Sermo de penitentia
alioqͥn curatus poſſꝫ negare euchariſtiam¶ Quid ſi curatus nollet credere? Rn̄det̉ocuilibet in foro ꝯſcīe ſeu ꝯfeſſionis credendū eſt ꝓ ſe ⁊ ꝯͣ ſe. niſi in caſibꝰ publicis/ qm̄alit̓ curatus nō poſſet certificari. etiam ſiſibi fieret ꝯfeſſio. ¶ Quid ſi ꝯfeſſor erret/ inabſoluēdo plus qͣꝫ pōt? Rn̄det̉ ꝙ ſi peccator erat bona fide/ ⁊ neſciat impedimentuꝫſecurus ē. Si aūt ſciat/ nō rite abſoluitur.Si etiā poſtmodū ſciat impedimentū fuiſſe/ tenet̉ vt plurimū iteꝝ ꝯfiteri. Dare v̓oregulā generalē/ qn̄ ſic ⁊ qn̄ nō. eſt ꝓlixū nimis atqꝫ difficile. ¶ Felix ablutio peduꝫ ꝑꝯfeſſionē/ q̄ ita fit oportune. integre non ficte. ⁊ ſecrete. ⁊ a ſuo iudice. Sed ve ſordibꝰabominabilibꝰ aliqͦꝝ ⁊ eluibilibꝰ qͦs in aꝑtum ꝯfeſſionis venire ⁊ palpari vel tāgi īmo vel videri nō ꝑmittūt qͣttuor peſtes improbe. pudor. timor. p̄ſumptio. deſperatio¶ De pudore habemꝰ in Cobia/ cui volētilauare pedes occurrit piſcis volēs eum deuorare. Quid piſcis in aqͣ latēs/ niſi pudoroccultus. ſꝫ ſuffocādus ē pudor talis ⁊ admulta tādē vtilis inuenit̉. ad cibū ꝯͣ demoniū. ⁊ ad viſum. Applicatōeꝫ nō ꝓſequor.¶ Ceteꝝ ſcabies ſic latet in aliquibꝰ vt ſe ſcabioſos nō credāt/ dicēteſ qͥd ego feci? Sūego fur vel homicida? Hoc ꝯtingit etiā illis qͥ deuoti reputant̉. qꝛ latet ſuꝑbia ſubtile malū q̄ nō ꝑmittit deuenire in cognitionem pctōꝝ. ꝯͣ qd̓ orabat ꝓph̓a. Illuminaoculos meos ⁊c̄. Exꝑtus ſum de multis ⁊in multis/ qͥ ꝑ qͣttuor aut tres annos fuer̄tin pctīs grauiſſimis. qͣꝫuis fere qͦtidie ꝯfiterent̉ ⁊ vt erat ſua opinio pēitebāt. Quidergo erit de nō recogitātibꝰ annos ſuos inamaritudine aīe ſue ſi recogitantibꝰ ſeduletalis cecitas eueniat. Quē nō exterreat qd̓dicit apl̓s. Nihil mihi ꝯſciꝰ ſum ⁊c̄. ¶ Amplius ꝟo p̄ſumptio ſeu repromiſſio neqͣſſima decepit plures/ hn̄tes voce coruinam/cras cras/ ꝯuerti poteris cum voles. Hecvox innūera hoīum milia ⁊ ꝑdidit ⁊ ꝑdetqꝛ qͥ nō eſt hodie/ cras minus aptus erit.¶ Poſtremo vidimus deſperatōeꝫ in iuda⁊ cayn ⁊ qͥbuſdā alijs. Migrat iudas .i. cōfeſſio ſeruus optimus ꝓpt̓ multitudinē ⁊afflictōeꝫ ſeruitutis. qꝛ .ſ. qͦtidie fit reiteratio pctōꝝ q̄ iudas abluere tandem refugit⁊ deſperat. Abijciamus hec impedimētaqꝛ dn̄s ⁊ ſi rē grandē nob̓ diceret bn̄ faceredebueramꝰ qͣꝫto magis. qꝛ dic̄ cuilibet noſtrum/ vade ⁊ lauare ſeptiēs .i. ꝑfecte.
KOnuertamuspoſtremo oculos nr̄e ꝯſideratiſonis ad exterſionē q̄ fit ꝑ manūſatiſfactōnis. ¶ Hec qͥdem exterſio habeataſperitatē ſeu penalitatē habeat ronabilitatem habeat claritatem. habeat celeritatem.¶ Prepoſuera ẜm hec qͣttuor q̄dam diſſerere ſalubria de modis iniugēdi ſatiſfactōesvt nec gͣues ſint nec importabiles. nec publice ꝓ pctīs ſecretis. Nec dent̉ inuitis. autſi nō fieri credant̉. qꝛ melius ē cū ꝑua penitentia/ ⁊ qͣſi nulla ducere hoīes in purgatoriū. qͣꝫ cū forti q̄ nō fiet oppͥmere ⁊ detrudere in infernū. Nec exigant̉ irregularit̓ iuramēta aūt ꝓmiſſiōes de hͦ vl̓ hͦ faciēdo. Sꝫmagis oīa in monitiōe atqꝫ ꝯſilio. Deniqꝫſaluberrimū ē inducere homīes vt aduerſitates ⁊ labores huiꝰ vite accipiāt in patiētia ⁊ bona gr̄arūactōe. qm̄ ꝑ hͦ poterūt efficaciter vt crebro ſatiſfacere de pctīs ſuis. ⁊gr̄aꝝ augmēta ꝓmereri. fiat v̓tus de neceſſitate. ¶ Sūt aūt ſordide trāſgreſſiones alique q̄ vix ad fundū pn̄t extergi. Exemplificemus in qͣttuor. Primo/ corruptio aliorūin moribꝰ. ſuꝑ qͦ accipite qͥd Beregariusmoriens in die epiphanie dixerit. Hodiemihi apparebit dn̄s meus ieſus xp̄us/ velad gl̓iaꝫ ſicut ſpero ꝓpter pnīaꝫ meā vl̓ addamnatōeꝫ ſicut formido ꝓpter alioꝝ corruptiōeꝫ qͦs ad viā veritatis reducere nonpotui. Horreāt ⁊ caueāt hi qͥ ad ſil̓itudinēdemonū gaudēt alios ſecū trahere ad interitum. p̄ſertim iuuenes ⁊ pueros. tales neſcio ſi potuerūt vnqͣꝫ ſatis penitere. ſufficere eis debuerit dānatio ꝓpria. Quid d̓ malis exemplis magnoꝝ ⁊ lr̄atoꝝ viroꝝ. ¶ Alteꝝ eſt viciū qd̓ vix ſuſcipit ſatiſfactionē etexterſionē .ſ. iniuſtū bellū in temꝑalibꝰ. ⁊ iniuſte ꝓmotōes in ſpūalibꝰ. vn̄ oriunt̉ mortes tam temꝑales qͣꝫ ſpūales. O felices qͦsdeus tollit extra neceſſitatem aut ꝑiculumtalia faciendi. vt nec iniuſte militēt/ aut militare ꝯſulāt. ¶ Inferimus adhuc tercio iniuſtam patrocinationeꝫ. q̄ dolis ⁊ aſtutijstollit hereditates alioꝝ. qꝛ fit vix ꝯſcientiavel reſtitutio ſuꝑ iſtis. Et adhuc inſanabilior eſt iniuſta diffamatio q̄ debitā vite ciuilis famā aufert. ¶ Poſtremo ponimꝰ pōpoſitatē ſtatus vt ꝑ ſymonia vel rapinam/aut vſuram. qꝛ vix pōt fieri ceſſio. vt deſcēdat qͥs a ſtatu alto qͣꝫqͣꝫ damnabiliſſimo inbaſſum debitū ⁊ tranqͥllū. ¶ Tāta ē hūani
K