Sermo factus in ſolennitate
leſtis repn̄tet/ qͣꝫ alacritas deū laudantiuꝫeiqꝫ iubilantiū ⁊ exultantiū hilaritas. Hilaritatē intellige. nō petulātē effrenā. diſſolutā ⁊ neſcio qͦ lenocinio notulaꝝ laſciuā.⁊ eiuſdē repetitōe faſtidioſaꝫ. qͣli ꝑſtrepuntmagnatū tēpla domus ſiue cōuiuia. Hecnēpe hilaritas in ſe plus libidinoſe ⁊ veſane diſſolutōnis qͣꝫ ſpūalis ſuauitatis qͥcqͣꝫhꝫ. Ip̄a v̓o hilaritas deuotoꝝ ſobria ē grauis modeſta ⁊ miro ineffabiliqꝫ dulcore rapiens animū. dilatās ⁊ abſorbēs. vt ſe iaꝫnō capiat. in ſe deficiat. fiatqꝫ neſcio quisſpaſmus extaſis vel exceſſus. vt alaudam⁊ philomenā videre ē canēdo deficere. Ul̓tūc exultat animus .i. extra ſe ſaltat ꝑ geſt̓corꝑis decoros tn̄ ⁊ iubilat īenarrabiliter.Huc v̓o muſicalē ſuccētū nō admittit niſi puritas cordis. verūqꝫ illud. Laus iocūdā decora qm̄ voci ꝯcanora puritas ē cordiū. Ex his ⁊ alijs/ q̄ circa facultatē artiuꝫagunt̉ ꝑ q̄ qͥd agit̉ in celis vtcūqꝫ cognoſcimus. Colligite. p. d. ⁊ .f. qͣꝫ rōnabilit̓ exhortat̉ nos rector vniuerſitatis illiꝰ dicēs. Exultate ⁊c̄. ¶ Subſequent̓ obijcit̉ nr̄e ꝯſideratōi facultas medicine cuius finis ē ſanitas. res oīum que h̓ optāt̉ deſideratiſſima.qͣꝫqͣꝫ innūerabiles ſint morboꝝ ſpēs qͥbusmederi ars hūana nō ſufficit. Satiſqꝫ adhāc rē ꝓbatōis affert ip̄m ſeniū qd̓ vlla nequit arte reſtaurari. Quid autē in celis vbinec lāguor. nec ſeniū. nō mors. nō eſtus febriū/ ſꝫ ꝑpctuo vigore iuuētutis qͣttuor dotes corpus ip̄m ornāt. ꝑficiūt ꝯſolidāt. vtſit p̄fulgidū. agile. ꝑuiū. pulchꝝ. impaſſibile. Exultate ergo qͥbus cura ē ſanitatis qm̄merces vr̄a copioſa ē in celis. ¶ Sꝫ eſt fortaſſe qͥſpiā cui regnoꝝ ⁊ pͥncipatuū placeret regimē leges decretaqꝫ cogͦſcere. cognitas ad ciuiū pacē ⁊ amorē dirigere. ⁊ ꝑ hascoercere flagicioſos ⁊ p̄mijs iuſtos allicere. ꝯformit̓ egregij poete qd̓ ꝓ ſingl̓ari laude Romanis attribuit. ꝑcere ſubiectis ⁊ debellare ſuꝑbos. Encid̓. vi. Sꝫ o qͦt anxietatibꝰ ⁊ plerūqꝫ fruſtra in his laborat̉? qͣꝫ ſepenumero ꝓ pace diſcordia. ꝓ vnitate liteſatqꝫ diſſidia. ꝓ reqͥe demū inquietudo acerbiſſima ſuboriunt̉. vel ob oneroſam multitudinē legū ⁊ inuolutā canonū ꝑplexitatē?Aut ꝙ ſubuertūt iudicū aīos ſpes metus/meror gaudiū. Aut maxīe/ qꝛ ꝑuerſi difficile corrigunt̉. ⁊ ſtultoꝝ īfinitus ē numerus.Sic certe ſtultoꝝ vt gl̓ent̉ cū malefecerīt ⁊exultēt in rebꝰ peſſimis. Qualit̓ exultant ſi
me interrogas? qꝛ ꝓfecto extra naturā ſuaꝫ⁊ in beluinā brutalitatē ſeſe deijciūt ⁊ omnis exultatio talis maligna ē. Iacobi. iiij.Sꝫ o vere btā ciuitas illa/ celeſtis vniuerſitatis. vbi rex vnꝰ deus eſt. vnica lex charitas. ⁊ hec pace eterna colligat ſuos ciues ⁊opulētiſſima paſcit in reqͥe. obediturqꝫ prophetice monitioni. filie ſyō exultēt in regeſuo. Exultate ⁊ vos qm̄ mer. ⁊c̄. ¶ Ad poſtremū ꝯuertamus oculos mētis ad diuinam illā ſacrāqꝫ theologie facultatē. ꝑ quābonū heroicū ⁊ diuinū ꝯtēplādo adipiſciſatagimus. ⁊ ſane ſic adipiſcimur dū v̓borum doctrinā/ oꝑbꝰ cōpleamus. Tūc em̄exultabimus .i. extra nos in celū ⁊ deū ſaltabimus ⁊ leuabimus nos ſupͣ nos ad inſtar ſolitarij. Et h̓ obſecro ⁊ obteſtor vos ꝑhodiernā q̄ magna ē celebritatē ⁊ ꝑ illum qͥait. Btī qͥ audiūt verbū dei ⁊ cu. il. Et rurſus. Qui ex deo ē vba dei audit qͣtinus ſuſtineatis me modicū adhuc in ẜmōe meo.¶ Nūc em̄ ad altiora ꝓfundioraqꝫ hodierni euāgelij myſteria pergere diſpoſui. ⁊ niſime mea fallit eſtīatio libēter audietꝭ. ¶ Sūmus itaqꝫ theologus ⁊ doctor noſter ih̓sxp̄s in doctrīa ſua ſublimiſſima/ ⁊ a cōmuni hoīuꝫ ſapīa alieniſſima/ in euangelio hodierne celebritatis/ ſeptem ſaltus edocuit/ſub nūero ſeptē btītudinū. ꝑ qͦs itur in celum ⁊ copioſa merces apprehēdit̉. nunc inſpe .ſ. ⁊ p̄guſtatōe qͣdam ſpūs. tandē in re ⁊plena ꝑfectaqꝫ fruitōe. Hec ſunt teſtimōiadn̄i de qͥbꝰ ꝓph̓a. Hereditate acqͥſiui teſtimonia ⁊c̄. Hec ē myſtica Iacob ſcala. vbibtūs ille vir cuiꝰ ē auxiliū abs te nūc aſcēſiones in corde ſuo diſpoſuit ⁊ vadit de virtute in v̓tutē donec videat̉ deus deoꝝ in ſyon. Et qͣꝫuis vnicꝰ in genere ſit ſaltus queꝫAuguſtinus poſuit amorē dei vſqꝫ ad ꝯtēptū ſui. ſic̄ eꝯͣ amor ſui vſqꝫ ad ꝯtēptū deimergit in infernū. nihilominus ſeptuplexhic gͣdus aut ſaltus in ſpē numerat̉. qͥbꝰ exultant .i. extra ſe ſaltāt ⁊ ſaliūt ſctī in gl̓iamceleſtis mercedis ⁊ ꝑ eos deducit dn̄s populū ſuū in exultatōe. dn̄s ille qͥ aſcēdit iterpādēs an̄ eos. qͥ exultauit vt gigas ad currendā viā a ſummo ce. egreſ. eius ⁊c̄. ¶ Primus ſaltus eſt a rebꝰ iſtis ſenſibilibꝰ ⁊ diuitijs mūdanis/ abſtractio. dū ip̄a ponit ſeip̄aꝫ ſuꝑ res iſtas tꝑales in altioraqꝫ ſurgit⁊ fit celo ꝓximior. Hoc faciūt pauꝑes/ diuitias ꝯtēnētes ⁊ ſubiectas pedibꝰ humil̓affectōnis ꝯculcātes. Ex oppoſito viri di