Et pollutione nocturna
XXXVII
tio magis ad animā qͣꝫ ad corpus referendeſunt puto. Conſtat aūt ꝙ hec oīa certitudinem euidentie tollunt ab aliquo ſuꝑ ſua adcelebrandum dignitate.¶ Cōſideratio. ii.D digne celebrādū ⁊ abſqꝫ temeraria p̄ſūptione ⁊ imputabilitatead nouū pctm̄. nō reqͥrit̉ tal̓ euidētie certitudo ſuꝑ celebrātis dignitate. ¶ Patet. qꝛ nullꝰ tūc quātūcunqꝫ iuſtus ⁊ puruſ deberet celebrar e. nec hͦ poſſetabſqꝫ diſcrimīe/ ſi nō fieret ei reuelatio ſpāliSufficit ergo certitudo tal̓ qualē ī materiamorali ꝯſueuimꝰ expetere ⁊ caꝑe. Que certitudo pōt appellari certitudo moral̓ aut ciuilis. ſicut prudēter loquebat̉ ph̓s .i. ethicorūiij. ca. dicēs. Diſciplinari em̄ ē intantū certitudinē inquirere ẜm vnūquodqꝫ genꝰ inqͣꝫtū natura recipit. Ad hanc certitudineꝫ moralē ſufficit vtplurimū. ꝙ homo accedēs admiſſam diſcuſſerit conſcientiā ſuā ſicut feciſſet ꝓmagna re lucranda/ aut incōmodo graui euitādo. ⁊ ꝙ nō ſit ſibi cōſcius poſt hancdiſcuſſionē de peccato mortali. aut de ꝓpoſito peccādi mortaliter ꝙ inſuꝑ non cognoſcat ſe aliud impedimentū legitimuꝫ ꝑ excōmunicationē aūt irregularitatē habere. Cōſentio itaqꝫ in hoc cū Durādo. iiij. ſentētiaꝝdiſt. ix. q. iiij. ꝙ talis etiaꝫ ſi eſſet in peccatomortali neſciēter. nec de eo exp̄ſſaꝫ ageret cōfeſſionem/ reportaret vnū e duobus. Aut ſibi remitteret̉ tale peccatū virtute ſacramenti. qꝛ videt̉ facere quod in ſe eſt ad eius deletioneꝫ. nō em̄ deus requirit vltra poſſe. Autfieret ſibi diuinitus illuſtratio et recognitioſui peccati. quatinus ꝑ penitentiā illud dilueret/ quemadmodū multis contingere ꝓbatiſſimū eſt. qui in initio ſui ſacerdotij dū celebratōem continuāt in rememorationē redeunt plurimoꝝ ⁊ occultiſſimoꝝ peccatoꝝ.Similē inueniūt grām illi qui nouit̓ ad frugē melioris vite toto corde ſe p̄parant. Porro talia pctā ī recordatōꝫ veniētia ex irradiatiōe ſuꝑioris lumīs ī ꝓfunda abyſſo aīe/ nōideo tales ꝯfiteri tenent̉ ꝙ nō pͥus deleta eēpotuerūt mō p̄dicto ſed fit hoc ad obediēdūp̄cepto de ꝯfitēdo ſemel qd̓libet pctm̄ nr̄m.qd̓ ⁊ dū diſtincte cognoſcimus.11Conſidera. iii.On oīs ſcrupulus aut dubitatōnde pctō mortali. neqꝫ om̄is inde-
uotio aut deordinatio/ aut nō attētio. impediūt de neceſſitate celebrātis dignitatē. Patet. qꝛ certitudo moralis qualē p̄diximꝰ ſufficere/ cōpatit̉ ſecū vacillationē quandā animi aut heſitationē quandā vel ſuſpitionemſeu ſcrupulos ꝙ homo nō ſit ſufficienter diſpoſitus. aut ꝙ impedimēto aliquo ligatuseſt. Cōpatit̉ etiā deordinatōem aliqua p̄ſertim viriū inferioꝝ ⁊ legis tyrānice mēbrorūque nō ē ſepe ſubdita noſtre ptāti. Ex qͣ cauſat̉ indeuotio quedā quā nō plena ⁊ actualiſſꝑ attētio ꝯſequunt̉. nec obinde pctō maculari neceſſe ē nec peccat̉. ¶ Et ſi qͥs oppoſuerit ꝙ dubitās de aliquo an ſit illicitū. ⁊ ſtante dubio illud agēs peccat. qꝛ ſe diſcriminiſciēter obijcit? Rn̄deo cuꝫ dn̄o Guilhelmoanthiſiodoren̄. regulā hāc magiſtralē intelligendā eē de dubio tali qd̓ ē vehemēs ⁊ magꝭaut ſaltē eque īducit mentē credere. ꝙ ē mortalit̓ illicitū ſicut ꝙ ē licitū. Secꝰ ē vbi mēsplus inclinat̉ ⁊ iudicat qd̓ ē licitū qͣꝫ illicitū.qͣꝫuis nō habeat vſqꝫquaqꝫ certitudinē euidentē aut fixā. qꝛ nec hocip̄m reqͥrit̉. ¶ Sūtitaqꝫ nōnulli ⁊ plures qͥ fortis ſūt fantaſie.qͥ p̄terea ſepe trepidāt timore vbi iudicāt etiam nō eē timēdū. Tales debēt īniti conſilioſuꝑioꝝ ⁊ prudentū. ⁊ ꝯͣ talē ip̄oꝝ vacillatōeꝫaudacter oꝑari. Sic em̄ plerūqꝫ vincet̉ abibitqꝫ. ¶ Qui v̓o renuūt credere ſuꝑiorum etprudentū ꝯſilio ad tales ſcrupulos deponēdū. ⁊ agēduꝫ ꝯͣ eos errāt multiplicit̓. Primoꝑ ſuꝑbia ⁊ arrogātiā/ p̄ponēdo iudiciū ſuuꝫ⁊ prudentiā alioꝝ iudicio. Rurſus talis vixaut nūqͣꝫ deuotionē habebit ſolidā. nec pacē ꝯſciētie a talibꝰ/ ac ꝓinde carebit locꝰ anīeſue hoſpite illo de quo ꝓpheta dixit ꝙ ī pace factus ē locus eius. Dicūt doctores aliqͦquibꝰ aſſentio/ ꝙ aliqn̄ nō ē tā meritoriū credere ſicut velle credere. nec dolere ſenſualit̓de pctīs ſicut velle dolere ⁊ nō poſſe. Deſideriū paupeꝝ exaudiuit dn̄s. inqͥt ꝓpheta. preparatiōꝫ cordis eoꝝ audiuit auris tua ¶ Deus itaqꝫ iudicat nos ⁊ nr̄a ẜm ſuꝑioris rōisarbitriū volūtatē ⁊ iudiciū. ⁊ nō ẜm ea q̄ nobis inuitis atqꝫ ꝯtradicētibꝰ/ portio ſenſualitatꝭ inferior aduehit ⁊ ꝓducit/ qͣlia ſūt volubilitas imaginationū ⁊ fātaſiaꝝ. ſtimulꝰinſuꝑ carnis illecebroſus ⁊ vindicatiuꝰ. Uacillationes p̄terea timide ⁊ incerte ſuꝑ agendis aut ſuꝑ eis credēdis q̄ nr̄is nequaqͣꝫ ſenſibꝰ attingimus ⁊ ſil̓ia. ¶ Decipiūt̉ in hͦ multi ex ſimplicibꝰ/ diſtinguere neſcientes int̓ eaq̄ portio aīe ſuꝑior agit ꝑ ꝯſēſū ⁊ ea q̄ portio
U 5
S