Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dialogus de poteſtate

ſeu reſtitutōꝫ ad pͥorē ſtatū. M. Dicetfortaſſis canoniſta. int̓ liberatōꝫ a vincl̓oirregularitatis diſpēſatōꝫ. inter liberatio abſolutōꝫ hoc int̓eſt. qꝛ abſolutio reponit ſolūmō hoīem ī ſtatu ſalutis eterne/ tollēdo qͥcqͥd ob eſt ꝯſecutōi ſalutis eterne. quēadmodū fit ī articulo mortis penitꝫ.etiā ſi nullū poſſet hr̄e ſacerdotē. Diſpēſatioaūt reſtituit ad ea ſunt diuītatis ad bn̄ īvita morali vel ciuili vl̓ meritoria D. Sequeret̉ ex hac interp̄tatōe/ Martinꝰ abſolutꝰ ab om̄ibꝰ ſentētijs ab hoīe qͣꝫ a iure.abſolueretur ī caſu p̄noīato ab irregularitate ſnīaliter inflicta hoīem. īmo a ſnīa interdicti vel qͣliſcūqꝫ excōicatiōis. ſic poſſet libere ſuſciꝑe poſtmodū corpꝰ xp̄i. ſitneceſſitate ſalutis. īmo nec vti ſacramēto vnctōis extreme. nec tenere bn̄ficiū eccl̓iaſticū.nec audire miſſas ī eccl̓ia. nec poſt mortē habere ſepulturā ſacrā. Patet hec ſeq̄la. qm̄ talia ſunt de neceſſitate ſalutis abſolute faciēda. Eſt tn̄ v̓ſus eccl̓iaſticꝰ ī oppoſitū/ maxime de ligatis ſnīas excōicatōis. abſoluūtur/ libere pn̄t poſtmodū neduꝫ corpꝰxp̄i ſuſciꝑe ſed miſſam celebrare vt prius. etbn̄ficijs gaudere eccl̓iaſticis. Cur ita fieret/ ſi a ſentētijs irregularitatis a iure vel abhoīe latis abſoluant caſu nr̄o? ¶M. Fortiter inſtas. attēto ī abſolutōe iuridicaē neceſſaria certa forma v̓boꝝ. quēadmodūdicimꝰ de abſolutōe ſacramētali a peccatis.Huc accedit abſolutio iudicial̓ a vinculopenaꝝ/ pōt fieri circa abſentē vel circa petentē. īmo ī inuitū ẜm multos feret̉ ſeu relaxabitur. ſnīa penal̓ plꝰ īuenitur nocere ſiS bi reipublice qͣꝫ ꝓdeſſe. D. Sed occurrit ad dictū abſurditas altera. melioriscēt ꝯditōis ſnīa penal̓ a iure vl̓ ab hoīe lataꝓpter pctm̄ illiꝰ ligatur/ qͣꝫ ſi abſqꝫ pctōprio vinculū aliqd̓ vtputa irregularitatꝭ ꝯͣheret. Quid em̄ ē irregularitas niſi quoddāimpeditiuū vinculuꝫ/ ne ſit aliqͥs idoneꝰ adaliqd̓ opꝰ legitimū. vtputa ad officiandū eccleſie. ſicut excōicatio ligat et religat a ſacramentoꝝ ꝑceptōe ſi ſit minor. a ciuili cōicatione ſi ſit maior. Acta ī caſu p̄miſſo Martinus culpa ꝓpria excōicatꝰ abſoluit̉. et abſolutꝰ poterit exercere ſicut pͥus tales actꝰ legitimos ſunt om̄s de neceſſitate ſalutis. ſic aūt poterit abſolui ligatꝰ vinculo irregularitatis abſqꝫ culpa ſua. M. Uide ſiquedā talia poteris inuenire in qͥbꝰ fauorabiliꝰ agit̉ ad aliqͣ peccātibꝰ. qͣtinꝰ vbi ſuꝑ

abūdauit delictū ibi ſuꝑabūdet et gr̄a. Exēplū ſumitur familiare ꝓpoſito nr̄o. Itaqꝫ ſivir infidel̓ pͥus homicida baptizet̉/ ſoluiturnedū a culpa homicidij / ſꝫ ab irregularitatꝭetiā vinculo ꝯſequēte homicidiū. vbi ſi duas habuiſſet vxores legitimas ſucceſſiue velvnā v̓ginē/ baptiſmꝰ tolleret hoc irregularitatis ligamētū. Forte ſic ī ꝓpoſito. ſiMartinꝰ abſoluitur ab om̄ibꝰ pctīs ꝯfeſſis hoc ab om̄ibꝰ ſentētijs tam a iure qͣꝫ abhoīe latis. Ueniret qͣſi ſequelā abſolutō inregularitatis. ſicut excōicatōis/ ex ſumpſitoccaſionalit̓ vinculū irregularitatis/ duꝫ ligatꝰ ſe diuīs īmiſcuit. aūt ē ꝯcubinatiovl̓ ꝯſecutio tal̓ in irregularitate ꝯtracta ē ex ſnīa penali qͣꝫ ex ꝯſtitutiōe legis autſtatuti P. Habēt iſta ꝓbabilitatē. ſedeuacuāt tota difficultatē noſtre dubitatōis.ſpāliter ad inueſtigatōꝫ deſcpͥtōnis ſeu qͥdnoīs ſnīe. p̄ſertim a iure late Ecce recipiamꝰduas ꝯſtitutōes iurꝭ/ dicūt̉ decreta vel decretales. vna dicit ſic. Si qͥs ſuadēte diabolo manꝰ miſerit violētas ī clericū/ ſit excōicatus ipſo facto. Altera ꝯſtitutio dicit Si qͥscelebrauerit excōicatꝰ/ ſit irregularꝭ ipſo facto M. Rn̄di quelibet ſcīa termīosſuos hꝫ. ſed īferior ſcia dꝫ reſoluere ſuos terminos qn̄ ſurgit ambiguitas ad terminosſcīe ſuꝑioris ſunt ſimpliciores. Sic methaphiſica reſoluit terminos oīm ſcīaꝝ/ iunctis logica. grāmatica et rethorica. igit̉theologia ſit ſuꝑior ad oēs ſcīas. etiā ad methaphiſicā naturalē et ad ius omne/ canoni ciuile. debet reſolutio vel interp̄tatio ſumi theologiā. p̄ſertim ī his ſalutē reſpiciunt. D Perſpicuū eſt etiā mihi in exemplis inductis te. M Priuilegiatꝰitaqꝫ papā/ de cuiꝰ ptāte pͥncipalit̓ ē ſermop̄ſens/ iure d̓r abſolutus ab aliqͣ lege generaliter pͥus ip̄m ligāte. ſil̓r diſpenſatus. Etſiue diſpēſatio ſit legꝭ moderatio. ſiue ſit ip̄ius total̓ ablatio Rurſus ille habilitat̉ abſoluit̉ ab īhabilitatōis vl̓ irregularitatꝭ vinculo. Rurſus infamis reſtituit̉ ad famāabſoluit̉. Hoc vidit illa iunior Sara dumorauit. Obſecro dn̄e a vinculo īproperij abſoluas me. Quid p̄terea de ẜuitute? nūqͥdē vinculū magnū nunqͥd ē liberatio grādisabſolutio vinculi ſeruitutis? Seruitutꝭ inquā vel pēſat. vel eēt ſi eēt iudex cōcedēs libertatē. vn̄ papa diſpenſans irregulari/ poſſet ita dicere. Soluo te vel abſoluote a vinculo irregl̓aritatꝭ vl̓ ab irregl̓aritate