Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lollatio

lectus ꝑſtringēs. qua circūſeptꝰ vix ſecū habitat/ fugit ſe potiꝰ horret veluti qͣndā mortis imaginē? Qd̓ Sen̄. exp̄ſſit dicēs. Ociuꝫſine lr̄is mors ē viui homīs ſepultura. Dehinc qͥd ſtillicidia niſi labileſ īſtabileſqꝫ cogitatiōes accipimꝰ. qͥbꝰ exagitatꝰ ītellectusad ſeip̄m redire. ī ſeip̄o ꝯſiſtere neqͥt? Rixoſa v̓o mulier ē volūtas īproba. in ſenſualitatis naturā pene degenerat. Hec aſſiduis malaꝝ cupidinū ſtimul̓ vexat intellectuꝫ.eundēqꝫ volitionū ac nolitionū mutuo alt̓cantiū litibꝰ inqͥetat. vult calcatis ſpōſi legibus imꝑare ꝓut libet. Intonatqꝫ illud ſatyricū. Sic volo ſic iubeo/ ſit rōne volūtasQuid agat tūc intellectual̓ ſenſus/ reclamet exaudiet̉. p̄cipiat obediet̉. et obiurgetacerbiꝰ ſono. remorſu ꝯſciētie ferietur Quidigit̉ reliquū ē niſi ſemete domo p̄riꝑe. Nihilominus ꝑſiſtēdū ē viriliter. videbis furorevolūtatis ſedato ip̄aꝫ dare victas manꝰ. lugere ꝯmiſſum. veniā vltro imp̄cari Et qͣꝫuisreceſſum pares/ ſpōte reuocabit ingēs illudcreuſe ad Eneam/ hāc primā tutare domuꝫ.Eneid̓. ij. Ita tn̄ niſi obſtinata ſit ac ī repro ſenſū data/ etiā monēda ē/ coarguēda/ ne talia p̄ſumat ī poſteꝝ legibꝰ coercenda. At altera ſuꝑeſt intellectui ſollicitudoſeruos cōpeſcere. nequādo dn̄atōem vſurpēt/ ſtudioſiſſime prouidere. Itaqꝫ effrenesſunt/ ꝯtumaces ſūt ingratiſſimi ſūt/ ꝯfeſtimvt dn̄m ſuū eis beniuolū indulgentēqꝫ ſenſerint/ exiliūt. Repēte dn̄m ꝓpriuꝫ diſcerpūtvt canes ſui Metamor. iij. atqꝫ īdigniſſima tyrānide p̄mūt/ verūqꝫ exꝑiet̉ illud ſapientis. Qui delicate a puericia nutrit ſeruuꝫſuū/ poſtea ſentiet ꝯtumacē Prouer. xxixEt ibideꝫ. Inimici homīs domeſtici eius.Quāobrē eos ſi renitētes ſint bonaꝝ cōſuetudinū arceat ꝯpedibꝰ. inertes aſſiduis exercitationū v̓beribꝰ vrgeat. Quotidie inſuper ſemel ampliꝰ p̄cipue hora nocturne qͥetis/ te lectus ſuſceꝑit/ ponat intellectꝰ cuꝫeis quaſi ſuſpectiſſimis diſpēſatoribꝰ rationē. Nullū hoc p̄cepto ſalubrius. nullū viro p̄ſertim xp̄iano efficacius pōt eſſe. Qd̓ ſe ſe facere ſolitū/ ipſe Sen̄. iij. refert de ira.Interroget intellectꝰ ī tribunali mētꝭ ſedēsa ſingulis/ cur ſic aut ſic/ tali ī loco/ tali inpore geſſerint/ cur ſic viderint/ ſic audierint/tetigerint/ locuti ſunt? Puniat mala timo carnificē. increpatōeꝫ errata corrigat.amorē bona coronet. qͥd deinceps agere aqͥbꝰ ſubtrahere ſe debeāt. iteꝝ iteꝝ vehemē

tiſſime ꝯmoneat Ita ad teip̄m nocte ſal redieris/ verificet̉ illd̓ Uirgilij Encid̓. vijIp̄e domū ſera/ qͣꝫuis ſe nocte ferebat. Hocpacto tecū multa loq̄ris vt p̄cipit. tn̄ caue nemale loqͣris. Hoc apud te eorā deo cāmtuā ages accuſator tui ſeueriſſimꝰ. Idēqꝫ verax teſtis iudex eqͥſſimus. Ages autē hocvigilātiori ſedulitate/ ſi auribꝰ tuis ſꝑ īſonare putaueris illā vocē ꝓphete ad EzechiamDiſpone domui tue. qꝛ morieris tu viues Eſa. xxxviij. O qͣꝫ vtil̓ ꝓrſus recordatō ī ꝓſperis ſimul aduerſis/ hoīem ſctō timore pauidū. qd̓ ampliꝰ eſt libeꝝ efficiatmūdi ꝯtēptorē. Facile (inqͥt Hiero.) ꝯtēnitoīa ⁊c̄. O qͣꝫ felix ſomnꝰ iſte erit altꝰ libertrāquillus/ poſt hmōi recognitiōꝫ ſui. Anīaitaqꝫ tanqͣꝫ ī ſinu iaceat dei/ ſecura ꝑſiſtet/ reiectis fedoꝝ demonioꝝ amplexibꝰ. totiens inter abominādos amplexꝰ diaboli aīadormit/ quotiēs peccati mortalis ꝯſcia impenitēs reqͥeſcit. De mane ꝟo intellectꝰ ipſam ocl̓atiſſimā ꝓuidētiā memoria ī ſpeculā mittat/ diligēti ꝓuiſione ac ſolerti oīaoccurrētia examīet atqꝫ denūciet. ne qͥd inopīatū. ne qͥd ſubitū. ne qͥd imp̄meditatū ſurrepens ꝯturbet/ aut ne inſciētiā vtilia p̄termittat. Porro ipſi volūtati quā ſpōſā ho⁊mīs ī domo poſuimꝰ/ hec obſeruāda erūt.fides thori caſtitas integerrima/ ꝯſideratōqꝫ ſemitaꝝ domꝰ ſue. ꝓut int̓ mulieris fortiſp̄conia a Salomone poſitū ē. Suſpectoshabeat om̄s tēptationū malaꝝqꝫ cogitatio introitꝰ/ cetꝰ adulteroꝝ atqꝫ latrūculorūinſidias. Si pulſauerint fores. ſi feneſtrasimpulerīt/ ꝯfugiat ilico ad ītellectū. eo inſcio inconſulto nullos ſuſcipiat. Si alloqͥblāde ceperint/ obſurdeſcat. Sirenes ſunt.ſuaui cātu ſopiūt vt demergāt/ ſi ſuos petātamplexus/ cito reijciat/ latronū morē gerūtamplerāt̉ vt ꝑimāt. Si blāda frōs ſuauisp̄tēdit̉. ꝯfidat/ arridēt vt irrideāt. Si promiſſa ꝓmiſſis accumulēt credat. Quotidianū ē ꝓuerbiū. magni ſpōſoris rara vt pluri fides ē Ceteꝝ ſi fallacit̓ ſēſimqꝫ obreꝑeaut vi palā irruere conēt̉ hmōi tēptatiōes aſe cōtinuo virili anīoſitate/ aut depellat/ autdiro vultū acribꝰ v̓bis increpet di. Seorſū vos maligniſſimi ſeductores. nil mihi vobiſcū. Abite hinc ꝓcul dolis veſtris/ vr̄iſqꝫ fraudibꝰ. qm̄ intꝰ vos et in cute noui. ſciocerte qͥd q̄ritis/ meā quippe ꝓſtitutiōeꝫ/ meāinfamiā/ meā deniqꝫ mortē. Et hec ego patior miſera. faciaꝫ hercle. non vobis aſſen-