Eccleſiaſticorum
XXXVI
ptatōnes admittere/ aut ꝓtinꝰ eas abijcere?Admitte inqͥt. Acceſſit alter cū eadē petitōeAbijce inqͥt nec admitte. Nonne ꝯͣria videripn̄t. admitte. nō admitte? Sic apud ſapienrē Prouer. xxvi. Ne rn̄deas ſtulto iuxta ſtulticiā ſuam. Et ibidē. Rn̄de ſtulto iuxta ſtulticiā ſuā. Sic ī euāgelio demōſtrādis ⁊ nōmonſtrandis oꝑbus bonis habes.¶ Particula decimaquarta.Ua ī re colligit̉. vn̄ tā freq̄ns error īmoralibꝰ iudicijs venit. Sūt qͥ ſoLlis intēdūt generalibꝰ regul̓. vt ſūtpuerbiā ⁊ autoritates ſctōꝝ. Sūt qͥ ad ſolaſingularia dāt ſe totos. nullā ad pͥma principia reſolutionē faciētes. qꝛ vel neſciūt. vl̓ negligūt. aut toti lr̄ales ⁊ ſine ſpiritu/ carnalesſūt. vel excecat eos ꝓpria malicia hec aut illa. Sūt alij circūſpecti ſil̓ ⁊ prudētes qͥ ſingularia caute colligūt. ⁊ ſapiēter ad regulasreſoluūt generales colligētes parit̓ q̄ fueritro date legꝭ. qn̄qꝫ ꝑ eleuatōꝫ mētis ad regl̓aſdiuīas. qn̄qꝫ ad hūanas. Primū fit ꝑ v̓tutēquā vocat Ariſto. gnomicā. Alteꝝ ꝑ epikeiam quā dicere poſſumꝰ bonā equitateꝫ. Etqm̄ rariſſimi ſūt tales circūſpecti (reqͥrit̉ em̄cū eruditōe lōgus exꝑiētie vſus) nō expeditpaſſim ab om̄ibꝰ q̄rere ſolidū ꝓ moralibꝰ cōſiliū. neqꝫ ſil̓r p̄ſumere illud dare qͥſqꝫ debet.p̄ſertim nō habita cū ſuis circūſtantijs om̄ibus vera caſus forma qͥ queritur.¶ Particula decimaquinta.T certe freq̄ns iſtic ab inqͥrētibꝰ ſoet interuenire defectꝰ. Et cū ius exfacto oriat̉ qͥd miꝝ ſi ī rn̄ſione fit deceptio? Nō qͥdē ſꝑ ex rn̄dētis/ ſed ex inqͥrentis vicio. aut crebriꝰ ꝓpter fantaſiaꝫ paꝝ inſtructoꝝ/ qͥ ſe paralogizāt. decipiūt ⁊ ſophiſticāt. putātes caſus aliqͦs eē ſil̓es qͦs ex vnica qn̄qꝫ circūſtātia addita vel remota vel nōattēta/ ꝯſtat ꝓrſus eſſe diſſil̓es vel aduerſosExempla tacta ſunt. Et apud medicinā dādā patet hͦ viciū/ dū vnus ſibi viſus arrogāter peritꝰ ī hac aūt hac medicina danda/ aꝑplicabit vnā receptaꝫ ad morbos ex cauſisoppoſitꝭ ortos. nō attendens ꝙ aliud qd̓ ſanat calcaneū/ nō ſanat ſed excecat oculū.¶ Particula. xvi.Mittamꝰ narratōes ſuꝑ hac re vulgares. nec referamus qͣꝫ iuſte ꝓinderōem vel nō valeāt aduocari p̄tendere/ dū caſū oēm ad ſe delatū iuſtificādū ſuſcipiūt. Et veniamꝰ ad alias ꝯcluſiōes cū ſu-
is modificatōibꝰ. inueſtigādo p̄cipue de intētōe ſuſtētātis mīſtꝝ eccl̓ie q̄ ⁊ qͣlis ſit tenēda. ⁊ q̄ ⁊ qͣlis ſit tenēda ꝑ eū qͥ ſuſtētat̉/ et recipit ſiuę ſit vnꝰ ſiue ſint pl̓es ſecl̓aris aut religioſus. ¶ Et ſit concluſio tercia.¶ Particula decimaſeptima.VOllicitudo pia ꝯferētis temꝑalia ſiVvult pōt ī ſua generalitate ſuffragiareqͥrere. Et ſub hac intētōe ſola ſtando/ nō minꝰ merebit̉ ſepe apud deū qͣꝫ ꝑticulariꝰ exigēdo. ¶ Nō habet pͥma ꝑs dubitationē. ¶ Scd̓a pars/ vtinā ſpūalibꝰ ocul̓ quales ſunt oculi colūbini ſpōſi ⁊ ſpōſe in canticis aſpiceret̉. qm̄ apud illos ꝑſpicua eſſet qͥcognoſcūt om̄ia bn̄factoꝝ oīm quantūlibꝫoccultoꝝ p̄mia repoſita apud deū ꝓpt̓ queꝫ⁊ in quo fiunt ¶ Uerū pauci ſunt ſpiritualeſhmōi qui nō miſcere curēt grano puriſſimocharitatis illud ſeminādo quedā zizania vanitatis. Fitqꝫ illud virgilianū Infelix lolium ⁊ ſteriles naſcunt̉ auene. Audi cōformiter illud euangelicū ꝙ ſimul exorte ſpine ſuffocauerunt ſemen verbi ⁊ fructū boni oꝑis.Conclujſio. iiij. ¶ Particula decimaoctaua.Ollicitudo pia ꝯferētis tꝑalia/ pōtre debet ammoneri clā aut palā ꝑ p̄dicatores aut alios ſuꝑ p̄miſſa veritate ꝓ directōe puriori intētiōis ſue. Suadēda quippe ſunt bona cū diſſuaſione malorum. Nihilominꝰ obſeruet̉ illud antiqͥ ꝓuerbij. Ne qͥd nimis. qͥa qͥ nimis emugit/ elicitſanguinē. Nimis exacuēs ferꝝ/ qn̄qꝫ vl̓ hēbetat vel ꝯſumit ip̄m Satagēs deniqꝫ totūquicqͥd ſeuerit aūt meſſuerit puꝝ eſſe nō habēs aliqͥd zizanioꝝ neqꝫ paleaꝝ. quidni fruſtra/ qͥdni ſtulte ſepe conet̉ ⁊ damnoſe fatigetur. Nūquid eligibilius eſt granū aliqd̓ velimpuꝝ/ qͣꝫ nullū colligere? Quocirca dicamus conſequenter. ¶ Concluſio qͥnta.¶ Particula decimanona.Ollicitudo pia cōferētis temꝑaliapōt cū bona venia/ īmo ⁊ cū gratiaconditiones certas apponere explicatiuas intentionis ſue. ¶ Sufficere in primis debet ad ꝯſenſuꝫ huiꝰ veritatis vſus totius cōis eccleſie qͥ ſic habet ⁊ recipit. cui ſiquis detrahit/ imprudēter ſe decipit ¶ Sūtaūt tres ꝯditiōes ꝓpter qͣs pie pōt ꝯferensapponere limitationes certas. Una concernit ꝑſona recipientē. Altera ꝑſonā ꝯferentē.Tercia ꝑſonā affine vel attinentē.Particuia. xx.
T 2