Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Omniū ſanctorum

XLV

ſi ꝯpaſſioneꝫ. Pn̄t nihilominꝰ intelligide noſtra īpietate triſtari. gaudio illo carēt qd̓ de noſtra ſctītate ſentirēt. Dic ſeptimo. Si hic ſuꝑ flumina babylonis ī tantotāqꝫ incerto damnatōnis ꝑiculo liceat qn̄qꝫgloriari. exultare et letari? Licet reſpōdi ſedin dn̄o cuꝫ tremore. Alioqͥn trepidatio ſineexultatōe miſera. exultatio ſine tremore ſuperba vanaqꝫ reputat̉. Dic octauo. Siviatoribꝰ damnādis orāt? Reſpōdi orāt/ velqꝛ fortaſſis eos damnādos nōdū ſciunt. vl̓vt minus mitiuſqꝫ damnent̉. vt cōpaſſionis habere viſcera ſe demōſtrēt. nōdum em̄obſtinati ſunt. nonduꝫ locꝰ deeſt remedij qͣꝫdiu incole ſunt ī terra. qͣꝫdiu ſedē tenet miſericordia dn̄i ſuꝑexaltare potēs iudiciū. tamdiu fas ē ꝯdemnandū ī terra iuſticie ad miſericordie curiā appellare. vbi p̄ter humanoꝝmorē iudicioꝝ/ peccatorē abſoluit accuſatōꝓpria ꝓpriaqꝫ ſaluat dānatio. Si noſip̄osiudicaremꝰ vtiqꝫ iudicaremur. Dic nono. Si noſtras orōnes ad ſāctos fuſas ipſiſemꝑ agnoſcūt? Agnoſcūt reſpōdi Hoc qͥppe ad ſuā gloriā. hoc ad beatitudinē ſalteꝫaccidētalē ꝑtinere cognoſcit̉. Hoc igitur fitvel ī verbo/ vel reuelāte orātꝭ angelo. vel aliotali. Dic decimo. Si tantundē valeatorare ſanctū aliquē minoris meriti vt maioris. vnū ſicut plures. cur dictū eſt. ad aliquē ſanctoꝝ ꝯuertere? Hoc dicēdū reſpōdi. Qm̄ affectio noſtra noſtraqꝫ deuotō nūciſto nūc illo/ nūc ad hunc. nūc ad illumſanctū plus plus accendit̉. quo fit vt ꝯmodi plus habeat oratio. Addito deus vultſctōs ſuos quoſlibet honorari. hunc in illa.hunc ī iſta gratiaꝝ p̄rogatiua. Deniqꝫ tantacharitas ē inter ſctōs/ vt vno orante alij ſil̓rdep̄cent̉. ſꝫ neqꝫ ad diuinā maieſtateꝫ noſtravilis indignitas p̄ſumere debet accedere ſine medio domeſticoꝝ ſuoꝝ/ quoꝝ orōnes etdoctiores ſunt placidiores. Urget nihilominꝰ quoſdā ad deū ſine medio nōnunqͣꝫ accedere/ vel neceſſitas vehemēs habēs le. vel charitas foras mittēs timorē cogitās maieſtatē. Dic vndecimo. Si nobis orātes ſctī ſemꝑ exaudiant̉? Exaudiuntreſpōdi petimꝰ pie. hoc ē vtilibꝰ ad ſalu. nobis ꝑſeuerāter ī charitate. Secus oportet. vt ſi petimꝰ tꝑalia nocitura.aut alijs ſe p̄parātibꝰ ad gratiaꝫ. aut ſi ſumus ī gr̄a. vel ſi ꝑſeueramꝰ in eadē Dic duodecimo. Si ſancti nobis orātibꝰindulgētiā largiunt̉? Largiunt̉ reſpōdi/

quidē autoritatiue vt ī terra ſummꝰ pōtifex.ſꝫ impetratiue. excepto tn̄ xp̄o ſūmo capitenoſtro. cuiꝰ autoritas pͥncipalis ſemꝑ ē ī indulgētijs. Dic decimotercio. Si ſācti feruētius orāt illis quos ī vita germaniꝰ dilexerūt. vt parētibꝰ bn̄factoribꝰ? Cui q̄ſtioni par ē illa. An adepta ſimul btītudīe ſancti tales inter ſe magis qͣꝫ extranei delectent̉ exultēt? Reſpōdi gl̓ia tollit naturā ſꝫꝑficit. Propterea nihil ꝓhibet qͥn ceterꝭ paribꝰ illud qd̓ vtrobiqꝫ querit̉ ꝯtineat ꝟitatē.ſic ſancti ſuis amicis magis orāt. et eisſaluatis cumulatiꝰ gloriāt̉. eis maximeſue ſaluatōi v̓bo vel exemplo vel oꝑe quolibet cām p̄buerūt. quēadmodū dānati ſuosacriori odio ꝑticipes inſectabunt̉. Dic decimoqͣrto. Si de pena damnatoꝝ ſctī colletant̉? Colletant̉ rn̄di vidēt vindictaꝫ.quidē afflictōe vt afflictio ē ſed vt ip̄a iuſticie voluntatiqꝫ diuine ꝯformat̉. Proptereanihil ꝓhibet dicere eos cognoſcere/ īmo viſitare poſſe localiter/ penas gemitꝰ ſtridoreſqꝫ dānatoꝝ/ quibꝰ reſonātibꝰ gaudijsſaluatōis fit carmē ameniſſimū qͣle canebatpͣs. ait. Miſcd̓iam et iudiciū cātabo tibidn̄e. O armonia vere mirabil̓ ſatis app̄henſibilis/ reſultat canēte inferno tenorē iuſticie. mollē cantū miſcd̓ie ꝑadiſo reſonante. Dic decimoqͥnto. Si leticia ſctōꝝ ex reſūptione corpoꝝ augebit̉? Augebit̉ rn̄di ſaltēextēſiue. ſed an intēſiue/ ꝓbleuma ē ad vtrūqꝫ ꝓbabile. et habet ꝑs vtraqꝫ cauſas et doctores. Dic decimoſexto. Si leticia ſctōꝝin ſuis corꝑibꝰ erit ſenſationē extrinſecāprioꝝ obiectoꝝ. vt viſus delectat̉ in lucidis pulcris. tactꝰ ī mulcētibꝰ. guſtus ī dulci ſapido. ſil̓r de ceteris? Reſpōdi pͥncipalis in corꝑibꝰ gl̓ificatis leticia/ ab interniſcōſcientiaꝝ cubilibꝰ emanabit. Fiet quoqꝫex redundātia btītudinis aīe ad corpus ſualeta iocunditas ſua qͣdruplex dotatio. Porro de ſenſatōibꝰ forinfecis nullā imꝑfectōisdicentibꝰ indigentiā. vt ſunt viſio auditionihil ꝓhibet illas exerceri/ vt ī decoris et armonicis corpꝰ hilareſcat. Secꝰ de tactu videt̉ guſtu. quos vel ad nutritionē vl̓ generationē ipſe nature deꝰ viantibꝰ ingeniauit.qͣꝫqͣꝫ imꝑfectōe ſecluſa quis audeat determinare quoſdā ꝓprios hoꝝ ſenſuū actꝰ ibi reꝑiri. Dic decimoſeptimo. Si cubicularie anīaꝝ (ſic em̄ beatitudines noīate ſuntſeptē) Si p̄terea ancille cetere qͣs v̓tutes cardinales theologicas dicimꝰ/ letificabūt cu

fF