Caſtitate eccleſiaſticoꝝ XX

XXXVIII

tet aīaꝫ illius velut egrotā ⁊ ſauciā. quia caro nō ꝓdeſt quicqͣꝫ. Deniqꝫ celebraturus/ſi pōt officiū hoc differre poſt miſſam ſuātutius agit. qm̄ recens hmōi fluxus plusimpedit celebratōeꝫ qͣꝫ vetus. Cōſtituat ſep̄terca ꝯfeſſor in illo ſtatu corꝑis in qͦ minus ſtimulabit̉. vt ſtet. vel flectat genua. vl̓alicui ſe ꝓſternat. ¶ Sit inſuꝑ ſermo ſuusdum ad talia ventu fuerit/ breuis ⁊ rigidꝰp̄ſertim vbi ꝯfitēs paratus eſt nō renitente verecūdia/ ſpōte totū virus euomere. ſꝫvbi ꝑ affabilitatē quandā oportet a ꝯfitente nimis verecūdo/ nuditatē ſue feditatisextorq̄re ꝓfecto maius ineſt ꝑiculū. Sedſi charitas ad hec feda ſcrutāda deſcendatnō curioſitas aut lubricitas/ iuuabit charitatis auctor deus. faciēs cū temptatōneꝑuentū. ¶ Notent̉ ad intellectū plenioremp̄miſſoꝝ pͥmo ſumma ꝯfeſſoꝝ titulo. iij. li.iij. de bigamis. vbi querit̉ quō ꝑdit̉ v̓ginitas. Itē tractatulus quē aſcribūt aliqͥ ſancto Thome. ſed magis apparet ex ſtilo etmateria ꝙ ſit Bonauen̄. qͥ incipit. Qm̄ fūdamentū ⁊ ianua. ⁊ ē vtilis multū.Finit.Dialogus ſophīe ⁊nature ſuꝑ celibatu ſiue caſtitate eccl̓iaſticoꝝ ꝑ eundē Cancellariū cōpoſitus Lugduni. Anno dn̄i. M.cccc. xxiij.Ialogus apologeticus ꝓcelibatu eccl̓aſticoꝝ cuiuscollocutores ſunt ſophiak natura. ꝯtinet actus qͣttuor pͥncipales. ¶ Primꝰ inueſtigat finem humane cōditionis. qui non eſt pͥncipalis vt generetſed vt felix viuat. ¶ Secūdus ratiocinando ꝯcludit ip̄i nature/ ꝙ caſtitas moralis.nedū matrimonialis/ ſed etiam virginal̓atqꝫ vidual̓ in multis eſt laudabil̓. ¶ Tercius hoc idem deducit de heroica caſtitate. qualem nature diſcipuli/ vel coluerunt/vel beatificauerūt/ vel ꝯſuluerunt. ¶ Quartus ſpecialit̓ inſiſtit circa diuinalem caſtitatem. qͣlis imponit̉ eccl̓iaſticis viris vltro. cū ꝑpetua matrimonij negatōe. cū dedicatōe ad deum. cū celebri rebꝰ ſacris applicatiōe. vbi tandē nature pax eſt cum ſophia. ¶ Alloquit̉ in pͥmis ſophia (q̄ ⁊ ſapiētia froncſis aut theologia dicit̉) naturam.quā ex inſpectōe cuiuſdā dialogi/ ꝑ egregi

um militē/ dn̄m Guilhermū Sayguet nouiter editi indignatā ſenſerat/ ꝯͣ votū caſtitatis ſacerdotū occidentaliū/ ex ꝯſtitutiōeꝯcilij niceni. Eſt igit̉ principiū verboꝝ ſu¶ Sophia.oꝝ veritas euangelij.¶ Primus actusUnt eunuchi qͥ ſeip̄os caſtrauer̄t/ppt̓ regnū celoꝝ. qͥ pōt caꝑe capiatMatthei. xix. Ne murmurauerisOigit̉ aduerſus caſtitatem ſoror natura. qm̄ſummus mgr̄ ⁊ dn̄s noſter ꝓtulit hͦ v̓buꝫin grāde p̄coniū volūtarie caſtitatꝭ. ¶ Natura. ¶ Quis pōto ſophia caꝑe v̓bū iſtd̓?Quis cū verbis ſummi pr̄is nr̄i ꝯcordare/ qͥ pͥma mei ꝯſtitutōe dedit legem talē. nedum hoībus ſꝫ animantibꝰ oībꝰ vt creſcerent ⁊ multiplicarent̉ nec dubiū quin ꝑ generationem. Creſcite inquit ⁊ multiplicamini ⁊ replete terram. Hinc dictū eſt a diſcipulis meis ph̓is/ ꝙ ſum ego natura visinſita rebꝰ. ex ſil̓ibꝰ ſil̓ia ꝓcreas. Eunuchorum ꝟo qͥs generat. qͥs multiplicat. qͥs deniqꝫ terrā replet? Nōne dū ſpōte id fecerīt/meis īmo diuinis legibꝰ ſe qͣſi p̄uaricatores opponūt? Nōne fiūt inutile lignū nonafferes fructū. ⁊ ꝓpterea iure maledictum.¶ Sophia. ¶ Nolito putare ſoror naturaſumus em̄ vnius pr̄is filie. qͥ eſt deus vnicus. Nō putaueris inquā deū/ noſtrū patrem. diſſenſionis eſſe ſpiritum in quo ſit ē⁊ nō. qͥ dictis ſuis diſſonus ſit ī lege ⁊ ī euāgelio. ¶ Natura. ¶ Nequaqͣꝫ ita ꝓrſus errauerim. ſed inde rapiorin admirationē/ quomodo fiet iſtud quod tu dicis? Ut cū mealege ſtet in euāgelica veritate laudabilis etvltronea caſtratio eunuchoꝝ/ qui terraꝫ replere nō pn̄t. ¶ Sophia. ¶ Clide ne ſis tu⁊ tui illorum de numero de quibus magiſter meus ieſus xp̄s vtiqꝫ deus tuus p̄miſit/ ꝙ non omnes capiunt verbū iſtud. Deinde facta diſtinctione de triplici modo eunuchorum/ ſubiunxit de vltimis. Qui poteſt capere capiat. Forſitan ⁊ tu capere nōpotes. ¶ Natura. ¶ Cur illud non poterote doctrice/ quam fateor meā eſſe magiſtrā¶ Sophia. ¶ Si magiſtraꝫ me recognoſcis te diſcipulā exhibete credulā p̄be. Nāoportet omnem qui diſcere vult/ credere intuis etiaꝫ diſciplinis. qͣꝫto plus in meis. q̄ſuperant in multis/ tui facultatem ingenijqͣꝫuis in nullo vero tibi ſim ꝓrſus ꝯtrariavel aduerſa. Sꝫ eſt veritas q̇ ſuꝑgredit̉ ve

X 4