Sermo ad eccleſiaſticos
ſe iudas ſibi beniuolū .ſ. in ſtatu/ vt qꝛ apoſtolus eius fuit. in geſtu/ vt qꝛ oſculū ei dedit. in affatu vt qꝛ eū rabbi noīauit. ¶ Edificemus/ ſi p̄lacet ſuꝑ hāc baſim triplicemduos nr̄e collatiōis ꝑietes pͥncipales/ traducendo iude ꝓditōeꝫ ad eccl̓iaſticoꝝ omnium cautelā ⁊ eruditiōeꝫRadidit itaqꝫieſum iudas ſymonis ſchariotis. Primū/ qꝛ amiciciā obſeqͥoſam p̄tendebat in ſtatu quaꝫlōge ꝓiecerat ab affectu. De geſtu aūt ⁊ affatu ſil̓r in altera ꝑte videbimus. ¶ Porroſtatus iude qͣdruplici titulo fuerat inſignitus. Erat qͥppe iudas clericus. hͦ eſt in ſortem dn̄i electus tanqͣꝫ domeſticus eiꝰ ⁊ heres. Ad qͥd? Ut dn̄s ſua ꝑs. ſuaqꝫ eſſet hereditas. Cleros enim grece/ eſt ſors latine.Erat p̄terea iudas ciuis ſctōꝝ aſcriptus d̓ciuitate Hierl̓m. tanqͣꝫ domeſticus cōmeſalis ⁊ canonicus regl̓aris ſub abbate xp̄oErat rurſus p̄dicator ⁊ apl̓s dn̄o cooꝑante ⁊ ẜmone ꝯfirmāte ſequētibꝰ ſignis. Sibi qͥppedata erat ptās ſuꝑ oēꝫ v̓tutem inimici. cōicata ſimul eloqͥa diuīa ⁊ ſecreta celeſtia. Erat deniqꝫ ſacerdos dei altiſſimi inſtitutus a xp̄o ẜm ordinem melchiſedech.¶ In pͥmo. filius ieſu ⁊ heres. In ſcd̓o frater ⁊ ꝯciuis ⁊ religioſus. In tercio amicꝰ/īmo mr̄ ꝓpter ſpūalē ꝓpagatōeꝫ in alioruꝫcordibꝰ. In qͣrto ſociꝰ ⁊ cōmīſter. ¶ Agnoſcitis qͣlia ⁊ qͦt̄ in ſtatu ſuo ⁊ qͣꝫ magnificadilectōis pignora iudas ſuſceꝑat. Atueroquid ꝓ his omībꝰ retribuerit ſcitis. Tradidit qͥppe ieſum pr̄eꝫ ſuū. frēm ſuū. domeſticum ſuū ⁊ abbatē. Amicū ⁊ pontificē ⁊ ſociū dignātiſſimū. ¶ Sꝫ ad hec audita qͥsex nob̓ nō indigne ferat? Quis nō exhorreat tā inexpiabile piaculū? Quis nō ſceleratiſſimū ꝑditiſſimūqꝫ iudā iuſte damnatuꝫꝓnūciet? Ueruntū inſpiciamus noſmetipſos chariſſimi/ qͥ vel clerici vel eccl̓aſtici dicimur qͥ p̄dicatores qͥ p̄ſbyteri. nō nos fallamus adulatōe ꝓpria. Nō tergū v̓tamuslucide veritati. fortaſſe videbimus ꝙ hecde nob̓ fieri pōt narratio. ¶ Qualis narratio? Utiqꝫ ꝙ int̓ nos ſit qͥ tradiderit ieſumexemplo iude ſchariotis. Tradiderit inqͥes. ⁊ quō poteſt hͦ fieri. Nōne xp̄us reſurgens ex mortuis iā nō morit̉/ apl̓o dicenteꝙ ſi nō morit̉. neqꝫ ad mortē tradit̉? Audiu o-
laſti. Rurſus inqͥt crucifigētes in ſefiliumdei ⁊ oſtētatui hn̄tes. ſi crucifigēteſ. cur nōpari more loquēdi morti tradētes. crucifigit̉ in mēbris ſuiſ? Crucifigit̉ qͣꝫtū in nob̓eſt/ dū cauſa ſue crucifixionis pctm̄ iterat̉.Prodit̉ aūt/ duꝫ ſimulatorie colit̉/ ſtatu geſtu vel affatu. Inhonorat̉ ꝟo pͣuo cordisaffectu. ¶ Eſto dicet aliqͥs de clero. crucifigam xp̄m mō quo loq̄ris. Eſto ꝓdā eū attamen lōge eſt pctm̄ meuꝫ a ſceleratiſſimofacinore iude ꝓditoris qͥ miracula teſtatiſſima xp̄i vidit. nō ego. ieſuꝫ p̄dicantē commonentē deterrenteqꝫ audiuit. nō ego. Cōſorſ apl̓oꝝ fuit. nō ego. Deſperādo ſe ſuſpēdit. gr̄a dei/ nō ego. ¶ Appello te hō qͥ ſic loqueris p̄ iuda te iuſtificas. Credis ne Iudam vidiſſe ⁊ audiuiſſe q̄ dicis? Si neqͣqͣꝫtu vane crimē iude ꝑ hͦ exaggerandū ꝓnūcias? Si credis. iā igit̉ miracula ꝯfiteris/que vidit iudas. tu penā ꝓditoribꝰ et̓nalitinfligendā agnoſcis. Amplius v̓o tu multitudinē teſtimonioꝝ ⁊ ſcripturaꝝ ꝑ ſucceſſionē tāti tꝑis huius/ poſt occubitū iudeplus agnoſcere debuiſti. Ꝙ ſi tam certiſſimis hyſtorijs fidē derogas. ſꝫ dicis ſi miracula videro credā. Accipe rn̄ſionē epuloni datā. n̄ ſi qͥs ex mortui ſ reſurrexerit corāte/ credes. Clariſſima certa miraculoꝝ luxꝑuerſos reproboſqꝫ aīos nō taꝫ illuſtrauitad credulitatē qͣꝫ radiādo cecauit. Hoc fuit in iuda. hͦ in iudeis ⁊ hereticis ꝑſpicuuꝫCaue tibi igit̉. ne ſi iude p̄bueris te ſil̓eꝫ invita. ſil̓is in obduratōe ⁊ reproba morte iuſto dei iudicio relinqͣris. ¶ Quo circa ꝓ explicatione maiori quadruplicem ꝯſiderationem aſſumimus.Srima cōſideratio.⁊¶ Ad exemplū iude ꝓditor eſt eccl̓iaſticusqui ſpreta ꝑte ſua ditiſſima/ egenā auaritiāꝯſectat̉. Ad qͥd? Ut vxorē īmo adulterampeſſimā nutriat/ ꝯcupiſcentiā ſuam. ⁊ fiatſcharioth .i. mercedē accipiēs. Auaritiaꝫ h̓intelligite affectū inordinatum/ malecupidum. nō tm̄ pecunie ſꝫ rei cuiuſlibet tranſitorie. Uultis audire ꝯſideratōis huius rōnem. Debuerat qͥppe ꝑſeuerāter clerus dicere id qd̓ ab initio ſue inſtitutōis iuxta nominis interp̄tatōeꝫ ꝓtulit cuꝫ ꝓph̓a. Dn̄spars hereditatis mee ⁊c̄. Et rurſus. Parsmea dn̄s in eternū. Hec ſors hereditariahec vberrima portio. hec pars optīa. nōneclero ſufficere debuerat? Nonne cū eodem