Queſtōes quedā cū rn̄ſiōibus XXXII
XXXIIII
pta. Tercio ſatiſfactio ꝑ aliū ꝓ ſe ꝑſoluta incorꝑe vel ī donis p̄ſertim cū autoritate ꝯmutātis. Quarto ꝑ indulgētias eccl̓ie ſeu p̄latorū. Quīto ꝑ cōicatōꝫ ſuffragioꝝ ꝯmuniū ſicut ī monaſterijs ⁊ eccl̓ijs. Sexto ꝑ patiētiam ī aduerſis cū obſecratōe/ ꝙ ī ꝑtē ſue purgatōis ꝯuertāt̉. nā dn̄s ī tribulatiōe pctā dimittit. Septīo ꝑ om̄e opꝰ ex charitate factūqͣꝫuis ſpectet ad ꝯtēplatiōꝫ/ ſi iūgat̉ intentiovel or̄o ꝙ valeat ad indulgētiā pctōꝝ. Sicem̄ dictū ē d̓ Maria magdalena. qꝛ dimiſſaſūt ei pctā multa. qꝛ dilexit multū. Et ad ſeruū. Omne debitū dimiſi tibi qꝛ rogaſti me.Ualet octauo vehementer om̄e opꝰ miſcd̓it̉ꝓximis impenſū ẜm oꝑa miſcd̓ie/ tā ſpūaliaqͣꝫ corꝑalia/ quoꝝ q̄libet ad ſeptēnariū redigunt̉. Sic em̄ dictū ē. Date ⁊ dabit̉ vobis.dimittite et dimittet̉ vob̓. Poſtremo pietasgratuita dei ſanctorūqꝫ ſuoꝝ/ p̄uenit ⁊ confert ſepe indulgētiā qualē null̓ p̄cedētibꝰ meritis haberemus innitēdo eis. Hoc ſꝑ ſuppoſito ꝙ ſup̄mꝰ papa dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄s hasindulgentias certificabit ⁊ ꝯfirmabit. Quinos ſemꝑ dirigat ⁊ ꝯſeruet in oꝑbꝰ mandatoꝝ ſuoꝝ. Qui cū deo patre ⁊c̄.¶ Finit opuſculū de materia indulgentiaꝝ.Uerſiculi ſuper materia indulgentiarum.Arbitrio papa ꝓprio. ſi clauibus vtiPoſſit. cur ſinit vt pena pios cruciet?Cur nō euacuat loca purgādis animabꝰTradita? ſed ſeruus eſſe fidelis amat.Deſerit gͦ fidē male diſpēſans. neqꝫ prudensClauibꝰ vſus ineſt. dās capiēſqꝫ tremant.Profectꝰ certe ē magnus bn̄ clauibꝰ vtiQuādo fit hoc ſemꝑ vnctio ſola docetCharus in eccl̓ia theſaurus ⁊ vtilis aſſitQuē dat larga manus. ꝓdiga crimē habetCiuibꝰ angelicis neqꝫ h̓ mandare viatorCōmendare poteſt orat vt eccleſiaImpie peniteas. tūc indulgētia fietInfinita tibi/ pena breuis ſuꝑeſt.Pena tn̄ grauis ē cautꝰ releuare ſtudebisDiuitijs ſparſis muneribuſqꝫ pijs.Dans aliqd̓ munus vis indulgētia proſitProderit. ⁊ nulla dona deo pereunt.Paucula ſunt dona. ſunt de rebꝰ periturisAccipies celis p̄mia ꝑpetua.¶ Gloſula. Charꝰ ī eccl̓a. Notat̉ hic triplexꝯditio ꝯcurrere debēs ī largitōe īdulgētiaꝝ.Nō ꝓdiga/ ꝙ nō veniāt ī ꝯtēptuꝫ. ꝙ ſint adpublicū ꝓfectū. ꝙ nō ſonēt turpem queſtū.
Un̄ qͦ ad ſcd̓aꝫ cām/ pauꝑ ex eadē charitatedat denariū ſicut diues dat talentū. licꝫ meritū eēntialis p̄mij ſit equale ī ambobꝰ. nontn̄ oportet hoc de p̄mio accidētali remiſſionis pene debite pctō. Et ī hoc pōt eſſe ꝯditio diuitis melior. iuxta illud. Redēptio aīeviri ꝓprie diuitie. Fundatur etiā poſitio ꝙactus exteriores pn̄t addere ſuꝑ meritū interius ⁊ eſſentiale meritū accidētale multꝭ modis ⁊ cauſis hic omiſſis. videt̉ modꝰ loquendi in forma abſolutōis cautus eſſe. licet nonmultū clarus/ dū addit̉ in fine. quantū claues eccleſie ſe extendūt. Et hoc ideo forte dicit̉ ꝓpter tres cauſas modo dictas.Scſponſa eiuſdem cancellarij pariſien̄. ad q̄ſtiones quattuor ſibi ꝑ quenEdā familiarē motas. ¶ Quarūpͥma ē iſta. An male loqͥ de alijs in eorū abſentia ſit ſemꝑ peccatū? Quaꝫ determinat ꝑtres concluſiones.Secunda queſtio.Si quis ficte cōfiteat̉. an iteꝝ teneat̉ d̓ om̄ibus confiteri? Hanc determinat ꝑ diſtinctionē de quadruplici fictione.Si haTercta queſtlo. beat̉ ſuſpitio de illo qͥ cōfitet̉. ⁊ nō ſufficiēter diſcuſſerit ꝯſcīam ſuā. an tal̓ poſſit abſolui nullainqͥſitione ſibi facta de pctīs vn̄ ſuſpitio habet̉. Quā ſoluit ſil̓r ꝑ diſtinctionē.De alQuarta queO. taribusfractis de cingulis ſacerdotū nō bn̄dictis ⁊de caſulis reſarcitis ⁊ ſic de ſil̓ibus. Utꝝſitpctm̄ cū talibꝰ et in talibꝰ miſſam celebrare?Ad quā rn̄det ꝑ autoritates.Prima queſtio.Uerit̉. an male loqͥ d̓ alijs in eoꝝ Eabſentia ſit ſꝑ pctm̄? Uidet̉ ꝙ ſicqꝛ nullꝰ vellet ꝙ hoc de ſe aut ſibifieret. gͦ nec dꝫ hoc facere de alijsaūt ꝯͣ alios. ꝯſequētia tenet ꝑ illā generaleꝫregulā diuini iurꝭ ⁊ hūani. Qd̓ tibi nō vis fieri alteri nō feceris. Sed ī oppoſitū arguit̉.qꝛ ſi ſic. tūc fere totꝰ mundus eſſet in ꝑiculodānatiōis ꝑpetue. etiā multi religioſoꝝ. Nācōiter cū homines ꝯueniūt/ declināt facillime ad loquēdū de abſentibꝰ/ et vtinā tā citod̓ eoꝝ bonis ſic̄ ꝓchdolor d̓ eoꝝ malis. Nō-