Sermo de dn̄io euāgelico
lor d̓ cōmiſſis. nihil ꝯfeſſio. nihil reſtitutioſic̄ nec iude ꝓficiūt. palaꝫ ē rō. De eſt qͥppeſpes venie q̄ in dilectōe iuſticie ⁊ n̄ in peccādi deīceps ꝓpoſito collocat̉. ¶ Nos ꝟo ſalubriori credentes ꝯſilio (o p̄clari ⁊ eruditiviri) lauemur obſecro ⁊ tergamur īterius aſordibꝰ q̄ ſunt ī pedibꝰ affectionū. qͣtinꝰ abluti efficiamur de ẜuis dn̄i. d̓ exulibꝰ ciueſ.de abdicatꝭ filij ⁊ heredes. heredes qͥdē deicoheredes āt xp̄i. qͥbꝰ ꝑīde oīa dabit pr̄ inmanus. fiat fiat. ¶ Circa p̄dicta mihi qͣttuor digne ꝯſiderāda ꝑ modū qͣdruplicꝭ pulchritudinis veritatis inſpicio.Prima cōſideratio.¶ Ablutꝭ ꝑ gr̄aꝫ/ oīa ſunt cōia. Perſpicuaeſt ꝓbatio exp̄miſſis. Eoꝝ nēpe qͥlibet heres ē ⁊ coheres xp̄i. Mirat̉ hͦ aliquis. miret̉ potiꝰ qn̄ legit ꝙ ml̓titudīs credentiū erat cor vnū ⁊ aīa vna. Act̉. iiij. Si cor vnū⁊ aīa/ īmo vnū corpꝰ ⁊ vnꝰ ſpūs (ꝓut loqͥt̉apl̓s ad Eph̓. iiij.) Quid ꝯueniētiꝰ qͣꝫ vt eorū ſit vna ꝓrſus hereditas vna dn̄atio vncaſtꝰ pͥncipatꝰ. Hoc mihi ſenſiſſe videt̉ ꝓpheta dū gͣtus clamat ad deuꝫ. Particepsego ſuꝫ oīuꝫ timētiū te ⁊ cuſtodiētiū ⁊c̄. ⁊ titulū ſubdit. Miẜicordia tua dn̄e plena eſtt̓ra. Hāc ꝟitatē agͦuit egregiꝰ doctor Augdū poſuit iure poli oīa eē cōia. ¶ Irridebitſcio ſnīaꝫ iſtā aliqͥs hō qͥ non capit ea q̄ deiſunt. ſtulticia ē em̄ illi. i. Chorin. ij. Excecauit em̄ eū cupiditas. q̄ ad oblatrādū ora laxat. Obijc̄ ſtomachās ⁊ ſibi ſapiēs. Si iuſtis oīa ſūt coīa. ip̄i nihil raꝑe. nullū furtuꝫfacere poter̄t. vtēt̉ em̄ re ſua. Porro nullꝰ ēeo ditior. ſꝫ ⁊ nullꝰ a iuſtꝭ qͥcqͣꝫ pot̓it auferrevl̓ tollere. exqͦ res māebūt ſue vbicūqꝫ trāſferre cos ꝯtīgeret. Sūt qͥppe dn̄i oīuꝫ. Deniqꝫ ius erit cōe apud oēs ſuꝑ vxoribꝰ. ſeruis ⁊ ācill̓ ⁊ ſil̓ibꝰ. Sic ī errorē ſocratꝭ relabemur ⁊ haſ abſurditates ferre qͥs poterit?Sic ꝑalogizat aliqͥs hō. ſil̓r ad illū de qͦ refert Sen̄. vij. de bn̄ficijs. Ꝙ ſi deoꝝ ſuntoīa nihil erit ſacrilegiū. ⁊ ablatio q̄libet nihilominꝰ ſacrilegiū dicet̉. vbi deductio poſita ē/ ⁊ ſil̓r ſolutio vbi exp̄ſſa eſt ſenece ſnīaꝙ iuſtis oīa ſunt cōia ⁊ pulchre deduciturHuic ꝟitati ſuꝑ cātica bern̄. atteſtat̉. ¶ Fallunt̉ oppoſitū ſentiētes. qꝛ ſolū attēdūt acceptiōeꝫ dn̄ij politici ⁊ ciuil̓/ groſſam atqꝫpalꝑabilē. nihil de dn̄io naturali ⁊ origīalinihil de gͣtuito ⁊ euāgelico ꝯcipiūt. ¶ Tradit magnus Albertꝰ ⁊ ita ē qd̓ didici apue
ro/ circa ꝑticulares hoīuꝫ actōnes/ vix autnūqͣꝫ pn̄t aliqͥd ſubtile altū ⁊ abſtractū cōciꝑe. oīa ad ſenſuꝫ referūt ⁊ exꝑiētiā qd̓ agerē/ maximū eſſe veritatꝭ adipiſcēde impedimētū poſuer̄t plato in Thimeo Tulliꝰ intuſculanis q̄ſtionibꝰ. ⁊ Augꝰ. in de vera religiōe. ¶ Altiꝰ igit̉ repetētes dicamꝰ ꝓ eluci Fdatōe p̄cedētiū ⁊ ſequētiū ꝙ dn̄s qͥ vniuerſitatis dn̄s ē iure pleniſſimo creatōis ꝯſeruatōis ⁊ gubernatōis. Deūt̓. xxxij. Cōicauit dn̄iū ſuū creaturis/ capacibꝰ dn̄ij. q̄ ꝓprie ſunt creature rōnales ſole. quibꝰ vti ⁊frui cōpetit rebꝰ alijs aſſumēdo eas ī ſui facultatē. Ad naturā ſic ꝯditā in rōne ⁊ arbitrio ⁊ tali facultate/ ꝯſequit̉ dn̄iū qd̓ appellamꝰ naturale vl̓ origīale. Hoc fundatuꝫ ēin ſtatu īnocētie ⁊ ꝓml̓gatū Gen̄. i. Subijcite terrā ⁊c̄. Deturpatū ē ꝑ pctm̄. ſed reſtauratuꝫ ip̄i Noe poſt diluuium. Gen̄. ix.¶ Ad hͦ ⁊ ſuꝑ hͦ dn̄iū vt ꝑfectū integrumqꝫſit/ ſuꝑaddēda fuit gr̄a ⁊ plena ſctīſpūs cōmunicatio. Ex qͥbꝰ reſultarꝫ titulꝰ adoptionis filioꝝ. in qͦ clamamus abba pr̄. ad Roma. viij. Iſte ē titulꝰ fecūdiſſimꝰ ſupͣ quemfundat̉ dn̄iū gͣtuitū ⁊ euāgelicū. ꝑ qd̓ creatura rōnal̓ hꝫ ius ꝓpīquū ſuꝑ res qͣſlibet īferiores ad vtēdū eis debite ⁊ libere ꝓ fineſuo ꝯſequēdo. ¶ Diximus ius ꝓpinquū ꝓpter p̄deſtīatos pctōres. hn̄tes ius remotū ⁊ īpedimētū ꝑ pctm̄. ¶ Additū ē ſuꝑ resqͣſlibet īferiores. qm̄ ꝓprie dictū dn̄iū nonhꝫ locū ſuꝑ res excelſiores. qͣꝫuis ſub ſenſualiqͦ tropico dici poſſit creatura ratōnalishmōi hr̄e dn̄iū in deo ꝑ gͣtuitā eius cōicationē. ⁊ dignatiuā ꝯdeſcenſioneꝫ ip̄ius adfaciendū qͥcqͥd creatura rōnalis/ rōnabiliter voluerit. quēadmodū dicimus amicorum idē eſſe velle ⁊ nolle. Taliter haberi etdari ſpūſſctūs dr̄ ẜm determinatōeꝫ ſcōꝝEt habet̉ di. xiiij. pͥmi ſnīaꝝ cū ibidem tractatis ꝑ doctores. Plus etiā videt̉ ꝯcedereſcriptura ſacra Ioſue. xiiij. vbi dr̄ ꝙ ſtetitſol obediēte deo voci hoīs. Hoc mō dicebat̉ dn̄s teneri ꝑ Moyſen ⁊ alios ſctōs cūnequaqͣꝫ ageret ꝯͣ eoꝝ votū ⁊ or̄onē. Sꝫ etneminē eſſe qͥ ſibi obſiſteret ꝯq̄rebat̉ deusin ꝓphetis. ¶ Deinde ſubiunctū eſt ꝓut rōnabiliter voluerit. qm̄ de rōne dn̄ij ⁊ dn̄ationis eſt. ꝙ nō pōt qͥs irrōnabiliter vti rebꝰſuis manēs dn̄s. Alioqͥn nō eſſet dn̄s vſqꝫquaqꝫ ꝑfectus ip̄e deus. cui repugnans eſtoīs abuſus in ſuo dn̄io. Sꝫ ⁊ neqͥt ab inuito tolli tale dn̄iū pluſqͣꝫ neqͥt a gr̄e titulo