illa ad dn̄m. Exl̓tatio mea .i. ſaltatio mea. erue me a circūdantibꝰ me. In tercio gͣduſcale btīfice myſtice ꝯſtituit̉ ſaltator noſter celeſtis/ trāſilit ꝓpriū corpꝰ exemplo Abrahe egredit̉ de domo pr̄is ſui. inpͥmo ſaltu reliq̄rat terrā ſuam. in ſcd̓ognatōꝫ ſuā. ꝯformiter ad v̓ba ſcpͥture ī Geneſi. Egredere de terra. ecce ſaltū ſuꝑ opesterrenas. Et de cognatōe tua. ecce ſaltū ſuper omēs cognatos affines. Et de domopr̄is tui. ecce ſaltū ſuꝑ ſenſus ꝓpͥos corꝑales. Quid em̄ ꝯgruētius ſignificat domuspr̄is qͣꝫ ꝯtuberniuꝫ ꝓprij corꝑis. Quiſqͥsꝟo ad hūc gradū terciū molit̉ aſcēdere / vtſalubriter lugeat neceſſe ē. Cur ita vt lugeat? Quia certe niſi fletū lachrymaꝝ exoneret̉ ſenſualitas malis cupiditatibꝰ intro naſcentibꝰ/ ex putri fomitis corruptiōe. niſidiluuio aqͣꝝ taliū ſummergant̉ egyptij vicioꝝ/ ꝯfeſtim ſenſualis Pharao cuꝫ eqͥtibꝰſuis animā iſraeliticā ſurſum nitentē comp̄hendit/ comp̄henſaꝫ circūligat funibuspctōꝝ/ circūligatam trahit deturbat indamnatōis abyſſum. Ueraciterqꝫ tūc pōtexclamare miſerabilis talis. Qm̄ iniqͥtates ſuꝑgreſſe ſunt caput meū. ſic̄ onus

graue grauate ſunt ſuꝑ me. Et rurſus. Intrauerūt aq̄ vſqꝫ ad animā meam. infixusſum in limo ꝓfundi ⁊c̄. Sꝫ tāto diſcrimini qͣle ꝓpinabit̉ remediū? Utiqꝫ luctus etlachryme. Ad qͥd ita? Ut reductis aqͥs maris aqͥs .ſ. amare penitudinis ſuꝑ egyptioſſenſualitatis. aſcēdat aīa gratulabūda lib̓tate/ deſertū huius infelicitatis in terraꝫceleſtis ꝓmiſſiōis. Recogitet vehemēter.funde ac frequent̓ ſtatū ſuū/ ꝯditiōem ſua.finē ſuū. Audiat qͣꝫ terribilis in ꝯſilijs deꝰ.ſuꝑ filios hominuꝫ. Penſet qͣꝫ incerta ſuꝑip̄aꝫ ſunt diuine ſeueritatis ſeu miẜicordieiudicia. Clamet ꝓinde Anſelmo. Heuvbi ſum. vbi ſum. qm̄ vbi futura ſumneſcio. Ponat aſſidue corā oculis ſuis inlumine fidei. qͣꝫta ſi recte vixerit mercesmanet in celis. Sinaūt/ qͣꝫ horrēdo adijcienda ē ſupplicio. Sic o dn̄e exultauerūt filie iude anime videlꝫ ꝯfitentes ꝓpter iudicia tua. Sic poſt fletū lachrymas exultationē inducis. Lhob̓. iij. Sic ꝓinde ſemināt in lachrymis/ in exultatōne metent.Hec eſt exultatio tremore quā aīa deſerit ꝓpriā carnalitatis domū ab omībꝰvoluptatū illecebrarūqꝫ tenacibꝰ vinculisſemet abſoluit. Et ſiqͥdem tres iſti gradusſcale nr̄e euāgelice incipientes reſpiciunt. Subſequēs gradus ꝓficiētes decet quē 7 qͣrtum btītudinis ſaltū attingimus. Ethic ē eſuries ſitiſqꝫ iuſticie. Hic aīa ſeip̄amexit deſerit. affectu cōmodi ſepoſitoiam q̄rit ſua ſunt. Sꝫ affectōne iuſti/ tota ſuccendit̉ ip̄ius eſurie ſitiqꝫ torquet̉ dicens. Cōcupiuit anima mea deſiderare iuſtificatōes tuas in omni tꝑe. illis debus ꝓpheticus ẜmo ē ad dn̄m. in iuſticiatua exultabūt. ſicut exhortat̉ alibi. Exultate iuſti in dn̄o. Iuſtos accipe eſuriūt ſitiuntqꝫ iuſticiā. Tūc agit aīa/ tunc exilitexultat duꝫ eleuata triplici gͣdū pͥori videtadhuc qͣꝫ lōge ſit ab illa iuſticia btōꝝ. qͣꝫ impar exiſtat tali tāteqꝫ retributōi gr̄aꝝ laudum. qͣlem qͣꝫtā apud ſe meret̉ creator ſuꝰreꝑator ſuꝰ / ꝓtector ſaluator ſuꝰ. agnoſcens imꝑfectū ſuū. in ſe manet. ſꝫ clamans exultat. Deficit caro mea cor meūdeus cordis mei ꝑs mea deus in eternū. Priuſqͣꝫ ad vlteriora ꝑgamus attēdere libeat ſub palpabili manuductōe qͣlit̓ in meditatōe nr̄a ſic exardeſcit ignis dilectionisdiuine. quēadmodū in ip̄a lignoꝝ exuſtione ꝓſpicere ē. de qͥbꝰ in Pſal. Exultabunt

gG 3