Ad chriſtū trahendis

XXXIIII

reptōis .ſ. emēdatio peccātis qͣꝫ forma v̓borū. Si qn̄ gͦ videat̉ frat̓ peccās ſalubriꝰ corrigi ꝑ aliū qͥ p̄t ⁊ vult ꝓdeſſe qͣꝫ ꝑ ſe. ſecure p̄tei indicare. vn̄ etiā p̄lato dici p̄t pctm̄ frīs/ n̄p̄miſſa monitōe vel ſecreta correctiōe n̄ tāqͣꝫiudici/ ſꝫ tāqͣꝫ amico peccātis. et qͥ ei magꝭ p̄tp̄deſſe qͣꝫ aliꝰ/ p̄cipue propt̓ caſus p̄tactos.¶ Itē pctm̄ de qͦ frat̓ peccās fuit ſecrete correptꝰ ſeu admonitꝰ. ⁊ de qͦ ſe emēdauit/ p̄t dici p̄lato p̄cipiēti ꝑ obediētiā. Ita tn̄ ꝙ ſi denūciās ſolꝰ pctm̄ nouerat ſoli prelato dicat.Si aūt ⁊ alij nouerant nō corā alijs qͣꝫ cōrā ill̓ ip̄m p̄lato reuelet. ¶ Cauēdū ne qͥs aliqͥd ſiniſtꝝ alicui de aliquo loquat̉ niſi vel vtille de qͦ loqͥtur ab illo cui loqͥtur emēdetur.vel ne ille cui loqͥtur ei familiaritate iūgat̉ etab ip̄o corrūpatur. ¶ Correptōꝫ aut p̄dicationē nō debet dimittere p̄latꝰ propt̓ ſubſannationē. vbi ſūt aliqͥ boni int̓ malos. vel qͣꝫuis oēs ſint mali. ſpes tn̄ ſit d̓ correctōe. al̓sdꝫ tacere. vel poteſt ad aliuꝫ locū trāſire vbifructū poſſit facere.Finit.De ꝯtuelia ⁊ ꝯuīcioOntumelia ꝓprie loquēdo īportat dehonoratōꝫ alicuius in hocꝙ aliquis illud qd̓ eſt ꝯtra honorē alicuiꝰ/ deducit in noticiā eiꝰ ⁊alioꝝ. ⁊ hoc ꝑ verba. extēſo tn̄ noīe d̓r etiā eēin factis. ¶ Conuiciū aūt ē dehonoratio alterius ꝑ verba manifeſtatiua vicioꝝ eiꝰ culpabiliū vel naturalium.De pctō mortali.Eccatū mortale ẜm Augꝭ. eſt dictū vel factū vel ꝯcupitū qd̓ fit ꝯͣlegē dei ¶ General̓ tēptatio fit tribus modis. ſuggeſtiōe. delectatione. ꝯſenſu. Suggeſtiōe extrīſeca fit ī dictovel facto hoīs vel diaboli. ⁊ hͦ om̄i culpa caret ⁊ macula/ ſi ei nō ꝯſentit̉. Intrīſeca ē delectatio ī pͥmis motibꝰ. ⁊ hec maculā hꝫ ſꝫ n̄crimē. ¶ Cōſenſus ī delectatōꝫ mortal̓ pctīſic̄ ē fornicatio/ ē mortal̓. Qd̓ ſic ē ītelligēdūNā qͥ ſic delc̄at̉ aūt aduertit aūt n̄. Si n̄/ n̄ ēmortale Si aduertit. aut cito auertit ſe a cogitatōe/ aut nō. Si cito auertit ſe tūc ē veniale/ qͣꝫuis iteꝝ ⁊ iteꝝ ī idē redeat. Si āt n̄ auertit ſe a cogitatōe tali quā bn̄ ſcit eē malātūc aut aduertit ꝑiculū pctī mortal̓ qd̓ ē ibiautn̄. Si n̄/ adhuc ē veniale/ licꝫ maiꝰ pͥoreSi āt aduertit ꝑiculū qd̓ ē ibi/ nec tīet. ſꝫ ſcient̓ ⁊ volūtarie manet ī tali cogitatōe ſeu cō

gitatōis delectatōe/ tūc peccat̉ mortaliterTractatus d̓ paruūlis trahēdis ad xp̄m eiuſdē mgr̄i Ioh̓is degerſon Cancellarij pariſien̄.T⁊Inite paruulos venire ad me ⁊ nolite ꝓhibere. taliū em̄ eſt regnū celoꝝ.Sup̄mꝰ legiſlator nr̄ ⁊ doctorxp̄s ſufficiētē p̄buit inſtructiōꝫ. tū doct̓nis.tū oꝑbꝰ ⁊ exēplis ad vniuerſalē eccl̓e decurſū ꝓ oī ſtatu ⁊ gradu regulādū. Ita eī rectafides hꝫ. Et qm̄ portio eccl̓ie nō vil̓ ē puerorū ⁊ adoleſcētiū cetꝰ/ noluit idē xp̄s ip̄os abſqꝫ ꝯgruis īſtitutōibꝰ p̄tergredi qͥn etiā aliqͦrū tūc pn̄tiū ⁊ oīm ꝑ hͦ futuroꝝ/ minꝰ beniuolā indignatiōꝫ vel inſipiētiā rudē vel altāplꝰ qͣꝫ ſatis erat īflatāqꝫ ſapīaꝫ ꝯpeſcuit eoꝝqͥ ꝓhibebāt ſibi ꝑuulos offerri ꝯminādo offerētibꝰ. Sinite inqͥt ꝑuulos veīre ⁊c̄. Et tāqͣꝫ ab eo q̄reret̉ cur hͦ ita ſinerēt? ſubiūxit cāꝫp̄cipuā ⁊ d̓inā di. Taliū eī ē regnū celoꝝ. ⁊ īMarco ſic hꝫ textꝰ. Diſcipuli aūt ꝯmīabāt̉offerētibꝰ. qd̓ cū vidiſſꝫ/ īdigne tulit. Et aitill̓. Sinite ꝑuulos venire ad me/ ⁊ ne prohibueritꝭ eos. Seqͥt̉. Et ꝯplexās eos/ et īponēs manꝰ ſuꝑ illos bn̄dicebat eos Que vbaſi cū ſuo pōdere ſnīaꝝ ꝯſideremꝰ ingentē ꝓrſus acerbe mordaciſqꝫ īuectōis materiā habebimꝰ ī eos qͥ ꝑuuloꝝ ſalutē ⁊ acceſſum adxp̄m p̄pediūt. Et ita profecto audire dignierūt qͥ tales ſt̓. Sꝫ abſit oīs amaritudo rep̄hēſiōis. ꝓcul eſto oīs ſubſtomachatio ꝓteruiēs. imitemur ꝑuuloꝝ ſimplicitatē. d̓ ꝑuul̓locuturi. nihil h̓ ꝯtētioſa aīoſitate declamēmꝰ. Attēdamꝰ potiꝰ qͣꝫ modeſta īcrepatōe īdiſcipl̓os vſus ē xp̄s/ etiā dū īdigne ferebatSinite inqͥt ꝑuulos veīre ad me. Cōtꝑemꝰdeniqꝫ ẜmonē ꝓ ꝑuul̓. n̄ magnoꝑe pēſantesrudia ⁊ vulgata v̓ba ſi opꝰ ē balbutire morenutricū ⁊ matꝝ bleſo ore ẜmonē cū ꝑuul̓ dimidiātiū. dūmō ſic intelligat̉ illd̓ qd̓ dicerevolumꝰ ſatꝭ ē. Tū ad animādū docēdūqꝫ ꝑuulos veīre ad xp̄m. tū ad tollēdū viaꝝ ſcādala magis qͣꝫ ad quēpiā ſatirica dicacitateacrit̓ coarguēdū. ¶ Sub paucꝭ igit̉ ꝯſideratōibꝰ qͣttuor nūero ordīe lucido diſtinguat̉pn̄s opuſculū. Prima ꝯſideratio erit d̓ ꝑuulis qͣnta neceſſitate/ cū ſui ⁊ eccleſie vtilitateveniāt ad xp̄m. Scd̓a ꝯſideratio loq̄tur deſcādalizātibꝰ ꝑuulos/ dū eos varijs modisnō ſinūt venire ad xp̄m. Tercia ſubiunge-

Q

U