Carmende paupertate.
XLI
Ceruice riges. naribꝰ efflas.Uis ex alijs viuere lautaQui nō dederit/ murmura rodisDiſcrimen habet fama negantis.Uos effugite credite mordetEſt pauperies officioſa.Que parca ſibi largiter amplasDiſpenſat opes. vſibꝰ aptansDiſcreta pijs. curat/ honeſtoFrugiqꝫ ſtatu/ plebe placereClamas decus hac/ liuide pompas.Cedens ꝓprijs/ altera/ viuitCōmune tenens/ more prioꝝGazas medias ſpernere prorſusNolo. fragilis terrat egeſtas.Neu ſim ꝑ eam ſordibꝰ excors.Curis lacerijs corde moleſtus.Liberqꝫ mimis corda tenere.Finit.Sequitur alius ſermo ꝑ eundē cancellariū in cena dn̄i ad eccleſiaſticoꝝ cautelā ⁊ eruditōeꝫ.ādidit Ieſum iudas ſymonis ſchariotis. Originaliter in ſnīa Iohan. xiij.Un̄ ſumptū eſt cuangeliūpn̄tialiter recitatuꝫ. de ꝓditore iuda. de obſtinato ⁊ īcorrigibili. Quo vtar noīe clerico vel p̄dicatore vel apoſtolo vl̓ ſacerdote locuturusTotus in meditatiōe mea ꝯtremui. totushorrore ꝯcuſſus ſum. recogitās qͣꝫ terribilis in ꝯſilijs deus ſuꝑ filios hoīuꝫ. Uidēsinſuꝑ cū eccl̓iaſte oꝑa dei mirabilia valdeꝙ nemo poſſit corrigere quē ille deſpexeritSi claudit/ quis aperiet? Si mittit criſtallū obduratōis. a facie frigoris eiꝰ qͥs ſuſtinebit? Si dyabolus cor ſubintret. nonne ſicut malleatoꝝ incudem indurat illudita vt rideat vibrantē damnatiōis haſtamvertunt̉ ſibi in ſtipulaꝫ lapides funde. necacqͥeſcit cuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ. Iudas in exemploeſt. quē nec̄ efficaciſſima p̄dicatio/ nec maledictōis eterne inſinuatio ꝑ xp̄m facta/ deterrere potuit p̄cōcepto parricidio nec cōſideratio tue dignitatis o virgo btā / o mater pietatis emolleſcere potuit vt miẜicordius ageret ergate ⁊ filiū tuum bn̄dictumMaledictus furor tal̓. qꝛ ꝑtinax. ⁊ emulatio. qꝛ dura. dū tradidit ih̓ꝫ iudas ſymōisſcariothis. ¶ Nūc aūt o virgo ſerena ne ſitin aliquo noſtrū tale cor incredulū ⁊ durū.
Cor a ſathana occupatū. Cor ad diuinasmonitiōes vel increpatōes clauſuꝫ. adimꝰcū fiducia thronū gr̄e tue ſuppliciter exorantes/ vt irroratiōe eiuſdem gr̄e ꝑcepta q̄cor emolliat vt abiecta omni neqͥtiā dyabolice fraudis. ne cor induret. inueniat̉ nemonoſtrū ꝓditor filij tui. ſpernēs legꝭ ſue monita ſalubria. Qd̓ vt īpetremus pn̄tamustibi illud euāgelicū. Aue gr̄a plena dn̄s ⁊c̄¶ Tradidit Ieſum iudas ſymonis ſcariothis ⁊c̄. Memini meminuerūt ⁊ pn̄tium(vt opinor) aliqͥ quemadmodū hoc eodemveſpeducto ſemel in circulos ſuos annuales ſole/ tractauimus litteralit̓ thema pn̄sincipientes ab hoc verbo. Cum iā dyabolus miſiſſet in cor iude ⁊c̄. Quā ꝑticulā exinduſtria dimittimus circa quam p̄cipuemote ſunt tūc q̄ſtiuncule plures/ quaſi ex ꝑſona ſtudioſitatis ſpeculatiue. quaꝝ diſſolutio vel ad ſcolaſticū exercitiū vel ad tempus alteꝝ linquebat̉. Quas etiā nūc vel repetere vel diſſoluere nequaqͣꝫ eſt animus.¶ Satis adeſt materie plangere potius. ⁊plangēdo cleꝝ noſtri temꝑis neꝓditor xp̄iſit. admonere libet vt clerus qͥ in apoſtolico ordine iude ſucceſſor inuenit̉ nullo pacto fiat eiuſdē imitato in crimīe. qͣli crimine? Nimiꝝ in eo qd̓ narrat euāgelicus ſermo comp̄hēſus in verbis thematis. Tradidit ⁊c̄. Hec totius noſtre intentōis ſumma. Hic cardo circa quē dicēdoꝝ oīuꝫ voluet̉ oro. Nā illos cōmonere qͥ vl̓ foris ſūt īalio ordīe vl̓ abſentes/ qͥd ad nos. Studeamus igit̉ on̄dere modos qͥbꝰ ⁊ qͦt Iudastradidit ih̓m. ⁊ ex eiꝰ dānatiſſimis ꝓditorie fraudis oꝑbꝰ/ ſciamꝰ nos d̓ clero/ nosdicti ꝑ attonomaſiā eccl̓aſtici ⁊ a qͥbꝰ ⁊ qͣlit̓abſtīere debeamꝰ ne ſi ſil̓es fuerimꝰ ī execrādo facīore. par nos īuoluat horrēda dānatio. ¶ Iactamꝰ in pͥmis hͦ ꝓ dicēdis fundamētū ꝙ ꝓditio ē fraudulēta leſio alicuius/ſub amicicie vl̓ officij ſiml̓atōe. Et ita ꝓditio duplex ē iniqͥtas. qꝛ ⁊ odiū ē ⁊ ſiml̓atio¶ Proditor ē qͥ ſiml̓at officiū/ ⁊ affert detrimētū. Ul̓ ꝓditor ē familiarꝭ inimicꝰ/ eo ꝑnitioſior qͥ efficacior ē ⁊ īeuitabilior ad nocēdū. De tali in ꝓuerbijs. Simulator oredecipit amicū ſuū. ¶ Contingit aūt fieri ſi (mulatōeꝫ amicicie vel obſequij/ tripliciterin ſtatū ⁊ ꝓfeſſiōe. in geſtu ⁊ oꝑatōe in affatu ſeu locutōe. Hāc triplicē beniuolētie ſimulationē ſi q̄rimus in iuda reꝑimuſ ergaieſuꝫ ſicut his tribꝰ modis in genere finxit