Omniū ſanctorum
XLV
⁊ ſi nō ꝯpaſſioneꝫ. Pn̄t nihilominꝰ intelligide noſtra īpietate triſtari. dū gaudio illo carēt qd̓ de noſtra ſctītate ſentirēt. ¶ Dic ſeptimo. Si hic ſuꝑ flumina babylonis ī tantotāqꝫ incerto damnatōnis ꝑiculo liceat qn̄qꝫgloriari. exultare et letari? Licet reſpōdi ſedin dn̄o cuꝫ tremore. Alioqͥn trepidatio ſineexultatōe miſera. ⁊ exultatio ſine tremore ſuperba vanaqꝫ reputat̉. ¶ Dic octauo. Si ꝓviatoribꝰ damnādis orāt? Reſpōdi orāt/ velqꝛ fortaſſis eos damnādos nōdū ſciunt. vl̓vt minus mitiuſqꝫ damnent̉. ⁊ vt cōpaſſionis habere viſcera ſe demōſtrēt. nōdum em̄obſtinati ſunt. nonduꝫ locꝰ deeſt remedij qͣꝫdiu incole ſunt ī terra. qͣꝫdiu ſedē tenet miſericordia dn̄i ſuꝑexaltare potēs iudiciū. tamdiu fas ē ꝯdemnandū ī terra iuſticie ad miſericordie curiā appellare. vbi p̄ter humanoꝝmorē iudicioꝝ/ peccatorē abſoluit accuſatōꝓpria ꝓpriaqꝫ ſaluat dānatio. Si noſip̄osiudicaremꝰ nō vtiqꝫ iudicaremur. ¶ Dic nono. Si noſtras orōnes ad ſāctos fuſas ipſiſemꝑ agnoſcūt? Agnoſcūt reſpōdi Hoc qͥppe ad ſuā gloriā. hoc ⁊ ad beatitudinē ſalteꝫaccidētalē ꝑtinere cognoſcit̉. Hoc igitur fitvel ī verbo/ vel reuelāte orātꝭ angelo. vel aliotali mō. ¶ Dic decimo. Si tantundē valeatorare ſanctū aliquē minoris meriti vt maioris. ⁊ vnū ſicut plures. ⁊ cur dictū eſt. ad aliquē ſanctoꝝ ꝯuertere? Hoc dicēdū eē reſpōdi. Qm̄ affectio noſtra noſtraqꝫ deuotō nūciſto nūc illo mō/ nūc ad hunc. nūc ad illumſanctū plus ⁊ plus accendit̉. quo fit vt ꝯmodi plus habeat oratio. Addito ꝙ deus vultſctōs ſuos quoſlibet honorari. hunc in illa.hunc ī iſta gratiaꝝ p̄rogatiua. Deniqꝫ tantacharitas ē inter ſctōs/ vt vno orante alij ſil̓rdep̄cent̉. ſꝫ neqꝫ ad diuinā maieſtateꝫ noſtravilis indignitas p̄ſumere debet accedere ſine medio domeſticoꝝ ſuoꝝ/ quoꝝ orōnes etdoctiores ſunt ⁊ placidiores. Urget nihilominꝰ quoſdā ad deū ſine medio nōnunqͣꝫ accedere/ vel neceſſitas vehemēs nō habēs legē. vel charitas foras mittēs timorē nō cogitās maieſtatē. ¶ Dic vndecimo. Si ꝓ nobis orātes ſctī ſemꝑ exaudiant̉? Exaudiuntreſpōdi dū petimꝰ pie. hoc ē ꝓ vtilibꝰ ad ſalutē. ⁊ ꝓ nobis ⁊ ꝑſeuerāter ⁊ ī charitate. Secus nō oportet. vt ſi petimꝰ tꝑalia nocitura.aut ꝓ alijs nō ſe p̄parātibꝰ ad gratiaꝫ. aut ſinō ſumus ī gr̄a. vel ſi nō ꝑſeueramꝰ in eadē¶ Dic duodecimo. Si ſancti nobis orātibꝰindulgētiā largiunt̉? Largiunt̉ reſpōdi/ nō
quidē autoritatiue vt ī terra ſummꝰ pōtifex.ſꝫ impetratiue. excepto tn̄ xp̄o ſūmo capitenoſtro. cuiꝰ autoritas pͥncipalis ſemꝑ ē ī indulgētijs. ¶ Dic decimotercio. Si ſācti feruētius orāt ꝓ illis quos ī vita germaniꝰ dilexerūt. vt ꝓ parētibꝰ ⁊ bn̄factoribꝰ? Cui q̄ſtioni par ē illa. An adepta ſimul btītudīe ſancti tales inter ſe magis qͣꝫ extranei delectent̉⁊ exultēt? Reſpōdi ꝙ gl̓ia nō tollit naturā ſꝫꝑficit. Propterea nihil ꝓhibet qͥn ceterꝭ paribꝰ illud qd̓ vtrobiqꝫ querit̉ ꝯtineat ꝟitatē.ſic ꝙ ſancti ꝓ ſuis amicis magis orāt. et eisſaluatis cumulatiꝰ gloriāt̉. ꝓ eis maxime qͥſue ſaluatōi v̓bo vel exemplo vel oꝑe quolibet cām p̄buerūt. quēadmodū dānati ſuosacriori odio ꝑticipes inſectabunt̉. ¶ Dic decimoqͣrto. Si de pena damnatoꝝ ſctī colletant̉? Colletant̉ rn̄di dū vidēt vindictaꝫ. nōquidē ꝓ afflictōe vt afflictio ē ſed vt ip̄a iuſticie voluntatiqꝫ diuine ꝯformat̉. Proptereanihil ꝓhibet dicere eos cognoſcere/ īmo viſitare poſſe localiter/ penas ⁊ gemitꝰ ſtridoreſqꝫ dānatoꝝ/ quibꝰ reſonātibꝰ cū gaudijsſaluatōis fit carmē ameniſſimū qͣle canebatpͣs. cū ait. Miſcd̓iam et iudiciū cātabo tibidn̄e. O armonia vere mirabil̓ ſatis app̄henſibilis/ q̄ reſultat canēte inferno tenorē iuſticie. ⁊ mollē cantū miſcd̓ie ꝑadiſo reſonante.¶ Dic decimoqͥnto. Si leticia ſctōꝝ ex reſūptione corpoꝝ augebit̉? Augebit̉ rn̄di ſaltēextēſiue. ſed an intēſiue/ ꝓbleuma ē ad vtrūqꝫ ꝓbabile. et habet ꝑs vtraqꝫ cauſas et doctores. ¶ Dic decimoſexto. Si leticia ſctōꝝin ſuis corꝑibꝰ erit ꝑ ſenſationē extrinſecā ꝓprioꝝ obiectoꝝ. vt ꝙ viſus delectat̉ in lucidis ⁊ pulcris. tactꝰ ī mulcētibꝰ. guſtus ī dulci ⁊ ſapido. ſil̓r de ceteris? Reſpōdi ꝙ pͥncipalis in corꝑibꝰ gl̓ificatis leticia/ ab interniſcōſcientiaꝝ cubilibꝰ emanabit. Fiet quoqꝫex redundātia btītudinis aīe ad corpus ſualeta iocunditas ſua qͣdruplex dotatio. Porro de ſenſatōibꝰ forinfecis nullā imꝑfectōisdicentibꝰ indigentiā. vt ſunt viſio ⁊ auditionihil ꝓhibet illas exerceri/ vt ī decoris et armonicis corpꝰ hilareſcat. Secꝰ de tactu videt̉ ⁊ guſtu. quos vel ad nutritionē vl̓ generationē ipſe nature deꝰ viantibꝰ ingeniauit.qͣꝫqͣꝫ imꝑfectōe ſecluſa quis audeat determinare quoſdā ꝓprios hoꝝ ſenſuū actꝰ nō ibidē reꝑiri. ¶ Dic decimoſeptimo. Si cubicularie anīaꝝ (ſic em̄ beatitudines noīate ſuntſeptē) Si p̄terea ancille cetere qͣs v̓tutes cardinales ⁊ theologicas dicimꝰ/ letificabūt cu
fF