Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ligandi ſoluendi

XXXIII

ue pena vertat̉ adhuc in cōſilio/ qͣꝫ duꝫ determīato ſubiacet iudicio. deinde oīm grauiſſimuꝫ iudicij fiat executio. Et eſt ſnīaſic accepta/ decretū vel dictamē vel iudiciuꝫſuꝑioris. qd̓ vult legitime ſubditū ſuumpenā ligari/ vel a pena liberari propter deū.De tali ſnīa iudicio iubet dn̄s in Exodo.Nec ī iudicio plurimoꝝ acquieſces ſnīe vt avero deuies. Et ī Eccl̓iaſte. Quia ꝓfert̉cito ꝯtra malos ſnīa/ filij hoīm abſqꝫ vllo timore ꝑpetrāt mala. Et ī euāgel̓. Ioh̓. Nolite iudicare ẜm faciē ſed iuſtū iudiciū judicate. D. De iudicio iuſticia replet̉ ip̄a ſacra ſcpͥtura. ac ꝑinde p̄t vberiꝰ agnoſci qͥd ſitiudicial̓ ſnīa. et quēadmodū ſnīa idē ē iudicio. Snīa aūt duplex ē. q̄dā ligās vl̓ obligās. alia ſoluēs vel abſoluens. Claret inſuꝑquo ſnīa ferri debet legitime .i. ꝯformit̉ad legē p̄ſertim diuinā. Et in obſcurꝭ autdubijs preuiū ſit ꝯſiliuꝫ. Et vt oculis deus ſꝑ habeat̉ tanqͣꝫ finis om̄is finis. Secorit̉ queſtio conſequēter ſi quilibet iudexpoteſt ferre ſnīam iudicialē liganteꝫ/ poteſteadē autoritate ferre ſoluentē. M. Poteſtas de loquimur eſt poteſtas ſoliusordinis que reſpicit corpus chriſti verū. etdicit̉ equalis apud omēs qui charactereꝫſacerdotalē habent poteſtatē ꝯſecrādi veruꝫcorpus xp̄i plus papa qͣꝫ ſacerdos infimus. Hec ꝟ̓o poteſtas iudicialis ſeu iuriſditionis in eccleſia reſpicit corpus xp̄i myſticuꝫ. Cuiꝰ poteſtatis plenitudo reſidet penes ſummū pontificē. et ē in ipſo tota poteſtatiue. Ceterꝭ ꝟ̓o partes deriuat̉ iuxta determinationē legitimā iſtius fontalis et prime poteſtatis. hoc ne cōfuſio ſit in eccl̓iaſtica politia. ſed ſit figurata ad exemplar ciuitatis hieruſalē tanqͣꝫ deſcendēs ab ea ẜmApocal̓. Ioh̓is. Dicendū ē igit̉/ dat̉ aliqͥbus poteſtas ligādi iudicialiter ī multis caſibꝰ. ipſis ꝓhibet̉ abſoluēdi facultas. D.Satis animaduerto caſus multos. Snunquid poteſt papa ꝯcedere facultatē alicui ſacerdoti. ſit ille Iohānes/ ꝑſonaꝫ aliquā ſingularē/ vt puta Martinū/ abſoluerepoſſit ab om̄ibꝰ ſentētijs a iure qͣꝫ ab homine latis? M. Utiqꝫ poteſt. D.ſequēter querit̉/ ſi conceſſionē hāc genera/ poſſit Martinus abſolui generaliter abomi vinculo ſentētie penalis late a iure qͣꝫab homīe? Et vt compēdioſius inquirā/ poterit ne Martinus abſolui ab irregularitatequā contraxit/ qꝛ celebrauit excōmunicatꝰ

M. Uidet̉ pͥma facie ſic. niſi certitudinē aliquis oſtēderit repugnantē. bn̄ficiū pͥncipis ſit latiſſime interp̄tanduꝫ. peneꝟo reſtringēde. Et vt manifeſtiꝰ fiat iſtd̓ qd̓dicimus. loquamur interim de ſnīa iudiciali lata ab homīe. Et ponamꝰ Martinusdelatus fuerit ſuo iudici celebraſſe miſſam/ipſo ſtāte excōmunicato. ac ꝑinde ferat inſnīam ē irregularis ad celebrādū deinceps inhabilis. D. Caſus iſte quotidianus eſſe pōt. M. Uicē nūc interrogātisaccipio. Poterit ne Martinꝰ taliter ab hominis ſnīa ligatꝰ abſolui Iohannē ſacerdotē? D. Cuꝫ ligare ſoluere ſint correlatiua ad inuicē. ſi Martinꝰ potuit ab homīsſnīa ligari vinculo irregularitatꝭ. quō poterit ab homīs ſnīa papā ſolui vel abſoluiquēadmodū poſſet de excōicatōnis ſnīa abhoīe lata talit̓ liberari. alioqͥn qͥd īportaretꝯceſſio talis ample facultatis/ ab omnibꝰſentētijs a iure qͣꝫ ab hoīe latis/ poſſit Iohānes abſoluere Martinū? M. Scis ne Rqͥd ī oppoſitū poſſit ex iuribꝰ ītroduci? D. Accepi quoſdā dicere irregularitascadat ſub forma abſolutiōis ſed ſub formadiſpēſatōis. qm̄ irregularitas ſemꝑ indiget abſolutōe/ abſqꝫ pctō ꝯtrahat̉ aliqn̄.ſed tunc diſpēſatio locū habet/ ſi gr̄a tali fiat M. ¶Nō eſt vſqꝫ quaqꝫ abſurduꝫ illudqd̓ iſti dicūt Nihilominꝰ oportꝫ theologosſimul canoniſtis conuenire in acceptiōibus iſtoꝝ terminoꝝ/ ligare et ſoluere. Et ſcire qͥd dicat̉ ſentētia a iure. qͥd ab homine lata. a qua dat facultatē abſoluēdi dn̄s papain ꝯceſſione dicta ē. v̓o ſicut p̄dixiſtiabſolutō referat̉ ad ligationē/ ꝯceſſio loq̄nsde abſolutiōe a ſentētijs iuris aut hoīs/ ītelligi debet de ſentētijs penalibꝰ atqꝫ ligātibꝰ.Et hoc notauimus. ſed recepimꝰ ꝯſtrīgēdo ſermonē de ſentētijs a iure vel ab homīelatis/ ſunt ſnīe penales inflicte vel latepter culpā verā vel p̄ſumptā. ꝓpriā vel alie ꝓpter ſentētias penales. que qn̄qꝫ ferunt̉ſine culpa illius ī quē ferunt̉. ſed ſine cauſa. Quod dicit̉. patet ī excōmunicatis ꝓpterobedientiā deo ꝓprie conſcientie faciendāvbi latet eccleſiā veritas D. Apparet īhac deſcriptōe ſentētiaꝝ ꝯſentire debeat canoniſta. Talibꝰ em̄ ſentētijs ligati indigentabſolutōe ſoluat ſeu tollat vinculū. Namquid ē abſolutio niſi a vinculo liberatō? ſiuetal̓ abſolutio fiat nomē diſpenſatōis ſnīeſiue aliud nomē eqͥualens. vt habilitatē