In cena dn̄i factus
XLI
Axexercitati/ vir ſciūt qͥd dicere Quid igit̉ facient ſcholaſtici noſtri tꝑis/ qͥ materias tales nec cogitare nec legere ſuperficietenusdignant̉ dicētes. O ſciemus talia cū vellemus. Uelint gͦ tales aliqn̄. alioqͥn nihil ſcient etiā qn̄ voluerint pauca ſciēt. ¶ Sꝫ dicamus ad id qd̓ querit̉/ qͣliter ſe hēbit peccator/ hn̄s caſus reſeruatos? Hec eſt certaꝯcluſio ꝙ ſi habeat taleꝫ ſacerdotē qͥ pōt ⁊velit eū abſoluere nec inde ſcādalizet̉/ tenetur totū dicere. Exempli gr̄a. Si vadit adep̄m/ ⁊ ep̄s vult totū audire/ dicat. Si adſuū curatū qui pōt abſoluere/ ſimilit̓ dicatdū tn̄ vtrobiqꝫ ſit ſecuritas ꝙ neuter ſcandalizabit̉ ꝑ ꝓnitatē ad pctm̄. vt in materiafidei/ vel in pctō carnis. Sꝫ q̄rat tunc alios de licentia ſaltē petita. Si aūt ep̄s quipōt oīa abſoluere/ nō vult niſi reẜuata audire. ⁊ alius nō poſſit niſi nō reẜuata: ⁊ nōabeſt bona volūtas ⁊ bona fides in ꝯfitente. Nō auderē dicere qͥn poſſet pctā ſua iſtomō dimidiare. ſicut ligatus duabꝰ excōicatiōnibꝰ pōt abſolui. pͥmo de vna poſt ꝑ decem dies ab altera/ ſicut etiā in diuerſis diebꝰ pōt fieri vna ꝯfeſſio. Itaqꝫ nō requirit̉tāta vnitas h̓ ſicut in alijs ſacr̄is. Et ē ibiquedā vnitas in mīſtris iſtis duobꝰ. in vnitate .ſ. vnius potētis ſacr̄alit̓ integre ⁊ ꝑfecte ſuꝑ iſtius pct̄ā. Nō audere p̄terea aſſerere in onus ſacri ꝯfeſſiōis/ ꝙ talis teneret̉ſuo ſacerdoti qͥ nō pōt de omībꝰ abſoluereoīa dicere. Scio tn̄ ꝙ tutius ē ⁊ ſalubrius(ſed nō quilibet poteſt facilit̓ induci) dicere pctā ſua ſic diuerſis. qꝛ (vt dic̄ Scotustalis ꝯfeſſio de vno pctō pluribꝰ/ nō vocat̉ex genere ſuo eſſe ſecreta. qꝛ iſti duo qͥ audierūt/ poſſent ferre teſtimoniū ꝯͣ ꝯfitenteꝫ inforo ꝯtētioſo. lꝫ peccarent. tn̄ valeret teſtimoniū. Itē nullus īuitus pōt (vt videt̉) cogi dicerebis pctm̄ ſuū in ꝯfeſſione. cuꝫ lexdiuina nō cogit vel obliget niſi ad ſel̓ ꝯfitēdū. Et ſi in religioſis oporteat pluribꝰ ꝯfiteri. hoc ē de eoꝝ volūtate qͥ ſe regule ſummiſerūt. Si dr̄ ꝙ ſic curatus ſacerdos/ nōcognoſceret pctōrem ⁊c̄. hͦ argueret ꝙ oīapctā dicenda rurſus eſſent.Tercio fiat vereſcilicet nō ficte. hͦ eſt in ꝯtritōe ⁊ charitate ẜmꝓbabilē ꝯiecturā. ¶ Utꝝ aūt ꝯfeſſio q̄ fit ſine charitate liberet/ ne iteꝝ dicant̉ pctā vl̓a p̄cepto eccl̓ie eſt difficultas vix int̓ ſcolaſticos ſufficiēter diſſolubil̓. On̄dit hͦ mul-
tiplex opinionū varietas. Dicit autē dn̄swilhelmus Pariſien̄. ⁊ alij cōīter/ ꝙ attritio q̄ alias nō eſſet ſufficiēs/ fit ſufficiēs virtute ſacr̄i. Ponendū eſt igit̉ ⁊ dicenduꝫ ſic̄quidā in euangelio. Credo dn̄e. adiuua incredulitatē mea. ita pnīario adiuua dn̄e īpenitētiā meā. ¶ Querit̉ ſi tali debeat daripnīa? Rn̄det̉ ꝙ ſic/ nō abſoluēdo. ſꝫ ad cautelā ⁊ p̄ſeruatōeꝫ ꝓ futuris. vt deus cor illuminet. Conſiliū Ambroſij. Age interiꝫ qͥcquid boni potes ⁊ malū abbreuia. ¶ Quidſi dicit ſe ꝯtritum. ⁊ putat ꝯfeſſor ꝙ mentit̉vel ſcit aliude. vel nō vult facere ꝯſcīaꝫ ſedexcuſare? Rn̄deo. ꝙ p̄dicere dꝫ ſibi/ ꝙ abſolutio nō valet/ ſi poſuerit impedimētū. ⁊ ꝙintētio ſua nō eſt eū abſoluere/ niſi faciat q̄ꝓmittit ⁊ dicit. Attn̄ abſolutio dꝫ fieri abſolute. Eſt autē forma talis. Ego te abſoluo pͥmo ab excōmunicatōe. Ite ego te abſoluo a pctīs tuis mihi ꝯfeſſis in noīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī. Amē. ¶ De ꝯfeſſionisſecreto hoc tenendū eſt pͥmo. ꝙ in nullo caſu reuelanda eſt etiā in hereſi. nec papa pōtdiſpēſare. Item nec de ꝯſenſu ꝯfeſſi niſi dicat extra ꝯfeſſionē. Itē nec ad interrogationem cuiuſcūqꝫ iudicis ꝑ qd̓cūqꝫ iuramētū. niſi hō ſciuerit aut ꝑ teſtimonia. qꝛ dicere tūc pōt ⁊ ideo dꝫ. Nō fatuā cautelā aliqͦrum. Itē ⁊ ſi ſola pctā ſint ꝓprie de ſigilloꝯfeſſionis tn̄ pnīe date ⁊ interrogationesrōnabiles hincinde ⁊ ꝑſone noīate ſunt celande. Inqͥrentes aūt ⁊ reuelātes/ grauiterpeccāt/ ⁊ eſſent puniēdi p̄ſertim vbi ex curioſitate nō ex charitate diſcreta ꝓcedit in qͥſitio. Itē de ꝑſonis ꝯfeſſis expedit magistacere qͣꝫ aliqͥd dicere vel laudando vel vitupando in generali vel ſpeciali.Fiat poſtmodum aſuo iudice. Iudex in ꝯfeſſione eſt vel papavel ep̄s vel curatus vel aliqͥs legitīe ab aliquo iſtoꝝ delegatus/ Querit̉ cui ſit expedientius ꝯfiteri? Rn̄deo ꝙ regularit̓ ⁊ ceterꝭparibꝰ ſuo curato ordinario. Primuꝫ ꝓpt̓obedientiā. deinde ꝓpter facilitate habendi eū poſtmodū in ꝑiculis mortꝭ vl̓ ī ſacramentoꝝ adminiſtratōne. ¶ Querit̉ ſi ꝯfeſſihabentibꝰ poteſtatē delegatā teneant̉ iterūpctā eadeꝫ ſemel in anno ꝯfiteri? Rn̄deo ꝙnō. p̄ſertim vbi de ꝯſenſu curati hoc factuꝫeſt. Ideo tutius ē petere licentiā. Expeditetiā vt talis in anno ſel̓ ſe pn̄tet curato ſuoꝓ ſacr̄o ſuſcipiēdo ⁊ obediētia impēdēda.
b B