Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtōes quedā rn̄ſiōibus XXXII

XXXIIII

pta. Tercio ſatiſfactio aliū ſe ꝑſoluta incorꝑe vel ī donis p̄ſertim autoritate ꝯmutātis. Quarto indulgētias eccl̓ie ſeu p̄lato. Quīto cōicatōꝫ ſuffragioꝝ ꝯmuniū ſicut ī monaſterijs eccl̓ijs. Sexto patiētiam ī aduerſis obſecratōe/ ī ꝑtē ſue purgatōis ꝯuertāt̉. dn̄s ī tribulatiōe pctā dimittit. Septīo om̄e opꝰ ex charitate factūqͣꝫuis ſpectet ad ꝯtēplatiōꝫ/ ſi iūgat̉ intentiovel or̄o valeat ad indulgētiā pctōꝝ. Sicem̄ dictū ē Maria magdalena. qꝛ dimiſſaſūt ei pctā multa. qꝛ dilexit multū. Et ad ſer. Omne debitū dimiſi tibi qꝛ rogaſti me.Ualet octauo vehementer om̄e opꝰ miſcd̓it̉ꝓximis impenſū ẜm oꝑa miſcd̓ie/ ſpūaliaqͣꝫ corꝑalia/ quoꝝ q̄libet ad ſeptēnariū redigunt̉. Sic em̄ dictū ē. Date dabit̉ vobis.dimittite et dimittet̉ vob̓. Poſtremo pietasgratuita dei ſanctorūqꝫ ſuoꝝ/ p̄uenit confert ſepe indulgētiā qualē null̓ p̄cedētibꝰ meritis haberemus innitēdo eis. Hoc ſꝑ ſuppoſito ſup̄mꝰ papa dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄s hasindulgentias certificabit ꝯfirmabit. Quinos ſemꝑ dirigat ꝯſeruet in oꝑbꝰ mandatoꝝ ſuoꝝ. Qui deo patre ⁊c̄. Finit opuſculū de materia indulgentiaꝝ.Uerſiculi ſuper materia indulgentiarum.Arbitrio papa ꝓprio. ſi clauibus vtiPoſſit. cur ſinit vt pena pios cruciet?Cur euacuat loca purgādis animabꝰTradita? ſed ſeruus eſſe fidelis amat.Deſerit fidē male diſpēſans. neqꝫ prudensClauibꝰ vſus ineſt. dās capiēſqꝫ tremant.Profectꝰ certe ē magnus bn̄ clauibꝰ vtiQuādo fit hoc ſemꝑ vnctio ſola docetCharus in eccl̓ia theſaurus vtilis aſſitQuē dat larga manus. ꝓdiga crimē habetCiuibꝰ angelicis neqꝫ mandare viatorCōmendare poteſt orat vt eccleſiaImpie peniteas. tūc indulgētia fietInfinita tibi/ pena breuis ſuꝑeſt.Pena tn̄ grauis ē cautꝰ releuare ſtudebisDiuitijs ſparſis muneribuſqꝫ pijs.Dans aliqd̓ munus vis indulgētia proſitProderit. nulla dona deo pereunt.Paucula ſunt dona. ſunt de rebꝰ periturisAccipies celis p̄mia ꝑpetua. Gloſula. Charꝰ ī eccl̓a. Notat̉ hic triplexꝯditio ꝯcurrere debēs ī largitōe īdulgētiaꝝ. ꝓdiga/ veniāt ī ꝯtēptuꝫ. ſint adpublicū ꝓfectū. ſonēt turpem queſtū.

Un̄ ad ſcd̓aꝫ cām/ pauꝑ ex eadē charitatedat denariū ſicut diues dat talentū. licꝫ meritū eēntialis p̄mij ſit equale ī ambobꝰ. nontn̄ oportet hoc de p̄mio accidētali remiſſionis pene debite pctō. Et ī hoc pōt eſſe ꝯditio diuitis melior. iuxta illud. Redēptio aīeviri ꝓprie diuitie. Fundatur etiā poſitioactus exteriores pn̄t addere ſuꝑ meritū interius eſſentiale meritū accidētale multꝭ modis cauſis hic omiſſis. videt̉ modꝰ loquendi in forma abſolutōis cautus eſſe. licet nonmultū clarus/ addit̉ in fine. quantū claues eccleſie ſe extendūt. Et hoc ideo forte dicit̉ ꝓpter tres cauſas modo dictas.Scſponſa eiuſdem cancellarij pariſien̄. adſtiones quattuor ſibi quenEdā familiarē motas. Quarūpͥma ē iſta. An male loqͥ de alijs in eorū abſentia ſit ſemꝑ peccatū? Quaꝫ determinattres concluſiones.Secunda queſtio.Si quis ficte cōfiteat̉. an iteꝝ teneat̉ om̄ibus confiteri? Hanc determinat diſtinctionē de quadruplici fictione.Si haTercta queſtlo. beat̉ ſuſpitio de illo cōfitet̉. ſufficiēter diſcuſſerit ꝯſcīam ſuā. an tal̓ poſſit abſolui nullainqͥſitione ſibi facta de pctīs vn̄ ſuſpitio habet̉. Quā ſoluit ſil̓r diſtinctionē.De alQuarta queO. taribusfractis de cingulis ſacerdotū bn̄dictisde caſulis reſarcitis ſic de ſil̓ibus. Utꝝſitpctm̄ talibꝰ et in talibꝰ miſſam celebrare?Ad quā rn̄det autoritates.Prima queſtio.Uerit̉. an male loqͥ alijs in eoꝝ Eabſentia ſit ſꝑ pctm̄? Uidet̉ ſicqꝛ nullꝰ vellet hoc de ſe aut ſibifieret. nec dꝫ hoc facere de alijsaūt ꝯͣ alios. ꝯſequētia tenet illā generaleꝫregulā diuini iurꝭ hūani. Qd̓ tibi vis fieri alteri feceris. Sed ī oppoſitū arguit̉.qꝛ ſi ſic. tūc fere totꝰ mundus eſſet in ꝑiculodānatiōis ꝑpetue. etiā multi religioſoꝝ.cōiter homines ꝯueniūt/ declināt facillime ad loquēdū de abſentibꝰ/ et vtinā cito eoꝝ bonis ſic̄ ꝓchdolor eoꝝ malis. Nō-