Intrare religionem XXXIX

Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. vlt̓. ¶ Sequit̉ ꝙ obligatꝰrōe furti vel ꝯmodati/ ſi nō habeat vn̄ redderet de bonis. tenet̉ ꝑ īduſtriā aūt laborē ſuuꝫſi p̄t. acqͥrere vn̄ ſatiſfactōꝫ poſſit īplere. etiāvbi viuēdū eēt ī ſtatu lōge īferiori qͣꝫ ſtatꝰ religiōis exiſtat. Nō em̄ oīm ē volare ad altamontana ꝯſilioꝝ/ īpeditis hac vel illa occaſione alis ad hoc reqͥſitis. Alioqͥn cur n̄ ſil̓rpoterit ſeruꝰ rōcinijs publicis obligatꝰ religionē libere ꝓfiteri. vl̓ ad ſacros ordīes promoueri. qd̓ tn̄ oēs negāt. ego nō ſatꝭ intelligo diſſil̓itudīs rōem ¶ Sequit̉ ꝙ ſi neqꝫ debonis ſuis neqꝫ de induſtria ſua poterit iſteſic obligatꝰ vnqͣꝫ ſatiſfacere. vel ī toto vel ī ꝑte. ⁊ hͦ ꝓbabil̓r appareat. ip̄e p̄t autoritate vl̓de licētia iudicis publici/ religionē intrarePatꝫ. qꝛ p̄t cedere bonis ſuis eadē autoritate. qm̄ inanis eēt actio quā inopia debitorūexcludit. Et hͦ intelligēduꝫ adhuc videt̉/ vbiꝑſona ē libera. ⁊ vbi nō currit lex vel ꝯſuetudo/ ꝙ nō hn̄tes vn̄ ſoluāt/ luāt ī corꝑe. Quēadmodū habemꝰ ī illa muliere. cuiꝰ duos filios creditor rapuerat ad vēdēdū ꝓ ſatiſfaciendo ſibi. Et ſic forte accipit̉ illud ſapiētis.Qui fenerat̉ mutuū/ ſeruꝰ ē fenerātis. Obligat̉ em̄ tal̓ ad laborādū etiā ꝑſonal̓r/ vt pateat ſibi facultas ad ſoluendū. Nec dꝫ ſibi fingere leuiter/ ꝙ ī laborādo patiat̉ detrimentūſalutis aīe ſue. Nā ī religiōe forſitan ex obedientia magis habebit circa publica et malealliciēda/ laborē exercere. Sil̓r nec valet allegatio ꝙ liber ē. et ꝙ ꝑſona liberi hoīs n̄ p̄pecunia ꝯpēſari. qm̄ talis in caſu ſic ſe ſeruūfecit/ ꝙ nō ſolū p̄t ī carcerē trudi ſꝫ vita pͥuari/ ſicut ſuſpēdia docēt furtū. Rurſum notet̉hyſtoria vidue q̄ venit ad Helizeuꝫ dicens.Ecce creditor venit vt tollat duos filios meZ os ad ſeruiēdū ſibi. iiij. Re. iiij. ¶ Seqͥt̉ ꝙ ſicobligatꝰ (vt dictū ē) ſi faciat aliqͥd vn̄ renūciet bonis ſue ſucceſſiōis. aut ſi diſtribuat bona vn̄ pauꝑ ⁊ inhabil̓ ꝑpetuo ad ſoluēdū remaneat. facit qͥdē ſtultē ⁊ iniuſte apud deū ⁊ẜm ꝯſcīam. nihilominꝰ apd̓ foꝝ publicū poterit hec renūciatio ſeu diſtributio qn̄qꝫ valida reputari. qͥa nec fert̉ iudiciū tale niſi demanifeſtis. nec īprobant̉ illic ea q̄ nō pn̄t defraude ſeu dolo ꝯuinci. Et hic eſt laqueꝰ valde magnꝰ ſi tal̓ nō inuenerit hoīes eſſe bonefidei illos qͥbus bona ſua credēdo vel donādo dereliqͥt. Poſtulat tn̄ eqͥtas cōis et bonafides publica / vt tal̓ apud iudices releuationē aliquaꝫ ſuꝑ hac querela ſi ad eos deductafuerit/ inueniat. Primo qꝛ talis nō erat vſqꝫ

quaqꝫ liber vt faceret d̓ re ſua qd̓ volebat cūmaneret obligatꝰ rōne furti vel mutui. Deīde tal̓ ſi ꝓfeſſionē attētauerit facere. nō eo ipſo ꝑdidit ius ſuccedēdi ad hereditatē iure ꝓpinqͥtatis euenientē. cuꝫ ꝓfeſſio nulla fueritipſo iure. p̄ſertim reclamāte ⁊ ꝯͣdicēte rōnabili ꝯſuetudine religionis ſibi notificata ⁊ exp̄ſſa. ⁊ ex ꝯſequēte deficiēte ꝯſenſu mutuo religioſoꝝ. quem ad hoc requiri nemo dubitauerit. ¶ Sequit̉ ꝙ ſi obligatꝰ hͦ mō religiōꝫvouet vt fraudet creditores ſuos. facit qͥdēſtulte ⁊ iniuſte. Uidet̉ nihilominꝰ eidē ꝯſulēdū / ꝙ vota religionis qͣꝫtū poterit etiā forismanēs impleat. laborādo apud creditores ⁊alios ꝙ liber fiat mūdo. ac deinde ſubijciatcollū ſuuꝫ xp̄i iugo. Prima ꝑs nūc deductaē. ⁊ patet aliūde ꝑſpicua ratōe. qm̄ tota vnareligio nō dꝫ minori gaudere pͥuilegio qͣꝫ aliqͥs ad religionē illā admittēdꝰ. ſed religio illa manet ſꝑ obligata ad ſolutiōeꝫ debitoꝝ q̄ꝯtraxit. nec excuſat eū ꝑfectio vite iaꝫ ꝓfeſſe.ergo nec aliū excuſabit ꝑfectio vite ꝓfitendeAdde ꝙ olim fuit error ꝯdēnatꝰ pariſiꝰ vnius dicētꝭ. ꝙ ꝓ ſuſtētatōe vniꝰ pueri habil̓ adlr̄as ſacras/ licebat ſpoliare diuites abutēteſdiuitijſ ⁊ dari tali ꝓ ſpe ꝓficiēdi ī re publicaUide aūt ſi nō ꝓximꝰ ſit error dicentiū ꝙ licitū eſt nō ſoluere creditoribꝰ debita rōe furti vel mutui/ qͣtinus hō trāſferat ſe ad vitamaltiorē. Hoc em̄ qͥd aliud ē qͣꝫ creditores rebus ſuis ſpoliare? ¶ Si aūt dixerit aliquis.nōne talis intrādo religionē cedit bonis ſuis om̄ibꝰ. ⁊ ita ſatiſfacit. Aduertat qͥ hoc dicit qͥd ē cedere bonis. ⁊ ſub qua recipit̉ qualificatōe apd̓ iudices. Iurat em̄ cedēs bonisſuis/ ꝙ ſi venerit aut venire potuerit ad pinguiorē fortunā/ ſoluet ī toto vel in ꝑte ita ꝙqͥcquid lucrari vel hr̄e deinceps potuerit/ ſitacquiſitū ſuo creditori. ꝙ ſi ſponte ſe reddatimpotentē videre facile ē ꝙ peierat. ¶ Talisſic obligatꝰ ſi ꝓfeſſus ē religionē/ quātū in ſefuit. ⁊ hoc de ꝯſenſu vxoris ſi fuerit maritatus/ remanet obligatꝰ ad votū caſtitatis. remanet etiā obligatꝰ mō dicto vt votū ſtudeat ad effectū rationabiliter deducere. et interim viuat ſub regulis illius quā ꝓfiteri credidit religionis. quantū circūſtantie rerū ꝑmittere videbunt̉. Equū ē p̄terea vt creditores/ p̄ſertim nō egētes/ reddāt ſe beniuolosexorabiles ad impletionē voti ſui debitoris⁊ rependbt deus vicem.Finit anno. Mccccx. craſtino Annunciationis Marie.

Z 2