Dn̄ica ſecūda poſt paſca
XLII
p̄dicatōis doctę. paſce exēplo ꝯuerſatōnisſcē. paſce ſubſidio charitatꝭ pie Predicatiodocta fūdat̉ in fide qͦ ad vi rōnalē. Cōuerſatio ſct̄ā roborat̉ in ſpe qͦ ad vī iraſcibileꝫ.Subuentio pia ꝯſūmat̉ in charitate qͦ advi ꝯcupiſcibilē. Quiſqͥſ hͦ mō pauerit oueſſuas triplici pabulo ſalutari/ verꝰ imitatorcēſendꝰ ē paſtoris boni. īplēs ſnīaꝫ ſuā cōp̄hēſam in v̓bis thematis. Bonus paſtoraīaꝫ ſuā dat ꝓ ouibꝰ ſuis. Sic em̄ repellitab ouibꝰ ſuis rōnabilibꝰ tres turmas chaldeoꝝ int̓ficere q̄rētiū greges cū pueris. iuxta figurā in pͥncipio Iob poſitā. Sic arcet ſic repͥmit tria lupoꝝ ſpūaliū genera ſeuiſſima ab ouibꝰ xp̄i lupū carnē. lupū mudu. lupū dyabolū. Fides appropͥate reprimit mūdū. Que ē hec victoria q̄ vīcit mūdū? Fides nr̄a. Spes coercet ⁊ ꝯfigit carnēdū agit vt nr̄a ꝯuerſatio ſit in cel̓. nō carnal̓. Charitas demū fugat dyabolū. qꝛ ſola diuidit int̓ filios regni ⁊ ꝑditōis dei .ſ. ⁊dyaboli. His itaqꝫ plocutꝭ tā ꝓ fundam̄to qͣſi ſolido dicēdoꝝ qͣꝫ vt poſito ordīe lucido ꝯfuſio faſtidioſa ⁊ mēorie inimica vitet̉. Pergamꝰ ꝯſequēter iuxta hāc triptitaꝫaīe tue v̓tutē o btē paſtor ⁊ exeqmur tres inhac nr̄a qͣlicūqꝫ exhortatōe ꝑtitōeſ pͥncipales ſub ternario ꝯſiderationū in vno qͦꝫ ꝑtitiōis articulo. qͣtinꝰ edificiū nr̄m tāqͣꝫ triāgulari triplicitate ſubnixū. fortiori ſtabilitate ſubſiſtat. Erit prima ꝑtitio de ꝑabulodocte p̄dicatōis. Erit ſcd̓a de pabulo ſancte ꝯuerſatōnis. Erit tercia de pabulo pieſubuentōis. Fiat fiat.Xequentes igit̉ pͥme ꝑtitiōis ſtructurā collocemus in ea pͥmā ꝯſiderationem que talis eſt.Prima cōſideratio.¶ Paſcere oues ꝑabulo p̄dicatiōis dandoaīaꝫ qͦ ad vī rōnalē ꝓ eis. ē officiū de neceſſitate ānexū paſtorali dignitati. Dura ꝓ qͥbuſdā ſꝫ veriſſima ſnīa. Proba. ꝑſpicuumcerte ē policiā eccl̓iaſticaꝫ a xp̄o legiſlatoreſapiētiſſimo ꝑfecte ꝯſtitutā eſſe. qͥppe ille ēde qͦ moyſes cecinit. Dei ꝑfecta ſunt operaSꝫ ad huiꝰ inſtitutōis ꝑfectōeꝫ exigit̉ nutritio ſpūal̓ ꝓ vita aīaꝝ ꝯẜuāda quēadmodū in policia terrena neceſſariꝰ ē corꝑal̓ cibus. alioqͥn ſine pabulo ꝯueniēti ſic̄ illa tēporal̓ ſic ⁊ illa ſpūal̓ vita ſuo mō deficeretnec eſſet cōitas ꝑ ſe ſufficiēs. Ad hͦ reſpicitdictū vetꝰ a xp̄o renouatū. Nō in ſolo pāe
viuit hō ⁊c̄. Oportuit igit̉ ordīare mīſtratores aliqͦs pabuli huiꝰ ſpūalis ꝓ rōnalibꝰouibꝰ gregis xp̄i ne ꝑirēt/ qͥ hͦ agere. ⁊ poſſent ex officij autoritate ⁊ deberet ex ſuꝑioris obligatōe. Tales ꝟo qͣles alios ꝯueniētius accipimꝰ qͣꝫ p̄latoſ? ¶Hos ideo paſtores appellat crebro ſcpͥtura tā veterꝭ qͣꝫ noui teſtamēti. increpās eos qͥ nō oues ſed ſepaſcūt Un̄ nec puduit deū ad huiꝰ ruſticanū hūilitatis exēplū ſeſe deijcere. Ego ſuꝫꝫpaſtor bonꝰ ⁊c̄. Hinc zacharias. Labia ſacerdotis cuſtodiūt ſcīaꝫ ⁊ legē ex ore eiꝰ reqͥrēt. Propterea em̄ dedit deus ip̄is regiōesgētiū ⁊ labores ppl̓oꝝ. vt cuſtodiāt iuſtificatōes eiꝰ. ⁊ legē eiꝰ exqͥrāt. ⁊ ſint ꝑati iuxtaqd̓ vult Petrꝰ. oī poſcenti reddere rōnē deea q̄ in eis eſt fide ⁊ ſpe. Hinc Paulus adThimo. ⁊ ad tytū ⁊ alibi pluries vult ep̄mdoctorē eſſe ⁊ potentē inſtruere in doctrīaſana. ⁊ eos qͥ ꝯͣdicūt arguere. Hoc officiuꝫp̄dicatōis ita p̄tulit qͣſi de reliqͥs nulla ſibicura videret̉. Un̄ ⁊ dixit. Nō miſit me dn̄ſbaptizare ſꝫ p̄dicare. Cōformis ē ad hͦ apoſtoloꝝ rn̄ſio dicentiū. Nō ē equū nos relinquere v̓bū ⁊ mīſtrare mēſis. Quāto magisexiſtimas hͦ dixiſſent de alijs oꝑbꝰ minusᶠſctīs. minꝰ ſpūalibꝰ atqꝫ pijs. ¶ Sꝫ o mores. o tꝑa. ludibriū nūc apd̓ qͦſdā ex p̄latisvel ꝓbroſuꝫ aliqͥd artificiū/ ſuaqꝫ īdignuꝫdignitate p̄dicatio vl̓ publica ad ppim exhortatio iudicat̉. Eſt inquiūt hͦ officiū velmendicātiū vel paupeꝝ theologoꝝ. Adconihil ſapit q̄ dei ſunt aīalis hō adeo qͥ d̓ terra ē nihil niſi de terra loqͥ pōt. ¶ Sꝫ dicūt (p̄dicamꝰ gregi nr̄o ꝑ ſubſtitutos. p̄dicamꝰꝑ tales qͥ ſe libenter ad hͦ opus ingerūt. ⁊ hͦnōne ſatis ē? Nōne multiplicatio fit ẜmonū tāta ꝙ in nauſeam trāſit audiētiū? Agimus vtiqꝫ alia grādia ⁊ arduadū iuriſdictionem nr̄am/ dū temꝑalitatē vigilanter ꝓtegimus. ſpūalia em̄ ſine temꝑalibꝰ diu eſſe non pn̄t. ¶ Sed rn̄deant velim pͥmo qͥd ldecentius atqꝫ ſalubrius. aut qd̓ acceſſorium p̄latus ꝑ ſeipſuꝫ exerceat. ⁊ pͥncipale ꝑſubſtitutos. vel ecōtra? Si em̄ illud oportuit facere .ſ. p̄dicare ⁊ aliud nō omittere .ſ.iuriſdictōeꝫ defendere. ſit executor pͥncipalioꝝ ip̄e qͥ pͥncipalis eſt hn̄dus. quia ⁊ ſi p̄dicatio poſſit ꝑ ſubſtitutum fieri. quantomagis id quod minus eſt temporaliū defenſio? Aduertat proinde qͣꝫ pauci ſuntſermones in tam multis. multis inquamnumero ſed perfectionis laude rariſſimis.