Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In cena dn̄i factus

XLI

Axexercitati/ vir ſciūt qͥd dicere Quid igit̉ facient ſcholaſtici noſtri tꝑis/ materias tales nec cogitare nec legere ſuperficietenusdignant̉ dicētes. O ſciemus talia vellemus. Uelint tales aliqn̄. alioqͥn nihil ſcient etiā qn̄ voluerint pauca ſciēt. Sꝫ dicamus ad id qd̓ querit̉/ qͣliter ſe hēbit peccator/ hn̄s caſus reſeruatos? Hec eſt certaꝯcluſio ſi habeat taleꝫ ſacerdotē pōtvelit abſoluere nec inde ſcādalizet̉/ tenetur totū dicere. Exempli gr̄a. Si vadit adep̄m/ ep̄s vult totū audire/ dicat. Si adſuū curatū qui pōt abſoluere/ ſimilit̓ dicat tn̄ vtrobiqꝫ ſit ſecuritas neuter ſcandalizabit̉ ꝓnitatē ad pctm̄. vt in materiafidei/ vel in pctō carnis. Sꝫ q̄rat tunc alios de licentia ſaltē petita. Si aūt ep̄s quipōt oīa abſoluere/ vult niſi reẜuata audire. alius poſſit niſi reẜuata:abeſt bona volūtas bona fides in ꝯfitente. auderē dicere qͥn poſſet pctā ſua iſto dimidiare. ſicut ligatus duabꝰ excōicatiōnibꝰ pōt abſolui. pͥmo de vna poſt decem dies ab altera/ ſicut etiā in diuerſis diebꝰ pōt fieri vna ꝯfeſſio. Itaqꝫ requirit̉tāta vnitas ſicut in alijs ſacr̄is. Et ē ibiquedā vnitas in mīſtris iſtis duobꝰ. in vnitate .ſ. vnius potētis ſacr̄alit̓ integrefecte ſuꝑ iſtius pct̄ā. audere p̄terea aſſerere in onus ſacri ꝯfeſſiōis/ talis teneret̉ſuo ſacerdoti pōt de omībꝰ abſoluereoīa dicere. Scio tn̄ tutius ē ſalubrius(ſed quilibet poteſt facilit̓ induci) dicere pctā ſua ſic diuerſis. qꝛ (vt dic̄ Scotustalis ꝯfeſſio de vno pctō pluribꝰ/ vocat̉ex genere ſuo eſſe ſecreta. qꝛ iſti duo audierūt/ poſſent ferre teſtimoniū ꝯͣ ꝯfitenteꝫ inforo ꝯtētioſo. lꝫ peccarent. tn̄ valeret teſtimoniū. Itē nullus īuitus pōt (vt videt̉) cogi dicerebis pctm̄ ſuū in ꝯfeſſione. cuꝫ lexdiuina cogit vel obliget niſi ad ſel̓ ꝯfitē. Et ſi in religioſis oporteat pluribꝰ ꝯfiteri. hoc ē de eoꝝ volūtate ſe regule ſummiſerūt. Si dr̄ ſic curatus ſacerdos/cognoſceret pctōrem ⁊c̄. argueret oīapctā dicenda rurſus eſſent.Tercio fiat vereſcilicet ficte. eſt in ꝯtritōe charitate ẜmꝓbabilē ꝯiecturā. Utꝝ aūt ꝯfeſſio fit ſine charitate liberet/ ne iteꝝ dicant̉ pctā vl̓a p̄cepto eccl̓ie eſt difficultas vix int̓ ſcolaſticos ſufficiēter diſſolubil̓. On̄dit mul-

tiplex opinionū varietas. Dicit autē dn̄swilhelmus Pariſien̄. alij cōīter/ attritio alias eſſet ſufficiēs/ fit ſufficiēs virtute ſacr̄i. Ponendū eſt igit̉ dicenduꝫ ſic̄quidā in euangelio. Credo dn̄e. adiuua incredulitatē mea. ita pnīario adiuua dn̄e īpenitētiā meā. Querit̉ ſi tali debeat daripnīa? Rn̄det̉ ſic/ abſoluēdo. ſꝫ ad cautelā p̄ſeruatōeꝫ futuris. vt deus cor illuminet. Conſiliū Ambroſij. Age interiꝫ qͥcquid boni potes malū abbreuia. Quidſi dicit ſe ꝯtritum. putat ꝯfeſſor mentit̉vel ſcit aliude. vel vult facere ꝯſcīaꝫ ſedexcuſare? Rn̄deo. p̄dicere dꝫ ſibi/ abſolutio valet/ ſi poſuerit impedimētū.intētio ſua eſt abſoluere/ niſi faciatꝓmittit dicit. Attn̄ abſolutio dꝫ fieri abſolute. Eſt autē forma talis. Ego te abſoluo pͥmo ab excōmunicatōe. Ite ego te abſoluo a pctīs tuis mihi ꝯfeſſis in noīe patris filij ſpūſſctī. Amē. De ꝯfeſſionisſecreto hoc tenendū eſt pͥmo. in nullo caſu reuelanda eſt etiā in hereſi. nec papa pōtdiſpēſare. Item nec de ꝯſenſu ꝯfeſſi niſi dicat extra ꝯfeſſionē. Itē nec ad interrogationem cuiuſcūqꝫ iudicis qd̓cūqꝫ iuramē. niſi ſciuerit aut teſtimonia. qꝛ dicere tūc pōt ideo dꝫ. fatuā cautelā aliqͦrum. Itē ſi ſola pctā ſint ꝓprie de ſigilloꝯfeſſionis tn̄ pnīe date interrogationesrōnabiles hincinde ꝑſone noīate ſunt celande. Inqͥrentes aūt reuelātes/ grauiterpeccāt/ eſſent puniēdi p̄ſertim vbi ex curioſitate ex charitate diſcreta ꝓcedit inſitio. Itē de ꝑſonis ꝯfeſſis expedit magistacere qͣꝫ aliqͥd dicere vel laudando vel vitupando in generali vel ſpeciali.Fiat poſtmodum aſuo iudice. Iudex in ꝯfeſſione eſt vel papavel ep̄s vel curatus vel aliqͥs legitīe ab aliquo iſtoꝝ delegatus/ Querit̉ cui ſit expedientius ꝯfiteri? Rn̄deo regularit̓ ceterꝭparibꝰ ſuo curato ordinario. Primuꝫ ꝓpt̓obedientiā. deinde ꝓpter facilitate habendi poſtmodū in ꝑiculis mortꝭ vl̓ ī ſacramentoꝝ adminiſtratōne. Querit̉ ſi ꝯfeſſihabentibꝰ poteſtatē delegatā teneant̉ iterūpctā eadeꝫ ſemel in anno ꝯfiteri? Rn̄deo. p̄ſertim vbi de ꝯſenſu curati hoc factuꝫeſt. Ideo tutius ē petere licentiā. Expeditetiā vt talis in anno ſel̓ ſe pn̄tet curato ſuo ſacr̄o ſuſcipiēdo obediētia impēdēda.

b B