Epiſtola de reſeruatōe caſuū
XXXIII
ſemꝑ/ īmo nec freq̄nter obẜuāda ꝑ curatos īabſolutōe ꝯferēda qn̄ ſecreti ſūt. Secꝰ d̓ publicis. oꝑtet certe vt pnīe ſint ꝓ circūſtātijsarbitrarie. Tutiꝰ qͦꝫ dimittere penitentē ire īpurgatoriū cū ꝑua penitētia quā hic implere vult/ qͣꝫ cū magna nō implēda ducere ininfernū. verbū ē memoriale Guilhelmi pariſien̄. Caſus enormes publici ⁊ ſcādaloſi taꝫeccleſie toti qͣꝫ proximis locis ⁊ vicinis/ pn̄tvtiqꝫ maioribꝰ p̄latis reſeruari/ quos caſusfacile erit cognoſci ꝑ curatos. ¶ Caſus reſeruati p̄latis/ pn̄t audiri ꝑ eos aut eorū vicarios ⁊ abſolui. dū tn̄ penitētes bona fide ꝓponāt reliqua cōfiteri ſuis habētibꝰ poteſtatē.īmo ꝙ libēter om̄ia cōfiterent̉ vni ⁊ eidē/ ſi ſimul idē cōfeſſor vel vellet vel poſſet abſoluere. Tūc em̄ ē vnitas cōfeſſionis ex bona fideqͣꝫuis eē videat̉ diuerſitas ī cōfeſſoribꝰ ⁊ tꝑevel actione. ¶ Lugduni. xxiij. Martij. M.cccc. xxij. ſub correctione. Finit.Incipit epiſtolaeiuſdē ad quēdā ep̄m ſuꝑ moderatōe caſuūreſeruandoꝝ in foro penitentie.OOntificali dignitati/ ſuꝰ qualiſcunqꝫ zelator clauibꝰ bn̄ vtiPaſtoralis autoritas ī caſibꝰreſeruādis quo ad foꝝ conſciētie ſicut ⁊ alia q̄libet poteſtas/data ē p̄latis in edificationē eccl̓ie nō in deſtructionē/ ſicut dicit apl̓us. et in fauorē populi xp̄iani ꝓ ſalute nō ꝓ queſtu/ aut ſil̓i cōmodo cōſequēdo. Cōſtat autē certiſſime ꝑplures exꝑtos ī cōfeſſionibꝰ audiēdis tēpore iſto/ ꝙ reſeruatio ſtricta quorūdā caſuū/ p̄ſertim ī grauioribꝰ ⁊ occultis ſpeciebꝰ peccati carnalis/ retrahit innūcros a cōfeſſiōe talium peccatoꝝ. ſicut ſunt pueri ⁊ puelle. ⁊ mulieres verecūdiſſime/ ⁊ rurales idiote/ a quibus vix pōt extrahi cōfeſſio taliū peccatoꝝquātūcunqꝫ cōfeſſor ſit ſollicitꝰ. humil̓. moroſus ⁊ diſcretus. Ꝙ ſi remittant̉ ad p̄latūvel penitētiariuꝫ de lōginquo vel ī publicorefugiūt ⁊ horrēt. Expertūqꝫ ē milleſies ꝙnō vadūt. ſed nec ducēti nec trecēti. īmo necmille penitētiarij ſufficerēt aliqn̄ ī vna dioceſi ad tales caſus plene audiēdos abſoluēdoſqꝫ. Deniqꝫ qͥd ꝓdeſt/ ⁊ certe obeſt pl̓imūaddere verecūdiā ſuꝑ v̓ecūdiā. onera grauiaſuꝑ onera. ⁊ difficultatē ꝯfitēdi talia pctā ſuper difficultateꝫ/ q̄ tāta ē vt vix credi poſſet?Et hͦ p̄cipue qn̄ pctm̄ ſecretū eſt. ⁊ tale ꝙ auctor ꝑpetue celabit ip̄m ſi velit / vt nec ep̄us
nec aliꝰ inde punitōꝫ vl̓ noticiā īueniat. Sidiceres. tal̓ ſi nō reuelabit dānabit̉. fatemurquidē ſed obuiandū eēt huic dānatōni modis om̄ibꝰ potiꝰ qͣꝫ addēda ſit occaſio. nunquid requirit̉ ſanguīs locuſ .i. damnatio abillis qui occaſionē dederūt/ p̄cipue p̄latꝭ maioribꝰ? Sic certe et ipſi ſatiſfaciēt ꝓ iſto vſqꝫ ad vltimū quadratē/ eūtes ī eandē damnationē. cū ſint p̄lati ad ſaluandū gregē dn̄ipoſiti ⁊ paſcendū. nō occidendū aūt ſcādaliſandū. Exꝑtū ē itaqꝫ/ ꝙ hic terror reẜuationis/ nullos aut pauciſſimos cohibet ſic peccare. innumeros aūt ſic retrahit ꝯfiteri propter dictas cauſas et etiaꝫ alias. qm̄ mulieres p̄cipue tali modo retrahunt̉. Primo timētes notari a maritis cuꝫ tales cōfeſſoresadeāt. qui cū zelotipi ſint/ ſtatim ſiniſtrā cōtra vxores ſuas ſumerēt occaſioneꝫ/ vn̄ ſurgerēt iurgia. lites. diſcordie/ ⁊ amoris interruptio. ⁊ cetera q̄ peiora ꝓcurarēt mala. vtinā nō ſepiꝰ mortē. Secūdo/ qꝛ ſepiꝰ a talibꝰꝯfeſſoribꝰ exactionant̉ ī dādo pecuniaꝫ certā/ aut ſil̓ia. vel iniūgunt̉ penitētie publicevn̄ iterū a ſuis maritis notarēt̉. vn̄ quoqꝫ inciderēt ꝑicula. Tercio ꝙ verecūde nō auderēt cōfiteri magno plato aut famoſo doctori ſicut bn̄ alijs. ſaluo illo ꝙ ſit bonꝰ et idoneus. Et pl̓es cauſas retrahētes/ qͥs ab experiētia colligere p̄t? Sil̓r ⁊ ī viris cauſe tales aliqͣliter eſtimāde ſunt/ ⁊ ſimiles. p̄cipueſi aliqͥs incidiſſet caſuꝫ ep̄alē idcirco qͥa nocuiſſet ep̄o aūt eccleſie ſue quō iſte induceret̉ad ꝯfitēdū ep̄o aut ſuo cognito vicario Autforte qͥs conſiderās queſtum pecunialē foreapud cōfeſſores tales/ vt fit cōiter. vn̄ ſcādaliſatꝰ ſe a ꝯfeſſione retrahit. ⁊ mille talia q̄ innūeros retrahūt a cōfeſſione? Et hoc intelligēdū de pctīs occultꝭ. Secꝰ ē ī pctīs publicis qͥbuſcūqꝫ Talia ſola ẜm qͦſdā doctoresolim iura cōdita reſeruabāt. Ad qͥd? Nimirū vt taxaret̉ pena grauis ⁊ publica ꝑ ſuꝑiōres talibꝰ/ ī exemplū ⁊ terrorē alioꝝ. Sꝫ ī occultꝭ ceſſat hec rō. qm̄ ꝓ talibꝰ nulla pnīa iniugenda ē/ quā nolit cōfitēs reciꝑe. Quoniāiuxta memorabile dictū Guilhelmi pariſiēſis/ ſalubrius ē confeſſū cū pauca leuiſſimapenitētia acceptata relīquere ī manu dei puniendū ī purgatorio/ qͣꝫ cū magna nō adimplēda detrudere ip̄m ī infernū ¶ Prouideatigit̉ deinceps ſollicitudo tua pia ⁊ pōtifical̓dignitas Noli claudere regnū dei. caue onera grauia ceruicibꝰ debilibꝰ ⁊ caſurꝭ alligareQuāobrē taliū caſuū occultoꝝ reẜuatōe. qͥ