Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo de dn̄io euāgelico

lor cōmiſſis. nihil ꝯfeſſio. nihil reſtitutioſic̄ nec iude ꝓficiūt. palaꝫ ē. De eſt qͥppeſpes venie in dilectōe iuſticie in peccādi deīceps ꝓpoſito collocat̉. Nos ꝟo ſalubriori credentes ꝯſilio (o p̄clari eruditiviri) lauemur obſecro tergamur īterius aſordibꝰ ſunt ī pedibꝰ affectionū. qͣtinꝰ abluti efficiamur de ẜuis dn̄i. exulibꝰ ciueſ.de abdicatꝭ filij heredes. heredes qͥdē deicoheredes āt xp̄i. qͥbꝰ ꝑīde oīa dabit pr̄ inmanus. fiat fiat. Circa p̄dicta mihi qͣttuor digne ꝯſiderāda modū qͣdruplicꝭ pulchritudinis veritatis inſpicio.Prima cōſideratio. Ablutꝭ gr̄aꝫ/ oīa ſunt cōia. Perſpicuaeſt ꝓbatio exp̄miſſis. Eoꝝ nēpe qͥlibet heres ē coheres xp̄i. Mirat̉ aliquis. miret̉ potiꝰ qn̄ legit ml̓titudīs credentiū erat cor vnū aīa vna. Act̉. iiij. Si cor vnū aīa/ īmo vnū corpꝰ vnꝰ ſpūs (ꝓut loqͥt̉apl̓s ad Eph̓. iiij.) Quid ꝯueniētiꝰ qͣꝫ vt eo ſit vna ꝓrſus hereditas vna dn̄atio vncaſtꝰ pͥncipatꝰ. Hoc mihi ſenſiſſe videt̉pheta gͣtus clamat ad deuꝫ. Particepsego ſuꝫ oīuꝫ timētiū te cuſtodiētiū ⁊c̄. titulū ſubdit. Miẜicordia tua dn̄e plena eſtt̓ra. Hāc ꝟitatē agͦuit egregiꝰ doctor Aug poſuit iure poli oīa cōia. Irridebitſcio ſnīaꝫ iſtā aliqͥs non capit ea deiſunt. ſtulticia ē em̄ illi. i. Chorin. ij. Excecauit em̄ cupiditas. ad oblatrādū ora laxat. Obijc̄ ſtomachās ſibi ſapiēs. Si iuſtis oīa ſūt coīa. ip̄i nihil raꝑe. nullū furtuꝫfacere poter̄t. vtēt̉ em̄ re ſua. Porro nullꝰ ēeo ditior. ſꝫ nullꝰ a iuſtꝭ qͥcqͣꝫ pot̓it auferrevl̓ tollere. exqͦ res māebūt ſue vbicūqꝫ trāſferre cos ꝯtīgeret. Sūt qͥppe dn̄i oīuꝫ. Deniqꝫ ius erit cōe apud oēs ſuꝑ vxoribꝰ. ſeruis ācill̓ ſil̓ibꝰ. Sic ī errorē ſocratꝭ relabemur haſ abſurditates ferre qͥs poterit?Sic ꝑalogizat aliqͥs. ſil̓r ad illū de refert Sen̄. vij. de bn̄ficijs. ſi deoꝝ ſuntoīa nihil erit ſacrilegiū. ablatio q̄libet nihilominꝰ ſacrilegiū dicet̉. vbi deductio poſita ē/ ſil̓r ſolutio vbi exp̄ſſa eſt ſenece ſnīa iuſtis oīa ſunt cōia pulchre deduciturHuic ꝟitati ſuꝑ cātica bern̄. atteſtat̉. Fallunt̉ oppoſitū ſentiētes. qꝛ ſolū attēdūt acceptiōeꝫ dn̄ij politici ciuil̓/ groſſam atqꝫpalꝑabilē. nihil de dn̄io naturali origīalinihil de gͣtuito euāgelico ꝯcipiūt. Tradit magnus Albertꝰ ita ē qd̓ didici apue

ro/ circa ꝑticulares hoīuꝫ actōnes/ vix autnūqͣꝫ pn̄t aliqͥd ſubtile altū abſtractūciꝑe. oīa ad ſenſuꝫ referūt exꝑiētiā qd̓ age/ maximū eſſe veritatꝭ adipiſcēde impedimētū poſuer̄t plato in Thimeo Tulliꝰ intuſculanis q̄ſtionibꝰ. Augꝰ. in de vera religiōe. Altiꝰ igit̉ repetētes dicamꝰ eluci Fdatōe p̄cedētiū ſequētiū dn̄s vniuerſitatis dn̄s ē iure pleniſſimo creatōis ꝯſeruatōis gubernatōis. Deūt̓. xxxij. Cōicauit dn̄iū ſuū creaturis/ capacibꝰ dn̄ij.prie ſunt creature rōnales ſole. quibꝰ vtifrui cōpetit rebꝰ alijs aſſumēdo eas ī ſui facultatē. Ad naturā ſic ꝯditā in rōne arbitrio tali facultate/ ꝯſequit̉ dn̄iū qd̓ appellamꝰ naturale vl̓ origīale. Hoc fundatuꝫ ēin ſtatu īnocētie ꝓml̓gatū Gen̄. i. Subijcite terrā ⁊c̄. Deturpatū ē pctm̄. ſed reſtauratuꝫ ip̄i Noe poſt diluuium. Gen̄. ix. Ad ſuꝑ dn̄iū vt ꝑfectū integrumqꝫſit/ ſuꝑaddēda fuit gr̄a plena ſctīſpūsmunicatio. Ex qͥbꝰ reſultarꝫ titulꝰ adoptionis filioꝝ. in clamamus abba pr̄. ad Roma. viij. Iſte ē titulꝰ fecūdiſſimꝰ ſupͣ quemfundat̉ dn̄iū gͣtuitū euāgelicū. qd̓ creatura rōnal̓ hꝫ ius ꝓpīquū ſuꝑ res qͣſlibet īferiores ad vtēdū eis debite libere fineſuo ꝯſequēdo. Diximus ius ꝓpinquūpter p̄deſtīatos pctōres. hn̄tes ius remo īpedimētū pctm̄. Additū ē ſuꝑ resqͣſlibet īferiores. qm̄ ꝓprie dictū dn̄iū nonhꝫ locū ſuꝑ res excelſiores. qͣꝫuis ſub ſenſualiqͦ tropico dici poſſit creatura ratōnalishmōi hr̄e dn̄iū in deo gͣtuitā eius cōicationē. dignatiuā ꝯdeſcenſioneꝫ ip̄ius adfaciendū qͥcqͥd creatura rōnalis/ rōnabiliter voluerit. quēadmodū dicimus amicorum idē eſſe velle nolle. Taliter haberi etdari ſpūſſctūs dr̄ ẜm determinatōeꝫ ſcōꝝEt habet̉ di. xiiij. pͥmi ſnīaꝝ ibidem tractatis doctores. Plus etiā videt̉ ꝯcedereſcriptura ſacra Ioſue. xiiij. vbi dr̄ ſtetitſol obediēte deo voci hoīs. Hoc dicebat̉ dn̄s teneri Moyſen alios ſctōsnequaqͣꝫ ageret ꝯͣ eoꝝ votū or̄onē. Sꝫ etneminē eſſe ſibi obſiſteret ꝯq̄rebat̉ deusin ꝓphetis. Deinde ſubiunctū eſt ꝓutnabiliter voluerit. qm̄ de rōne dn̄ij dn̄ationis eſt. pōt qͥs irrōnabiliter vti rebꝰſuis manēs dn̄s. Alioqͥn eſſet dn̄s vſqꝫquaqꝫ ꝑfectus ip̄e deus. cui repugnans eſtoīs abuſus in ſuo dn̄io. Sꝫ neqͥt ab inuito tolli tale dn̄iū pluſqͣꝫ neqͥt a gr̄e titulo