Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſticorum

XXXVI

ptatōnes admittere/ aut ꝓtinꝰ eas abijcere?Admitte inqͥt. Acceſſit alter eadē petitōeAbijce inqͥt nec admitte. Nonne ꝯͣria videripn̄t. admitte. admitte? Sic apud ſapien Prouer. xxvi. Ne rn̄deas ſtulto iuxta ſtulticiā ſuam. Et ibidē. Rn̄de ſtulto iuxta ſtulticiā ſuā. Sic ī euāgelio demōſtrādismonſtrandis oꝑbus bonis habes. Particula decimaquarta.Ua ī re colligit̉. vn̄ freq̄ns error īmoralibꝰ iudicijs venit. Sūt ſoLlis intēdūt generalibꝰ regul̓. vt ſūtpuerbiā autoritates ſctōꝝ. Sūt ad ſolaſingularia dāt ſe totos. nullā ad pͥma principia reſolutionē faciētes. qꝛ vel neſciūt. vl̓ negligūt. aut toti lr̄ales ſine ſpiritu/ carnalesſūt. vel excecat eos ꝓpria malicia hec aut illa. Sūt alij circūſpecti ſil̓ prudētes ſingularia caute colligūt. ſapiēter ad regulasreſoluūt generales colligētes parit̓ fueritro date legꝭ. qn̄qꝫ eleuatōꝫ mētis ad regl̓aſdiuīas. qn̄qꝫ ad hūanas. Primū fit v̓tutēquā vocat Ariſto. gnomicā. Alteꝝ epikeiam quā dicere poſſumꝰ bonā equitateꝫ. Etqm̄ rariſſimi ſūt tales circūſpecti (reqͥrit̉ em̄ eruditōe lōgus exꝑiētie vſus) expeditpaſſim ab om̄ibꝰ q̄rere ſolidū moralibꝰſiliū. neqꝫ ſil̓r p̄ſumere illud dare qͥſqꝫ debet.p̄ſertim habita ſuis circūſtantijs om̄ibus vera caſus forma queritur. Particula decimaquinta.T certe freq̄ns iſtic ab inqͥrētibꝰ ſoet interuenire defectꝰ. Et ius exfacto oriat̉ qͥd miꝝ ſi ī rn̄ſione fit deceptio? qͥdē ſꝑ ex rn̄dētis/ ſed ex inqͥrentis vicio. aut crebriꝰ ꝓpter fantaſiaꝫ paꝝ inſtructoꝝ/ ſe paralogizāt. decipiūt ſophiſticāt. putātes caſus aliqͦs ſil̓es qͦs ex vnica qn̄qꝫ circūſtātia addita vel remota velattēta/ ꝯſtat ꝓrſus eſſe diſſil̓es vel aduerſosExempla tacta ſunt. Et apud medicinā patet viciū/ vnus ſibi viſus arrogāter peritꝰ ī hac aūt hac medicina danda/ aꝑplicabit vnā receptaꝫ ad morbos ex cauſisoppoſitꝭ ortos. attendens aliud qd̓ ſanat calcaneū/ ſanat ſed excecat oculū. Particula. xvi.Mittamꝰ narratōes ſuꝑ hac re vulgares. nec referamus qͣꝫ iuſte ꝓinderōem vel valeāt aduocari p̄tendere/ caſū oēm ad ſe delatū iuſtificādū ſuſcipiūt. Et veniamꝰ ad alias ꝯcluſiōes ſu-

is modificatōibꝰ. inueſtigādo p̄cipue de intētōe ſuſtētātis mīſtꝝ eccl̓ie qͣlis ſit tenēda. qͣlis ſit tenēda ſuſtētat̉/ et recipit ſiuę ſit vnꝰ ſiue ſint pl̓es ſecl̓aris aut religioſus. Et ſit concluſio tercia. Particula decimaſeptima.VOllicitudo pia ꝯferētis temꝑalia ſiVvult pōt ī ſua generalitate ſuffragiareqͥrere. Et ſub hac intētōe ſola ſtando/ minꝰ merebit̉ ſepe apud deū qͣꝫ ꝑticulariꝰ exigēdo. habet pͥma ꝑs dubitationē. Scd̓a pars/ vtinā ſpūalibꝰ ocul̓ quales ſunt oculi colūbini ſpōſi ſpōſe in canticis aſpiceret̉. qm̄ apud illos ꝑſpicua eſſetcognoſcūt om̄ia bn̄factoꝝ oīm quantūlibꝫoccultoꝝ p̄mia repoſita apud deū ꝓpt̓ queꝫ in quo fiunt Uerū pauci ſunt ſpiritualeſhmōi qui miſcere curēt grano puriſſimocharitatis illud ſeminādo quedā zizania vanitatis. Fitqꝫ illud virgilianū Infelix lolium ſteriles naſcunt̉ auene. Audi cōformiter illud euangelicū ſimul exorte ſpine ſuffocauerunt ſemen verbi fructū boni oꝑis.Conclujſio. iiij. Particula decimaoctaua.Ollicitudo pia ꝯferētis tꝑalia/ pōtre debet ammoneri clā aut palādicatores aut alios ſuꝑ p̄miſſa veritate directōe puriori intētiōis ſue. Suadēda quippe ſunt bona diſſuaſione malorum. Nihilominꝰ obſeruet̉ illud antiqͥ ꝓuerbij. Ne qͥd nimis. qͥa nimis emugit/ elicitſanguinē. Nimis exacuēs ferꝝ/ qn̄qꝫ vl̓betat vel ꝯſumit ip̄m Satagēs deniqꝫ totūquicqͥd ſeuerit aūt meſſuerit puꝝ eſſe habēs aliqͥd zizanioꝝ neqꝫ paleaꝝ. quidni fruſtra/ qͥdni ſtulte ſepe conet̉ damnoſe fatigetur. Nūquid eligibilius eſt granū aliqd̓ velimpuꝝ/ qͣꝫ nullū colligere? Quocirca dicamus conſequenter. Concluſio qͥnta. Particula decimanona.Ollicitudo pia cōferētis temꝑaliapōt bona venia/ īmo gratiaconditiones certas apponere explicatiuas intentionis ſue. Sufficere in primis debet ad ꝯſenſuꝫ huiꝰ veritatis vſus totius cōis eccleſie ſic habet recipit. cui ſiquis detrahit/ imprudēter ſe decipit Sūtaūt tres ꝯditiōes ꝓpter qͣs pie pōt ꝯferensapponere limitationes certas. Una concernit ꝑſona recipientē. Altera ꝑſonā ꝯferentē.Tercia ꝑſonā affine vel attinentē.Particuia. xx.

T 2