Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo in ſolennitate

ta ꝯputruer̄t ī ſtercore/ de qͥbꝰ itē apd̓ Iobd̓r/ ſub ſentibꝰ delicias ꝯputāt. Qui deniqꝫ ſentiūt ī ſe illud maledictū ꝓpheticum.Subter te ſternet̉ tinea. Que tinea?Tineamordax p̄ui deſiderij. Et oꝑimentū tuū vermes. remorſus .ſ. ama riſſimi pctōꝝ. Iacꝫ caro pctōre/ teterrimū fetorē illecebraruꝫeructuat. Iacet mūdꝰ/ duros curaꝝ aculeos igerit/ atqꝫ mordaces deſiderioꝝ puliceſmultiplicat. Iacet diabolꝰ horridis fātaſiaꝝ. erroꝝ. emulationū. ambiguitatum ſpinis iter turbat Pernicioſos nimiꝝ hos dixerim cubicularios aīaꝝ qͥbꝰ irrepētibꝰ eccl̓iaſtica cubilia / attracta eſt ſordidiſſima diraqꝫ diſſenſio/ ꝯculcās oīa/ oīa ꝓterens. Sde portētuoſo ſciſmate ī ſacrꝭ eccl̓ie cubilibus ſe ꝟſante/ qͣlis vnqͣꝫ ſermo rei īdignitate ſufficiet enarrare? Quāto ꝯſultiꝰ erat (viripr̄es frēs) quāto iuſtiꝰ aduocare deū ī cubiculū ſuū in cubiculū ꝯſcre. qd̓ adeo coanguſtum breue ē (dicit ẜmo ꝓph̓icꝰ) vt duoſ capere neq̄at. Quales duos? Spōſū adulteC. deū et mundū. Ita ꝑgebā declamare ꝯͣvanitates īſanias falſas hoīm ꝯtēnētiū cubiculū ꝓprie ꝯſcīe hoīm alibi gl̓iaꝫ alibi leticie oleū fatuis v̓ginibꝰ/ mira ſtoliditateq̄rētiū. Cupiebā inſuꝑ ſpāliori deſcēſu tresorātiū thalamos morales cōtexere ẜm tresſtatꝰ hoīm qͦs pn̄ti ſermoni videmꝰ intereſſeQuoſdā intueor incipiētes iuniores hosappropriate monere conabar ad mundiciācubiculi ſui qd̓ ꝯſcīam appellamꝰ. ī pueris nōne dꝫ angelica puritas effulgere? Alijſūt ꝓficiētes. ꝓuectiores his ſuadere conabar molliciē cubiculi ſui qd̓ ē ꝯſcīa/ vt et mites eēt reſiſtētes malo. ꝯͣ crebriores illiꝰ etatis inſultꝰ patiētiā miſeratiōemeneruatā ſegniciē fierent molliores. Deniqreliqͦs aſpicio ſeniores ꝑfectos hos magiſdecet qͥetū tranqͥllūqꝫ cubiculuꝫ. vbi ſomnoꝯtēplatōis ī pace ī idip̄m dormiāt. corde ī ſuꝑne viſiōis ſpectacula vigilāte. quale ē illudEgo dormio cor meū vigilat. Ita inquāꝑgere meditabar ſtudioſitas ſpeculatrixaūt affuit/ aut affuiſſe viſa ē greſſū orōnisnr̄e retorq̄re/ et ad ſuꝑnos vn̄ ceꝑamꝰ ciuesregredi ſuadebat. multa ſuꝑ eoꝝ ſtatu. ml̓taſuꝑ eoꝝ felicitate/ leticia exultatōe diligent̓D interrogās. Dic pͥmo inqͥt ſi leticia ſctōrūſit eoꝝ pͥncipal̓ btītudo? Principalē eſſern̄di/ ſꝫ ad btītudinē ꝯſequit̉. ī clara dei cognitōe fruitiua eiꝰ dilectōe ꝯſiſtit. qͥbꝰ poſitis ī aīa bn̄ diſpoſita tāqͣꝫ ꝯueniētiſſimis for

mis ꝯiūgētibꝰ aīe potētias ſup̄mas obiecto ſūme ꝯueniēti bono vt leticia exultatio ꝯſequat̉ neceſſe ē. Laudat igit̉ ſctōsthema nr̄m a ſue felicitatꝭ effectu. ſic̄ ibi Torrēte voluptatꝭ tue potabis eos. Et ibi Adīpleb̓ me leticia vultu tuo. Et ibi. Intra īgaudiū dn̄i tui. Sic talia īnumera. Exbus ꝓphetice ſnīe ꝯſonis elidit̉ poſitio hoīꝫfelicitatē ī voluptate ī dei ꝯtēplatōne ponētiū. ſi felicitati voluptas vel (vt ſecūriꝰ dicamꝰ) iocūditas adiūcta ſit tn̄ ē felicitas neqꝫ finis noſter. Dic ſcd̓o. Si licetoꝑari dei mādata ꝓpter leticiā delectatōeꝫquā oēs appetūt ꝯſequendā? Rn̄di liceretanqͣꝫ fine vl̓ motiuo pͥncipali. Eſſet em̄uerſa et qd̓ammō ſimoniaca aut adulterinaaffectio. Secꝰ deꝰ ē pͥncipal̓ finis intētionis/ et delectatio ſcd̓ariꝰ ſub fine. qm̄ vbivnū ꝓpter aliud/ pl̓es qd̓ammō/ ſꝫ exiſtimat̉ vnꝰ finis. Dic t̓cio. Si multo pl̓esex hoībꝰ p̄ponūt ſpūalibꝰ carnales leticias?Preponūt rn̄di. qm̄ ī guſtu corrupti ſunt.qꝛ ſpūaliū guſtatōꝫ ſatis attigerūt Dicqͣrto. Si par ſit ī om̄ibꝰ ſctīs leticia et exultatio. q̄libet itaqꝫ ẜm Anſelmi deductōeꝫ videt̉ infinita qͥlibet tātū gaudet bonoalteriꝰ ſicut de ꝓprio. ita reflexiones ꝓcedēdo reſultabit gaudiū ſine? Rn̄di delectatōes ī ſctīs finitas et impares. Finitas qͥdē ſicut aīe ſub̓a ſua capacitas finiteſunt. Impares ꝟo ẜm diuerſas māſionescubiculoꝝ hoc ē ꝯſcīaꝝ diſpoſitiōes in gr̄aac natura. Proceſſus aūt Anẜ. de infinitate formal̓ leticie locū hꝫ / ſꝫ de obiectali velexemplari vel occaſiōali. Dic qͥnto. Si leticia ſctōꝝ viciſſim qn̄qꝫ vel minuit̉ vl̓ auget̉?Minuit̉ vel auget̉ rn̄di ſi fiat aſpectus ad leticiā ab accidētali btītudīe ꝯſeq̄ntē/ vt creaturaꝝ pulcritudine. gaudio. bonitate ī aureolaꝝ coronatōe. Hoc intellexit doctor nr̄Ih̓s duꝫ ait/ gaudiū ī celo angel̓ dei ſuꝑvno pctōre pnīam agēte Sil̓r gaudiū ē ſanctis/ ex eoꝝ imitatōe/ dūqꝫ ex eoꝝ p̄dicatōibꝰ vel ſcpͥtꝭ ad bn̄ agēdū ꝯuertimur. Ita nūc al̓s honoramꝰ ſctōs/ p̄camur libros eoꝝ legimꝰ / eis p̄dicamꝰ. ipſos vtiqꝫ letificamꝰ Propterea grādis fiducia p̄ſtat̉ nobis repulſaꝫ patiemur/qd̓ maxime cupiūt delectant̉/ petimꝰ oramus ꝓſeqͥmur. Dic ſexto. Si triſtent̉ ſancti ꝯpatiētes mal̓ noſtris/ quale ē illd̓. angeli pacis amare flebūt? Rn̄di amplius īſctīs dolorē. luctū. paſſiōꝫ qͥdē ꝑdiderūt