De preparatōe ad miſſam

aīe inferior patit̉ abſqꝫ ſuꝑiorꝭ aſſenſu. Darēt iderco ſepe alijs ſalubre ꝯſiliū qui neſciunt illud p̄ſtare ſibi. Quare ſic? certe ob turbā hāc paſſionū ſil̓ irruentiū tumultuātē etrixantē. Quocirca memorādū eſt btī Bern̄.ſuꝑ hac re conſiliū. Erat ex diſcipulis eiꝰ qͥdā tātis inqͥetatus ſcrupulis vt ad celebrādū nullo pacto auderet accedere Dixit ei deuotꝰ ⁊ circūſpectꝰ Bern̄. poſtqͣꝫ hoc accepit.Uade frater ⁊ in fide mea celebres. Obediuit diſcipulus. ⁊ ſcrupulꝰ oīs ille ꝑpetuo diſceſſit. Laudāda ꝓrſus ⁊ imitāda tā illiꝰ patris induſtrioſa fiducia/ qͣꝫ iſtiꝰ fratris fidel̓obediētia. ¶ Dicet aliquis ex ſimplicioribꝰ.vtinā tal̓ mihi eēt abbas aut prior qͣlis eratbtus Bern̄. crederē facilit̓ impetrāti. Nuncꝟo dū ſuꝑioris mei ꝑua ſapiētiā inſpicio/ n̄audeo meā ꝯſcīam ⁊ ſaluteꝫ ſue fidei tali pacto ꝯmittere? Quiſquis ita dicis ⁊ ſapis erras ⁊ deſipis. Nō em̄ ꝯmiſiſti te ⁊ ſalutē tuam ī manꝰ hoīs. qꝛ prudēs ē ⁊ plurimū litteratꝰ aut deuotꝰ ſed qꝛ tibi ē ẜm regularē inſtitutionē p̄poſitꝰ ⁊ p̄latus. Quāobrē o bediaſſibi nō vt homī ſed vt deo iubēti. ſi tamē nōcontra deū. Et ſepe tāto erit obedientia tuaplacētior deo/ tibiqꝫ fructuoſior quāto ē īdignior ille cui ꝓpter deū ſubijci non refugis.Caueas ad extremū/ ne dū q̄ris ſecuritateꝫnec illā adipiſcaris/ in grauē ruas dijudicationis ⁊ p̄ſumptionis foueam.Conſideratio. iiii.Ontingit vt poſſit aliqͥs eodē tēpore ad celebratiōeꝫ laudabiliteraccedere. poſſet nihilominꝰ ab eadē laudabilit̓ abſtinere. Quo caſu pͥmū de ſe laudabiliꝰ ē qͣꝫ ſcd̓m. ¶ Patet pͥma ꝑs. qn̄ aliqͥs ē ſine ꝯſciētia pctī mortaliſaut alio impedimēto. ⁊ nō ē obligatꝰ ex officio vel alit̓ celebrare. Tūc hꝫ vtrūqꝫ ī ſua poteſtate facere licēter atqꝫ laudabiliter. vt velcū Cēturione dicat. Dn̄e nō ſū dignꝰ ⁊c̄. velcū Zacheo dn̄m fidēter inuitet. ¶ Scd̓aꝫ ꝑtē ꝓbo cū durādo. iiij. ſnīaꝝ. di. xij. q. vi. Celebratio qͥppe eſt de ꝑ ſe opꝰ bonū. abſtinereaūt ab ea ſi ſit bonū/ magis ē ī ordine ad indeuotionē ſuſcipiētis qͣꝫ de ꝑ ſe. Rurſus celebratio hꝫ efficaciā magnā ex v̓tute operisoꝑati. ꝓpter quā nō tātūdē valet volūtas ſola celebrādi/ ſicut par volūtas actu celebrāsAddit itaqꝫ opus hoc exterius/ aliqͥd bonitatꝭ ad bonitatē volūtatis ꝓpter meritū paſſiōis xp̄i. ꝓpterea dici ſolet opus pͥuilegiatū

Amplius ille qͥ celebrat/ ī oꝑis executōe magnā adipiſcit̉ deuotōis pinguedinē ⁊ diuinius ſolet occupari Ducit̉ inſuꝑ a v̓tute nobiliori ſic agēdo. vicꝫ a charitate ⁊ dilectōe huius ſacramēti/ qͣꝫ nō celebrās qͥ timore potius ſe ꝯtrahit. Ꝙ ſi qͥs dixerit vacatiōeꝫ a celebratōe ideo fieri / vt ipſa poſtmodū reuerētius ⁊ deuotius quāto rariꝰ impleat̉. Fatemur poſſe ſic euenire. Sꝫ ex aduerſo cōtingere pōt/ ꝙ talis ſubtractio remouebit habituatōꝫ ad bonū. cuiꝰ effectꝰ ē ẜm ph̓m delectabilis. Signū inqͥt acqͥſiti habitꝰ ē delectatio ī oꝑe. Euenit inſuꝑ plerūqꝫ illd̓ dictūNaſonis. Qui nō ē hodie cras minꝰ aptuserit. ¶ Diſtraherꝭ hodie. paꝝ deuotꝰ es. paꝝrecollectꝰ. plurimū tēptatꝰ a carne. mūdo vl̓demone. Credo equidē. Sꝫ agnouerꝭ ꝙ n̄dormiūt qͥ te ꝑſequunt̉. ⁊ cras ijdē erunt aduerſantes tibi hoſtes. tueqꝫ deuotōi inſidiātes/ qͣles ſunt hodie. Quocirca nō irrōnabiliter cōſulit ſapiēs. Qd̓cūqꝫ pōt inqͥt manꝰtua inſtanter oꝑare. Neſcis em̄ qn̄ tale tp̄usad laudabiliter celebrādū tibi cōcedet̉ qualemō habes. Et ſi vtrūqꝫ habeas vtrūqꝫ melius ē. Eſto fueris ī hac vel ī illa re defectuoſus. cur nouū defectū in nō celebrādo ſuꝑinducis? ¶ Sed frigidꝰ ſum dicis aut tepidꝰ.Sepe ſuſcipit initiū celebratōis hoīem parū deuotū ⁊ frigidū/ quē in fine caleſcentē dimittit ⁊ feruidū. Corpus xp̄i ignis ē ſpūal̓.accede fiducialiter ad hūc ignē/ caleſces facilius. Audiamus orantē Ambro. ⁊ deū alloquentē. Graue ē ꝙ ad mēſam tuā mundocorde ⁊ īnocētibꝰ manibꝰ nō venimꝰ ſꝫ grauius ē ſi qꝛ peccata metuimꝰ ſacrificiū n̄ reddimus. ¶ Refert narratio ſanctorū patrū dequodā Euagrio. qͥ nō niſi ſemel in anno cōicādū eē cēſebat ꝯͣ quē ſctī pr̄es repugnabātargumētātes. ꝙ aut dignum ſe putabat ⁊ diſpōſitū qͥ ſemel ī anno cōicaret. ⁊ ita p̄ſūptuoſus erat. aut indignū ſe tūc fatebat̉. ⁊ nihilominus accedebat. Cur nō ita poterat aliꝰſil̓r pluries ſacr̄a hec ꝯficere. qͣꝫqͣꝫ de ſe ſe ſciret īdignū? Si fas ē itaqꝫ ſel̓ ī āno cū timore dei celebrare/ cū eodē timore poterit ſepiꝰſimilis eſſe ad celebrāduꝫ licētia. ¶ Fuerunt(nec ignoro) ſctōꝝ aliqͥ qͦs certa rō ꝯpeſcuitne celelebrarēt ī eternū. Sed ꝑticularia hecfacta quorundā/ venerāda magis ſūt pia interp̄tatōe/ qͣꝫ ī exemplū agēdi trahēda. ¶ Poſtremo nō ſum neſcius diuerſa eſſe dona etvocatōes ī diuerſis/ ꝓut ſpūſſāctꝰ voluerit.et alius indiſponit̉ ꝑ interruptionē celebra-