Sermo in ſolennitate
ta q̄ ꝯputruer̄t ī ſtercore/ de qͥbꝰ itē apd̓ Iobd̓r/ ꝙ ſub ſentibꝰ delicias ꝯputāt. Qui deniqꝫ iā ſentiūt ī ſe illud maledictū ꝓpheticum.Subter te ſternet̉ tinea. Que tinea?Tineamordax p̄ui deſiderij. Et oꝑimentū tuū vermes. remorſus .ſ. ama riſſimi pctōꝝ. Iacꝫ caro cū pctōre/ ⁊ teterrimū fetorē illecebraruꝫeructuat. Iacet mūdꝰ/ ⁊ duros curaꝝ aculeos igerit/ atqꝫ mordaces deſiderioꝝ puliceſmultiplicat. Iacet diabolꝰ ⁊ horridis fātaſiaꝝ. erroꝝ. emulationū. ambiguitatum ſpinis iter turbat ¶ Pernicioſos nimiꝝ hos dixerim cubicularios aīaꝝ qͥbꝰ irrepētibꝰ ꝑ eccl̓iaſtica cubilia / attracta eſt ſordidiſſima diraqꝫ diſſenſio/ ꝯculcās oīa/ oīa ꝓterens. Sde hͦ portētuoſo ſciſmate ī ſacrꝭ eccl̓ie cubilibus ſe ꝟſante/ qͣlis vnqͣꝫ ſermo ꝓ rei īdignitate ſufficiet enarrare? Quāto ꝯſultiꝰ erat (viripr̄es ⁊ frēs) quāto iuſtiꝰ aduocare deū ī cubiculū ſuū in cubiculū ꝯſcre. qd̓ adeo coanguſtum ⁊ breue ē (dicit ẜmo ꝓph̓icꝰ) vt duoſ capere neq̄at. Quales duos? Spōſū ⁊ adulteC rū. deū et mundū. ¶ Ita ꝑgebā declamare ꝯͣvanitates ⁊ īſanias falſas hoīm ꝯtēnētiū cubiculū ꝓprie ꝯſcīe hoīm alibi gl̓iaꝫ alibi leticie oleū cū fatuis v̓ginibꝰ/ mira ſtoliditateq̄rētiū. Cupiebā inſuꝑ ſpāliori deſcēſu tresorātiū thalamos morales cōtexere ẜm tresſtatꝰ hoīm qͦs pn̄ti ſermoni videmꝰ intereſſeQuoſdā intueor incipiētes ⁊ iuniores hosappropriate monere conabar ad mundiciācubiculi ſui qd̓ ꝯſcīam appellamꝰ. nā ī pueris nōne dꝫ angelica puritas effulgere? Alijſūt ꝓficiētes. ⁊ ꝓuectiores his ſuadere conabar molliciē cubiculi ſui qd̓ ē ꝯſcīa/ vt et mites eēt nō reſiſtētes malo. ⁊ ꝯͣ crebriores illiꝰ etatis inſultꝰ ꝑ patiētiā ⁊ miſeratiōem nōeneruatā ſegniciē fierent molliores. Deniqreliqͦs aſpicio ſeniores ⁊ ꝑfectos hos magiſdecet qͥetū tranqͥllūqꝫ cubiculuꝫ. vbi ſomnoꝯtēplatōis ī pace ī idip̄m dormiāt. corde ī ſuꝑne viſiōis ſpectacula vigilāte. quale ē illudEgo dormio ⁊ cor meū vigilat. Ita inquāꝑgere meditabar dū ſtudioſitas ſpeculatrixaūt affuit/ aut affuiſſe viſa ē q̄ greſſū orōnisnr̄e retorq̄re/ et ad ſuꝑnos vn̄ ceꝑamꝰ ciuesregredi ſuadebat. multa ſuꝑ eoꝝ ſtatu. ml̓taſuꝑ eoꝝ felicitate/ leticia ⁊ exultatōe diligent̓D interrogās. ¶ Dic pͥmo inqͥt ſi leticia ſctōrūſit eoꝝ pͥncipal̓ btītudo? Principalē nō eſſern̄di/ ſꝫ ad btītudinē ꝯſequit̉. q̄ ī clara dei cognitōe ⁊ fruitiua eiꝰ dilectōe ꝯſiſtit. qͥbꝰ poſitis ī aīa bn̄ diſpoſita tāqͣꝫ ꝯueniētiſſimis for
mis ꝯiūgētibꝰ aīe potētias ſup̄mas cū obiecto ſūme ꝯueniēti cū oī bono vt leticia ⁊ exultatio ꝯſequat̉ neceſſe ē. Laudat igit̉ ſctōsthema nr̄m a ſue felicitatꝭ effectu. ſic̄ ibi Torrēte voluptatꝭ tue potabis eos. Et ibi Adīpleb̓ me leticia cū vultu tuo. Et ibi. Intra īgaudiū dn̄i tui. Sic ⁊ talia īnumera. Ex qͥbus ꝓphetice ſnīe ꝯſonis elidit̉ poſitio hoīꝫfelicitatē ī voluptate nō ī dei ꝯtēplatōne ponētiū. Nā ⁊ ſi felicitati voluptas vel (vt ſecūriꝰ dicamꝰ) iocūditas adiūcta ſit nō tn̄ ē felicitas neqꝫ finis noſter. ¶ Dic ſcd̓o. Si licetoꝑari dei mādata ꝓpter leticiā ⁊ delectatōeꝫquā oēs appetūt ꝯſequendā? Rn̄di nō liceretanqͣꝫ ꝓ fine vl̓ motiuo pͥncipali. Eſſet em̄ ꝑuerſa et qd̓ammō ſimoniaca aut adulterinaaffectio. Secꝰ dū deꝰ ē pͥncipal̓ finis intētionis/ et delectatio ſcd̓ariꝰ ſub hͦ fine. qm̄ vbivnū ꝓpter aliud/ iā nō pl̓es qd̓ammō/ ſꝫ exiſtimat̉ vnꝰ finis. ¶ Dic t̓cio. Si multo pl̓esex hoībꝰ p̄ponūt ſpūalibꝰ carnales leticias?Preponūt rn̄di. qm̄ ī guſtu corrupti ſunt. ⁊qꝛ ſpūaliū guſtatōꝫ nō ſatis attigerūt ¶ Dicqͣrto. Si par ſit ī om̄ibꝰ ſctīs leticia et exultatio. q̄libet itaqꝫ ẜm Anſelmi deductōeꝫ videt̉ eē infinita dū qͥlibet tātū gaudet d̓ bonoalteriꝰ ſicut de ꝓprio. ⁊ ita ꝑ reflexiones ꝓcedēdo reſultabit gaudiū ſine mō? Rn̄di delectatōes ī ſctīs ⁊ finitas eē et impares. Finitas qͥdē ſicut aīe ſub̓a ⁊ ſua capacitas finiteſunt. Impares ꝟo ẜm diuerſas māſiones ⁊cubiculoꝝ hoc ē ꝯſcīaꝝ diſpoſitiōes in gr̄aac natura. Proceſſus aūt Anẜ. nō de infinitate formal̓ leticie locū hꝫ / ſꝫ de obiectali velexemplari vel occaſiōali. ¶ Dic qͥnto. Si leticia ſctōꝝ viciſſim qn̄qꝫ vel minuit̉ vl̓ auget̉?Minuit̉ vel auget̉ rn̄di ſi fiat aſpectus ad leticiā ab accidētali btītudīe ꝯſeq̄ntē/ vt d̓ creaturaꝝ pulcritudine. gaudio. bonitate ⁊ ī aureolaꝝ coronatōe. Hoc intellexit doctor nr̄Ih̓s duꝫ ait/ gaudiū eē ī celo angel̓ dei ſuꝑvno pctōre pnīam agēte Sil̓r gaudiū ē ſanctis/ dū ex eoꝝ imitatōe/ dūqꝫ ex eoꝝ p̄dicatōibꝰ vel ſcpͥtꝭ ad bn̄ agēdū ꝯuertimur. Itagͦ nūc ⁊ al̓s dū honoramꝰ ſctōs/ dū p̄camurdū libros eoꝝ legimꝰ / dū d̓ eis p̄dicamꝰ. ipſos vtiqꝫ letificamꝰ Propterea grādis fiducia p̄ſtat̉ nobis ꝙ repulſaꝫ nō patiemur/ dūqd̓ maxime cupiūt ⁊ qͦ delectant̉/ petimꝰ oramus ꝓſeqͥmur. ¶ Dic ſexto. Si triſtent̉ ſancti ꝯpatiētes mal̓ noſtris/ quale ē illd̓. angeli pacis amare flebūt? Rn̄di nō eē amplius īſctīs dolorē. nō luctū. paſſiōꝫ qͥdē ꝑdiderūt