De tēperantia in cibis potu
ſic ē oportere viros eccl̓iaſticos tollere quātū cōmode pn̄t/ oēm ab eis auaricie ⁊ hypocriſis ſuſpitionē ſi prodeſſe ſubditꝭ voluerītUerū qͥppe ē illud Aug. ꝙ bonā ꝯſcīaꝫ deoproximis v̓o famā bonā debēt. et in hoc cōdolēdus eſt qui famā ſuā negligit. Ꝙ ſi qͥsex p̄latis ſibi parce viuat/ pomꝑas oēs abiciēs vel abhorrēs/ theſaurizet nihilominus⁊ extorqueat vndecūqꝫ pecunias. reddit ſenō negabo ꝯtemnēdū longe ampliꝰ/ qͣꝫ ſi nōdicā liberaliter ſed ꝓdige et pompatice v̓tute polleat/ niſi ꝙ tꝑantiā iſtā exterioreꝫ moderatiorē on̄dit/ iudicabit̉ rōnabilit̓ fermentatꝰ fermēto phariſeoꝝ qd̓ ē hypocriſis. Dicet̉ nempe iſtā pompā extrinſecus negligerenō ad humilitatē ſed tenacitatē. nō ad v̓tutēſed ad celandū qualicūqꝫ mō vite ſue turpitudinē. vel deniqꝫ ſic vt lucroſius atqꝫ liberius ſubditos ſeducat. ſeductoſqꝫ licētiꝰ ſpoliet. laceret ⁊ ꝑdat. ¶ Quid igit̉ acturus ē p̄laatus ne ſubditoꝝ morſibꝰ pateat tanqͣꝫ auarſeu tenax. ſordidꝰ aut fictus/ ſi non laute velvſitata aliorū prodigalitate vixerit. ſi nō eccleſiaſtica bona in vſus ꝓphanos diſſipauerit in veſtibꝰ ⁊ prādijs. ī familiaribꝰ ocioſis⁊ diſcolis. qͥd inqua acturus ē⁊ Reſpondeoſub vna veritate ſatis notāda. Uir eccl̓iaſticus/ p̄ſertim curatꝰ vel p̄latꝰ/ nō ſolū pōt licite dare ī publico elemoſynas ſuas ⁊ an̄ ſe tuba canere. hoc ē ſe manifeſtare cū facit elemoſynā. Sed etiā ad hoc agēdū obligat̉ ꝓ loco⁊ tꝑe/ tāqͣꝫ ī exemplū poſitꝰ alioꝝ. ⁊ velut lucerna ardēs ſuꝑ candelabꝝ vt om̄ibꝰ luceatqͥ ſūt ī domo eccl̓ie ſue. Si aūt egerit hͦ/ tollet oēm ſuſpitionē tenacis auaricie qn̄ monſtrabit oꝑbꝰ/ ꝙ ſibi parcꝰ ē/ vt alijs fructuoſiꝰ largiat̉. ⁊ bona eccl̓e recipit non vt rapaxꝯſumptor/ ſed vt piꝰ diſtributor. Cognouivnū qui plerūqꝫ diſtribuebat aliqͣ ī publicoſub hac intētōne/ qͥ nō dediſſet ī occulto. necerrare putandꝰ ē. Sed errāt plane qͥ p̄latosquoſdā laudare ſe credūt/ cū dicūt eos nihildare in oculis hoīm ad euitatiōeꝫ vane laudis. Nā ad dandū publice p̄ceptū habēt qd̓C alijs ē ꝯſiliū. ¶ Dicet ſtatim aliqͥs ſnīam hācꝯͣdicere v̓bis xp̄i quibꝰ nos inſtruit dicens.Cū facꝭ elemoſynas/ neſciat ſiniſtra tua/ qͥdfaciat dextera tua. ⁊ iteꝝ. Noli tuba canere.ſed da ī abſcōdito. ⁊ pr̄ tuus qͥ videt ī abſcōdito reddet tibi. Ita ē. ſic iubet xp̄s. iubet nihilominꝰ vt luceat oꝑa nr̄a bona. vt gl̓ificētpatrē noſtꝝ qͥ ī celis ē. Et fortaſſis inuicē aduerſari putarent̉ hec duo mādata/ ſi non ex
locutōnis circūſtātia pateret ꝯcordia. Uultqͥppe xp̄s vt oꝑa nr̄a fiāt ⁊ ī abſcondito qͦ adintētōeꝫ nō captāde laudis ꝓprie. ⁊ in publico ꝓpter augmētatōꝫ ī proximis diuīe gl̓ie.ſicut dicit Greg. ꝙ ſic opus fiat ī publico/ qͣtinus intētio maneat ī occulto. ¶ Scio ⁊ bn̄ſcio/ ꝙ iſtud plurimū habet difficultatꝭ apd̓nō exercitatos ī ꝟ̓tutibꝰ/ ⁊ qͥ nōdū didicerūthumiliter ſapere ⁊ humane gloriūcule fauores deſpicere. ꝓpterea apud eos qͥ nō hn̄t exofficio ꝓdeſſe ceterꝭ plerūqꝫ. tutiꝰ ē atqꝫ ꝯſultiꝰ occultare bona ſua ab ocul̓ hoīm/ qͣtinꝰeandē tegere poſſint ⁊ ꝯſeruare a ſurreptiōe⁊ flatu inanis glorie apud deū. incredibili ſiqͥdē facilitate exufflat ventꝰ ſuꝑbie/ elemoſyne fructū a manudātis eā ī ꝯſpectu alioꝝ niſi fuerit manꝰ hec ꝑ hūilitatē pͥus ſolide clauſa ꝯͣ talē ſuꝑbie vētū. ¶ Propterea videte q̄ſo ī quātis ſe ꝑplexitatibꝰ īuoluūt. et quō ponūt in rhete pedes ſuos p̄lati/ p̄cipue qͥ aliorū gerēdoꝝ ſuſcipiūt pͥus qͣꝫ ſolidati ſint ī ꝟtutibꝰ/ maxīe ī hūilitate. qm̄ obligat eos ſuſceptum officiū vētilare ⁊ exponere oꝑa ſuabona ad aurā publicā. ſicut el̓ vnas. p̄dicationes. ⁊ cetera pietatis officia. Sūt em̄ ī loco ꝯſtituti nō acqͥrēde ꝑfectōis ſed exercēdeIō iuſſione apl̓ica ꝓhibet̉ neophitꝰ ordinari/ ne ī ſuꝑbiā elatꝰ ⁊c̄. Tn̄ tales p̄lati īexercitati. ſi agere iſta tēptauerīt vix aut nūqͣꝫ euadūt p̄cipitiū. foueā .ſ. elatōis ⁊ tumeſcētꝭ ſuꝑbie. Difficile qͥdē ē illud bn̄ agere qd̓ nō an̄didiceritꝭ. Et ſi hͦ ī om̄i arte veꝝ ē. maxīe tn̄ī arte artiū q̄ eſt bn̄ viuēdi ad regimē aīarū.Ad hͦ ꝓpoſitū exponit Greg. de qͥbuſdā p̄latis illud de Iob p̄allegatū. poſuit ī rhete pedes ſuos ⁊ in macul̓ ſuis ambulat. Ex p̄dictis ꝯcludamꝰ nō oꝑtere viros eccl̓iaſticosꝯſumere bona eccl̓ie ī pompaticis vſibꝰ adeuitandā notā auaricie Sūt qͥppe modi alijꝑ qͦs melior et ſanctior fama q̄ri p̄t. ¶ Porroſi vir eccl̓iaſticꝰ ī reliqͥs bn̄ vixerit pudice. iuſte ⁊ pie. nullo mō generabit ſuſpitōem de ſimulatōe ſanctitatis. ſibi ꝑce viuēdo augebitur potiꝰ fama ſua. ⁊ erit odor bonus bonis¶ Ceteꝝ apud qͦſdā malignātiū ⁊ oīm quantūcunqꝫ ſctē facta calumniātiū līguiſqꝫ maledicis ſꝑ loq̄ntiū iniqͣ nullus ꝓficere p̄t qͥngl̓iaꝫ ſequat̉ inuidia ⁊ īuidiā mala detractioSꝫ taliū ꝯtēnēdꝰ ipſe ꝯtēptꝰ nec extimeſcēdū ſcandalū. qm̄ ceci ſunt ⁊ duces cecorū. v̓ba xp̄i ſunt ad apl̓os.Ertractemus terciā rationē quam ꝑaliqͥ pompas ſuas excuſare volētesTl.Rs