Sermo factus in cōcilio remenſi
Quare? Quia adulterat̉ verbū dei atqꝫ corrumpit̉/ dū vel q̄ſtus exiſtimat̉ pietas. veldum miſcent̉ eoꝝ mala ſemina vel inutiliaſteriliaqꝫ narrationū friuolaꝝ zizania ſuꝑſeminant̉. Ita ꝓfecto cura vigilātior apudquoſdā exp̄latis habet̉ in eligēdis mercennarijs ꝓ cultura agroꝝ ſuoꝝ qͣꝫ habeant inelectōne bonoꝝ p̄dicatoꝝ ꝓ cultura ſpūalianimaꝝ. Deniqꝫ qꝛ ſolā temꝑaliū defenſionem vel adminiſtratōeꝫ attendūt/ nil mirādū ſi ꝯſequenter cēſeāt ꝓcuratores ⁊ aduocatos vel prudentes aliqͦs de ſeculo in cautelis ⁊ traditionibꝰ hūanis/ p̄ferendos eſſeviris qͣꝫtūlibet in ſacra doctrina ⁊ ſpiritaliꝯuerſatōe pollentibꝰ. Nam ẜm p̄ſtitutiōeꝫfinis d̓ ꝯferētibꝰ ad finē iudicamus. ¶ Addamus ad priora ꝙ officio cuilibet hierarchico tātū annexa eſt p̄dicatōis obligatioqͣꝫtū plus vel minꝰ approximauerit apl̓icedignitati. quemadmodū ſunt archip̄ſbyteratus cure parochiales. archidiaconatus.decanatus ⁊ ſil̓es. Un̄ ſpectat ad curatoscognoſcere ſummatī ⁊ in quodā generali p̄cepta legis cū quadā explanatōe groſſa articulos ſil̓r fidei nr̄e. traditōꝫ qͦꝫ ſacr̄oꝝ diſtinctōeꝫ pctōꝝ ac eoꝝ q̄ ſunt reẜuata a nōreẜuatis. inſtitutōes feſtoꝝ ⁊ ſiqͣ ſunt ſil̓ia.Pertinet aūt vltra hec ad p̄latos ſcire rōnēſubtilit̓ ac ꝑticularit̓ reddere aduerſus hēreticos ꝓt̓uos de p̄dictis. Deniqꝫ cū bn̄ficiū det̉ ꝓpt̓ officiū officiū inquā nō tm̄ inhoris dicēdū. ſꝫ tātundē vl̓ āplius in ꝯcernētibꝰ de ꝓpinqͦ vitā ⁊ paſturā gregis dn̄ici dijudicent apud ſe hi qͥ p̄dicatiōis officiū ſibi maxīe debitū/ vel neſciūt vel omitl. tūt/ vl̓ deteriori ſacrilegio ſpernūt ⁊ irridētDijudicētoro ſi bn̄ficiū tale rite iuſteqꝫ recipiūt aut retinēt nō minꝰ qͣꝫ ſi negligerenteccl̓iaſticū in horis dicēdis officiū. Dijudicent an fructus bn̄ficioꝝ/ ſuos ſatiant ⁊ſil̓ia qͣlia nō eſt meuꝫ nūc diffinire. quāuisemula curioſitas vehemēt̓ expoſceret difficillimū in hac re iudiciū. ſꝫ abeat aliorſumin toto hoc nr̄e exhortatōis excurſu ⁊ qd̓ fiIeri debere/ monſtratū eſt. fiat fiat.Secūda ꝯſideratioU ¶ Paſcere oues pabulo p̄dicatiōis/ dandoaīaꝫ rōnalē ꝓ eis/ ſic̄ ē officiū magne dignitatis ac pietatꝭ ſic gradis in eo difficultasinuenit̉. ¶ Si pietas iuxta apl̓icā vocē valet ad oīa. q̄ maior altera/ q̄ dignior pietasexcogitari poſſit. qͣꝫ q̄ liberat aīam a morte
ꝑpetua. q̄ ꝓtegit eā ne lupis infernalibꝰ pateat in deuoratōeꝫ. q̄ tādē ducit ⁊ ꝑduc̄ vbiīgrediet̉ ⁊ egrediet̉ ⁊ paſcua īueniet. Huicofficio q̄ vl̓ qͣlis alt̓a miẜicors largitio valebit eqͣri. Si magnuꝫ ē paſcere carnē ꝓtinus moriturā vt iterī viuat. aīaꝫ inet̓nū victurā qͣꝫ p̄cioſuꝫ ē paſcere ne ꝑeat? Dura eſtnimis illa ꝓph̓e lamētatio. Paruuli petierūt panē ⁊ n̄ erat qͥ frāgeret eis. ſi ad carneꝫreferas. ſꝫ durior ī īmēſuꝫ ſi de ſpū ẜmo fiatAccipite quō ꝯcluſerit iaco. epl̓aꝫ ſuā. Fratreſ inqͥt ſi qͥs ex vob̓ errauerit a ꝟitate ⁊ cōuertat qͥs eum. ſcire dꝫ qm̄ qͥ ꝯuerti feceritpctōrē ab errore vie ſue. ſaluabit aīam eiꝰ amorte ⁊ oꝑit multitudinē pctōꝝ. ¶ Porrodifficultatē cure paſtoral̓ pr̄es ſctī/ Grego.in ſuo paſtorali ⁊ Chriſo. ī alio ſil̓r paſtorali ſuo ad baſiliū diligent̓ aꝑuert. aſſignāteſp̄cipuā difficultatis rōnē ex p̄dicatiōe v̓bidei. Tāta qͥppe ī ouībꝰ paſcēdis pabulo p̄dicatiōis varietas ⁊ velut ꝯͣrietas accidit.vt qd̓ vnā nutrit/ maceret alteram aūt mactet. paſcentes vario multū diuerſa palatoCulpauerit aliqͥs auaros. ꝓdigus inde ſumet argumēta ſue ꝓfuſiōis iniqͦ. Culpaurit ꝓdigos/ auarus īde tenacior ſordidiorqꝫ efficiet̉. Sic ē inueīre in oī vicioꝝ extremitate. niſi cautiſſima ſollicitudīe ſic arguat vnū viciū/ ꝙ alteꝝ ſil̓r īculpet̉. Hoc aūtſemꝑ ⁊ ſollerter agere ꝑ gladiū v̓bi dei ſecātem a dextris ⁊ a ſiniſtris. vt mediū v̓tuoſi itineris libeꝝ pateat. ad incedendū viaꝫregiā mādatoꝝ dei. tā arduū puto p̄dicatorem qͦꝫ tā prudentē ⁊ vigilem exigere ſenſuvt vix poſſit vnꝰ ex milibꝰ inueniri. ¶ Addeqd̓ auditoꝝ qͥdā hebetes ſunt qͥbꝰ pene nihil pōt/ qͣꝫtacunqꝫ ꝓlixitas decīēs repetitaīculcare. Alij p̄uolat ingenio. ꝯfeſtimqꝫ fitapud eos oīs moroſitas oneroſa. Quampauciſſimos īſuꝑ videb̓ auditores. qͥ fideliter ⁊ diligent̓ attendāt ea q̄ dicunt̉. qͥ nonea q̄ audierint/ ſꝫ q̄ audire putauerīt trahātad ſua deſideria fouēda potius qͣꝫ eradicāda ſeu moderāda. Uertit̉ eis verbū dei inꝓuerbiū ⁊ fabulā. trahūtqꝫ illud ad omneꝫpartem cōtradictōis ſicut deſono campanaꝝ agūt pueri. Sicut etiaꝫ in fabulis delupo ſyllabicante narrat̉. qͥ audiens pa. etter. coniunxit ex his agnel. Quare? quia ſicin imagine ſua verſabat̉. Tales deniqꝫ eaq̄ male intellexerint peius interp̄tāt̉. ⁊ peſſime deferunt ad ceteros inuidia vel ſtulticia ſtimulati gerūt ſil̓itudinē crebri/ vel co-